Lady Pank
Biografia

Lady Pank

Zródło: Spotify

Lady Pank – polski zespół muzyczny założony w 1981 roku we Wrocła­wiu przez Jana Boryse­wi­cza i Andrzeja Mogiel­nic­kie­go. Jedna z najpo­pu­lar­niej­szych grup w historii polskie­go rocka.

Zespół wydał ponad 20 płyt i dziesiąt­ki przebo­jów, m.in. "Mniej niż zero", "Wciąż bardziej obcy", "Kryzy­so­wa narze­czo­na", "Zawsze tam, gdzie ty". Nazwa grupy pochodzi od tytułu pierw­sze­go nagrania "Mała Lady Punk" (z nieco zmienio­ną pisownią). Pierwszy oficjal­ny koncert pod szyldem Lady Pank zespół zagrał w cztero­oso­bo­wym składzie (Jan Boryse­wicz – wokal, gitara; Edmund Stasiak – gitara; Paweł "Kawka" Mielcza­rek – gitara basowa; Andrzej Polak – perkusja) 14 sierpnia 1982 roku z okazji otwarcia studenc­kie­go klubu ParkW rzeczy­wi­sto­ści był to czwarty koncert grupy po koncer­tach w Poznaniu (Rock Arena), Świno­uj­ściu, Warszawa – klub Akcent. W tym składzie zespół zagrał jeszcze piąty koncert w Jaśle..

Początki (1981–1982)

Zespół Lady Pank został założony pod koniec 1981 roku, tuż po odejściu z Budki Suflera gitarzy­sty, kompo­zy­to­ra, Jana Boryse­wi­cza i autora tekstów Andrzeja Mogiel­nic­kie­go. Pierwszy utwór "Mała Lady Punk" Jan Boryse­wicz nagrał razem z basistą Wojcie­chem Bruśli­kiem i perku­si­stą Andrze­jem Dylew­skim podczas sesji nagra­nio­wej do płyty Układy Izabeli Troja­now­skiej w grudniu 1981 w krakow­skim studio Teatru Stu. Drugi, "Minus 10 w Rio" został już nagrany z Edmundem Stasia­kiem, Januszem Panase­wi­czem, Andrze­jem Polakiem i Pawłem Mielczar­kiem (zwrotki śpiewa Jan Boryse­wicz, a refren Janusz Panase­wicz). W tym czasie zespół nie miał jeszcze ustalo­ne­go stałego składu. Wśród osób, którym Jan Boryse­wicz propo­no­wał współ­pra­cę byli basista Mieczy­sław Jurecki i perku­si­sta Wojciech Morawski. Kolejne nagrania zreali­zo­wa­no, w czerwcu 1982, również w krakow­skim studio Teatru Stu. Były to utwory "Tańcz głupia tańcz" i "Vademe­cum Skauta". Od tamtej chwili, Janusz Panase­wicz pozostał głównym wokali­stą zespołu.

W sierpniu 1982 w warszaw­skim klubie Park zespół oficjal­nie zadebiu­to­wał w składzie: Jan Boryse­wicz, Edmund Stasiak, Paweł Mielcza­rek i Andrzej Polak (w tym składzie zespół zagrał 5 koncer­tów). Wkrótce założono tam pierwszy fanklub zespołu. W tym czasie ukazał się też pierwszy singel "Mała Lady Punk" /​ "Minus 10 w Rio". Wkrótce wykla­ro­wał się skład zespołu: Jan Boryse­wicz – gitara solowa; Janusz Panase­wicz – śpiew; Paweł Mścisław­ski – bas; Edmund Stasiak – gitara oraz Jarosław Szlagow­ski – perkusja. W tym okresie muzyka zespołu jedno­znacz­nie oscylo­wa­ła wokół rozwi­ja­ją­ce­go się wówczas stylu New Wave (Nowa fala).

Największa popularność (1983–1986)

Szczyt popular­no­ści Lady Pank przypadł na rok 1983, w którym zespół zagrał ponad 360 koncer­tów (m.in.: na Rock Arenie w Poznaniu i na KFPP w Opolu). W listo­pa­dzie 1983 miał miejsce galowy koncert zespołu w Hali Gwardii w Warsza­wie. Spektakl zareje­stro­wa­ła TVP. Zespół zagrał wówczas m.in. utwory: "Tańcz głupia tańcz", "Kryzy­so­wa narze­czo­na", "Zamki na piasku", "Wciąż bardziej obcy", "Moje Kiliman­dża­ro", "Vademe­cum skauta". Oprócz "Tańcz głupia tańcz" wszyst­kie znalazły się na debiu­tanc­kiej płycie pt. Lady Pank wydanym pod koniec roku. Album był zbliżony brzmie­nio­wo do popular­nej wówczas za granicą grupy The Police. Zespół wówczas konku­ro­wał głównie z Republi­ką i innymi grupami, w tym: Perfect, Oddział Zamknię­ty, Lombard, Bajm i Maanam.

