IRA
Biografia

IRA

Zródło: Spotify

Ira ( ‘gniew’), zapis styli­zo­wa­ny IRA – polski zespół rockowy założony w 1987 w Radomiu przez gitarzy­stę Kubę Płucisza. Grał poza pop-rockiem i hard rockiem, również łagod­niej­szą odmianę heavy metalu i glam metalu w latach 90. XX wieku, a od 2002 roku min. rock alter­na­tyw­ny i post grunge. Albumy Mój dom, 1993 rok oraz koncer­to­wy Ira Live osiągnę­ły nakład sięga­ją­cy wielu tysięcy egzem­pla­rzy, co pozwo­li­ło grupie awanso­wać do czołówki polskie­go rocka. Dzięki sukcesom, zespół miał okazję wystę­po­wać na wielu najwięk­szych festi­wa­lach rocko­wych w kraju, m.in. trzykrot­nie na Festi­wa­lu w Jaroci­nie, na Przystan­ku Woodstock, oraz na Festi­wa­lu Odjazdy. Utwory z płyt zadebiu­to­wa­ły na presti­żo­wej polskiej Liście przebo­jów Programu III Polskie­go Radia. W maju 1994 roku zespół jako jedyny spośród setki polskich zespołów rocko­wych został wybrany do suppor­to­wa­nia Aerosmith.

W drugiej połowie lat 90. zespół radykal­nie zmienił swoje oblicze, rezygnu­jąc ze swego charak­te­ry­stycz­ne­go stylu. Płyta Znamię wydana we wrześniu 1994 roku była wyraźnym ukłonem w stronę mocniej­szych brzmień, zahacza­ją­cych nawet o thrash metal, co niezbyt przypa­dło fanom do gustu, przez co zespół zaczął coraz mniej koncer­to­wać. Wydana we wrześniu 1995 roku płyta Ogrody, mimo iż była powrotem do brzmień zbliżo­nych z płyty Mój dom nie przeko­na­ła fanów zespołu. Płyta nie spełniła oczeki­wań muzyków. 1 września 1996 roku zespół opuścił założy­ciel Kuba Płucisz, a parę miesięcy później grupa zawie­si­ła działal­ność. Zespół powrócił na polską scenę muzyczną po siedmiu latach, pod koniec 2001 roku. Od momentu powrotu na scenę zespół nagrał cztery albumy studyjne oraz jeden koncer­to­wy, będący zapisem jubile­uszo­we­go koncertu z okazji 15-lecia istnie­nia zespołu, który odbył się w 2003 roku w amfite­atrze w Radomiu. Nowe utwory ponownie były notowane na krajo­wych listach przebo­jów. W listo­pa­dzie 2003 roku, zespół suppor­to­wał podczas dwóch koncer­tów w Polsce hardroc­ko­wy zespół Def Leppard. W 2002 roku zespół został nomino­wa­ny do nagrody Fryde­ry­ki za album Tu i teraz, a dwa lata później za album Ogień.

Początki współpracy z Arturem Gadowskim 1987–1989

Początki zespołu sięgają 22 maja 1987 roku, kiedy to w radom­skim klubie Mewa, wokali­stę Artura Gadow­skie­go wystę­pu­ją­ce­go ze swym zespołem Landryn­ki dla Dziew­czyn­ki na "Przeglą­dzie Kapel Rocko­wych" wypatrzy­li koledzy z zespołu gitarzy­sty Kuby Płucisza. Parę dni później Płucisz nagła­śniał imprezę w radom­skim amfite­atrze, na której grał zespół Gadow­skie­go. Wtedy to Płucisz złożył młodemu wokali­ście propo­zy­cję współ­pra­cy. Parę dni później Gadowski przyszedł na próbę do amfite­atru do Płucisza i przyjął propo­zy­cję współpracy.

W pierw­szym składzie zespołu znaleźli się: Artur Gadowski (śpiew, gitara), Kuba Płucisz (gitara), Dariusz Grudzień (gitara basowa), (został sprowa­dzo­ny z Szydłow­ca przez Gadow­skie­go), Grzegorz Wawrzeń­czyk (instru­men­ty klawi­szo­we) (do zespołu został sprowa­dzo­ny przez ówczesną narze­czo­ną Gadow­skie­go, Barbarę) oraz perku­si­sta Wojciech Owczarek który grał już w poprzed­nim zespole Płucisza w 1986 roku. Po skomple­to­wa­niu składu, zespół rozpo­czął swoje pierwsze próby w radom­skim amfiteatrze.

Jednym z pierw­szych etapów muzycz­nych Iry był występ na Ogólno­pol­skim Młodzie­żo­wym Przeglą­dzie Piosenki (OMPP) w Łodzi, do którego zespół zakwa­li­fi­ko­wał się w grudniu 1987 roku, a w styczniu 1988 zdobył swoje pierwsze wyróż­nie­nie. Tam zespół zauważył Kuba Wojewódz­ki, dzien­ni­karz pracu­ją­cy wówczas dla III Programu Polskie­go Radia. Właśnie dla tej rozgło­śni Ira nagrała swoje pierwsze utwory. W lutym zespół odbył swoje pierwsze profe­sjo­nal­ne nagrania w Radiu Kielce. W maju 1988 Ira została laure­atem "Złotej Dziesiąt­ki" na finałach "OMPP" we Wrocła­wiu. W jury podczas tego przeglą­du zasiadał m.in. Marek Niedź­wiec­ki. Zespół miał także okazję nagrać dla telewi­zji balladę "Zostań tu", z którą to wystąpił później na Festi­wa­lu w Opolu.

Po tych sukce­sach oraz zdoby­tych wyróż­nie­niach, zespół otrzymał zapro­sze­nie na Festiwal w Opolu, który obcho­dził właśnie swoje 25-lecie. Był to pierwszy ważny koncert w historii zespołu. Odbył się on w czerwcu 1988 roku, Ira wykonała piosenkę "Zostań tu" i z rąk jurorów odebrała wyróż­nie­nie, zarówno jako zespół, jak i Gadowski jako wokali­sta, któremu przyzna­no nagrodę "Młody adept sztuki estra­do­wej", oraz pięć tysięcy złotych, które zespół otrzymał od ZASP.

W sierpniu 1988 roku Ira pod okiem Rafała Paczkow­skie­go nagrała w warszaw­skim studiu S-4 dwa utwory. Były to: "Zostań tu" oraz "Twój cały świat". W listo­pa­dzie zespół zapre­zen­to­wał się na przeglą­dzie Prezen­ta­cja-Estrada 88, gdzie zdobył główną nagrodę i odebrał ją z rąk prof. A. Bardi­nie­go. Jeszcze w tym samym miesiącu zaszła pierwsza zmiana w składzie zespołu. Grupę opuścił klawi­szo­wiec Grzegorz Wawrzeń­czyk, a w jego miejsce został przyjęty Tomasz Braci­cho­wicz. W grudniu 1988 zespół wyruszył na koncerty po ówcze­snym ZSRR, gdzie grał w ramach Między­na­ro­do­we­go Festi­wa­lu Młodzie­ży Artystycz­nej Krajów Socja­li­stycz­nych Moskwa 88”. Koncerty odbyły się w Moskwie, Kownie oraz Wilnie. W kwietniu 1989 roku Ira ponownie nagry­wa­ła swoje utwory w studiu S-4, tym razem pod okiem Jarosła­wa Regul­skie­go. Nagrano nastę­pu­ją­ce utwory: "Srebrne sny", "Odsłoń twarz" oraz "Zostań tu". Utwory nagrano dla programu "Premie i premiery". Pobyt w studiu został sfinan­so­wa­ny przez TV. W czerwcu Ira ponownie wystą­pi­ła na Festi­wa­lu w Opolu, gdzie zagrała piosenkę "Odsłoń twarz". Potem zespół otrzymał propo­zy­cję nagrania debiu­tanc­kiej płyty od przed­się­bior­stwa Pronit i rozpo­czął pracę nad nią.

