Maryla Rodowicz
Biografia

Maryla Rodowicz

Maryla Rodowicz, właśc. Maria Antonina Rodowicz (ur. 8 grudnia 1945 w Zielonej Górze) – polska piosen­kar­ka, gitarzyst­ka i aktorka, była lekkoatletka.

Karierę sportową rozpo­czę­ła w okresie nasto­let­nim; treno­wa­ła lekko­atle­ty­kę. W 1959 zdobyła brązowy medal w biegu na 80 metrów przez płotki na mistrzo­stwach Polski młodzi­ków. W 1962 zajęła pierwsze miejsce w sztafe­cie 4 x 100 metrów na Lekko­atle­tycz­nych Mistrzo­stwach Polski Młodzi­ków w Olsztynie. 

Równo­le­gle z działal­no­ścią sportową, w 1962 zadebiu­to­wa­ła jako piosen­kar­ka udziałem w elimi­na­cjach do I Festi­wa­lu Młodych Talentów w Szcze­ci­nie. Na profe­sjo­nal­nej scenie po raz pierwszy pojawiła się pięć lat później, startu­jąc na Festi­wa­lu Piosenki i Piosen­ka­rzy Studenc­kich w Krakowie oraz uczest­ni­cząc w nagra­niach w Radiowym Studiu Piosenki. W 1970 wydała debiu­tanc­ki album studyjny pt. Żyj mój świecie. Od tamtej pory wydała ponad 20 polsko­ję­zycz­nych albumów studyj­nych, a także po jednej płycie z reper­tu­arem w języku angiel­skim, czeskim, niemiec­kim i rosyj­skim. Za sprzedaż swoich albumów uzyskała pięć platy­no­wych płyt i trzy złote. W dorobku ma ok. 2 tys. piosenek, w tym przeboje: "Małgośka", "Niech żyje bal", "Łatwo­pal­ni", "Futbol", "Wszyscy chcą kochać" czy "Pełnia". Koncer­to­wa­ła po krajach Europy, Ameryki i Azji, a także w Austra­lii. Uczest­ni­czy­ła w wielu festi­wa­lach muzycz­nych, m.in. Krajo­we­go Festi­wa­lu Piosenki Polskiej w Opolu (w którym debiu­to­wa­ła w 1968) i festi­wa­lu sopoc­kie­go (w 1969).

Laure­at­ka wielu nagród muzycz­nych i odzna­czeń, w tym Złotego Krzyża Zasługi, Krzyża Kawaler­skie­go i Krzyża Koman­dor­skie­go Orderu Odrodze­nia Polski i Złotego Medalu "Zasłu­żo­ny Kulturze Gloria Artis".

Zagrała w kilku filmach i seria­lach telewi­zyj­nych, użyczyła głosu jednej z postaci filmu animo­wa­ne­go Sponge­Bob Kancia­sto­por­ty, była jurorką w progra­mie rozryw­ko­wym Gwiezdny Cyrk oraz trzykrot­nie w finale krajo­wych elimi­na­cji do Konkursu Piosenki Eurowizji.

Wczesne lata

Urodziła się 8 grudnia 1945, miesiąc przed terminem. Jej rodzina pochodzi z Wilna. Ojciec, Wiktor Rodowicz (1907–?), był entomo­lo­giem i pracował na Uniwer­sy­te­cie im. Stefana Batorego, a matka, Janina Rodowicz-Krasucka z d. Szymkow­ska (1924–2017), pocho­dzi­ła z rodziny związa­nej z teatrem, była plasty­kiem-dekora­to­rem oraz śpiewała w chórze spółdziel­czym we Włocław­ku. Dziad­ko­wie prowa­dzi­li aptekę "Pod Łabędziem" koło Ostrej Bramy. Babka piosen­kar­ki śpiewała w chórze katedral­nym. Przod­ko­wie piosen­kar­ki pocho­wa­ni są na cmenta­rzu Bernar­dyń­skim w Wilnie. Ze strony ojca ma pocho­dze­nie rosyj­skie i żmudziń­skie. Jej ojciec zmarł, gdy miała kilka lat. Po jego śmierci przepro­wa­dzi­ła się z matką do Włocław­ka. Ma starsze­go brata, Jerzego.

W dzieciń­stwie chodziła do przed­szko­la prowa­dzo­ne­go przez siostry zakonne. Od ósmego roku życia nie ma bliskich związków z Kościo­łem. Podczas bierz­mo­wa­nia przyjęła imię Teresa.

W 1956 ukończy­ła podsta­wo­wą szkołę muzyczną w klasie skrzy­piec. Jest absol­went­ką I Liceum Ogólno­kształ­cą­ce­go im. Ziemi Kujaw­skiej we Włocław­ku i Akademii Wycho­wa­nia Fizycz­ne­go w Warsza­wie na specja­li­za­cji żeglar­stwo i gimna­sty­ka leczni­cza. Tytuł jej pracy dyplo­mo­wej brzmiał: "Próba oceny świato­po­glą­du młodzie­ży w szkole przyza­kła­do­wej Warszawa". Przed podję­ciem studiów na AWF w 1965, bez powodze­nia zdawała na studia w Akademii Sztuk Pięknych. W 1966, opuściw­szy rok akade­mic­ki w wyniku doznanej kontuzji, otrzy­ma­ła propo­zy­cję rozpo­czę­cia nauki w PWST w Warsza­wie, jednak ją odrzu­ci­ła.

Zainte­re­so­wa­nie wystę­pa­mi wykazała już jako dziecko, śpiewa­jąc i tańcząc w zespole dziecię­cym w rodzin­nym Włocław­ku. W 1961, będąc uczen­ni­cą dziewią­tej klasy liceum, zaczęła wystę­po­wać w szkolnym zespole estra­do­wym. Wówczas zaczęła grać na gitarze, czego nauczył ją szkolny kolega, Jacek Daniłowski.

Kariera sportowa

W młodości czynnie uprawia­ła lekko­atle­ty­kę – treno­wa­ła skok w dal, sprint i biegi płotkar­skie. Treno­wa­ła m.in. w Międzysz­kol­nym Klubie Sporto­wym. Hobbi­stycz­nie treno­wa­ła również narciar­stwo. W 1959 zdobyła brązowy medal w biegu na 80 metrów przez płotki na mistrzo­stwach Polski młodzi­ków. W 1962 zajęła pierwsze miejsce w sztafe­cie 4 x 100 metrów na Lekko­atle­tycz­nych Mistrzo­stwach Polski Młodzi­ków w Olszty­nie. W 1966 doznała kontuzji – zwich­nię­cia stawu barko­we­go – wskutek czego musiała przerwać treningi, a następ­nie rozpo­cząć kilku­mie­sięcz­ną rehabi­li­ta­cję.

W latach 60. została człon­ki­nią akade­mic­kie­go "Yacht Klubu", który działał w Katowi­cach.

W dorosłym życiu rozpo­czę­ła amator­skie treningi gry w tenisa.

Kariera muzyczna

Lata 60.

Na profe­sjo­nal­nej scenie muzycz­nej zadebiu­to­wa­ła w 1962 występem w elimi­na­cjach do I Festi­wa­lu Młodych Talentów w Szcze­ci­nie. Chociaż została zakwa­li­fi­ko­wa­na do finału, nie wystą­pi­ła w nim, ponieważ termin finału zbiegł się z Lekko­atle­tycz­ny­mi Mistrzo­stwa­mi Polski Młodzi­ków. W 1963 wystą­pi­ła z piosenką "Alu, Alu" w finale II Festi­wa­lu Młodych Talentów w Szcze­ci­nie. W sierpniu 1965 została wokalist­ką w bigbi­to­wym zespole Szejtany, który działał w studenc­kim klubie "Relaks". W listo­pa­dzie zdobyli pierwsze miejsce na warszaw­skim przeglą­dzie zespołów bigbe­ato­wych w klubie "Finka". Po dwóch latach współ­pra­cy, w 1967 odeszła z zespołu.