Na drugim albumie pt. Ohyda wydanym w 1984 roku zespół przed­sta­wił utwory bardziej urozma­ico­ne i bogato zaaran­żo­wa­ne. 1 kwietnia wystąpił w Sali Kongre­so­wej z okazji setnego wydania listy przebo­jów Radiowej Trójki. Tego samego roku dał również koncert na Poznań­skiej Rock Arenie. Niedługo potem podczas Krajo­we­go Festi­wa­lu Piosenki Polskiej w Opolu zespół zapre­zen­to­wał przebój pt. "To jest tylko rock and roll". Ponadto wystąpił w filmie Pawła Karpiń­skie­go pt. To tylko Rock. W tym czasie znane stały się liczne zabawy w hotelach organi­zo­wa­ne przez Jana Boryse­wi­cza. Na listach przebo­jów znalazły się utwory, m.in.: "Zabij to", "A to ohyda" czy "Tango stulecia". Oprócz tego dla żartu nagrali "Augustow­skie noce" Marii Koterb­skiej (muzyka Francisz­ka Leszczyń­ska, słowa Andrzej Tylczyń­ski i Zbigniew Zapert) i prowo­ka­cyj­nie "Białą flagę" Republi­ki. Wówczas zaczęła tworzyć się rywali­za­cja Lady Pank z Republi­ką, zorga­ni­zo­wa­na przez fanów obu grup muzycz­nych. Sami muzycy znali się prywat­nie i nie wywoły­wa­li konflik­tów, co później przypie­czę­to­wa­no tekstami Grzego­rza Ciechow­skie­go do albumu Tacy sami. W grudniu zespół otrzymał złote płyty za album Lady Pank Tonpres­su i Ohydę Savitoru.

Pod koniec roku 1985 zespół rozpo­czął występy zagra­nicz­ne: w Wielkiej Brytanii, Finlan­dii (festiwal Ruisrock), ZSRR, a także trzyty­go­dnio­wą trasę koncer­to­wą po USA. Wówczas o podboju Ameryki przez Lady Pank w polskich mediach zrobiło się głośno. W Stanach została wydana płyta Drop Every­thing (anglo­ję­zycz­ny odpowied­nik pierw­sze­go albumu), która była promo­wa­na singlem i teledy­skiem "Minus Zero". Sami muzycy nie znali wówczas języka angiel­skie­go. Szybko zrezy­gno­wa­li z kariery w Stanach Zjedno­czo­nych. Po powrocie z USA w radiu pojawiły się dwa przeboje: "Someone’s round the corner" i wydana już w Polsce "Sztuka latania" zamiesz­czo­na na składan­ce pod tym samym tytułem (wspólne wydaw­nic­two m.in. z Aya RL, Mr. Zoob i Made In Poland), "Banalna rzecz". Niedługo potem zespół wydał kolejny singel: "Raport z N." /​ "Rysun­ko­wa postać".

W tym samym roku wystąpił jako gwiazda festi­wa­lu w Sopocie. Był to pierwszy koncert gdy perku­si­stę, Jarosła­wa Szlagow­skie­go, zastąpił Andrzej Dylewski (ten sam który wziął udział w nagraniu pierw­sze­go utworu "Mała Lady Punk").

Jan Boryse­wicz, wspoma­ga­ny wokalnie przez Janusza Panase­wi­cza nagrał muzykę do filmu "O dwóch takich, co ukradli księżyc", którą prezen­to­wał już w pełnym składzie w cyklu koncer­tów pt. "Jacek i Placek, czyli Lady Pank w poszu­ki­wa­niu krainy leniu­chów". Album O dwóch takich co ukradli księżyc został wydany w dwóch częściach w 1986 i 1988 roku. Jeszcze w tym samym roku pojawił się singel "Sly" (komp. i sł. Phil Garland) /​ "This is only rock’N’roll" zamyka­ją­cy rozdział anglo­ję­zycz­nych nagrań Lady Pank, a sam Boryse­wicz otrzymał wyróż­nie­nie i główną nagrodę najlep­sze­go kompo­zy­to­ra za "Minus zero" podczas Tokio Music Festiwal.