Lata 1989–1990

Już przed samym nagry­wa­niem płyty pojawiły się pierwsze problemy. Zespół chciał, aby reali­za­to­rem nagrań był Jarosław Regulski, jednak właści­ciel studia, Walter Chełstow­ski nie mógł zapłacić żądanej kwoty przez Regul­skie­go, dlatego zespół posta­no­wił oddać swoje pienią­dze z diet i oszczęd­no­ści.

Do sesji odbyło się tylko 10 sesji nagra­nio­wych (związane to było z dość skromnym budżetem zespołu). Płyta nagry­wa­na była w listo­pa­dzie 1989 roku. Zespół w studiu przeby­wał nieco ponad tydzień. Podczas nagry­wa­nia płyty w studiu było tak zimno, że niemoż­li­we było nagranie perkusji, dlatego na płycie jest ona zastą­pio­na automatem.

Muzycy kończąc już nagry­wa­nie płyty nie byli zadowo­le­ni z efektów swojej pracy. Premiera odbyła się w grudniu 1989 roku. Ukazała się ona nakładem przed­się­bior­stwa Pronit z Pionek. Był to zbiór piosenek zdradza­ją­cych fascy­na­cję komer­cyj­ną odmianą amery­kań­skie­go heavy metalu spod znaku Bon Jovi i Mötley Crüe. Po zakoń­cze­niu sesji w zespole nastą­pi­ła kolejna zmiana perso­nal­na. Grupę opuścili basista Dariusz Grudzień, którego zastąpił Piotr Sujka, oraz klawi­szo­wiec Tomasz Braci­cho­wicz, którego zastąpił Jarosław Zarychta. Pierwszy z nich miał być tylko "chwilo­wym" basistą, jednak został w zespole na stałe. Debiu­tanc­ka płyta nie odniosła sukcesu i przeszła bez większe­go echa.

Na początku 1990 roku Ira nagrała swój pierwszy teledysk, do utworu "Wszystko mogę mieć". Utwór został wykonany w wersji angiel­skiej. Na przeło­mie kwietnia i maja 1990 roku Ira grała trasę koncer­to­wą po ZSRR. Zespół wysłał Pagart. Zespół koncerty grał średnio dla 5000 widzów.

W sierpniu 1990 roku, zespół zatrud­nił drugiego gitarzy­stę Pawła Matrac­kie­go, z którym wystąpił już na Festi­wa­lu w Sopocie, gdzie zapre­zen­to­wał utwory "Wszystko mogę mieć" oraz "Mów do mnie" w wersjach angielskich.

Pod koniec 1990 roku pojawiły się już pierwsze szkice utworów na drugą płytę. Zespół po raz kolejny zaosz­czę­dził pienią­dze i wynajął studio S-4, w którym już wcześniej rejestro­wał swe utwory. Podczas wstęp­nych nagrań Kuba Płucisz po raz drugi spotkał gitarzy­stę Piotra Łukaszew­skie­go (pierwszy raz spotkali się w 1989 roku na jednym z Przeglą­dów), który akurat nagrywał materiał na debiu­tanc­ką płytę zespołu Skawal­ker. Wtedy Płucisz zaofe­ro­wał Łukaszew­skie­mu gościnny udział na płycie.

Po około trzech odbytych wspólnie próbach, Łukaszew­ski ofertę współ­pra­cy przyjął. Zespół przystą­pił do nagrywania.

Mój dom, 1993 rok, Live 1991–1993

W styczniu 1991 roku zespół oficjal­nie opuścili gitarzy­sta Paweł Matracki, zastąpił go Piotr Łukaszew­ski, który posta­no­wił zostać w zespole na stałe, oraz klawi­szo­wiec Jarosław Zarychta (od tej pory w zespole nie będzie już stałego klawiszowca).

W kwietniu 1991 roku zespół rozpo­czął sesję nagra­nio­wą do drugiej płyty. W charak­te­rze produ­cen­ta zespół zatrud­nił Leszka Kamiń­skie­go. Sesja odbywała się w warszaw­skim studiu S-4. Nagrania trwały niecały miesiąc, dlatego że szkice niektó­rych utworów były gotowe już na próbach pod koniec 1990 roku. Pod koniec kwietnia materiał na płytę był już gotowy. Podczas sesji nagrany został także cover zespołu The Beatles "Come together" z gościn­nym udziałem Grzego­rza Kupczyka (voc, eks-Turbo, Non Iron, CETI), Czesława Niemena, Grzego­rza Skawiń­skie­go oraz Janusza "Johnyego" Pyzow­skie­go (voc, eks-TSA Evolu­tion). Utwór miał się ukazać na płycie w formie bonusu, lecz ostatecz­nie do zamiesz­cze­nia go na płycie nie doszło.

Kilka utworów z płyty pochodzi z nieza­re­je­stro­wa­nej twórczo­ści zespołów Łukaszew­skie­go, stąd na okładce płyty wzięły się takie nazwiska jak Pyzowski czy Kraszew­ski. Przed­się­bior­stwo LUZ sponso­ro­wa­ło grupę, dzięki czemu do piosenek z albumu mogły powstać teledy­ski. W kręceniu brał udział również Kuba Wojewódzki.

Premiera płyty Mój dom odbyła się w połowie czerwca 1991 roku. Ukazała się nakładem radom­skiej przed­się­bior­stwa fonogra­ficz­ne­go Kontakt, jednak to parę tygodni po rozpo­czę­ciu produk­cji zrezy­gno­wa­ła z wydawa­nia płyty. Zespół nawiązał współ­pra­cę z krakow­ską wytwór­nią Top Music, która wznowiła produk­cję płyty oraz w 1992 roku wydała reedycję pierw­szej płyty, która tym razem ukazała się także na CD. Jak się okazało, album Mój dom stał się bestsel­le­rem, był jednym z najle­piej sprze­da­ją­cych się płyt, a utwory takie jak "Mój dom" czy "Nadzieja" nie opusz­cza­ły czoło­wych miejsc list przebo­jów. Płyta sprze­da­wa­ła się w kilku­na­sto­ty­sięcz­nym nakła­dzie, zyskując najpierw miano złotej, a następ­nie platy­no­wej płyty.

3 sierpnia 1991 roku zespół zadebiu­to­wał na małej scenie na Festi­wa­lu w Jaroci­nie, gdzie wykonał "Mój dom", "Bierz mnie" oraz "Come together" z udziałem Pyzow­skie­go, Skawiń­skie­go, Niemena oraz Hołdysa.

