Hunter
Biografia

Hunter

Zródło: Spotify

Hunter – polski zespół wykonu­ją­cy muzykę z pogra­ni­cza thrash i heavy metalu. Powstał w 1985 roku w Szczyt­nie z inicja­ty­wy wokali­sty i gitarzy­sty Pawła "Draka" Grzegor­czy­ka oraz perku­si­sty Grzego­rza "Brooza" Sławiń­skie­go. Formacji przewo­dzi Grzegor­czyk, który pozosta­je jedynym człon­kiem orygi­nal­ne­go składu. Muzyk pełni także funkcję autora tekstów i głównego kompo­zy­to­ra. Skład Huntera tworzą ponadto: gitarzy­sta Piotr "Pit" Kędzie­rzaw­ski, skrzypek Michał "Jelonek" Jelonek, basista Konrad "Saimon" Karchut oraz perku­si­ści Dariusz "Daray" Brzozow­ski i Arkadiusz "Letki" Letkiewicz.

Przez znaczny okres działal­ność zespołu była skupiona w artystycz­nym podzie­miu. Szerszy rozgłos grupa zyskała już za sprawą wydanego w 1995 roku debiu­tanc­kie­go albumu Requiem, który był promo­wa­ny m.in. w progra­mach Telewi­zji Polskiej "Luz" i "Clipol". Długi okres poprze­dza­ją­cy wydanie drugiej płyty przyczy­nił się do nieznacz­ne­go załama­nia popular­no­ści zespołu. Jednakże wydana w 2003 roku płyta pt. Medeis przyspo­rzy­ła Hunte­ro­wi nowych fanów. Natomiast pocho­dzą­ce z albumu piosenki, "Kiedy umieram" i "Fallen" były emito­wa­ne okazjo­nal­nie m.in. przez stację telewi­zyj­ną VIVA Polska. W latach później­szych pewną, aczkol­wiek ogólno­pol­ską popular­ność Hunter zyskał za sprawą utworu "Pomiędzy niebem a piekłem", pocho­dzą­ce­go z wydanego w 2005 roku albumu T.E.L.I…. Był, to także pierwszy przebój radiowy zespołu, notowany m.in. na Liście przebo­jów Programu Trzecie­go Polskie­go Radia.

Do 2011 roku grupa wydała cztery odmienne styli­stycz­nie albumy studyjne oraz szereg pomniej­szych wydaw­nictw pozytyw­nie ocenia­nych zarówno przez krytyków muzycz­nych, jak i publicz­ność. Formacja dwukrot­nie otrzy­ma­ła nomina­cję do nagrody polskie­go przemy­słu fonogra­ficz­ne­go Fryde­ry­ka. Była także wielo­krot­nie wyróż­nio­na w plebi­scy­tach branżo­wych czaso­pism Gitara i Bas, Teraz Rock i Magazyn Gitarzy­sta. W latach 2004–2009 zespół był gospo­da­rzem festi­wa­lu muzyki heavy­me­ta­lo­wej Hunter Fest.

Historia

Zespół założony został w Szczyt­nie przez wokali­stę i gitarzy­stę Pawła "Draka" Grzegor­czy­ka i perku­si­stę Grzego­rza "Brooza" Sławiń­skie­go w 1985 roku. Nazwa zespołu została zaczerp­nię­ta z tytułu utworu formacji Def Leppard, "Die Hard the Hunter". Skład współ­two­rzy­li ponadto gitarzy­sta Robert "Mooha" Ropiak i basista Janusz Enerlich. Także w 1985 roku w Miejskim Domu Kultury odbył się pierwszy koncert zespołu. W 1988 roku funkcję basisty objął Marek "Kosa/​Carlos" Kosakow­ski. Rok później skład został rozsze­rzo­ny o wokali­stę Michała Grzymy­sław­skie­go, którego szybko zastąpił Cezary Studniak.