Latem 1966 związała się ze studenc­kim kabare­tem Gag, który działał pod przewod­nic­twem kompo­zy­to­ra Jerzego Andrzeja Marka i poety Adama Krecz­ma­ra. Wystą­pi­ła na Przeglą­dzie Piosenki Studenc­kiej w Lublinie, a latem zdobyła główną nagrodę za wykona­nie piosenki Teresy Tutinas "Jak cię miły zatrzy­mać" na Giełdzie Piosenki w Często­cho­wie. Po koniec listo­pa­da otrzy­ma­ła pierwszą nagrodę za piosenki "Jak cię miły zatrzy­mać" i autor­skie "Pytania" na VI Studenc­kim Festi­wa­lu Piosenki w Krakowie, do którego zgłosiła się za namową ówcze­sne­go chłopaka. W nagrodę wylecia­ła do Wielkiej Brytanii, gdzie odbyła dwuty­go­dnio­wą trasę koncer­to­wą wraz z chórem Politech­ni­ki Szcze­ciń­skiej. Na początku 1968 premierę miał film pt Kulig, w którym zaśpie­wa­ła trzy piosenki Adama Sławiń­skie­go: "Jeszcze zima", "Trzy, może nawet cztery dni" i "Walc na trzy pas". Również w 1968 po raz pierwszy wystą­pi­ła na Krajowym Festi­wa­lu Piosenki Polskiej w Opolu, wystę­pu­jąc w koncer­cie "Debiutów" z zainspi­ro­wa­ny­mi amery­kań­skim folkiem utworami "Zabierz moje sukienki" i "Co ludzie powiedzą" podczas 6. edycji festi­wa­lu. Dokonała również pierw­szych nagrań dla Radio­we­go Studia Piosenki Program III Polskie­go Radia, a także wystą­pi­ła na Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki w Braty­sła­wie i na Festi­wa­lu "Złotego Klucza" w Karlo­wych Warach. Od listo­pa­da 1968 na koncer­tach zaczął towarzy­szyć jej zespół "Maryla Rodowicz i Jej Gitarzy­ści", w którym grali Grzegorz Pietrzyk i Tomasz Myśków.

Od 26 do 29 czerwca 1969 wystę­po­wa­ła na 7. KFPP w Opolu; 26 czerwca wystą­pi­ła podczas koncertu "Maraton kabare­to­wy", na którym odebrała nagrodę Przewod­ni­czą­ce­go Towarzy­stwa Przyja­ciół Opola za wykona­nie piosenki "Mówiły mu", 28 czerwca uczest­ni­czy­ła z piosenką "Za duże buty" w koncer­cie "Premier", a dzień później na koncer­cie "Mikrofon i Ekran" (ponownie z "Mówiły mu"). W lipcu zreali­zo­wa­ła nagrania w studiu w Londynie, gdzie zareje­stro­wa­ła piosenki "Mówiły mu" i "Zakopane" w wersji anglo­ję­zycz­nej – jako "Love Doesn’t Grow on Trees" i "Empty Spaces". 24 sierpnia z piosenką "Mówiły mu" wystą­pi­ła w trakcie "dnia płyto­we­go" w ramach 9. Między­na­ro­do­we­go Festi­wa­lu Piosenki w Sopocie. Pod koniec września zdobyła trzecią nagrodę i nagrodę dzien­ni­ka­rzy na III Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki Politycz­nej w Soczi, gdzie zaśpie­wa­ła trzy piosenki: "Żyj mój świecie", "Za duże buty" i "Ech darogi". Zagrała recital na Festi­wa­lu FAMA w Świno­uj­ściu. Została nagro­dzo­na Srebrnym Gwoździem Sezonu Plebi­scy­tu Popular­no­ści Czytel­ni­ków "Kuriera Polskie­go" i statu­et­ką "Złotej Kotwicy" w katego­rii "wokalist­ka" oraz wyróż­nio­na tytułami: "piosen­kar­ki roku" w plebi­scy­cie rozgło­śni radio­wych, "solistki roku" w plebi­scy­cie radiowej Listy Przebo­jów i "najpo­pu­lar­niej­szej piosen­kar­ki w kraju" w plebi­scy­cie "Złote dziesiąt­ki Musicoramy’69".

Lata 70.

Na początku 1970 wydała swój debiu­tanc­ki album studyjny, zatytu­ło­wa­ny Żyj mój świecie, za który odebrała status złotej płyty dzięki sprze­da­ży w ponad 170 tys. egzem­pla­rzy. W czerwcu wystą­pi­ła na 8. KFPP w Opolu, gdzie odebrała nagrodę Telewi­zji Polskiej za wykona­nie piosenki "Jadą wozy kolorowe". W lipcu wystą­pi­ła z piosenką "To było w maju…" na Festi­wa­lu Piosenki Żołnier­skiej w Kołobrze­gu, a także była uczest­nicz­ką koncertu "Pop 70" w ramach festi­wa­lu w Palermo. W sierpniu zajęła trzecie miejsce z piosenką "Jadą wozy kolorowe" w między­na­ro­do­wym finale 10. festi­wa­lu sopockim. We wrześniu zagrała pierwsze koncerty w Czecho­sło­wa­cji. Nagrała również dwa single na tamtej­szy rynek muzyczny: "Podivín" i "Kolibaj się, kolibaj", będące czesko­ję­zycz­ny­mi wersjami piosenek "Let It Be" grupy The Beatles i "Ballady wagono­wej". Po raz drugi została nagro­dzo­na Srebrnym Gwoździem Sezonu Plebi­scy­tu Popular­no­ści Czytel­ni­ków "Kuriera Polskiego".

W czerwcu 1971 odebrała nagrodę główną Prezy­dium Wojewódz­kiej Rady Narodo­wej za wykona­nie piosenki "Z tobą w górach" na 9. KFPP w Opolu. Dzień przed występem została porzu­co­na przez ówcze­sne­go narze­czo­ne­go, co negatyw­nie wpłynęło na jej formę. Wydała również drugi album studyjny pt. Wyznanie. Po raz trzeci otrzy­ma­ła też Srebrny Gwóźdź Sezonu Plebi­scy­tu Popular­no­ści Czytel­ni­ków "Kuriera Polskie­go", a także wyjecha­ła w pierwszą trasę koncer­to­wą po ZSRR oraz w Czecho­sło­wa­cji. Od 21 do 24 czerwca 1972 uczest­ni­czy­ła w 10. KFPP w Opolu: pierw­sze­go dnia festi­wa­lo­we­go wykonała piosenkę "Gdzie są te łąki" w koncer­cie "Witamy po raz dziesią­ty", dzień później zaśpie­wa­ła utwór "Kocha­niem, pragnie­niem" w koncer­cie "Komu piosenkę", a 24 czerwca zapre­zen­to­wa­ła obie kompo­zy­cje w koncer­cie "Mikrofon i Ekran". Wydała również album pt. Maryla Rodović­zo­va przezna­czo­ny na rynek czechosłowacki.

20 czerwca 1973 otrzy­ma­ła wyróż­nie­nie za piosenkę "Diabeł i raj" w koncer­cie "Premier" na 11. KFPP w Opolu. Z utworem wystą­pi­ła także trzy dni później podczas finało­we­go koncertu festi­wa­lo­we­go pt. "Mikrofon i Ekran". Była także jedną z uczest­ni­czek Między­na­ro­do­we­go Festi­wa­lu "Braty­sław­ska Lira" w Braty­sła­wie, Festi­wa­lu "Złoty Orfeusz" w Słonecz­nym Brzegu, Festi­wa­lu Piosenki w Splicie oraz na Świato­wym Festi­wa­lu Młodzie­ży i Studen­tów w Berlinie. W sierpniu otrzy­ma­ła Grand Prix du Disque oraz nagrodę publicz­no­ści na 13. Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki w Sopocie, na którym zaśpie­wa­ła trzy utwory: "A gdzie to siódme morze", "Diabeł i raj" oraz "Małgośka". Wydała album zatytu­ło­wa­ny po prostu Maryla Rodowicz oraz pierwsze single na rynek niemiec­ki. Otrzy­ma­ła też Nagrodę Ministra Kultury NRD, uczest­ni­czy­ła w filmie telewi­zyj­nym Naresz­cie razem (wraz z Urszulą Sipińską) oraz zagrała koncerty w NRD i Czecho­sło­wa­cji. We wrześniu wystą­pi­ła na festi­wa­lu "L’Humanite" w Paryżu. Zapowie­dzia­ła również wydanie anglo­ję­zycz­nej wersji przeboju "Małgośka" w 1974, a także została zgłoszo­na wraz ze Stanem Borysem jako polscy kandy­da­ci na Między­na­ro­do­we Targi Płytowe 1974 w Cannes. Jej menedże­rem był wówczas Andrzej Smereka.

W 1974 otrzy­ma­ła wyróż­nie­nie za piosenkę "Urodzaj­ny rok" wykonaną podczas koncertu "Rock przez cały rok" w ramach 12. KFPP w Opolu. Festi­wa­lo­wą piosenkę nagrała na potrzeby udziału w imprezie dożyn­ko­wej, jednak nie dojecha­ła na występ z powodu kontuzji doznanej w wypadku samocho­do­wym. Również w 1974 wydała trzeci polsko­ję­zycz­ny album studyjny pt. Rok oraz uczest­ni­czy­ła z piosenką "Futbol" w ceremo­nii otwarcia Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej w Monachium. Po latach przyzna­ła, że "wstydzi się" nagrania tego utworu i określi­ła go mianem "bardzo złego". Również w 1974 nawią­za­ła współ­pra­cę z kompo­zy­to­rem Jackiem Mikułą, a także otrzy­ma­ła po raz czwarty nagrodę Srebr­ne­go Gwoździa Sezonu Plebi­scy­tu Popular­no­ści Czytel­ni­ków "Kuriera Polskie­go" oraz znalazła się na drugim miejscu z piosenką "Małgośka" w plebi­scy­cie "Non Stopu" za rok 1973. 4 maja 1975 odbyła się premiera orato­rium Zagraj­cie nam dzisiaj wszyst­kie srebrne dzwony, w którym wystę­po­wa­ła. W czerwcu kilku­krot­nie wystą­pi­ła na 13. KFPP w Opolu: w koncer­cie "Premier" w duecie z Czesła­wem Niemenem z piosenką "Pieśń ocalenia", w koncer­cie przebo­jów "Do łezki łezka" oraz w duecie z Danielem Olbrych­skim z utworem "Wrócą chłopcy z wojny" w koncer­cie "Mikrofon i ekran".