Ira była także pierw­szym zespołem, który w trudnych czasach początku lat 90. związał się ze sponso­ra­mi pomaga­ją­cy­mi w zakupie dobrego sprzętu oraz finan­so­wa­niu trasy i nagrań. Głównym sponso­rem grupy zostało przed­się­bior­stwo Mustang Poland. Rok 1991 Ira kończyła z dorob­kiem ponad 100 koncertów.

Na początku 1992 roku zespół wyruszył w trasę koncer­to­wą promu­ją­cą płytę (trasa ta miała się już odbyć na przeło­mie czerwca i lipca 1991 roku, jednak w ostat­niej chwili została odwołana).

7 marca w Sali Kongre­so­wej w Warsza­wie odbyło się podsu­mo­wa­nie plebi­scy­tu "Brum Top". Ira znalazła się w trójce najlep­szych zespołów. 1 maja zespół 1992 grał w klubie Fugazi koncert w ramach imprezy "50 rock’n’roll". 11 lipca m.in. wraz z grupą Wilki, Ira zagrała koncert na warszaw­skiej Agrykoli przeciw­ko piractwu fonogra­ficz­ne­mu. 8 sierpnia zespół ponownie zagrał koncert na jarociń­skim festi­wa­lu. Prezen­to­wał utwory "Mój dom", "Płonę", "Bierz mnie", oraz "Nadzieja". Zespół zapre­zen­to­wał także covery, "Oni zaraz przyjdą tu" Breako­utu, "Come Together" Beatle­sów oraz "Hey Joe" Jimiego Hendriksa.

19 września Ira zapre­zen­to­wa­ła się podczas ostat­nie­go dnia Festi­wa­lu "Silma­ri­le-Klejnoty polskie­go Rocka", gdzie wystą­pi­ła obok takich gwiazd jak TSA czy Acid Drinkers. 7 listo­pa­da zespół zagrał jako support przed metalo­wym zespołem Paradise Lost oraz Tiamat; jak powie­dział później w wywia­dzie Gadowski, support tego pierw­sze­go był stylową pomyłką.

Zespół pokazał się także podczas imprez "Brum Top" w Gdańsku oraz Warsza­wie. Ira zakoń­czy­ła 1992 rok grając ponad 100 koncer­tów w całym kraju.

3 stycznia 1993 roku Ira wystę­po­wa­ła na koncer­cie WOŚP w warszaw­skim klubie Stodoła, który miał ogólno­pol­ską trans­mi­sję, a piosenka "Nadzieja" stała się oficjal­nym hymnem akcji. Odbywała także trasę koncer­to­wą Wielkiej Orkie­stry Świątecz­nej Pomocy, wraz z Prole­ta­ry­atem oraz Kobra­noc­ką. Podczas trasy został nagrany także specjal­ny singel z utworem "Wiara", gdzie obok Gadow­skie­go zaśpie­wa­li m.in. Czesław Niemen, Grzegorz Skawiń­ski, Andrzej Krzywy, Maryla Rodowicz, Edyta Barto­sie­wicz i inne gwiazdy polskiej sceny muzycz­nej. Singel swą premierę miał w kwietniu 1993 roku.

7 marca odbyło się podsu­mo­wa­nie Festi­wa­lu "Brum-Top", gdzie Ira zajęła 2. miejsce i zdobyła srebrną płytę.

Po zakoń­cze­niu trasy koncer­to­wej 20 stycznia, Ira rozpo­czę­ła prace nad materia­łem na trzeci album. W okresie od 20 stycznia do 8 lutego powstały niemalże wszyst­kie utwory. Od 8 lutego do końca marca Ira nagry­wa­ła płytę w warszaw­skim studiu S-4. Ponownie produk­cję i reali­za­cję albumu powie­rzo­no Leszkowi Kamiń­skie­mu. Tym razem rolę naczel­ne­go kompo­zy­to­ra przejął Piotr Łukaszew­ski. Kuba Płucisz zajmował się od tej pory sprawami organi­za­cyj­ny­mi zespołu, aczkol­wiek ciągle grał i kompo­no­wał. Założył także wraz z Walde­ma­rem Najgrodz­kim przed­się­bior­stwo fonogra­ficz­ne Akar, która swoją siedzibę ma w Krakowie.

Począt­ko­wo album miał nosić nazwę Sex (od jednego z utworów), lecz ostatecz­nie posta­no­wio­no zmienić nazwę na 1993 rok.

Premiera kasety 1993 rok nastą­pi­ła 16 kwietnia 1993 roku, natomiast CD zostało wydane pod koniec maja. Ponownie ukazała się ona nakładem przed­się­bior­stwa Top Music.

Tym razem zespół ponownie pokazał dobry warsztat kompo­no­wa­nia melodyj­nych i łatwo wpada­ją­cych w ucho piosenek. Brzmie­nie płyty jest cięższe niż na poprzed­nim albumie, co jednak nie przeszko­dzi­ło w odnie­sie­niu kolej­ne­go wielkie­go sukcesu. Utwory takie jak "Sen", "Sex", "Wiara", "Deszcz" czy "Wyznanie", ponownie znalazły się na czoło­wych miejscach list przebo­jów. Po premie­rze albumu Ira ponownie wyruszy­łq w trasę koncer­to­wą. RMF FM z okazji urodzi­no­we­go koncertu Gadow­skie­go, który się odbył 1 czerwca w Krakowie, wydał specjal­ną kasetę, która zawie­ra­ła materiał z płyty 1993 rok oraz utwór "Wiara" nagrany razem z gośćmi w formie bonusu.

23 czerwca Ira wystą­pi­ła na Festi­wa­lu w Opolu na "Dniu rocka", gdzie zapre­zen­to­wa­ła się obok takich zespołów jak Dżem, Oddział Zamknię­ty, Wilki, De Mono, Kult czy Hey. Ira zapre­zen­to­wa­ła swoje najwięk­sze przeboje, takie jak "Mój dom", "Nadzieja", "Sex", "Deszcz", "Bierz mnie". Koncert grupy cieszył się bardzo dużym zainte­re­so­wa­niem, a publicz­ność chóral­nie wraz z Gadow­skim śpiewała utwory z reper­tu­aru zespołu.

7 sierpnia po raz trzeci zespół zapre­zen­to­wał się na Festi­wa­lu w Jaroci­nie. Zespół prezen­to­wał utwory z dwóch ostat­nich albumów, w utworze "Wiara" z przemę­cze­nia, wokali­sta Artur Gadowski zaczął śpiewać utwór od drugiej zwrotki. Utwór "Wiara" został wykonany w duecie z Muńkiem Stasz­czy­kiem, który niespo­dzie­wa­nie wszedł na scenę podczas wykony­wa­nia utworu. Także w 1993 roku Ira pojawiła się na Między­na­ro­do­wym Zlocie motocy­kli­stów "Mountain Bike Festival" w Myślcu koło Nowego Sącza, prezen­tu­jąc utwory z najnow­szej płyty.

Jesienią 1993 roku Ira wykonała specjal­nie przygo­to­wa­ny koncert w warszaw­skim studiu telewi­zyj­nym S-1. Koncert odbył się mimo poważ­nych kłopotów zdrowot­nych Gadow­skie­go. Koncert trwał ponad 1,5 godziny.

20 listo­pa­da Ira wystę­po­wa­ła na corocz­nie odbywa­ją­cym się Festi­wa­lu Odjazdy w katowic­kim Spodku.