1 czerwca 1986 roku działal­ność Lady Pank na mocy decyzji władz została zawie­szo­na na rok po tym, jak we Wrocła­wiu podczas koncertu na Stadio­nie Olimpij­skim pijany Boryse­wicz obnażył przyro­dze­nie przed publicz­no­ścią. Zupełnie przypad­ko­wo okładka albumu LP3 – nigdy za wiele roken­dro­la! autor­stwa Mścisław­skie­go, którego promocja przypa­da­ła na czerwiec 1986 roku przed­sta­wia ludzika ze zsunię­ty­mi spodniami.

Kryzys grupy (1987–1992)

Lady Pank wróciło w 1987 roku, jednakże bez Dylew­skie­go, który wyemi­gro­wał do USA. Rolę perku­si­sty przejął Wiesław Gola (Oddział Zamknię­ty). Skład posze­rzył się również o gościn­nie grają­ce­go na instru­men­tach klawi­szo­wych Jerzego Suchoc­kie­go. Zespół dał kilka samodziel­nych koncer­tów (pierwszy 27 stycznia w Ursusie, następny w Zabrzu). Wówczas Jan Boryse­wicz i Janusz Panase­wicz wzięli udział w akcji chary­ta­tyw­nej "Nasz Wspólny Świat" biorąc udział w nagraniu utworu skompo­no­wa­ne­go przez Boryse­wi­cza, pt. "Stanie się cud". Wspomo­gli ich również muzycy z zespołów takich jak: TSA, Kombi i Lombard.

Rok 1988 dla zespołu zaczął się od nagrania hitów "To, co mam" i "Tacy sami". Andrzej Mogiel­nic­ki, który po wrocław­skim ekscesie udzie­liw­szy stanow­cze­go wywiadu dla Polityki, rozstał się z Lady Pank. Jako autor tekstów został zastą­pio­ny przez: Zbignie­wa Hołdysa, Grzego­rza Ciechow­skie­go, Marka Dutkie­wi­cza i Jacka Skubi­kow­skie­go. W połowie roku w radiu ukazał się utwór "Zostaw­cie Titanica". Latem grupa wyruszy­ła do USA, gdzie wydana została jej pierwsza płyta kompak­to­wa. Album Tacy Sami na CD (wyd. Zbigniew Mamok & Jan Boryse­wicz) ukazał się w limito­wa­nym nakła­dzie. W trakcie pobytu w Stanach doszło do podziału grupy. Jan Boryse­wicz i Janusz Panase­wicz wystę­po­wa­li razem, a reszta muzyków, jako The Mix. Wieści docho­dzą­ce zza oceanu wskazy­wa­ły na kryzys grupy.

W 1989 roku do Boryse­wi­cza i Panase­wi­cza ponownie dołączył Jarosław Szlagow­ski. Podczas koncer­tów w ZSRR zespół wspoma­gał Robert Jaszew­ski, natomiast w Czecho­sło­wa­cji, Bogdan Kowalew­ski. W tym samym roku, ukazała się solowa płyta Jana Bo, Królowa ciszy, której materiał znany był już fanom z ubiegło­rocz­nej kasety "Polmarku". Była to pierwsza produk­cja solowa lidera Lady Pank. Nieco później został wydany singel "Gwiazd­ko­we dzieci" /​ "Gwiazda na wietrze", który razem z Królową ciszy złożył się na Pasto­rał­ki Jana Bo.

W 1990 roku do Boryse­wi­cza, Panase­wi­cza i Szlagow­skie­go dołączy­li Piotr Urbanek i Kostek Joriadis. Niedługo potem zespół wypro­mo­wał kolejny przebój – balladę, "Zawsze tam, gdzie ty", która dała tytuł kolej­ne­mu albumowi i zadecy­do­wa­ła o jego popular­no­ści. Na nowej płycie wydanej również w USA wszyst­kie teksty napisał Jacek Skubi­kow­ski. Album "Zawsze tam gdzie ty" brzmiał nieco ciężej niż poprzed­nie płyty zespołu. Koncer­to­wy program zespołu uzupeł­nia­ły pierwsze przeboje Boryse­wi­cza napisane jeszcze dla Budki Suflera, "Nie wierz nigdy kobiecie" i "Bez satysfakcji".