W 1976 uczest­ni­czy­ła w Koncer­cie Przebo­jów na 14. KFPP w Opolu, a także na Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki w Sopocie i Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki w Stambule. Wydała też czwarty album studyjny pt. Sing-Sing. Została nagro­dzo­na Gwoździem Sezonu 76, Złotym Medalem Estrady, Star of Year (tytuł przyzna­wa­ny przez brytyj­ski "Music Week"), Nagrodą "Kukułki" przyzna­wa­na przez "Radio­ku­rier" oraz tytułem "wokalist­ki roku" w plebi­scy­cie miesięcz­ni­ka "Non Stop". Koncer­to­wa­ła w NRD i wzięła udział w dwudzie­stu progra­mach telewi­zyj­nych, w tym m.in. Maryla 2000 w Sali Kongre­so­wej. W czerwcu 1977 wysta­pi­ła na 15. KFPP w Opolu w koncer­tach pt. "Z piosenką bliżej", "Nastroje, nas troje" i "Mikrofon i Ekran", a także "PasTele", na którym odebrała nagrodę za wykona­nie piosenki "Krąży, krąży złoty pieniądz". Pod koniec sierpnia wystą­pi­ła na 1. Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Inter­wi­zji w Sopocie z piosen­ka­mi "Nie ma jak pompa" i "Kolorowe jarmarki", gdzie otrzy­ma­ła nagrodę publiczności.

W czerwcu 1978 wzięła udział w 16. KFPP w Opolu, gdzie zdobyła pierwszą nagrodę za "Remedium". Uczest­ni­czy­ła w telewi­zyj­nym filmie muzycz­nym Dziew­czy­na z zapał­ka­mi. Koncer­to­wa­ła w Bułgarii, USA i Kanadzie oraz wzięła udział w Festi­wa­lu Młodzie­ży i Studen­tów w Hawanie, gdzie spotkała się z Fidelem Castro. W sierpniu wysta­pi­ła poza konkur­sem podczas 18. Między­na­ro­do­we­go Festi­wa­lu Piosenki w Sopocie. Wydała album pt. Wsiąść do pociągu. W 1979 odbyła trasę koncer­to­wą na Węgrzech. Uczest­ni­czy­ła z piosenką "Konie" na Festi­wa­lu Piosenki Radziec­kiej w Zielonej Górze. Od 23 do 30 czerwca brała udział w 17. KFPP w Opolu. Została również uhono­ro­wa­na Krzyżem Kawaler­skim Orderu Odrodze­nia Polski. Zdobyła również tytuł "wokalist­ki roku" oraz wydała album studyjny pt. Cyrk nocą, który uzyskał status złotej płyty.

Lata 80.

Na początku lat 80. zdobyła trzecią nagrodę na Festi­wa­lu Muzyki Country "Tulsa Inter­na­tio­nal Mayfest" w Tulsa w Oklaho­mie oraz na Festi­wa­lu Muzyki Country w Indepen­dent w stanie Kansa. Nawią­za­ła współ­pra­cę z trio wokalnym "Gang Marcela".Uczestniczyła w cyklu progra­mów telewi­zyj­nych z piosen­ka­mi dla dzieci pt. Spotka­nie dobrych znajo­mych. W czerwcu brała udział z piosenką "Hej żeglujże, żeglarzu" w koncer­cie "Premier" podczas 18. KFPP w Opolu. Utwór łamał ówczesny regula­min, ponieważ został wyemi­to­wa­ny publicz­nie w radiu przed rozegra­niem festi­wa­lu, dlatego wykonała go poza konkur­sem. Za inny utwór, "Leżę pod gruszą", zdobyła trzecią nagrodę na festi­wa­lu. Koncer­to­wa­ła w ZSRR oraz klubach Chicago i Nowego Jorku.

W 1981 wystą­pi­ła na koncer­cie "Premier" w ramach 19. KFPP w Opolu. Wydała kolejny longplay pt. Święty spokój. Koncer­to­wa­ła w ZSRR oraz klubach Chicago i Nowego Jorku. W 1982 założyła zespół Różowe Czuby, który był żarto­bli­wą próbą nawią­za­nia do stylu punk. Po wprowa­dze­niu stanu wojen­ne­go zakazano emisji piosenki "Dentysta-Sadysta" z reper­tu­aru zespołu. W 1983 koncer­to­wa­ła po ZSRR oraz wystą­pi­ła w koncer­cie "Dwadzie­ścia lat minęło" w ramach 20. KFPP w Opolu, który odbył się po roku przerwy spowo­do­wa­nej stanem wojennym. W tym samym roku wydała też album studyjny, zatytu­ło­wa­ny po prostu Maryla Rodowicz. W 1984 na terenie ZSRR ukazał się longplay, również zatytu­ło­wa­ny Maryla Rodowicz, który uzyskał nakład bliski około 10 milionów egzem­pla­rzy. Uczest­ni­czy­ła w Festi­wa­lu Młodzie­ży i Studen­tów w Moskwie oraz 21. Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki w Sopocie. Następ­nie ruszyła w kolejną trasę konce­or­twą po ZSRR oraz Chicago i Nowym Jorku.

W 1985 otrzy­ma­ła nagrodę dzien­ni­ka­rzy za piosenkę "Niech żyje bal", którą zaśpie­wa­ła podczas koncertu "Przebo­jów" w ramach 22. KFPP w Opolu. W trakcie festi­wa­lu wykonała również piosenkę "Adios pomidory" w duecie z Andrze­jem Rosie­wi­czem. Wydała longplay pt. Był sobie król. W 1986 uczest­ni­czy­ła w 23. KFPP w Opolu, Festi­wa­lu Muzyki Country Mrągowo’86 i 22. Festi­wa­lu Piosenki Radziec­kiej w Zielonej Górze. Została uhono­ro­wa­na Dyplomem Ministra Spraw Zagra­nicz­nych za wybitne zasługi w upowszech­nia­niu kultury polskiej za granicą. Wydała longplay pt. Gejsza nocy oraz odbyła trasę koncer­to­wą po ZSRR. W 1987 wystą­pi­ła na 24. KFPP w Opolu, na którym za piosenkę "Polska Madonna" otrzy­ma­ła nagrodę dzien­ni­ka­rzy. Odebrała również "Karolin­kę", czyli nagrodę za 20-lecie profe­sjo­nal­nej pracy estra­do­wej, a także Nagrodę I stopnia Ministra Kultury i Sztuki za całokształt działal­no­ści. Wydała kolejny longplay pt. Polska Madonna. Koncer­to­wa­ła w Australii.

W latach 1988–1990 brała udział w 25. i 27. KFPP w Opolu. Uczest­ni­czy­ła też w pierw­szym Festi­wa­lu Piosenki Polskiej 1988 w Witebsku i w Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Radiowym 1989 w San Remo. Koncer­to­wa­ła w Izraelu i Chinach.

Lata 90.

W 1990 wydała longplay pt. Absolut­nie nic, który był jej jedena­stym albumem na polskim rynku. W 1991 wydała pierwszą w swojej dysko­gra­fii płytę kompak­to­wą pt. Full, która zawie­ra­ła nowe wersje jej najwięk­szych przebo­jów. W 1992 koncer­to­wa­ła w Kanadzie i Szwaj­ca­rii, a także uczest­ni­czy­ła w między­na­ro­do­wym Pikniku Muzyki Country Sopot ’92 i 30. KFPP w Opolu, gdzie otrzy­ma­ła nagrodę Grand Prix za całokształt twórczo­ści, jak również na 29. Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki w Sopocie, gdzie została nagro­dzo­na Bursz­ty­no­wy­mi Laurami i Bursz­ty­no­wym Słowi­kiem za twórczość estradową.

W 1993 wzięła udział w 31. KFPP w Opolu oraz w nagra­niach telewi­zyj­nych: Kabare­to­wa Lista Przebo­jów, Piosenki z butikuSzansa na sukces. W 1994 wzięła udział w 32. KFPP w Opolu. Nagrała album pt. Marysia biesiad­na z piosen­ka­mi biesiad­ny­mi, który okazał się jej najwięk­szym komer­cyj­nym sukcesem w Polsce – uzyskał status podwój­nie platy­no­wej płyty, rozcho­dząc się w ponad ćwierć­mi­lio­no­wym nakła­dzie. W ramach promocji albumu zagrała koncert pt. "Marysia biesiad­na" dla TV Kraków oraz cykl koncer­tów pod hasłem "Gala Piosenki Biesiad­nej". W tym samym roku otrzy­ma­ła Nagrodę Artystycz­ną Polskiej Estrady "Prome­te­usz ’94".