W połowie grudnia Ira wydała wspomnia­ną już płytę Ira Live. Na płycie znalazło się 18 utworów, z czego 4 to covery, "Oni zaraz przyjdą tu" Breako­utu, "Come together" z reper­tu­aru The Beatles, "Hey Joe" Jimiego Hendrik­sa, oraz "Honky tonk woman" The Rolling Stones. Podczas koncertu zagrano jeszcze "Highway to hell" AC/​DC, "Knocking On Heaven’s Door" Boba Dylana, oraz "Matyldę" Testu, ale te utwory nie zostały zamiesz­czo­ne na płycie. Wydawcą płyty było przed­się­bior­stwo Akar, którego współ­wła­ści­cie­lem był Kuba Płucisz. Także i ta płyta powtó­rzy­ła wielki sukces poprzed­nich dwóch płyt, zyskując w 1994 roku status złotej płyty.

Ira zakoń­czy­ła 1993 rok grając ponad 150 koncer­tów w całej Polsce.

"Znamię" rok 1994

Rok 1994 Ira rozpo­czął kolejną serią koncer­tów. Zespół zagrał dla WOŚP w łódzkim klubie West side oraz w Radomiu na "Inwazji Mocy RMF", oraz wraz z grupą Skawal­ker koncert "Remont" w warszaw­skiej Stodole.

23 kwietnia zespół pojawił się w studiu polskie­go radia w Łodzi na koncer­cie z cyklu "Bez prądu", gdzie wykonał utwory "Mój dom", "Nie zatrzy­mam się", "Califor­nia", "Ona", "Deszcz" oraz "Nadzieję" w wersjach akustycz­nych. Gościn­nie na koncer­cie w duecie z Gadow­skim w dwóch utworach zaśpie­wał wokali­sta Prole­ta­ry­atu Tomasz Olejnik.

Kolejnym ważnym doświad­cze­niem muzycz­nym grupy był koncert w Filhar­mo­nii Pomor­skiej w Bydgosz­czy, który się odbył 6 maja. Muzycy wystą­pi­li na koncer­cie wraz z orkie­strą symfo­nicz­ną na koncer­cie "Dwa Światy". W orkie­stro­wych aranża­cjach Grzego­rza Daronia, zespół wykonał utwory "Deszcz", "Bierz mnie" oraz "Mój dom". Był to pierwszy w Polsce oraz na świecie koncert, podczas którego grupy rockowe grały wraz z orkie­strą symfo­nicz­ną wykorzy­stu­jąc tylko instru­men­ta­rium akustyczne.

29 maja Ira wystą­pi­ła na jednym z najważ­niej­szych koncer­tów w swej historii. Spośród setki polskich zespołów rocko­wych została wybrana do suppor­to­wa­nia zespołu Extreme oraz zespołu Aerosmith. Koncert odbył się na stadio­nie Gwardii Warszawa. Mimo iż nagło­śnie­nie koncertu Iry nie było najlep­sze, to muzycy pozosta­wi­li po sobie dobre wrażenie, szcze­gól­nie na muzykach grupy Aerosmith. Sekcja rytmicz­na grupy Aerosmith bacznie przypa­try­wa­ła się wystę­po­wi grupy, a przy okazji wizyty w "Radiu Wawa", oglądała sprzęt oraz słuchała utworów.

Po zakoń­cze­niu trasy koncer­to­wej zespół cały lipiec oraz sierpień spędził w warszaw­skim studiu S-4, nagry­wa­jąc materiał na nowy album. Produk­cje oraz reali­za­cję płyty powie­rzo­no ponownie Leszkowi Kamiń­skie­mu. 1 września 1994 roku, na rynku ukazał się czwarty studyjny album zatytu­ło­wa­ny Znamię. Koncert promo­cyj­ny odbywał się tego samego dnia w warszaw­skim klubie "Stodoła". Płyta ukazała się nakładem przed­się­bior­stwa Top Music. 9 września wytwór­nia wydała singel, na który wybrano dwa utwory "Znamię" oraz "Nie wierzę". Płyta ta stała się wielkim zasko­cze­niem nie tylko dla branży, ale także dla samych fanów grupy. Zespół posta­no­wił radykal­nie zmienić swoje oblicze i odejść od charak­te­ry­stycz­ne­go hardroc­ko­we­go stylu, na rzecz cięższych brzmień, momen­ta­mi zahacza­ją­cy­mi nawet o hardcore i thrash metal.

Na albumie znalazło się dziewięć premie­ro­wych kompo­zy­cji, oraz dwa bonusy koncer­to­we z 1993 roku. Do utworu "Na zawsze" wsamplo­wa­no cyfrową orkie­strę smycz­ko­wą pod batutą Macieja Świtoń­skie­go. Jedną z głównych inspi­ra­cji muzycz­nych podczas nagry­wa­nia tego płyty były zespoły Metal­li­ca oraz Biohazard.

W listo­pa­dzie 1994 roku zespół odebrał z rąk wytwórni złotą płytę za album Znamię. Mimo tego sukcesu, płyta nie miała już tak dużego powodze­nia jak poprzed­nie. Obniżała ona znacznie wysoką dotych­czas pozycję zespołu na rynku muzycz­nym, który właśnie przeży­wał swoje najwięk­sze sukcesy, i który zdążył przyzwy­cza­ić fanów do charak­te­ry­stycz­ne­go brzmie­nia. Na przeło­mie września i paździer­ni­ka zespół odbył trasę promu­ją­cą płytę. Podczas tej trasy, we wrześniu zespół wystę­po­wał na obcho­dach 10-lecia istnie­nia grupy Piersi w Niemo­dli­nie, jako gość specjal­ny. Zespół wystąpił także we Wrocła­wiu na koncer­cie "Rewela­cje 94".

W tym samym okresie ukazał się film dokumen­tal­ny będący formą wywiadu z zespołem, w którym muzycy w formie monolo­gów (przery­wa­nych wypowie­dzia­mi ich przyja­ciół) opowia­da­ją o sobie i o Irze. Ślad po tym filmie pojawił się także w serialu Radio Romans (odc.12) o nieist­nie­ją­cej w rzeczy­wi­sto­ści stacji radiowej w Trójmie­ście. W jednym z odcinków Ira pojawia się w studiu radiowym i infor­mu­je "radio­słu­cha­czy" o tym że właśnie nagrywa film o sobie.

Ostatecz­nie płyta Znamię okazała się mało popular­na, według fanów jest "za ostra". Zespół zaczął tracić na popular­no­ści. W tym samym roku Gadowski został nagro­dzo­ny przyzna­niem mu tytułu "Symbol seksu 94" przez jeden z najpo­pu­lar­niej­szych progra­mów muzycz­nych "Rock Noc". Ira zakoń­czy­ła rok 1994 mając na koncie 76 koncer­tów w całym kraju.

Ogrody, zawieszenie działalności 1995–1996

Zespół w 1995 roku podpisał pięcio­let­ni kontrakt z wytwór­nią muzyczną Zic-Zac. Od 12 czerwca do 30 lipca zespół pracował nad materia­łem na piątą studyjną płytę. Płyta została nagrana w warszaw­skim studiu S-4 przy współ­pra­cy z Leszkiem Kamiń­skim. 16 lipca Ira gościła na I Przystan­ku Woodstock w Czyma­no­wie, oraz wystą­pi­ła w roli gwiazdy na "Marlboro Rock-in'95". W jury podczas tego koncertu zasiadał gitarzy­sta grupy, Kuba Płucisz.