W 1990 roku Hunter jako kwintet zareje­stro­wał pierwsze demo pt. Requiem. W między­cza­sie funkcję gitarzy­sty pełnił Mirosław "Walker" Szymań­czak, który zastę­po­wał Ropiaka. Z kolei jako perku­si­sta z zespołem na krótko związał się Marek "Mariasz" Dyba zastę­pu­jąc Sławiń­skie­go. Po licznych lokal­nych koncer­tach w 1991 roku, zespół po raz pierwszy wystąpił w Niemczech. Roku później grupa zareje­stro­wa­ła kolejną kasetę, której materia­łem był koncert Huntera w Węgorze­wie z udziałem nowego basisty Tomasza "Goliasha" Golja­szew­skie­go. Kolejne demo Huntera pt. Requiem II zostało nagrane w studiu należą­cym do Wojcie­cha Pilichow­skie­go, jednakże te nagrania zaginęły.

W latach 1993–1994 zespół koncer­to­wał w Polsce i za granicą. Odbyła się trasa koncer­to­wa w Niemczech wraz z zespołem Kat. Muzycy wystą­pi­li również m.in. na sopockim molo oraz podczas Mannheim Rock i Mettmann Rock Me. Występy zespołu poprze­dza­ły także koncerty Acid Drinkers w Polsce. W trakcie koncer­tów w Niemczech zespół otrzymał propo­zy­cję nagrania debiu­tanc­kie­go albumu ze strony APN Studio Neustadt GmbH. Na początku 1994 roku debiut Huntera był na ukończe­niu, jednakże muzycy zdecy­do­wa­li się na ponownie mikso­wa­nie w warszaw­skim studiu S4. Płyta zatytu­ło­wa­na Requiem ukazała się w grudniu 1995 roku nakładem wytwórni muzycz­nej Meridian Publi­shing. Na płycie znalazło się piętna­ście utworów zaśpie­wa­nych głównie w języku angiel­skim. Warstwę muzyczną stanowił thrash metal z rozbu­do­wa­ny­mi partiami gitary prowa­dzą­cej. Z kolei w tekstach Grzegor­czyk odniósł się do zagad­nie­nia wojny.

Wydaniu debiutu towarzy­szy­ła promocja w radiu i lokal­nych rozgło­śniach radio­wych. Do utworów "Freedom" i "Screamin' Whispers" zostały zreali­zo­wa­ne teledy­ski okazjo­nal­nie emito­wa­ne przez stacje telewi­zyj­ne Polsat, TVP Polonia, a także w progra­mach Telewi­zji Polskiej "Luz" i "Clipol". Materiał spotkał się także z pozytyw­nym odbiorem prasy, w tym magazy­nów Gitara i Bas, Brum oraz Sztandar Młodych. W efekcie grupa wystą­pi­ła w ramach koncertu Gitarowy Top'95 w warszaw­skiej Sali Kongre­so­wej. W 1996 roku zespół zagrał na Przystan­ku Woodstock, razem z Robertem "Moohą" Ropia­kiem, który powrócił do grupy na trzy lata. W między­cza­sie Grzegor­czyk został zapro­szo­ny przez zespół T-raperzy znad Wisły do zareje­stro­wa­nia partii gitar w utworze "Prąd stały­prąd zmienny". W latach później­szych grupa nadal koncer­to­wa­ła, jednakże reali­za­cja drugiej płyty pozosta­wa­ła jedynie w sferze planów. W 1999 roku formacja ponownie wystą­pi­ła w ramach koncertu Gitarowy Top'98. Zmianie uległ także skład Huntera. Ropiaka został zastą­pio­ny przez Piotra "Pita" Kędzie­rzaw­skie­go. Natomiast funkcję basisty objął dotych­cza­so­wy pracow­nik technicz­ny Konrad "Saimon" Karchut.