W 1995 nagrała album pt. Złota Maryla, który promo­wa­ła przebo­jem "Dworzec", sprze­da­nym w nakła­dzie ponad 60 tysięcy sztuk. Otrzy­ma­ła muzyczną nagrodę programu "Teleexpress". 19 paździer­ni­ka 1996 wydała trzypły­to­we wydaw­nic­two pt. Antolo­gia, zawie­ra­ją­ce jej najwięk­sze przeboje – składan­kę można było kupić zarówno w box secie, jak i pojedyn­czo. Za pierwszą część albumu odebrała certy­fi­kat złotej płyty, sprze­da­jąc go w ponad 50-tysięcz­nym nakła­dzie. Uczest­ni­czy­ła również w 33. KFPP w Opolu w koncer­cie "Kwiaty we włosach" poświę­co­nym twórczo­ści Krzysz­to­fa Klenczo­na, a także wystą­pi­ła na 35. festi­wa­lu sopockim. W 1997 otrzy­ma­ła nagrodę "Mateusz" dla "wybitnej osobo­wo­ści rozryw­ko­wej" przyzna­ną przez Program 3 Polskie­go Radia. Wydała dwupły­to­wą kompi­la­cję pt. Tribute to Agniesz­ka Osiecka: Łatwo­pal­ni zawie­ra­ją­cą mniej znane piosenki Osiec­kiej nagrane przez Rodowicz w ciągu jej całej kariery oraz premie­ro­wą piosenkę "Łatwo­pal­ni" stworzo­ną ku pamięci zmarłej poetki przez Jacka Cygana i Roberta Jansona. Utwór po raz pierwszy dopro­wa­dził Rodowicz na sam szczyt "Listy przebo­jów Programu Trzecie­go". W 1997 uczest­ni­czy­ła także w 34. KFPP w Opolu w koncer­cie "Zielono mi" poświę­co­nym Agniesz­ce Osiec­kiej, a także otrzy­ma­ła "Super Wiktora" za całokształt twórczo­ści telewizyjnej.

W 1998 wzięła udział w Koncer­cie Jubile­uszo­wym "Pamię­taj­cie o ogrodach" organi­zo­wa­ne­go w ramach 35. KFPP w Opolu. Latem wystą­pi­ła na 37. festi­wa­lu sopockim, podczas którego odebrała Nagrodę Prezy­den­ta Miasta Sopotu za całokształt twórczo­ści, a jej piosenka "Małgośka" została przebo­jem 35-lecia w plebi­scy­cie "O!Polskie piosenki". Wydała także album pt. Przed zakrętem, który uzyskał status złotej płyty, rozcho­dząc się w nakła­dzie ponad 80 tys. egzem­pla­rzy. Płytę promo­wa­ła przebo­jem "Bar przed zakrętem". Została wyróż­nio­na statu­et­ką przyzna­ną przez widzów programu Jaka to melodia?. W 1999 wzięła udział w trasie koncer­to­wej w cyrkach obejmu­ją­cej 10 miast, a także uczest­ni­czy­ła w koncer­cie na Placu Czerwo­nym w Moskwie z okazji 750-lecia miasta. Zdobyła I miejsce wśród wokali­stek w plebi­scy­cie "Polityki" – "Piosen­ka­rze, piosen­kar­ki i zespoły XX wieku", otrzy­ma­ła nagrodę "Grubej Ryby" od Radia Kolor "za najbar­dziej zmysłowy głos", tytuł "najpo­pu­lar­niej­szej piosen­kar­ki" rankingu OBOP-u oraz Teleka­me­rę w katego­rii "najpo­pu­lar­niej­sza wokalist­ka". 22 listo­pa­da wydała album pt. Karnawał 2000 z polsko­ję­zycz­ny­mi wersjami najwięk­szych latyno­skich standar­dów, promo­wa­ny singlem "Czadu Maryla" z melodią hitu "Maria" Ricky’ego Martina. Dzień przed premierą zagrała koncert promo­cyj­ny na warszaw­skim Torwarze, którego reżyse­rem był Krzysz­tof Jasiński, a za chore­ogra­fię odpowia­dał Agustin Egurrola. Sponso­rem koncertu był Jan Kulczyk.

Lata 2000–2009

W 2000 otrzy­ma­ła Krzyż Koman­dor­ski Orderu Odrodze­nia Polski – poz. 3.. W marcu koncer­to­wa­ła w Stanach Zjedno­czo­nych oraz wzięła udział w nagra­niach z chórem gospel w Los Angeles. W tym samym roku brała udział w koncer­cie "Tyle słońca" pamięci Anny Jantar. Uczest­ni­czy­ła w koncer­cie w Wadowi­cach z okazji 80. urodzin Jana Pawła II. Brała udział w koncer­cie z okazji "75-lecie Polskie­go Radia". Odbyła ponadto trasę koncer­to­wą "Niebie­skie Lato z Marylą", zorga­ni­zo­wa­ną przez Radio Zet. Trasę udoku­men­to­wa­no na pierw­szym w jej karierze koncer­to­wym albumie pt. Niebie­ska Maryla, który zyskał status złotej za sprzedaż w ponad 35-tysięcz­nym nakła­dzie. W 2001 wydała płytę pt. 12 najpięk­niej­szych kolęd, którą była dołącza­na jako dodatek do magazynu "Pani Domu".

W 2002 koncer­to­wa­ła w Chicago i Nowym Jorku. Brała udział w 40-leciu Festi­wa­lu Piosenki Studenc­kiej w Krakowie. 26 paździer­ni­ka odebrała statu­et­kę "Gwiazdy Telewi­zji Polskiej" za "osobo­wość estra­do­wą" podczas koncertu galowego z okazji 50-lecia TVP. Również w 2002 zaśpie­wa­ła na koncer­cie z okazji "80 lat Polskie­go Radia". 5 listo­pa­da wydała płytę pt. Życie ładna rzecz. W grudniu wystą­pi­ła w koncer­cie chary­ta­tyw­nym I ty możesz zostać św. Mikoła­jem na Starym Rynku w Poznaniu oraz koncertu Kolęda w Libanie, który został zorga­ni­zo­wa­ny dla polskich żołnie­rzy w Bazie Wojsko­wej ONZ w Libanie. Wystą­pi­ła również w trakcie koncertu sylwe­stro­we­go Sylwe­ster z Jedynką. 3 kwietnia 2003 wystą­pi­ła w Moskwie na Kremlu. Wyruszy­ła w trasę koncer­to­wą promu­ją­cą płytę pt. Życie ładna rzecz, a także wydała album dla fanów pt. Sowia Wola, który ukazał się w limito­wa­nym nakła­dzie 35 egzem­pla­rzy. W czerwcu wystą­pi­ła podczas koncer­tów "Premiery" i "40/​40" w ramach 40. KFPP w Opolu, gdzie odebrała Grand Prix. Otrzy­ma­ła Grand Prix na 41. Studenc­kim Festi­wa­lu Piosenki w Krakowie za "całokształt działal­no­ści artystycz­nej". 15 grudnia odbyła się premiera płyty pt. Maryla Rodowicz – Největší hity, wydanej przez czeski Univer­sal Music. W styczniu 2004 ukazała się limito­wa­na płyta pt. Maryla Rodowicz i przyja­cie­le, która została wydana z okazji 85-lecia PKO BP. W marcu wyruszy­ła w trasę po Ameryce Północ­nej, obejmu­ją­cą siedem koncer­tów: sześć w Stanach Zjedno­czo­nych (Detroit, Chicago, Trenton, Lodi i Nowy Jork) i jeden w Kanadzie (Toronto). 30 kwietnia wzięła udział w koncer­cie "Anioły Europy" na wrocław­skim rynku z okazji wejścia Polski do Unii Europej­skiej. Rodowicz wykonała początek Carminy Burany Carla Orffa i Va’Pensiero z opery "Nabucco" Giuseppe Verdiego. 1 i 2 maja śpiewała w koncer­cie 25. Przeglą­du Piosenki Aktor­skiej we Wrocła­wiu poświę­co­nym twórczo­ści Seweryna Krajew­skie­go. 2 maja 2004 wystą­pi­ła podczas koncertu "Dwa kolory", zorga­ni­zo­wa­ne­go na Starym Mieście we Wrocła­wiu z okazji Święta Barw Narodo­wych. W czerwcu wystą­pi­ła na dwóch koncer­tach chary­ta­tyw­nych na rzecz Fundacji Ewy Błasz­czyk oraz Anny Dymnej. 15 lipca wystą­pi­ła na Festi­wa­lu Kultury Romów w Ciecho­cin­ku. 27 września zaśpie­wa­ła na koncer­cie galowym VII edycji konkursu "Pamię­taj­my o Osiec­kiej". 14 paździer­ni­ka zdobyła nagrodę "Złoty Wołek" na koncer­cie z okazji 50. urodzin Jana Wołka. 30 paździer­ni­ka zagrała koncert w Sankt Peters­bur­gu. 7 grudnia odebrała nagrodę "Busola", przyzna­ną przez redakcję "Przeglą­du Tygodnio­we­go" za "osobo­wość, która nigdy nie daje wygrać sile przyzwy­cza­je­nia". 12 grudnia wzięła udział w koncer­cie trans­mi­to­wa­nym na żywo przez Program III Polskie­go Radia, który odbył się w radiowym Studio M im. Agniesz­ki Osiec­kiej. 16 grudnia odebrała w Moskwie nagrodę Ministra Spraw Zagra­nicz­nych Rosji za działal­ność artystycz­ną i zasługi w zbliże­niu kultury polskiej i rosyj­skiej. Również w 2004 wydała drugi album dla fanów pt. Wola 2 – Hopsasa, który został wydany w 45 egzemplarzach.