W sierpniu zespół zagrał tylko trzy koncerty, kiedy muzycy odpoczy­wa­li po sesji nagra­nio­wej do płyty, Gadowski prowa­dził w TV letni program "Fiks" Jerzego Grabow­skie­go. Przed wydaniem płyty zespół wydał singel, na który wybrano piosenkę "Światło we mgle" oraz "Jeden". Do pierw­szej z nich powstał również teledysk. 28 września 1995 roku swą premierę miała płyta Ogrody. Muzycy na tej płycie próbo­wa­li powrócić do brzmie­nia zbliżo­ne­go z albumu Mój dom. Koncert promu­ją­cy płytę odbył się w warszaw­skim klubie "Tango". Potem zespół ruszył w trasę koncer­to­wą. Ani trasa, ani płyta nie przeko­na­ły fanów, poza dwiema piosen­ka­mi "Światło we mgle" i "Jestem obcy" album przeszedł bez echa, nie odnosząc większe­go sukcesu. Na skutek niepo­ro­zu­mień w zespole, Irę, po ośmiu latach grania, 1 września 1996 roku opuścił jej założy­ciel, gitarzy­sta i manager Jakub Płucisz. Od tego czasu Ira spora­dycz­nie jeszcze koncer­to­wa­ła w składzie cztero­oso­bo­wym. 19 lipca do zespołu zapro­szo­no Jacka Owczarka z zespołu Extra­va­gan­zy. Ostatecz­nie muzycy uznali, że dalsze koncer­to­wa­nie nie ma sensu i oficjal­nie ogłosili zawie­sze­nie działalności.

Artur Gadowski solo 1996–2000

Po zawie­sze­niu działal­no­ści przez zespół, Gadowski wraz z Łukaszew­skim, Sujką, Owczar­kiem i kilkoma innymi muzykami rozpo­czął karierę solową.

W 1996 roku wokali­sta podpisał kontrakt z wytwór­nią fonogra­ficz­ną BMG. Pierwszy album Gadow­skie­go miał ukazać się w paździer­ni­ku 1996 roku, ale materiał nagrany na płytę nie spełnił oczeki­wań wokali­sty. Taśmy z nagranym materia­łem wylądo­wa­ły w koszu.

W kwietniu 1997 roku Gadowski, na specjal­ne zapro­sze­nie Marka Kości­kie­wi­cza, zaśpie­wał piosenkę "Szczę­śli­we­go Nowego Jorku", która stała się piosenką przewod­nią filmu o tym samym tytule. Kompo­zy­to­rem oraz autorem tekstu był Marek Kości­kie­wicz. We wrześniu Gadowski zdecy­do­wał się podjąć drugą próbę nagrania płyty, tym razem udaną. Efektem jest album Artur Gadowski, wydany 20 kwietnia 1998 roku. Na album trafiło 10 kompo­zy­cji z 30 nagra­nych, w tym jedna piosenka z poprzed­niej sesji z 1996 roku "Wszystko jedno jak". Z płyty pochodzą takie hity jak "Ona jest ze snu" czy "Szczę­śli­we­go Nowego Jorku". Singlami promu­ją­cy­mi płytę były piosenki: "Na kredyt", "Ona jest ze snu", "Szczę­śli­we­go Nowego Jorku". Dwie ostatnie są najbar­dziej znanymi piosen­ka­mi Gadow­skie­go, którymi podbił listy przebo­jów. W maju Ira koncer­to­wa­ła w USA na festi­wa­lu Polonij­nym w Chicago dla WOŚP na specjal­ne zapro­sze­nie Owsiaka, oraz w klubach w Nowym Jorku, New Jersey w cztero­oso­bo­wym składzie: Gadowski, Sujka, Owczarek oraz Tomasz Czyżew­ski. 25 czerwca 1998 roku Gadowski wraz z zespołem wystąpił na Festi­wa­lu w Opolu, gdzie zapre­zen­to­wał piosenki "Na kredyt" oraz "Szczę­śli­we­go Nowego Jorku". Również podczas tego festi­wa­lu Gadowski wykonał piosenkę Czerwo­nych Gitar "Biały krzyż". Według opinii wielu ludzi (organi­za­to­rzy, ludzie obecni podczas koncertu) było to najlep­sze wykona­nie tamtego wieczoru. 6 września Gadowski wraz ze swoim zespołem wykonał w progra­mie "MDM po godzi­nach" akustycz­ną wersję Inwoka­cji. 26 września Gadowski zaśpie­wał w duecie z Anną Marią Jopek piosenkę na benefi­sie George’a Gersh­wi­na, natomiast dwa dni później wykonał "Mszę beatową" na benefi­sie Katarzy­ny Geartner w krakow­skim teatrze STU. 30 września Gadowski wystąpił w roli supportu przed gwiazdą zespołu Queen gitarzy­stą Brianem Mayem w warszaw­skiej "Stodole". 1 maja 1999 roku, Gadowski wykonał piosenkę "Trzyna­sty" na benefi­sie Pozna­kow­skie­go, a 16 grudnia wystąpił wraz ze Zbignie­wem Hołdysem w Sali Kongre­so­wej, gdzie wykonał "Niewiele ci mogę dać", oraz "Autobio­gra­fię" z reper­tu­aru zespołu Perfect.

W lutym 2000 roku Gadowski zajął się oprawą muzyczną do progra­mów "Ferie z 2", "Mogę wszystko" oraz "Wakacje z 2".

20 marca były frontman Iry wydał swą drugą solową płytę zatytu­ło­wa­ną G.A.D. Autorem tekstów był Krzysz­tof Jaryczew­ski znany z występów w Oddziale Zamknię­tym, a kompo­zy­to­rem Mark Tysper, szwedzki produ­cent. 27 oraz 28 marca Gadowski grał jako support przed Joe Cockerem w Warsza­wie oraz Poznaniu. W kwietniu ukazała się jeszcze limito­wa­na edycja płyty G.A.D., która zawie­ra­ła dodat­ko­wo dołączo­ne w formie singla akustycz­ne wersje piosenek "Inny wymiar", "Stoisz obok mnie", "Poziom wód", "Wish You were here" z reper­tu­aru grupy Pink Floyd, oraz "What a wounder­ful world" z reper­tu­aru Louisa Armstron­ga. Z powodu dość słabego zainte­re­so­wa­nia płytą oraz niezbyt dużą ilością koncer­to­wa­nia Gadowski, Sujka oraz Owczarek zmuszeni sytuacją material­ną wyruszy­li w 2000 roku do USA do pracy na budowie w wolnych chwilach ćwicząc stary reper­tu­ar Iry, bez Płucisza oraz Łukaszew­skie­go, który założył własny zespół Karma­Co­ma (od 2002 roku Ptaky). Na przeło­mie maja i czerwca Gadowski koncer­to­wał wraz ze Zbignie­wem Hołdysem w USA.

W sierpniu 2000 roku sztab olimpij­ski zatwier­dził hymn polskiej repre­zen­ta­cji na Igrzyska Olimpij­skie w Sydney. Utwór "Najlepsi z najlep­szych" Gadowski nagrał wspólnie z Grzego­rzem Markow­skim oraz Ryszar­dem Rynkowskim.