W lipcu 1991 roku zespół wystąpił podczas Trzech Dekad Rocka w Polsce, potem znów znalazł się w USA, gdzie ponownie zawiesił działal­ność. W tym czasie media lanso­wa­ły kolejne przeboje z Zawsze tam, gdzie ty m.in. "Co mnie to obchodzi" i "Niedo­koń­czo­ną ulicę". W telewi­zji często emito­wa­ny był teledysk do utworu, "Zawsze tam, gdzie ty". Mimo iż zespół nie istniał, nadal cieszył się ogromną popular­no­ścią. Tego samego roku ukazała się pierwsza składan­ka grupy w formacie CD o nazwie The Best of Lady Pank.

W 1992 Boryse­wicz powrócił do projektu Jan Bo, do którego rekru­to­wał basistę Wojtka Pilichow­skie­go i perku­si­stę Wojcie­cha Moraw­skie­go. Efektem współ­pra­cy trójki muzyków była płyta, pt. Wojna w mieście.

Reaktywacja (1994–1997)

W 1994 roku zespół reakty­wo­wał się w nowym składzie: Jan Boryse­wicz, Janusz Panase­wicz, Krzysz­tof Kielisz­kie­wicz, Kuba Jabłoń­ski i Andrzej Łabędzki. Zaczy­na­li w warszaw­skim klubie Van Beetho­ven, odbywa­jąc samodziel­ną trasę koncer­to­wą. Zagrali również na festi­wa­lu "Rock Opole". Muzycy zaczęli promocję albumu NANA, na którym Panase­wicz zadebiu­to­wał w roli autora tekstów (m.in. "Młode orły"). Najwięk­szy­mi przebo­ja­mi z tego albumu stały utwory "Na na" i "Na co komu dziś". Kolejne wydanie Lady Pank przyjęło się na estra­dach. W grudniu 1994 muzycy wspoma­ga­ni przez Wojtka Olszaka i Piotra Wolskie­go, dali akustycz­ny koncert w studio Radia Łódź, który rok później udoku­men­to­wał album Mała wojna – akustycz­nie. Materiał ten został też zareje­stro­wa­ny na potrzeby telewi­zji, aby 22 lata później wydać go w całości na płycie DVD z kolekcji Bez prądu.

W 1995 roku zespół dał cykl koncer­tów nadmor­skich i wziął udział w Rockstoc­ku we Wrocła­wiu, i festi­wa­lu w Węgorze­wie, zbiera­jąc dobre recenzje.

W 1996 roku na festi­wa­lu Opolskim w koncer­cie poświę­co­nym Krzysz­to­fo­wi Klenczo­no­wi, zespół wykonał "Spotka­nie z diabłem". Poza tym ponownie odwie­dził USA i gościł w Niemczech. We wrześniu 1996 ukazał się zbliżony brzmie­nio­wo do NANY album, Międzyz­dro­je, na którym wszyst­kie teksty napisał Panase­wicz. Pierwszy z singli – "Czy czujesz jak", nawią­zy­wał do klimatów blueso­wych. Drugim był "Nie chcę litości", gdzie pierwszy raz w nagraniu zespołu można było usłyszeć kwartet smycz­ko­wy. Pod koniec 1996 roku zespół przed­sta­wił muzykę z piosen­ka­mi gwiazd­ko­wy­mi – Zimowe graffiti – którą promował program telewi­zyj­ny. Ponadto w tym samym roku została wydana kolejna solowa płyta Boryse­wi­cza pt. Moja wolność.

W 1997 roku na prośbę autora tekstu, Jacka Skubi­kow­skie­go zespół nagrał utwór "Niedawno" (znanego też pod tytułami "Jest taki kraj" i "Moje sny"), który podczas wyborów parla­men­tar­nych 1997 stał się hymnem Unii Wolności. W nagraniu innego wersji tego utworu wziął udział mistrz boksu, Dariusz Michal­czew­ski. W tym okresie grupa zaczęła w swym scenicz­nym reper­tu­arze umiesz­czać utwory w wersjach trans­owych, które trafiły na dwupły­to­wy album W transie.

Dalsza działalność (1998–2006)

W roku 1998 zespół wydał przebój "Znowu pada deszcz", który promował album Łowcy głów, a do utworu "Prawda i serce" nakręcił teledysk w Stanach Zjednoczonych.