W styczniu 2005 wzięła udział w finale Wielkiej Orkie­stry Świątecz­nej Pomocy w Kutnie i uczest­ni­czy­ła w gali rozdania "Teleka­me­ry 2005", a także wzięła udział w nagra­niach chary­ta­tyw­ne­go singla "Pokonamy fale", który powstał z myślą o ofiarach trzęsie­nia ziemi na Oceanie Indyj­skim. 6 lutego wystą­pi­ła na koncer­cie chary­ta­tyw­nym Pokonamy fale, podczas którego zebrano pienię­dze na rzecz programu Adopcja na odległość wspie­ra­ją­ce­go ofiary tragedii. 7 lutego polecia­ła do Iraku, gdzie wystą­pi­ła w bazie wojsko­wej w Diwanii; generał dywizji Andrzej Ekiert przyjął ją w poczet żołnie­rzy pełnią­cych służbę w składzie Polskie­go Kontyn­gen­tu Wojsko­we­go w Iraku. W maju cztery jej piosenki – "Niech żyje bal", "Sing-Sing", "Mówiły mu" i "Małgośka" – zajęły cztery pierwsze miejsca w czterech zapro­po­no­wa­nych przez organi­za­to­rów katego­riach plebi­scy­tu Programu I Polskie­go Radia "80/​80" (80 przebo­jów na 80-lecie Polskie­go Radia). Na 42. KFPP w Opolu podczas koncertu "Wielkie, większe, najwięk­sze" z okazji 80-lecia Polskie­go Radia zaśpie­wa­ła dwie spośród czterech piosenek uznanych za najwięk­sze przeboje radiowe 80-lecia. Otrzy­ma­ła także od prezesa PR wyróż­nie­nie – Honorowy Złoty Mikrofon Polskie­go Radia. Między 25 czerwca a 25 sierpnia zagrała 18 koncer­tów w ramach trasy "Magiczne Lato z Radiem 2005". 3 września zagrała recital podczas 42. festi­wa­lu sopoc­kie­go. 23 września wydała album pt. Kochać, na który nagrała piosenki z tekstami autor­stwa Katarzy­ny Nosow­skiej. Za album uzyskała certy­fi­kat złotej płyty. Wydała też kolejny, trzeci album dla fanów pt. Maryla Voila! Hopsasa. 31 grudnia uświet­ni­ła występem koncert sylwe­stro­wy Sylwe­ster pod Dobrą Gwiazdą organi­zo­wa­ny we Wrocła­wiu przez TVP2.

W 2006 nagrała piosenkę "Za Janasa" z okazji XVIII Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej. Wydała czwarty album dla fanów pt. Wola 4a, który ukazał się w limito­wa­nym nakła­dzie 65 sztuk. 2 czerwca odebrała Super­je­dyn­kę w katego­rii "wykonaw­ca roku" podczas 43. KFPP w Opolu. Również w 2006 odebrała tytuł "Artystki Bez Granic" oraz nagrodę TV Polonia. 26 lutego wystą­pi­ła w koncer­cie chary­ta­tyw­nym Jesteśmy z wami, który został zorga­ni­zo­wa­ny w katowic­kim "Spodku" na rzecz ofiar katastro­fy budow­la­nej na Śląsku. 4 czerwca w koncer­cie dla Marka Grechuty zaśpie­wa­ła piosenki "Hop szklankę piwa" oraz "Nad zrębem planety". 27 sierpnia zagrała w koncer­cie inaugu­ru­ją­cym 4. edycję programu Podziel się posił­kiem, relacjo­no­wa­nym na żywo przez Polsat. We wrześniu zaśpie­wa­ła podczas koncertu wspomnień 43. festi­wa­lu sopoc­kie­go i dostała platy­no­wą płytę za album pt. Kochać (za sprzedaż 50 tysięcy egzem­pla­rzy płyty). Pod koniec roku nagrała utwór "Dwie strony medalu" na potrzeby ścieżki dźwię­ko­wej do serialu TVP o tyle samym tytule. W grudniu wystą­pi­ła podczas koncertu inaugu­ru­ją­ce­go 15. edycję akcji "I ty możesz zostać świętym Mikoła­jem" w Kwidzy­nie i jubile­uszo­we­go koncertu Wystar­czy chcieć organi­zo­wa­ne­go przez Fundację Polsat, jak również podczas telewi­zyj­nych koncer­tów bożona­ro­dze­nio­wych: "Święta, święta" w Bazylice Najświęt­sze­go Serca Jezuso­we­go w Warsza­wie i "Kolęda w Polsacie" w kościele pod wezwa­niem św. Zygmunta w Słomczy­nie. Z okazji dziesię­cio­le­cia istnie­nia Fundacji Polsat wzięła udział w nagraniu singla "Wystar­czy chcieć", który wspólnie z wokalist­ką wykonali Edyta Górniak, Mieczy­sław Szcze­śniak, Grzegorz Markow­ski, Natalia Kukulska i Kayah. 31 grudnia wystą­pi­ła podczas plene­ro­we­go koncertu sylwe­stro­we­go na krakow­skim Rynku Głównym, emito­wa­ne­go przez telewi­zję Polsat.

W styczniu 2007 nagrała piosenkę "Przyja­ciel" w duecie z Rafałem Olbrych­skim. Wydała koncer­to­wy album pt. Wola na 5, który ukazał się w 100 egzem­pla­rzach. 19 maja wystą­pi­ła gościn­nie w progra­mie rozryw­ko­wym Polsatu Jak oni śpiewają, śpiewa­jąc piosenkę "Dziś prawdzi­wych Cyganów już nie ma" w duecie z Agniesz­ką Włodar­czyk. 8 czerwca wystą­pi­ła na koncer­cie "TOP" podczas 5. edycji festi­wa­lu TOPtren­dy. 17 czerwca zaśpie­wa­ła utwór "Nie spocznie­my" w koncer­cie dla Seweryna Krajew­skie­go "Niebo z moich stron" odbywa­ją­ce­go się w ramach 44. KFPP w Opolu. Latem wzięła udział w ogólno­pol­skiej trasie koncer­to­wej RMF FM: Muzyka najlep­sza pod słońcem. W lipcu zajęła pierwsze miejsce w sondażu TNS OBOP dotyczą­ce­go artystów, którzy prezen­tu­ją najwyż­szy poziom artystycz­ny w Polsce. W styczniu 2008 odmówiła przyję­cia nagrody Fryde­ry­ka za całokształt twórczo­ści, tłuma­cząc decyzję "dezapro­ba­tą wobec kryte­riów, jakimi kieruje się kapituła nagrody, jak i wobec samego składu tejże kapituły". W maju wydała album pt. Jest cudnie, który zawierał akustycz­ne i folkowe brzmie­nia nawią­zu­ją­ce do począt­ków jej kariery. Album w dniu premiery osiągnął status złotej, a po trzech tygodniach sprze­da­ży – status platy­no­wej płyty za ponad 30 tysięcy sprze­da­nych egzem­pla­rzy. W grudniu płyta nieofi­cjal­nie osiągnę­ła diamen­to­wy nakład 150 tysięcy egzem­pla­rzy, choć ponad 100 tysięcy sztuk dołączo­no w listo­pa­dzie po kilka­krot­nie niższej cenie do dzien­ni­ka "Gazeta Wyborcza", czego nie liczy się w certy­fi­ka­cji płyt. W ramach promocji albumu wystą­pi­ła w czerwcu na 45. KFPP w Opolu z recita­lem Maryla Show, w którym zaśpie­wa­ła swoje najwięk­sze przeboje. Koncert został zareje­stro­wa­ny i wydany w grudniu na albumie koncer­to­wym, który dołączo­no do reedycji płyty pt. Jest cudnie, zawie­ra­ją­cej ponadto dwa premie­ro­we nagrania. W maju była nomino­wa­na do nagrody Wiktora w katego­rii "gwiazda piosenki i estrady". W lipcu zagrała minire­ci­tal podczas festi­wa­lu TOPtren­dy. 2 sierpnia zagrała koncert w Lidzbar­ku Warmiń­skim w ramach ogólno­pol­skiej trasy koncer­to­wej RMF FM: Muzyka najlep­sza pod słońcem. We wrześniu uczest­ni­czy­ła w 5. Festi­wa­lu Kultury Żydow­skiej "Warszawa Singera". 13 paździer­ni­ka premierę miał album pt. Nasza niepod­le­gła, zawie­ra­ją­cy utwory patiro­tycz­ne, w tym m.in. piosenkę nagraną przez Rodowicz. W listo­pa­dzie była gościem muzycz­nym w progra­mach Taniec z gwiaz­da­mi oraz Jak oni śpiewają. Była również nomino­wa­na przez Polską Akademię Muzyczną w Londynie do nagród w ramach plebi­scy­tu "PAM Awards 2008" w trzech katego­riach: "solistka roku", "piosenka roku" (za singiel "Jest cudnie") oraz "album roku pop/​dance" (za płytę pt. Jest cudnie).