Pod koniec 1999 roku grupa zreali­zo­wa­ła pierwszy utwór zapowia­da­ją­cy nową płytę pt. "Kiedy umieram…". Kompo­zy­cja ukazała się po raz pierwszy w 2001 roku dołączo­na do albumy koncer­to­we­go Live. Na płycie znalazł się zapis koncertu z festi­wa­lu Przysta­nek Woodstock w 1996 roku oraz dwa teledy­ski. Nowa piosenka wpisu­ją­ca się w ideę protest songu cieszyła się zainte­re­so­wa­niem publicz­no­ści. Była emito­wa­na przez stacje telewi­zyj­ne VIVA Polska i MTV Polska. W 2002 roku Karchut związał się z zespołem Vader wraz, z którym koncer­to­wał niespeł­na rok. W sierpniu, także 2002 roku Hunter rozpo­czął nagrania drugiego albumu studyj­ne­go, we współ­pra­cy z produ­cen­tem muzycz­nym Andrze­jem Karpiem. W sesji nagra­nio­wej poza człon­ka­mi zespołu uczest­ni­czy­li Marek "Musik" Musik i Paweł "Żaba" Żełobow­ski grający na kongach, były basista Tomasz "Goliash" Golja­szew­ski oraz skrzypek Michał Jelonek, muzyk znany z występów w zespole Ankh. Po ukończe­niu nagrań Jelonek został przyjęty do zespołu. Premiera pierw­sze­go utworu promu­ją­ce­go płytę odbyła się pod koniec roku. Wydaw­nic­two zatytu­ło­wa­ne Medeis ukazało się 7 marca 2003 roku nakładem wytwórni Rubicon w dystry­bu­cji Pomaton EMI.

Materiał był promo­wa­ny w stacjach radio­wych oraz telewi­zji, z kompo­zy­cją "Fallen" grupa wystą­pi­ła w talk-show Kuba Wojewódz­ki, emito­wa­nym przez Polsat oraz w progra­mie Zbignie­wa Hołdysa – Hołdys Guru w TVP2. Pozytyw­ne recenzje Medeis zyskał także w prasie, w tym branżo­wym magazy­nie Metal Hammer. Formacja dała także szereg koncer­tów w ramach Medeis Tour. Także w 2003 roku muzycy wystą­pi­li na Przystan­ku Woodstock wspie­ra­ni przez aktorów z olsztyń­skie­go Teatru im. Stefana Jaracza. Rok później zespół otrzymał nagrodę Złotego Bączka, nagrodę publicz­no­ści Przystan­ku Woodstock. Grupa wystą­pi­ła także na wspomnia­nym festi­wa­lu po raz trzeci z rzędu. Tego samego roku nakładem Mystic Produc­tion ukazały się wznowie­nia debiutu Requiem oraz Medeis. Natomiast w efekcie współ­pra­cy z firmą Złoty Melon ukazała się pierwsza płyta DVD Huntera pt. Przysta­nek Woodstock. Na przeło­mie marca i kwietnia 2005 roku grupa zareje­stro­wa­ła trzeci album studyjny. Wydaw­nic­two zatytu­ło­wa­ne T.E.L.I… ukazało się 30 maja 2005 roku nakładem Metal Mind Produc­tions. Płyta ukazała się również w wersji anglo­ję­zycz­nej. Pocho­dzą­cy z płyty utwór "Pomiędzy niebem a piekłem" dotarł do 1. i 8. miejsca, odpowied­nio Szcze­ciń­skiej Listy Przebo­jów oraz Listy przebo­jów Programu Trzecie­go Polskie­go Radia.

Latem tego samego roku do zespołu dołączył na krótko Krzysz­tof "Docent" Raczkow­ski, który zastąpił niedy­spo­no­wa­ne­go Sławiń­skie­go. Jednakże muzyk zmarł 18 sierpnia, w cztery dni po ostatnim wspólnym koncer­cie. Jeszcze w sierpniu Hunter wystąpił w ramach Metal Hammer Festival, podczas którego muzycy wykonali m.in. utwór "Pomiędzy niebem a piekłem", zadedy­ko­wa­ny pamięci Raczkow­skie­go. 30 listo­pa­da 2006 roku firma Metal Mind Produc­tions wydała pierwszą kompi­la­cję nagrań zespołu, pt. HolyWood. Na dwupły­to­we wydaw­nic­two złożyły się płyta DVD, na której znalazł się zapis dwóch występów na festi­wa­lu Przysta­nek Woodstock z 2003 i 2004 roku. Z kolei na płycie CD znalazł się m.in. utwór "Easy Rider", zareje­stro­wa­ny z gościn­nym udziałem satyryka Krzysz­to­fa Dauksze­wi­cza, a także inter­pre­ta­cja piosenki "Hey Ya!" z reper­tu­aru zespołu OutKast.