W marcu 1999 w Krakowie, zespół zareje­stro­wał klubowy koncert w celu wydania go na nowej płycie. Był to pierwszy oficjal­ny album live z koncertu elektrycz­ne­go w dorobku Lady Pank. "Koncer­to­wą" zdomi­no­wa­ły starsze utwory, uwagę zwracała rozbu­do­wa­na wersja "Marchew­ko­we­go pola". Całość uzupeł­ni­ły dwie nowe, studyjne piosenki "Rozmowa z…" i "Do Moniki L.". Ta ostatnia wykorzy­sta­na została w filmie Marka Koter­skie­go pt. "Ajlawju". Latem 1999 kwintet dał dwa koncerty w Kanadzie (Vanco­uver i Toronto), wystąpił też ponownie w Węgorzewie.

Wydana w 2000 roku Nasza reputa­cja okazała się nie tak udana jak poprzed­nie płyty, lecz przynio­sła długo notowany na listach przebo­jów utwór "Słońcem opętani", który doczekał się pierw­sze­go w karierze zespołu animo­wa­ne­go teledy­sku. W konkur­sie premier na KFPP w Opolu, zespół zapre­zen­to­wał inną piosenkę z nowego albumu – "Na granicy". W występie wziął udział gościn­nie, na gitarze akustycz­nej, Ryszard Sygito­wicz. Lady Pank uloko­wa­ło się na trzecim miejscu. W tym samym roku zespół wystę­po­wał także na Morawach i odbył tournée po całej Polsce z okazji 18. rocznicy narodzin zespołu. Galowy koncert trasy odbył się pod koniec listo­pa­da w Hali Filmów Fabular­nych we Wrocła­wiu, gdzie z zespołem gościnie zagrali i zaśpie­wa­li: Jarosław Szlagow­ski, Edmund Stasiak ("Du du"), Zbigniew Hołdys ("Mała wojna"), Urszula ("Zawsze tam gdzie ty"), Lech Janerka ("Kryzy­so­wa narze­czo­na"), Paweł Kukiz ("A to ohyda"), Kasia Nosowska ("Zamki na piasku") i Olaf Lubaszen­ko ("Nie wierz nigdy kobiecie"). Część materia­łu z tego trzygo­dzin­ne­go koncertu zareje­stro­wa­ła telewizja.

We wrześniu 2001 z zespołu odszedł Andrzej Łabędzki. Od tej chwili, zespół oficjal­nie zaczął koncer­to­wać jako kwartet, w składzie: Jan Boryse­wicz, Janusz Panse­wicz, Krzysz­tof Kielisz­kie­wicz i Kuba Jabłoń­ski, wspoma­ga­ny na koncer­tach przez gitarzy­stę, Michała Sitar­skie­go, który jest stałym sidema­nem grupy do chwili obecnej.

Wiosną 2002 Jan Boryse­wicz nagrał razem z Pawłem Kukizem ścieżkę dźwię­ko­wą do filmu E=mc². W tym też roku z okazji dwóch dekad istnie­nia zespół wydał płytę pt. Besta besta, na której znalazły się najwięk­sze hity Lady Pank wybrane przez inter­nau­tów i dwa premie­ro­we nagrania "Siódme niebo niena­wi­ści", a także "Konie w mojej głowie", do których słowa po długiej przerwie napisał Andrzej Mogiel­nic­ki. 26 czerwca w klubie "Park" odbył się koncert połączo­ny z oficjal­ną premierą płyty. 29 czerwca zespół wystąpił w Operze Leśnej w Sopocie podczas koncertu związa­ne­go z otwar­ciem stacji muzycz­nej MTV Classic.

Na początku 2003 roku ukazała się płyta Jana Boryse­wi­cza i Pawła Kukiza pt. "Boryse­wicz & Kukiz". Płyta zdobyła status platy­no­wej, a "Bo tutaj jest jak jest" okrzyk­nię­to utworem najczę­ściej granym w stacjach radio­wych 2003 roku. Popular­ność zdobyły także "Jeśli tylko chcesz" i "Jest taki dzień". Duet znajdo­wał się w czołówce popular­no­ści polskich wykonaw­ców, lecz wspólnie zdecy­do­wał o zawie­sze­niu działal­no­ści. Każdy z muzyków skupił się na swoim rodzimym zespole.