W lutym 2009 wydała album pt. Pro-Fanacja (Swa-Wola 6), który wydała dla fanów w nakła­dzie 65 egzem­pla­rzy i zawie­ra­ła piosenki artystki z lat 70. i 80. XX wieku. W kwietniu została nomino­wa­na do Super­je­dy­nek w trzech katego­riach: artysta roku, płyta roku i przebój roku. W maju zwycię­ży­ła z piosenką "Ech mała" (utwór zdobył ponad 40% głosów). 26 czerwca wystą­pi­ła w koncer­cie "Top" na festi­wa­lu TOPtren­dy 2009, a także gościn­nie w koncer­cie jubile­uszo­wym zespołu Golec uOrkie­stra. W lipcu była jedną z gwiazd koncertu Gwiazdy dla Country w Mrągowie, a w sierpniu – koncertu ku czci Czesława Niemena w ramach Sopot Festival 2008. 31 grudnia wystą­pi­ła podczas koncertu sylwe­stro­we­go TVP2 na Placu Wolności w Łodzi, gdzie zaśpie­wa­ła recital w duecie z Dodą.

Lata 2010–2020

W 2010 wydała kolejny album dla fanów pt. Seventh Vol.: Samo-Wola, który ukazał się w nakła­dzie 120 egzem­pla­rzy. 27 lutego była jedną z gwiazd koncertu z okazji jubile­uszu 20-lecia radia RMF FM, a 23 paździer­ni­ka – w koncer­cie Jedyna taka Dwójka – 40. urodziny z okazji jubile­uszu 40-lecia TVP2. 19 listo­pa­da wydała pop-jazzowy album pt. 50, za który kilka miesięcy później otrzy­ma­ła certy­fi­kat platy­no­wej płyty. 31 grudnia wystą­pi­ła podczas sylwe­stro­we­go koncertu TVP "Sylwe­ster z Dwójką – Imperium gwiazd" we Wrocła­wiu. 3 czerwca 2011 wystą­pi­ła na festi­wa­lu TOPtren­dy w Sopocie, zajmując piąte miejsce w konkur­sie "Top" za sprzedaż płyty pt. 50. 10 czerwca wystą­pi­ła 48. KFPP w Opolu, na którym odebrała Super­je­dyn­kę w katego­rii Super­pły­ta (za płytę pt. 50) oraz Super­je­dyn­kę Super­je­dy­nek za najlep­szy festi­wa­lo­wy występ. Latem brała udział w plebi­scy­cie "My YouTube", w którym uplaso­wa­ła się poza czołową piątką najpo­pu­lar­niej­szych polskich artystów w serwisie YouTube. 20 sierpnia zagrała koncert w Elblągu w ramach trasy RMF FM: Muzyka najlep­sza pod słońcem. 25 listo­pa­da wydała album pt. Buty 2, zawie­ra­ją­cy piosenki z premie­ro­wy­mi tekstami Agniesz­ki Osiec­kiej. Za płytę odebrała platy­no­wy certy­fi­kat. 3 grudnia wystą­pi­ła w koncer­cie z okazji 15-lecia działal­no­ści Fundacji Polsat, a 18 grudnia – w koncer­cie Cała Polska śpiewa Kolędy organi­zo­wa­nym w Gdańsku przez Radio Plus i TVP1. 31 grudnia uświet­ni­ła występem koncert Polsatu Sylwe­stro­wa noc przebo­jów w Warszawie.

W 2012 z utworem "Dalej Orły" zajęła trzecie miejsce w konkur­sie "Moja Piosenka na Euro 2012" organi­zo­wa­nym przed rozpo­czę­ciem Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej, a także starto­wa­ła w plebi­scy­cie na oficjal­ny hymn repre­zen­ta­cji Polski w piłce nożnej. Była też nomino­wa­na do nagrody Wiktora 2011 w katego­rii "gwiazda piosenki i estrady". 25 maja wystą­pi­ła w koncer­cie "Top" w ramach festi­wa­lu TOPtren­dy 2012, na którym zagrała również jubile­uszo­wy recital pt. "Czter­dzie­sto­le­cie Małgośki". Była jedną z artystek biorą­cych udział w trasie Lata z radiem. 11 listo­pa­da zaśpie­wa­ła podczas koncertu Śpiewnik Polaka – pieśni patrio­tycz­ne i żołnier­skie, organi­zo­wa­ne­go przez TVP z okazji 94. rocznicy odzyska­nia niepod­le­gło­ści przez Polskę, a 18 grudnia – podczas koncertu jubile­uszo­we­go z okazji 20-lecia działal­no­ści telewi­zji Polsat. 31 grudnia uświet­ni­ła występem koncert Sylwe­ster z Dwójką we Wrocławiu.

W 2013 z piosenką "Futbol" znalazła się na piątym miejscu listy "10 najwięk­szych przebo­jów nagra­nych z myślą o piłkar­skich Mistrzo­stwach Świata" sporzą­dzo­nej przez amery­kań­ski magazyn Billbo­ard. 14 czerwca utworem "Wariatka tańczy" otworzy­ła koncert "SingSing – Super­De­biu­ty z Marylą!" w ramach 50. KFPP w Opolu, w którym debiu­tan­ci wykony­wa­li jej najwięk­sze przeboje. Tego dnia odebrała również nagrodę "Super Expressu" za najwięk­szy przebój Festi­wa­lu w Opolu – piosenkę "Niech żyje bal", a dzień później wystą­pi­ła na festi­wa­lo­wym koncer­cie pt. "Opole! Kocham Cię!" z piosen­ka­mi "Rozmowa przez ocean", "Bardzo smutna piosenka", "Wielka woda" i "Niech żyje bal". Była także jedną z gwiazd tras koncer­to­wych: Lata z Radiem Polskie­go Radia i Złote Przeboje na wakacjach Radia Złote Przeboje. 12 listo­pa­da wystą­pi­ła podczas jubile­uszo­we­go koncertu z okazji 10-lecia działal­no­ści dzien­ni­ka "Fakt". 25 listo­pa­da odebrała nagrodę Różę "Gali" w katego­rii "muzyka". 31 grudnia wywołała ogólno­pol­ską sensację, wystę­pu­jąc w kreacji ze sztucz­nym biustem na koncer­cie sylwe­stro­wym Polsatu ogani­zo­wa­nym na Skwerze Kościusz­ki w Gdyni.

9 kwietnia 2014 zapre­zen­to­wa­ła utwór "I warto czekać", który nagrała z dedyka­cją dla Ukraiń­ców w związku z napiętą sytuacją w kraju. Jesienią wystą­pi­ła jako gość muzyczny w finale piątej edycji programu TVP2 The Voice of Poland, gdzie wraz z Aleksan­drą Nizio wykonała utwór "Wielka woda". W lutym 2015 zajęła 11. miejsce w plebi­scy­cie radia RMF FM na "artystę 25-lecia". Latem ponownie wystą­pi­ła w trasie Lata z radiem. 7 i 8 czerwca wystą­pi­ła podczas 51. KFPP w Opolu. 13 czerwca 2015 wzięła udział z piosenką "Pełnia", którą nagrała w duecie z produ­cen­tem muzycz­nym Donata­nem, w koncer­cie "Super­Pre­mier" podczas 52. KFPP w Opolu, a także odebrała festi­wa­lo­wą nagrodę specjal­ną, Super­Je­dyn­kę – The SuperOne Of Poland. 5 czerwca 2016 wykonała piosenkę "Niech żyje bal" podczas koncertu "Grand Prix Publicz­no­ści - Złote Opole" w ramach 53. KFPP w Opolu. 31 grudnia uświet­ni­ła występem koncert plene­ro­wy Sylwe­ster z Dwójką, wykonu­jąc przebój zespołu Akcent "Przez Twe oczy zielone" w duecie z Zenonem Martyniukiem.