W 2007 roku zespół koncer­to­wał w ramach Mystic Tour wraz z Rootwa­ter, Front­si­de i Virgin Snatch. Z końcem roku 2008 współ­za­ło­ży­ciel grupy Grzegorz Sławiń­ski zaprze­stał współ­pra­cy z zespołem. Na początku 2009 roku do zespołu dołączył Dariusz Brzozow­ski, który zastąpił Sławiń­skie­go. W odnowio­nym składzie grupa zareje­stro­wa­ła czwarty album studyjny. Płyta zatytu­ło­wa­na HellWood ukazała się 14 kwietnia 2009 roku nakładem wytwórni muzycz­nej Mystic Produc­tion. Wydaw­nic­two było promo­wa­ne teledy­ska­mi do utworów "Labirynt Fauna" i "Strasz­nik", odpowied­nio w reżyse­rii Dariusza Szerma­no­wi­cza i Mateusza Winkla. Poza utworem "Labirynt Fauna", który dotarł do 1. miejsca listy przebo­jów Antyra­dia, popular­no­ścią cieszyła się piosenka "Cztery wieki później", która uplaso­wa­ła się na 26. miejscu Listy przebo­jów Programu Trzecie­go. 11 listo­pa­da 2009 roku zespół zagrał koncert akustycz­ny w Zakła­dzie Karnym w Nowogar­dzie. Kolejne koncerty odbyły się już w ramach trasy HellWood Tour obejmu­ją­cej 30 miast w Polsce. 

W lutym 2010 roku album HellWood uzyskał nomina­cję do nagrody polskie­go przemy­słu fonogra­ficz­ne­go Fryde­ry­ka w katego­rii: album roku heavy metal. Tego samego roku formacja rozpo­czę­ła prace nad jubile­uszo­wym albumem DVD z okazji dwudzie­sto­pię­cio­le­cia działal­no­ści. W między­cza­sie zobowią­za­ne­go głównie wystę­pa­mi w Dimmu Borgir Brzozow­skie­go zaczął zastę­po­wać Arkadiusz "Letki" Letkie­wicz. Muzyk wpisał się także w skład sześcio­oso­bo­we­go już zespołu grając na kongach. 27 czerwca 2011 roku do sprze­da­ży trafiło wydaw­nic­two pt. XXV lat później ostatecz­nie wydane w formie 2 płyt DVD i 3 płyt CD. Na albumie znalazły się m.in. dwa koncerty zespołu, pierwszy z nich został zareje­stro­wa­ny w warszaw­skim klubie Stodoła, z kolei drugi stanowił zapis występu we wrocław­skiej Wytwórni Filmów Fabular­nych. Ponadto na potrzeby wydaw­nic­twa został zareje­stro­wa­ny film dokumen­tal­ny uzupeł­nio­ny o archi­wal­ne nagrania z począt­ko­we­go okresu działal­no­ści zespołu. Materiał był promo­wa­ny podczas kolejnej, obejmu­ją­cej dwadzie­ścia miast trasy koncertowej.

W 2012 roku XXV lat później uzyskało nomina­cję do nagrody Fryde­ry­ka. Materiał został także wyróż­nio­ny w plebi­scy­tach czaso­pism Teraz Rock i Magazyn Gitarzy­sta. Następ­nie Hunter odbył kolejną, liczącą siedem­na­ście występów trasę koncer­to­wą pod nazwą Armaged­don Tour 2012. Natomiast latem muzycy wystą­pi­li podczas festi­wa­li Ursyna­lia oraz Sonisphe­re poprze­dza­jąc takie zespoły jak: Metal­li­ca, Machine Head, czy Gojira. 6 listo­pa­da 2012 roku nakładem Tune Project oraz Mystic Produc­tion (wytwór­nia odpowie­dzial­na jedynie za dystry­bu­cję), zespół wydał kolejny album pod tytułem Króle­stwo. Do współ­pra­cy przy produk­cji płyty zapro­szo­no ponownie Andrzeja Karpia. Pewna część materia­łu została zareje­stro­wa­na również w innych miejscach, jak np. MDK w Szczyt­nie. Na płycie znalazło się 11 utworów, spośród których do utworów "Trumian Show" i "PSI" nagrano teledy­ski. Promocji towarzy­szy­ła trasa koncer­to­wa "Króle­stwo Tour 2013" rozpo­czę­ta 17 lutego 2013 w Szczyt­nie, a mająca swój finał 2 maja 2013 we Wrocła­wiu. 4 lipca 2013 roku album został wyróż­nio­ny przez Związek Produ­cen­tów Audio-Video otrzy­mu­jąc status złotej płyty. Została ona wręczona zespo­ło­wi 3 sierpnia podczas występu na Przystan­ku Woodstock.