26 listo­pa­da Gadowski miał zostać nowym wokali­stą Oddziału Zamknię­te­go, oraz nagrać nową płytę, ale jednak nim nie został. Z Gadow­skim został nagrany jedynie utwór "Niepo­trzeb­nie", który znalazł się później na płycie OZ Co na to ludzie?.

4 stycznia 2001 roku, Gadowski wziął udział w nagraniu piosenki "Serce sercu" wraz z grupą Ha-Dwa-O, Małgo­rza­tą Ostrow­ską oraz innymi muzykami. Piosenka miała wspierać WOŚP.

Reaktywacja rok 2001

W sierpniu 2001 roku nastąpił tzw. "amery­kań­ski come back Iry". Podczas pobytu w USA Sujka, Owczarek oraz Gadowski ćwiczyli stary reper­tu­ar zespołu. Do grupy dołączył gitarzy­sta Tomasz Ciastko (znany m.in. ze współ­pra­cy z Hołdysem) i zespół zaczął koncer­to­wać po Stanach już jako Ira. Po powrocie do kraju zespół wyruszył w trasę liczącą 13 miejsco­wo­ści w kraju pod hasłem "Wracamy!". Jesienią 2001 roku Ira przystą­pi­ła do pracy nad kolejną płytą. W składzie prócz Gadow­skie­go, Sujki oraz Owczarka znalazł się gitarzy­sta Zbigniew Suski (później Szymon Wydra & Carpe Diem). 21 marca 2002 roku miał miejsce "Zjazd gwiazd" w warszaw­skiej "Stodole", gdzie Ira wystą­pi­ła wraz z Kobra­noc­ką oraz Sztywnym Palem Azji. Później Ira daje już koncerty w całym kraju, w zarówno dużych, jak i mniej­szych miejscowościach.

Tu i teraz, Ogień, Live 15-lecie 2002–2006

25 kwietnia wyszedł pierwszy singel zespołu z piosenką "Mocny", z którym to zespół 9 maja 2002 roku wystąpił na Festi­wa­lu w Opolu w konkur­sie Premiery.

13 lipca w Żywcu miał miejsce pierwszy Oficjal­ny Zlot Fanów Zespołu po reakty­wa­cji grupy, natomiast 5 dni później ukazał się drugi singel z piosenką "Bez ciebie znikam". W końcu w 12 sierpnia 2002 roku ukazała się płyta Tu i teraz. Płyta ma spokoj­niej­sze brzmie­nie w porów­na­niu ją do poprzed­nich płyt Iry. Od wydania płyty Ira jest niemal cały czas w trasie. 10 listo­pa­da Gadowski został produ­cen­tem płyty zespołu Szymon Wydra & Carpe Diem. 15 grudnia Ira była muzycz­nym gościem popular­ne­go telewi­zyj­ne­go programu Szansa na sukces. Na początku 2003 roku zespół zdecy­do­wał się opuścić gitarzy­sta Zbigniew Suski. Zespół zasilili trzej nowi gitarzy­ści: Sebastian Piekarek, Maciej Gładysz oraz Marcin Braci­cho­wicz (ten ostatni na stałe). W lutym zespół został nomino­wa­ny do nagrody Fryderyk w katego­rii "Album roku rock". W maju Gadowski wraz z zespołem gościn­nie wystą­pi­li na debiu­tanc­kiej płycie Eweliny Flinty śpiewa­jąc z nią w duecie utwór z reper­tu­aru Iry "Nadzieja". W utworze tym gościn­nie na gitarze wystąpił eksgi­ta­rzy­sta Iry Piotr Łukaszew­ski. 20 lipca w Zawier­ciu odbył się kolejny Oficjal­ny Zlot Fanów zespołu. 25 września 2003 roku Ira wystą­pi­ła na koncer­cie jubile­uszo­wym z okazji 15-lecia zespołu, który odbył się w rodzin­nym Radomiu w amfite­atrze. Ira dała ponad 3-godzinny show, na którym prócz swych przebo­jów zapre­zen­to­wa­ła także nowe utwory, które były przygo­to­wy­wa­ne na nową płytę, oraz 3 covery "Highway to hell" AC/​DC, "Oni zaraz przyjdą tu" Breakout, oraz "Venus" zespołu Shocking Blue. Na koncer­cie było obecnych ponad 8 tysięcy fanów z całej Polski. 15 i 16 listo­pa­da Ira wystą­pi­ła jako support przed zespołem Def Leppard w katowic­kim Spodku, oraz na warszaw­skim Torwarze. 2 lutego 2004 roku Ira reali­zo­wa­ła w Gliwi­cach teledysk do piosenki "Ikar". Przy kręceniu teledy­sku byli obecni również fani z fan clubu "FC Mocni". singel "Ikar" swą premierę miał 8 marca 2004 roku.

29 marca ukazała się kolejna płyta Iry Ogień. Zespół zdecy­do­wa­nie powrócił tym brzmie­niem do swoich korzeni (charak­te­ry­stycz­ne mocne gitarowe granie). Od premiery płyty Ira grała niemalże na okrągło koncerty w całym kraju. 21 czerwca ukazał się drugi singel, na który wybrano balladę "Nie ma niepo­trzeb­nych". 30 lipca w Toruniu miał miejsce kolejny oficjal­ny zlot fanów zespołu. 20 sierpnia Gadowski wystę­po­wał na Festi­wa­lu w Sopocie śpiewa­jąc utwór Czesława Niemena "Włóczęga". 9 paździer­ni­ka Ira po raz kolejny wystę­po­wa­ła na corocz­nym koncer­cie "Kotan Day" w Warsza­wie, a piosenka "Nie ma niepo­trzeb­nych" stała się oficjal­nym hymnem tamtej akcji. 18 paździer­ni­ka swą premierę miał kolejny singel, na który wybrano cover "Venus", który zarazem jest zapowie­dzią płyty Live z 15-lecia zespołu. 22 listo­pa­da 2004 roku ukazał się album z zapisem jubile­uszo­we­go koncertu. Wydaw­nic­two zawiera 2 płyty CD oraz jedną DVD. W grudniu 2004 roku Ira zagrała na imprezie sylwe­stro­wej w Radomiu.

9 stycznia 2005 zespół trady­cyj­nie już wystąpił na koncer­cie WOŚP. W czerwcu 2005 roku Irę oficjal­nie opuścili Sebastian Piekarek oraz Maciej Gładysz – zastąpił ich od 27 czerwca Piotr Konca. 6 sierpnia w Sławie odbył się kolejny już Oficjal­ny Zlot Fanów zespołu. 9 września Gadowski zaśpie­wał na koncer­cie z okazji Jubile­uszu Pracy Artystycz­nej Ryszarda Wolbacha, gdzie zapre­zen­to­wał utwory z solowych płyt. Po zdobyciu przez polskie siatkar­ki tytułu mistrzyń Europy Artur Gadowski wraz z zespołem skompo­no­wa­li dla nich nową wersję "Ona jest ze snu". Kilka wersji nowej piosenki zostało wykorzy­sta­nych w repor­ta­żu TVP "Złoty Sen". 18 paździer­ni­ka Gadowski przeszedł pomyśl­nie operację tarczycy. W czasie gdy wokali­sta wypoczy­wał w domu zespół kompo­no­wał już utwory na nową płytę.