W marcu 2004 Lady Pank rozpo­czę­ło nagry­wa­nie premie­ro­we­go reper­tu­aru na nową płytę zatytu­ło­wa­ną "Teraz", a jej premiera przypa­dła na 28 czerwca 2004. Premierę płyty poprze­dzi­ła premiera singla "Sexy-plexi", który zdobył umiar­ko­wa­ną popular­ność, lecz drugi pt. "Stacja Warszawa" został hitem numer jeden 2004. roku. "Stacja" okazała się przebo­jem na miarę "Mniej niż zero". Trzecim singlem była "Pani moich snów", jednakże nie powtó­rzy­ła sukcesu "Stacji". W sylwe­stra, na przeło­mie lat 2004 i 2005 zespół zagrał koncert na Głównym Mieście w Gdańsku.

Na początku następ­ne­go roku wystąpił w ramach WOŚP, a w lutym został nomino­wa­ny w dwóch katego­riach do Fryde­ry­ków: kompo­zy­tor roku i piosenka roku. W sierpniu Lady Pank pojawił się na dwóch dużych festi­wa­lach "Top Trendy", gdzie wystąpił z "Siódmym niebem niena­wi­ści", "Stacją Warszawa" i "Mniej niż zero" i na sopockim Festi­wa­lu Jedynki, gdzie wystę­po­wa­ły najwięk­sze gwiazdy polskie­go rocka. Ich "Fabryka małp" i "Mniej niż zero" spotkały się z najwięk­szym aplauzem widowni.

W maju 2006 roku Jan Boryse­wicz wspólnie ze swoim trio, wystąpił jako Jan Bo we Wrocła­wiu na koncer­cie poświę­co­nym pamięci Jimiego Hendrixa. Cały sezon letni zespół spędził koncer­tu­jąc, m.in. w Tychach dając występ na dachu budynku z okazji specjal­nej imprezy Antyra­dia, odbyły się również połączo­ne koncerty Lady Pank i Boryse­wicz & Kukiz i występy poza grani­ca­mi kraju, m.in. w Niemczech i Austrii.

25-lecie działalności scenicznej (2007–2011)

W maju 2007 zespół wyruszył w wielką trasę koncer­to­wą z okazji 25-lecia Lady Pank. Trasa ta była połączo­na z obcho­da­mi Dnia Strażaka. 15 czerwca zespół zagrał jubile­uszo­wy recital na XLIV KFPP w Opolu, gdzie został przywi­ta­ny z najwięk­szy­mi honorami. Dodat­ko­wą atrakcją 25-lecia było wydanie z tej okazji płyty Strach się bać z premie­ro­wy­mi utworami. Pierw­szym singlem była tytułowa kompo­zy­cja "Strach się bać". Singel ten był także ilustro­wa­ny teledy­skiem, na którym zabrakło samego lidera grupy. Momentem szcze­gól­nym jubile­uszu był koncert połączo­ny ze zlotem fanów w Olecku, gdzie zespół otrzymał urodzi­no­wy tort i chóralne "Sto lat" odśpie­wa­ne przez publicz­ność. Z końcem roku Lady Pank wypuści­ło kolejny trzeci singel "Dobra konste­la­cja" (drugim był "Wenus, Mars"). 31 grudnia zespół wystąpił pod Pałacem Kultury w Warsza­wie na specjal­nym sylwe­stro­wym koncercie.

Od 1 marca 2008 zespół Lady Pank jako pierwszy polski zespół muzyczny posiada własne oficjal­ne inter­ne­to­we radio "RMF Lady Pank" dostępne w serwisie inter­ne­to­wym RMFon​.pl (dawniej Miasto​Mu​zy​ki​.pl). 19 września Janusz Panase­wicz wydał swój pierwszy solowy album Panase­wicz z singlami "Po co słowa", "Obudź się" i "Włóczy­kij". Jeszcze tego samego roku zespół zagrał swój pierwszy koncert symfo­nicz­ny, który miał ukazać się na pierw­szym oficjal­nym DVD zespołu. Z niewia­do­mych przyczyn wydaw­nic­two się nie ukazało.

W 2010 roku Jan Boryse­wicz, po kilku­na­sto­let­niej przerwie, wydał czwarty solowy album, zatytu­ło­wa­ny Miya.

10 lutego 2011 na antenie Radia Zet miała miejsce premiera nowego singla "Dziew­czy­ny dzisiaj z byle kim nie tańczą", będącego zwiastu­nem albumu Maraton, który ukazał się 20 czerwca 2011 r. Drugim singlem był utwór "Mój świat bez ciebie". Za album Maraton, zespół otrzymał kolejną złotą płytę.