Hunter Fest

W 2004 roku ówczesny menedżer Huntera Arkadiusz Michal­ski zorga­ni­zo­wał festiwal muzyczny Hunter Fest bezpo­śred­nio nawią­zu­ją­cy do nazwy zespołu. Przy czym m.in. w mediach branżo­wych powszech­nie jako organi­za­to­rzy figuro­wa­li muzycy Huntera. Powodem zorga­ni­zo­wa­nia festi­wa­lu było zlikwi­do­wa­nie cyklu Rock w Ruinach, która odbywa się z okazji Dni i Nocy Szczytna. W ramach festi­wa­lu w 2004 i 2005 roku wystą­pi­ły m.in. zespoły Coma, Behemoth, Acid Drinkers i Kult. Rok później wystą­pi­ły pierwsze problemy w związku z organi­za­cją imprezy. Występy odwołały m.in. jedne z głównych gwiazd festi­wa­lu Opeth i Children of Bodom. Kolejne dwie edycje festi­wa­lu, w 2007 i 2008 roku odbyły się już bez wydźwię­ku negatyw­ne­go. W 2009 roku impreza została przenie­sio­na do małej miejsco­wo­ści Szymany pod Szczyt­nem, ze względu na miesz­czą­ce się tam, tymcza­so­wo nieczyn­ne lotnisko, w założe­niu dające większe możli­wo­ści organizacyjne.

Jeszcze przed pierw­szy­mi koncer­ta­mi w ramach festi­wa­lu wystą­pi­ły kłopoty przy jego produk­cji. Organi­za­tor Hunter Festu zaanon­so­wał w mediach, a także na billbo­ar­dach rekla­mo­wych udział w festi­wa­lu zespołów bez ich zgody, a także porozu­mie­nia stron. Festiwal ostatecz­nie odbył się z udziałem headli­ne­ra, zespołu – Motör­he­ad, po wcześniej­szych negocja­cjach z manage­men­tem grupy. Jednakże nie doszły do skutku występy zespołów Machine Head, Arch Enemy, Epica i Tiamat. Od osoby Arkadiu­sza Michal­skie­go odciął się także zespół Hunter, który po rezygna­cji z występu na scenie, zagrał dla zgroma­dzo­nych fanów na polu namio­to­wym. Przepro­wa­dzo­na w 2009 roku edycja Hunter Fest była ostatnią.

Pod koniec 2009 roku zespół nawiązał współ­pra­cę z Iloną Wronkow­ską i klubem Stodoła. W efekcie, w 2010 roku został zorga­ni­zo­wa­ny festiwal pod nazwą Open Mind Festival, ponownie w Szczyt­nie. Jednakże negatyw­ne opinie na temat Hunter Festu poskut­ko­wa­ły zmianą lokali­za­cji. Impreza odbyła się w Stodole, natomiast zaplecze stanowił pobliski Stadion Syrenki. Wśród zespołów, które wystą­pi­ły na deskach warszaw­skie­go klubu znalazły się m.in.: The Cult, The 69 Eyes i Obituary. Była to jedyna edycja festiwalu.