Rok 2006 to kolejne 60 koncer­tów zespołu. Rozpo­czę­ty w styczniu od WOŚP, poprzez liczne koncerty klubowe, studenc­kie juwena­lia i udział w imprezie Lato z Radiem. Oprócz tego 15 lipca zespół wystąpił na Festi­wa­lu Rockowym "Union of Rock" w Węgorze­wie, pojawił się w Warsza­wie na koncer­cie poświę­co­nym pamięci Marka Kotań­skie­go – "Kotan Day". Zespół zagrał także na Festi­wa­lu Rockowym "GISO Rock Festival", który odbył się 25 sierpnia na stadio­nie w Dębnie. Ira miała zagrać przed główną gwiazdą festi­wa­lu, zespołem Reamonn, lecz artyści w ostat­niej chwili odwołali swój przyjazd, tak więc Ira była gwiazdą wieczoru. 14 paździer­ni­ka w krakow­skim klubie "Studio" zespół święto­wał swoje 18. urodziny. Oprócz fanów pojawili się Ewelina Flinta i wcześniej­si gitarzy­ści: Maciej Gładysz i Sebastian Piekarek z utworzo­nym zespołem Seba. Podczas koncertu można było usłyszeć niegrane od bardzo dawna utwory "Ona i On" z solowej płyty Gadow­skie­go oraz "Wish You Were Here" z reper­tu­aru Pink Floyd. 11 listo­pa­da Ira zagrała wraz z zespołem Püdelsi oraz Kobra­noc­ką podczas koncertu "Wolność nie jedno ma imię", który odbył się w Krakowie. Natomiast 25 listo­pa­da Ira wystą­pi­ła na Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Cameri­ma­ge w Łodzi. Kolejny udany rok Ira zakoń­czy­ła sylwe­stro­wym koncer­tem w Rzeszowie.

Londyn 08:15

Od 22 stycznia 2007 roku zespół inten­syw­nie pracował nad materia­łem na nową płytę. Była nagry­wa­na w radom­skim studiu "K & K Studio". 3 marca Gadowski wraz z Szymonem Wydrą, Anią Wyszkoni, Patrycją Markow­ską oraz Halinką Mlynkovą zaśpie­wał we Wrocław­skiej Hali Ludowej "Hymn gwiazd" podczas meczu gwiazd koszy­ków­ki Północ-Południe. Gadowski zaśpie­wał także w duecie na debiu­tanc­kiej płycie Human eksgi­ta­rzy­sty Iry Sebastia­na Piekarka. Premiera płyty odbyła się 16 kwietnia w warszaw­skim Hard Rock Cafe. 21 kwietnia Ira zagrała koncert w Łodzi podczas imprezy "Bieg ulicą Piotr­kow­ską". Prócz Iry na scenie zagrał również m.in. zespół Lady Pank. W samym biegu ul. Piotr­kow­ską wziął również udział Artur Gadowski. 5 maja Ira zagrała na Majówce 2007 we Wrocła­wiu na Polach Marso­wych. Prócz Iry wystąpił m.in. również zespół Dżem. 23 maja w Warsza­wie zespół nagrywał swój najnow­szy teledysk do piosenki "Trochę wolniej", która była pierw­szym singlem promu­ją­cym nową płytę zespołu. 1 czerwca zespół zagrał dość niety­po­wy koncert, wystąpił na szczycie 90-metro­we­go płoną­ce­go wieżowca we Wrocła­wiu. Koncert odbył się pod hasłem "Rock kruszy mury". Organi­za­to­rem koncertu było Radio Wrocław. Po koncer­cie najwyż­szy budynek na Dolnym Śląsku przestał istnieć. Gadowski wystąpił także w teledy­sku zespołu Sebastia­na Piekarka do piosenki "Bruk", która stała się kolejnym singlem. 16 czerwca Gadowski wziął udział w chary­ta­tyw­nym koncer­cie "Zacza­ro­wa­na piosenka", który od kilku lat prowadzi Anna Dymna. W koncer­cie tym udział biorą niepeł­no­spraw­ne dzieci, które śpiewają utwory ze swoimi ulubio­ny­mi wykonaw­ca­mi. Koncert odbył się jak co roku na krakow­skim rynku. Trzy dni później Gadowski wystąpił w rzeszow­skiej hali Podpro­mie na Festi­wa­lu pamięci Tadeusza Nalepy i Miry Kubasiń­skiej. 1 sierpnia zespół zagrał na koncer­cie chary­ta­tyw­nym Nadzieja to my w Często­cho­wie. Ira wykonała piosenkę "Nadzieja".

11 sierpnia w Dąbrowie Górni­czej odbył się kolejny Oficjal­ny Zlot Fanów 2007. Zespół związał się także z wytwór­nią fonogra­ficz­ną Ql Music, która jest wydawcą płyty Londyn 08:15.

31 sierpnia odbyła się premiera płyty Londyn 08:15. Album ma zdecy­do­wa­nie lżejsze brzmie­nie w porów­na­niu do ostat­niej płyty, ale mimo to utrzy­ma­ny jest w melodyj­nym rockowym klimacie. Już po trzech dniach od premiery album był najle­piej sprze­da­wa­ną płytą w Empikach. 19 paździer­ni­ka zespół wystąpił na specjal­nym koncer­cie, zorga­ni­zo­wa­nym na Muzycz­nej Scenie Empiku w Warsza­wie. Zespół zapre­zen­to­wał publicz­no­ści 14 utworów, w tym utwory z najnow­szej płyty "Gdyby tak", "Głaz", "Trochę wolniej" oraz "Czy nie ma już nic?". 22 paździer­ni­ka odbyła się premiera drugiego singla, na który wybrano utwór Londyn 08:15. Singel podobnie jak i Trochę wolniej został wydany jedynie elektronicznie.

Rok 2008 zespół Ira rozpo­czął koncer­tem dla WOŚP w Myszkowie.

8 lutego zespół Ira koncer­tem w Zakopa­nem zainau­gu­ro­wał cykl koncer­tów Żywiec na śniegu 2008. (Szczaw­ni­ca, Szklar­ska Poręba, Karpacz, Szczyrk, Wisła).

Lato upłynęło na koncer­tach plene­ro­wych. 14 sierpnia Ira wzięła udział w koncer­cie "Solidar­ni z Gruzją".

Na przeło­mie 2008 i 2009 roku zareje­stro­wa­ne zostały pierwsze partie na nową – dziewią­tą studyjną płytę zespołu Ira.

11 stycznia 2009 r. Ira wystą­pi­ła na XVII Finale WOŚP w Kutnie i Kaliszu.

14 lutego zespół z piosenką "Dobry czas" wziął udział koncer­cie Piosenka dla Europy 2009, stano­wią­cym polskie prese­lek­cje do 54. Konkursu Piosenki Eurowizji.

6 marca w Bielsku Białej odbyła się inaugu­ra­cja trasy "Ira Akustycz­nie", a 7 maja Ira wyruszy­ła w trasę letnią.

4 czerwca Artur Gadowski wziął udział w koncer­cie "Ludzie z marmuru", który odbył się w Nowej Hucie. Gadowski wykonał utwory: "Mój dom" Ira oraz "Świecie mój" Marka Grechuty. 8 lipca Ira wystą­pi­ła na Polskich Dniach w Kaprun (Austria).