Trzecia dekada (2012–2015)

30 marca 2012 roku w katowic­kim Spodku odbył się koncert, który został zareje­stro­wa­ny, 2 paździer­ni­ka 2012 r. na albumie Symfo­nicz­nie, nagranym razem z Orkie­strą Symfo­ni­ków Gdańskich. Na płycie znalazło się 20 starych utworów w rockowo – klasycz­nych aranża­cjach i premie­ro­wa piosenka "Chłopak z mokrą głową", do której muzykę skompo­no­wał Jan Boryse­wicz, a tekst napisał Janusz Panase­wicz. Z okazji 30-lecia zespół odbył razem z Symfo­ni­ka­mi Gdański­mi, trasę koncer­to­wą po całej Polsce.

17 kwietnia 2012 r. miała miejsce premiera solowego albumu basisty zespołu, Krzysz­to­fa "Kielicha" Kielisz­kie­wi­cza, Dziecko szczę­ścia. Do współ­pra­cy zaprosił m.in. Anię Dąbrow­ską, Marcina Rozynka i Anię Rusowicz.

W 2014 roku grupa wspólnie z raperem Peją, wystą­pi­ła gościn­nie w utworze "To nie koniec świata", pocho­dzą­cym z albumu Bal matural­ny Rozbój­ni­ka Alibaby, a Janusz Panase­wicz wydał solową płytę z kompo­zy­cja­mi Johna Portera. Album zatytu­ło­wa­ny Fotogra­fie doczekał się trzech singli: "Między nami nie ma już", "Nie zamykaj okien" i "Autostra­dą". Do ostat­nie­go z nich nagrano teledysk w Krakowie z udziałem sobowtó­ra Panasewicza.

Od 15 marca do 13 kwietnia 2014 roku miała miejsce trasa akustycz­na, podczas której zespół zagrał koncerty w Gdańsku, Warsza­wie, Krakowie, Zabrzu, Rzeszo­wie, Lublinie, Poznaniu, Wrocła­wiu i Białym­sto­ku. Na kolejnej trasie koncer­to­wej, również akustycz­nej – od paździer­ni­ka 2014 do kwietnia 2015 r. nagrano album Akustycz­nie wydany 16 czerwca 2015 roku.

20 lutego 2015 r. Krzysz­tof Kielisz­kie­wicz wydał kolejny solowy album – Drapacz Chmur.

Obchody 35-lecia (2016–2019)

W 2016 roku zespół wyruszył w trasę z okazji 35-lecia. Z tej okazji również, 15 kwietnia wydano album Miłość i władza, do którego teksty napisali Bogdan Olewicz i Wojciech Byrski. Płytę promował singiel "Miłość", do którego nakrę­co­no teledysk z udziałem Olgi Bołądź. Utwór szybko zdobył popular­ność w sieci oraz na antenach radia RMF FM. Kolejnym singlem z płyty została "Władza", która de facto została zapre­zen­to­wa­na przez zespół już na koncer­cie w Krakowie w marcu. W listo­pa­dzie powstała reedycja płyty Miłość i władza wzboga­co­na o utwór "Stero­wa­ny". Jeszcze tego samego roku zespół wystąpił w ramach 5. edycji LuxFest w Poznaniu, gdzie zareje­stro­wał materiał na kolejną zapowie­dzia­ną płytę DVD.

W 2017 zespół rozpo­czął kolejną trasą akustycz­ną pod szyldem 35 lat – Akustycz­nie, będącą konty­nu­acją zeszło­rocz­nej. Na miejsce List Przebo­jów Programu Trzecie­go trafił również kolejny singiel z albumu Miłość i władza – "Trochę niepa­mię­ci". 10 listo­pa­da miała miejsce premiera świątecz­ne­go albumu Zimowe Graffiti 2 promo­wa­ne­go singlami "Otuleni", "Rodzice" oraz "Hej Hosanna".

Na rok 2018 zespół przygo­to­wał specjal­ny projekt pod hasłem LP1. Z racji jubile­uszu 35-lecia debiu­tanc­kiej płyty, ukazał się jej remake, na którym przeboje "Mniej niż zero", "Kryzy­so­wa narze­czo­na", "Fabryka małp", "Vademe­cum skauta" czy "Zamki na piasku" zaśpie­wa­li zapro­sze­ni przez Lady Pank goście Grzegorz Markow­ski, Tomasz Organek, Krzysz­tof Zalewski, Kasia Kowalska, Piotr Rogucki, Maciej Maleń­czuk oraz Katarzy­na Nosowska. Materiał został wzboga­co­ny o trzy piosenki: "Mała Lady Punk", "Tańcz głupia, tańcz" i "Minus 10 w Rio". Premiera albumu odbyła się 15 czerwca 2018 roku.