Muzyka i teksty

Muzyka zespołu Hunter katego­ry­zo­wa­na jest głównie jako thrash metal i heavy metal z wpływami szeroko pojętego rocka. Wydany w 1995 roku, pierwszy album zespołu pt. Requiem, był utrzy­ma­ny w styli­sty­ce wyłącz­nie thrash­me­ta­lo­wej. Twórczość zespołu w znacznym stopniu stano­wi­ła odwoła­nie do dokonań amery­kań­skiej formacji Metal­li­ca. Zdecy­do­wa­na większość utworów wraz z rozbu­do­wa­ny­mi partiami solowymi została wykonana w języku angiel­skim. Natomiast teksty zdomi­no­wał wątek wojny. W 2003 roku ukazał się drugi, odmienny styli­stycz­nie, niemal w połowie polsko­ję­zycz­ny album pt. Medeis. Płyta stano­wi­ła o wyraźnym odświe­że­niu formuły muzyki prezen­to­wa­nej przez zespół m.in. za sprawą posze­rzo­ne­go o skrzypce instru­men­ta­rium. Z kolei tematyka tekstów została rozwi­nię­ta o problemy społecz­ne. Recen­zent magazynu Teraz Rock – Paweł Chmie­lo­wiec, poza mariażem thrash i heavy metalu odnoto­wał wpływy punka i rocka gotyc­kie­go. Do Huntera przylgnę­ła wówczas etykieta zespołu soul metala­lo­we­go. Termin ów został ukuty przez sam zespół, co wyjaśnił lider zespołu Paweł "Drak" Grzegor­czyk w nastę­pu­ją­cy sposób:

Muzycz­nie założe­niem było stworze­nie własnego stylu. Mieliśmy już dość porów­ny­wa­nia nas do Metal­li­ki itd. (…) Natomiast myślę, że każdy muzyk dąży do tego, żeby jednak stworzyć coś własnego i my posta­wi­li­śmy właśnie na to. (…) Są elementy reggae, muzyki filmowej, klasyki, oczywi­ście metalu i to ciężkie­go metalu. Są teksty, które być może są poetyc­kie, ale tak naprawdę bardzo często brutalne i które porusza­ją bardzo wiele ważnych rzeczy. Natomiast muzyka my nazwa­li­śmy to "soul metalem" czyli muzyką duszy.|

Zespo­ło­wi nie udało się jednak odejść całko­wi­cie od nawiązań do twórczo­ści Metal­li­ki, a zwłasz­cza od prowa­dze­nia wokaliz w charak­te­ry­sty­ce typowej dla Jamesa Hetfiel­da. W 2005 roku ukazał się trzeci album grupy pt. T.E.L.I…. Płyta przynio­sła zmiany styli­stycz­ne głównie za sprawą "bogat­szych" aranża­cji, a także pojedyn­czych utworów, w tym: utrzy­ma­nej w formie ballady piosenki "Pomiędzy niebem a piekłem". Materiał spotkał się z pozytyw­nym odbiorem. Recen­zent serwisu Artrock​.pl – Wojciech Kozicki zwrócił uwagę m.in. na melodyj­ność kompo­zy­cji i artystycz­ny rozwój. W tekstach został utrzy­ma­ny wątek zniewo­le­nia i wojny, a także proble­mów społecz­nych. Za kanwę dla kompo­zy­cji "Krzyk kamieni" posłu­ży­ły wydarze­nia z dnia zamachów terro­ry­stycz­nych w USA 11 września 2001 roku.

Czwarty album formacji pt. HellWood (2009) spotkał się z niejed­no­znacz­nym przyję­ciem ze strony recen­zen­tów. Pozytyw­nie o płycie wyraził się m.in. dzien­ni­karz pisma Teraz Rock – Łukasz Wewiór, który wskazał na pozytyw­ny aspekt artystycz­nych poszu­ki­wań Huntera. Krytyk nadmie­nił także o wpływach doom metalu i hardcore'u. Negatyw­nie o HellWood wyraził się natomiast Przemy­sław Jurek na łamach serwisu Onet​.pl, zarzu­ca­jąc zespo­ło­wi dosłow­ność przekazu, a zarazem komer­cja­li­za­cję. Charak­te­ry­stycz­na dla wydaw­nic­twa były odmienna tematyka tekstów, których tło stano­wi­ły ulubione przez muzyków zespołu filmy. Za inspi­ra­cję posłu­ży­ły m.in. takie obrazy jak Labirynt fauna w reżyse­rii Guiller­mo del Toro, Lot nad kukuł­czym gniazdem Miloša Formana, czy Drakula Francisa Forda Coppoli.


Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

Wesprzyj nas na Patronite.pl

#KULTURAWSIECI

Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

Wesprzyj nas na Patronite.pl

#KULTURAWSIECI