1 sierpnia Artur Gadowski wziął udział w koncer­cie jubile­uszo­wym "Woodstock ’69", który odbył się podczas Przystan­ku Woodstock w Kostrzy­nie nad Odrą – wykonał utwór "Knockin’ On Heaven’s Door". 29 sierpnia w Oświę­ci­miu odbył się Oficjal­ny Zlot Fanów Iry. Na przeło­mie września i paździer­ni­ka miała miejsce premiera singla i clipu "To co na zawsze" – pierw­sze­go singla z płyty "9"

30 paździer­ni­ka 2009 r. odbyła się premiera płyty 9.

Produk­cją płyty zajęli się Sebastian Piekarek i Marcin Troja­no­wicz, duet produ­cenc­ki odpowie­dzial­ny za płytę Ogień. Sebastian Piekarek oprócz obowiąz­ków produ­cenc­kich, dostar­czył również kilka kompo­zy­cji. Autorem wszyst­kich tekstów jest Wojciech Byrski. Ze względu na rozpro­sze­nie muzyków Iry po kraju (Łódź, Warszawa, Kraków, Radom) proces twórczy przebie­gał specy­ficz­nie, internetowo.

17 listo­pa­da w warszaw­skim Hard Rock Cafe odbył się koncert inaugu­ru­ją­cy trasę promu­ją­cą płytę "9".

26 listo­pa­da Artur Gadowski wziął udział w Festi­wa­lu "Korowód" ku pamięci Marka Grechuty. Zespół żegna rok 2009 koncer­tem sylwe­stro­wym w Częstochowie.

10 stycznia 2010 roku Ira wzięła udział w XVIII Finale WOŚP w Warszawie.

18 stycznia Artur Gadowski wystąpił w koncer­cie "60 lat minęło" z okazji jubile­uszu WFDiF – wykonuje utwór "Szczę­śli­we­go Nowego Jorku". Jeszcze w styczniu swoją radiową premierę miał utwór "Nie daj mi odejść" – drugi singiel promu­ją­cy płytę "9".

7 lutego zespół kręcił clip do "Nie daj mi odejść", a 12 lutego teledysk miał już swoją premierę. Dwa dni później w warszaw­skim klubie Stodoła zespół zagrał akustycz­ny koncert walen­tyn­ko­wy. 20 marca w Poznaniu odbyła się inaugu­ra­cja Eska Rock Tour – wspólnej trasy Iry i Carrion. 29 marca zespół wziął udział w koncer­cie chary­ta­tyw­nym "Magia marzeń" w Teatrze Polskim w Warszawie.

1 maja koncer­tem w Muszynie Ira rozpo­czę­ła serię koncer­tów plenerowych.

18 czerwca zespół wziął udział w koncer­cie na rzecz powodzian, organi­zo­wa­nym przez TVP w Sando­mie­rzu, a 26 czerwca wystąpił w koncer­cie Siła muzyki w Zielonej Górze. W czerwcu odbyła się też radiowa premiera trzecie­go singla z płyty 9 – utworu "Dlaczego nic". 24 lipca w Jaworz­nie odbył się coroczny Oficjal­ny Zlot Fanów Iry. 11 września zespół wziął udział w 47. KFPP w Opolu, zdoby­wa­jąc 3 Super­je­dyn­ki – w katego­riu­ach Zespół roku, Płyta rock oraz za najlep­szy występ.

Album 9, przekra­cza­jąc próg sprze­da­ży 15 000 egzem­pla­rzy, uzyskał status złotej płyty. We wrześniu 2010 ukazało się też specjal­ne wydanie płyty – 9 – Edycja specjal­na. Płyta została wzboga­co­na o DVD, które zawiera trzy teledy­ski do utworów z', trzy teledy­ski archi­wal­ne, video koncer­to­we, oraz film pt. "Czym jest dla ciebie Ira?" z letniej trasy koncertowej.

30 grudnia Artur Gadowski wciela­jąc się w postać króla Jagiełły wziął udział w prapre­mie­rze rock opery Krzyżacy, która odbyła się w Sali Kongre­so­wej w Warsza­wie, zapocząt­ko­wu­jąc tym samym cykl przed­sta­wień w miastach całej Polski.

Dzień później zespół wziął udział w koncer­cie "Sylwe­stro­wa Moc Przebo­jów" organi­zo­wa­nym przez Miasto Stołecz­ne Warszawa i telewi­zję Polsat.

9 stycznia 2011 Ira wzięła udział w Finale WOŚP, tym razem w Gdańsku.

12 lutego zespół zagrał w Toruniu koncert walentynkowy.

1 maja zespół wziął udział w koncer­cie "Wracam do Was – Błogo­sła­wio­ny Jan Paweł II", a dzień później koncer­tem w Nędzy zapocząt­ko­wa­ła letnią trasę koncer­to­wą. 3 lipca zespół wziął udział w koncer­cie "Lato Zet i Dwójki" – organi­zo­wa­nym przez Radio Zet i TVP2 w Opolu. 28 sierpnia w Koninie odbył się Oficjal­ny Zlot Fanów Iry. 12 paździer­ni­ka zespół brał udział w Gali RMF FM – z okazji 10 urodzin Poplisty. Z tej okazji powstała specjal­na wersja piosenki "Dlaczego nic".

12 lutego 2012 zespół rozpo­czął swoją jubile­uszo­wą trasę koncer­to­wą "25 Lat Tour" w Skrzy­szo­wie. Ira koncer­to­wa­ła po całej Polsce. Były to koncerty klubowe, cieszące się najwięk­szą popular­no­ścią. Pierwsza tura koncer­tów zakoń­czy­ła się 20 kwietnia 2012 w Radomiu w Strefie G2. Następ­nie zespół dalej święto­wał swoje 25-lecie koncer­ta­mi plene­ro­wy­mi. W tym samym roku ukazały się 2 single promu­ją­ce nadcho­dzą­cy album grupy "Taki sam" i "Szczę­śli­wa". Po koncer­tach plene­ro­wych odbyła się druga część trasy 25-lecia. Oficjal­nie trasa zakoń­czy­ła się 17 lutego 2013 koncer­tem w Lublinie. 16 kwietnia 2013 odbyła się premiera płyty zatytu­ło­wa­nej X.

19 czerwca 2013 zespół wystąpił jako support Bon Jovi w PGE Arenie w Gdańsku. Jesienią tego samego roku rozpo­czę­ła się trasa koncer­to­wa Iry promu­ją­ca najnow­szą płytę.

1 paździer­ni­ka 2014 zespół zaczął swoją jesienną trasę Ira The Best of Akustycz­nie. W tym dniu nagry­wa­no materiał koncer­to­wy przezna­czo­ny na płytę DVD Live Akustycz­nie. Ira wykonała swoje najwięk­sze przeboje w wersji akustycz­nej z towarzy­sze­niem kameral­nej orkie­stry symfo­nicz­nej, a także nowy, promu­ją­cy to wydaw­nic­two utwór "Miłość".

1 września 2015 z niewia­do­mych przyczyn zespół opuścił Marcin Braci­cho­wicz, a na jego miejsce po 10 latach wrócił Sebastian Piekarek.


Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

Wesprzyj nas na Patronite.pl

#KULTURAWSIECI

Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

Wesprzyj nas na Patronite.pl

#KULTURAWSIECI