14 sierpnia 2018 zespół wystąpił w ramach festi­wa­lu Top of the Top Sopot Festival wykonu­jąc krótki recital oparty o materiał z płyty LP1. Gościn­nie z grupą wystą­pi­li Tomasz Organek, Maciej Maleń­czuk, Kasia Kowalska oraz Małgo­rza­ta Ostrow­ska wykonu­jąc utwór "Krakow­ski spleen" w hołdzie Korze (zm. 28 lipca 2018).

9 paździer­ni­ka 2018 grupa wyruszy­ła w trasę promo­cyj­ną projektu LP1, rozpo­czy­na­jąc ją w Zielonej Górze. Z zespołem na jednej scenie gościn­nie wystą­pi­li: Wojtek Olszak (instru­men­ty klawi­szo­we), Marcin Nowakow­ski (saksofon) oraz Krzysz­tof Zalewski (wokal w utworze "Fabryka Małp"). 16 listo­pa­da podczas koncertu w Warszaw­skim klubie Stodoła, odbyło się uroczy­ste wręcze­nie złotej płyty za album LP1. W drugiej połowie marca wyruszył w tournée po USA.

21 marca 2019 podczas pobytu w Chicago, grupa była gościem dnia w Telewi­zji Polvi­sion. W trakcie trwania konfe­ren­cji z zespołem, Jan Boryse­wicz zapowie­dział nową płytę studyjną Lady Pank.

22 marca 2019 odbyła się premiera singla "Niepo­praw­ni" promu­ją­ce­go album kompi­la­cyj­ny Ballady.

Zespół w czasach pandemii i 40-lecie działalności (od 2020)

W marcu 2020 roku, zespół wyruszył w kolejną trasę koncer­to­wą The best of, która w błyska­wicz­nym tempie została przerwa­na z powodu pandemii COVID-19. Znaczna część koncer­tów została przeło­żo­na na inny termin. Jeszcze ubiegłe­go roku, zespół zapowie­dział cykl koncer­tów z piosen­ka­mi do filmu rysun­ko­we­go "O dwóch takich, co ukradli księżyc", do którego Jan Boryse­wicz i Janusz Panase­wicz stworzy­li ścieżkę dźwię­ko­wą ponad 33 lata temu. Pomysł na koncerty połączo­ne z projek­cją bajki autor­stwa Kornela Makuszyń­skie­go powstał 27 paździer­ni­ka 2019, kiedy to grupa wystą­pi­ła podczas 11. edycji Festi­wa­lu Sounde­dit. Przed występem Jan Boryse­wicz został uhono­ro­wa­ny statu­et­ką "Człowie­ka ze Złotym Uchem".

"Na premie­ro­wym koncer­cie zobaczy­li­śmy rzeszę naszych fanów, dzisiej­szych czter­dzie­sto­lat­ków pamię­ta­ją­cych ten film z czasów dzieciń­stwa, którzy przypro­wa­dzi­li swoje dzieci. Sala była wypeł­nio­na do ostat­nie­go miejsca, bawiły się dwa pokole­nia fanów Lady Pank. To był wspania­ły widok i znak, że ten film i muzyka w ogóle się nie zesta­rza­ły. Uznali­śmy również, że warto pokazać się z tym projek­tem szerszej publicz­no­ści." – Jan Borysewicz

W drugiej połowie 2020 roku zespół wrócił do koncer­to­wa­nia dając cykl występów w ramach trasy wakacyj­nej o nazwie "Strach się bać". Zaraz potem wypuścił singla "Ameryka" z Janem Boryse­wi­czem w roli wokali­sty. Singiel ten zwiasto­wał nową płytę zespołu z premie­ro­wy­mi utworami powią­za­ną z 40-leciem pracy artystycz­nej grupy. Jan Boryse­wicz ujawnił również tytuł nadcho­dzą­cej płyty – LP40.

7 stycznia 2021 grupa wydała drugi singiel zwiastu­ją­cy album LP40 – "Pokole­nia". Trzeci z nich, "Drzewa" ukazał się 19 lutego, do utworu powstał również teledysk porusza­ją­cy problem depresji w czasach pandemii COVID-19. Premiera albumu miała miejsce 12 marca 2021.


Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

Wesprzyj nas na Patronite.pl

#KULTURAWSIECI

Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

Wesprzyj nas na Patronite.pl

#KULTURAWSIECI