W 2017 obcho­dzi­ła 50-lecie kariery artystycz­nej, czemu towarzy­szył ogólno­pol­ski skandal; w czerwcu miała święto­wać jubile­usz podczas recitalu w ramach 54. KFPP w Opolu, jednak występ nie doszedł do skutku z powodu bojkotu festi­wa­lu przez innych artystów, co było odpowie­dzią na rzekome zablo­ko­wa­nie występu Kayah podczas koncertu, a zakoń­czy­ło – całko­wi­tym odwoła­niem festi­wa­lu i przenie­sie­niem go na wrzesień. Koncert pt. "Wariatka tańczy – 50 lat na scenie. Jubile­usz Maryli Rodowicz" odbył się 15 września 2017 w trakcie pierw­sze­go dnia festi­wa­lo­we­go 54. KFPP w Opolu. Tego samego dnia Rodowicz wydała album pt. Ach świecie…, który zdobył status złotej płyty za sprzedaż w ponad 15-tysięcz­nym nakła­dzie. Wydaw­nic­two promo­wa­ła singlami "Hello" i "W sumie nie jest źle", do którego zreali­zo­wa­ła teledysk. 14 maja 2019 wykonała w duecie z Dawidem Kwiat­kow­skim piosenkę "Shallow" w progra­mie śniada­nio­wym TVP2 Pytanie na śniada­nie; ich występ był szeroko kryty­ko­wa­ny w mediach.

W 2020 roku Maryla Rodowicz uczest­ni­czy­ła w akcji Hot16Challenge, odpowia­da­jąc na nomina­cję od prezy­den­ta RP Andrzeja Dudy.

Lata 60.

Na profe­sjo­nal­nej scenie muzycz­nej zadebiu­to­wa­ła w 1962 występem w elimi­na­cjach do I Festi­wa­lu Młodych Talentów w Szcze­ci­nie. Chociaż została zakwa­li­fi­ko­wa­na do finału, nie wystą­pi­ła w nim, ponieważ termin finału zbiegł się z Lekko­atle­tycz­ny­mi Mistrzo­stwa­mi Polski Młodzi­ków. W 1963 wystą­pi­ła z piosenką "Alu, Alu" w finale II Festi­wa­lu Młodych Talentów w Szcze­ci­nie. W sierpniu 1965 została wokalist­ką w bigbi­to­wym zespole Szejtany, który działał w studenc­kim klubie "Relaks". W listo­pa­dzie zdobyli pierwsze miejsce na warszaw­skim przeglą­dzie zespołów bigbe­ato­wych w klubie "Finka". Po dwóch latach współ­pra­cy, w 1967 odeszła z zespołu.

Latem 1966 związała się ze studenc­kim kabare­tem Gag, który działał pod przewod­nic­twem kompo­zy­to­ra Jerzego Andrzeja Marka i poety Adama Krecz­ma­ra. Wystą­pi­ła na Przeglą­dzie Piosenki Studenc­kiej w Lublinie, a latem zdobyła główną nagrodę za wykona­nie piosenki Teresy Tutinas "Jak cię miły zatrzy­mać" na Giełdzie Piosenki w Często­cho­wie. Po koniec listo­pa­da otrzy­ma­ła pierwszą nagrodę za piosenki "Jak cię miły zatrzy­mać" i autor­skie "Pytania" na VI Studenc­kim Festi­wa­lu Piosenki w Krakowie, do którego zgłosiła się za namową ówcze­sne­go chłopaka. W nagrodę wylecia­ła do Wielkiej Brytanii, gdzie odbyła dwuty­go­dnio­wą trasę koncer­to­wą wraz z chórem Politech­ni­ki Szcze­ciń­skiej. Na początku 1968 premierę miał film pt Kulig, w którym zaśpie­wa­ła trzy piosenki Adama Sławiń­skie­go: "Jeszcze zima", "Trzy, może nawet cztery dni" i "Walc na trzy pas". Również w 1968 po raz pierwszy wystą­pi­ła na Krajowym Festi­wa­lu Piosenki Polskiej w Opolu, wystę­pu­jąc w koncer­cie "Debiutów" z zainspi­ro­wa­ny­mi amery­kań­skim folkiem utworami "Zabierz moje sukienki" i "Co ludzie powiedzą" podczas 6. edycji festi­wa­lu. Dokonała również pierw­szych nagrań dla Radio­we­go Studia Piosenki Program III Polskie­go Radia, a także wystą­pi­ła na Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki w Braty­sła­wie i na Festi­wa­lu "Złotego Klucza" w Karlo­wych Warach. Od listo­pa­da 1968 na koncer­tach zaczął towarzy­szyć jej zespół "Maryla Rodowicz i Jej Gitarzy­ści", w którym grali Grzegorz Pietrzyk i Tomasz Myśków.

Od 26 do 29 czerwca 1969 wystę­po­wa­ła na 7. KFPP w Opolu; 26 czerwca wystą­pi­ła podczas koncertu "Maraton kabare­to­wy", na którym odebrała nagrodę Przewod­ni­czą­ce­go Towarzy­stwa Przyja­ciół Opola za wykona­nie piosenki "Mówiły mu", 28 czerwca uczest­ni­czy­ła z piosenką "Za duże buty" w koncer­cie "Premier", a dzień później na koncer­cie "Mikrofon i Ekran" (ponownie z "Mówiły mu"). W lipcu zreali­zo­wa­ła nagrania w studiu w Londynie, gdzie zareje­stro­wa­ła piosenki "Mówiły mu" i "Zakopane" w wersji anglo­ję­zycz­nej – jako "Love Doesn’t Grow on Trees" i "Empty Spaces". 24 sierpnia z piosenką "Mówiły mu" wystą­pi­ła w trakcie "dnia płyto­we­go" w ramach 9. Między­na­ro­do­we­go Festi­wa­lu Piosenki w Sopocie. Pod koniec września zdobyła trzecią nagrodę i nagrodę dzien­ni­ka­rzy na III Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki Politycz­nej w Soczi, gdzie zaśpie­wa­ła trzy piosenki: "Żyj mój świecie", "Za duże buty" i "Ech darogi". Zagrała recital na Festi­wa­lu FAMA w Świno­uj­ściu. Została nagro­dzo­na Srebrnym Gwoździem Sezonu Plebi­scy­tu Popular­no­ści Czytel­ni­ków "Kuriera Polskie­go" i statu­et­ką "Złotej Kotwicy" w katego­rii "wokalist­ka" oraz wyróż­nio­na tytułami: "piosen­kar­ki roku" w plebi­scy­cie rozgło­śni radio­wych, "solistki roku" w plebi­scy­cie radiowej Listy Przebo­jów i "najpo­pu­lar­niej­szej piosen­kar­ki w kraju" w plebi­scy­cie "Złote dziesiąt­ki Musicoramy’69".

Lata 70.

Na początku 1970 wydała swój debiu­tanc­ki album studyjny, zatytu­ło­wa­ny Żyj mój świecie, za który odebrała status złotej płyty dzięki sprze­da­ży w ponad 170 tys. egzem­pla­rzy. W czerwcu wystą­pi­ła na 8. KFPP w Opolu, gdzie odebrała nagrodę Telewi­zji Polskiej za wykona­nie piosenki "Jadą wozy kolorowe". W lipcu wystą­pi­ła z piosenką "To było w maju…" na Festi­wa­lu Piosenki Żołnier­skiej w Kołobrze­gu, a także była uczest­nicz­ką koncertu "Pop 70" w ramach festi­wa­lu w Palermo. W sierpniu zajęła trzecie miejsce z piosenką "Jadą wozy kolorowe" w między­na­ro­do­wym finale 10. festi­wa­lu sopockim. We wrześniu zagrała pierwsze koncerty w Czecho­sło­wa­cji. Nagrała również dwa single na tamtej­szy rynek muzyczny: "Podivín" i "Kolibaj się, kolibaj", będące czesko­ję­zycz­ny­mi wersjami piosenek "Let It Be" grupy The Beatles i "Ballady wagono­wej". Po raz drugi została nagro­dzo­na Srebrnym Gwoździem Sezonu Plebi­scy­tu Popular­no­ści Czytel­ni­ków "Kuriera Polskiego".

W czerwcu 1971 odebrała nagrodę główną Prezy­dium Wojewódz­kiej Rady Narodo­wej za wykona­nie piosenki "Z tobą w górach" na 9. KFPP w Opolu. Dzień przed występem została porzu­co­na przez ówcze­sne­go narze­czo­ne­go, co negatyw­nie wpłynęło na jej formę. Wydała również drugi album studyjny pt. Wyznanie. Po raz trzeci otrzy­ma­ła też Srebrny Gwóźdź Sezonu Plebi­scy­tu Popular­no­ści Czytel­ni­ków "Kuriera Polskie­go", a także wyjecha­ła w pierwszą trasę koncer­to­wą po ZSRR oraz w Czecho­sło­wa­cji. Od 21 do 24 czerwca 1972 uczest­ni­czy­ła w 10. KFPP w Opolu: pierw­sze­go dnia festi­wa­lo­we­go wykonała piosenkę "Gdzie są te łąki" w koncer­cie "Witamy po raz dziesią­ty", dzień później zaśpie­wa­ła utwór "Kocha­niem, pragnie­niem" w koncer­cie "Komu piosenkę", a 24 czerwca zapre­zen­to­wa­ła obie kompo­zy­cje w koncer­cie "Mikrofon i Ekran". Wydała również album pt. Maryla Rodović­zo­va przezna­czo­ny na rynek czechosłowacki.

20 czerwca 1973 otrzy­ma­ła wyróż­nie­nie za piosenkę "Diabeł i raj" w koncer­cie "Premier" na 11. KFPP w Opolu. Z utworem wystą­pi­ła także trzy dni później podczas finało­we­go koncertu festi­wa­lo­we­go pt. "Mikrofon i Ekran". Była także jedną z uczest­ni­czek Między­na­ro­do­we­go Festi­wa­lu "Braty­sław­ska Lira" w Braty­sła­wie, Festi­wa­lu "Złoty Orfeusz" w Słonecz­nym Brzegu, Festi­wa­lu Piosenki w Splicie oraz na Świato­wym Festi­wa­lu Młodzie­ży i Studen­tów w Berlinie. W sierpniu otrzy­ma­ła Grand Prix du Disque oraz nagrodę publicz­no­ści na 13. Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki w Sopocie, na którym zaśpie­wa­ła trzy utwory: "A gdzie to siódme morze", "Diabeł i raj" oraz "Małgośka". Wydała album zatytu­ło­wa­ny po prostu Maryla Rodowicz oraz pierwsze single na rynek niemiec­ki. Otrzy­ma­ła też Nagrodę Ministra Kultury NRD, uczest­ni­czy­ła w filmie telewi­zyj­nym Naresz­cie razem (wraz z Urszulą Sipińską) oraz zagrała koncerty w NRD i Czecho­sło­wa­cji. We wrześniu wystą­pi­ła na festi­wa­lu "L’Humanite" w Paryżu. Zapowie­dzia­ła również wydanie anglo­ję­zycz­nej wersji przeboju "Małgośka" w 1974, a także została zgłoszo­na wraz ze Stanem Borysem jako polscy kandy­da­ci na Między­na­ro­do­we Targi Płytowe 1974 w Cannes. Jej menedże­rem był wówczas Andrzej Smereka.

W 1974 otrzy­ma­ła wyróż­nie­nie za piosenkę "Urodzaj­ny rok" wykonaną podczas koncertu "Rock przez cały rok" w ramach 12. KFPP w Opolu. Festi­wa­lo­wą piosenkę nagrała na potrzeby udziału w imprezie dożyn­ko­wej, jednak nie dojecha­ła na występ z powodu kontuzji doznanej w wypadku samocho­do­wym. Również w 1974 wydała trzeci polsko­ję­zycz­ny album studyjny pt. Rok oraz uczest­ni­czy­ła z piosenką "Futbol" w ceremo­nii otwarcia Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej w Monachium. Po latach przyzna­ła, że "wstydzi się" nagrania tego utworu i określi­ła go mianem "bardzo złego". Również w 1974 nawią­za­ła współ­pra­cę z kompo­zy­to­rem Jackiem Mikułą, a także otrzy­ma­ła po raz czwarty nagrodę Srebr­ne­go Gwoździa Sezonu Plebi­scy­tu Popular­no­ści Czytel­ni­ków "Kuriera Polskie­go" oraz znalazła się na drugim miejscu z piosenką "Małgośka" w plebi­scy­cie "Non Stopu" za rok 1973. 4 maja 1975 odbyła się premiera orato­rium Zagraj­cie nam dzisiaj wszyst­kie srebrne dzwony, w którym wystę­po­wa­ła. W czerwcu kilku­krot­nie wystą­pi­ła na 13. KFPP w Opolu: w koncer­cie "Premier" w duecie z Czesła­wem Niemenem z piosenką "Pieśń ocalenia", w koncer­cie przebo­jów "Do łezki łezka" oraz w duecie z Danielem Olbrych­skim z utworem "Wrócą chłopcy z wojny" w koncer­cie "Mikrofon i ekran".

W 1976 uczest­ni­czy­ła w Koncer­cie Przebo­jów na 14. KFPP w Opolu, a także na Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki w Sopocie i Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki w Stambule. Wydała też czwarty album studyjny pt. Sing-Sing. Została nagro­dzo­na Gwoździem Sezonu 76, Złotym Medalem Estrady, Star of Year (tytuł przyzna­wa­ny przez brytyj­ski "Music Week"), Nagrodą "Kukułki" przyzna­wa­na przez "Radio­ku­rier" oraz tytułem "wokalist­ki roku" w plebi­scy­cie miesięcz­ni­ka "Non Stop". Koncer­to­wa­ła w NRD i wzięła udział w dwudzie­stu progra­mach telewi­zyj­nych, w tym m.in. Maryla 2000 w Sali Kongre­so­wej. W czerwcu 1977 wysta­pi­ła na 15. KFPP w Opolu w koncer­tach pt. "Z piosenką bliżej", "Nastroje, nas troje" i "Mikrofon i Ekran", a także "PasTele", na którym odebrała nagrodę za wykona­nie piosenki "Krąży, krąży złoty pieniądz". Pod koniec sierpnia wystą­pi­ła na 1. Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Inter­wi­zji w Sopocie z piosen­ka­mi "Nie ma jak pompa" i "Kolorowe jarmarki", gdzie otrzy­ma­ła nagrodę publiczności.

W czerwcu 1978 wzięła udział w 16. KFPP w Opolu, gdzie zdobyła pierwszą nagrodę za "Remedium". Uczest­ni­czy­ła w telewi­zyj­nym filmie muzycz­nym Dziew­czy­na z zapał­ka­mi. Koncer­to­wa­ła w Bułgarii, USA i Kanadzie oraz wzięła udział w Festi­wa­lu Młodzie­ży i Studen­tów w Hawanie, gdzie spotkała się z Fidelem Castro. W sierpniu wysta­pi­ła poza konkur­sem podczas 18. Między­na­ro­do­we­go Festi­wa­lu Piosenki w Sopocie. Wydała album pt. Wsiąść do pociągu. W 1979 odbyła trasę koncer­to­wą na Węgrzech. Uczest­ni­czy­ła z piosenką "Konie" na Festi­wa­lu Piosenki Radziec­kiej w Zielonej Górze. Od 23 do 30 czerwca brała udział w 17. KFPP w Opolu. Została również uhono­ro­wa­na Krzyżem Kawaler­skim Orderu Odrodze­nia Polski. Zdobyła również tytuł "wokalist­ki roku" oraz wydała album studyjny pt. Cyrk nocą, który uzyskał status złotej płyty.

Lata 80.

Na początku lat 80. zdobyła trzecią nagrodę na Festi­wa­lu Muzyki Country "Tulsa Inter­na­tio­nal Mayfest" w Tulsa w Oklaho­mie oraz na Festi­wa­lu Muzyki Country w Indepen­dent w stanie Kansa. Nawią­za­ła współ­pra­cę z trio wokalnym "Gang Marcela".Uczestniczyła w cyklu progra­mów telewi­zyj­nych z piosen­ka­mi dla dzieci pt. Spotka­nie dobrych znajo­mych. W czerwcu brała udział z piosenką "Hej żeglujże, żeglarzu" w koncer­cie "Premier" podczas 18. KFPP w Opolu. Utwór łamał ówczesny regula­min, ponieważ został wyemi­to­wa­ny publicz­nie w radiu przed rozegra­niem festi­wa­lu, dlatego wykonała go poza konkur­sem. Za inny utwór, "Leżę pod gruszą", zdobyła trzecią nagrodę na festi­wa­lu. Koncer­to­wa­ła w ZSRR oraz klubach Chicago i Nowego Jorku.

W 1981 wystą­pi­ła na koncer­cie "Premier" w ramach 19. KFPP w Opolu. Wydała kolejny longplay pt. Święty spokój. Koncer­to­wa­ła w ZSRR oraz klubach Chicago i Nowego Jorku. W 1982 założyła zespół Różowe Czuby, który był żarto­bli­wą próbą nawią­za­nia do stylu punk. Po wprowa­dze­niu stanu wojen­ne­go zakazano emisji piosenki "Dentysta-Sadysta" z reper­tu­aru zespołu. W 1983 koncer­to­wa­ła po ZSRR oraz wystą­pi­ła w koncer­cie "Dwadzie­ścia lat minęło" w ramach 20. KFPP w Opolu, który odbył się po roku przerwy spowo­do­wa­nej stanem wojennym. W tym samym roku wydała też album studyjny, zatytu­ło­wa­ny po prostu Maryla Rodowicz. W 1984 na terenie ZSRR ukazał się longplay, również zatytu­ło­wa­ny Maryla Rodowicz, który uzyskał nakład bliski około 10 milionów egzem­pla­rzy. Uczest­ni­czy­ła w Festi­wa­lu Młodzie­ży i Studen­tów w Moskwie oraz 21. Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki w Sopocie. Następ­nie ruszyła w kolejną trasę konce­or­twą po ZSRR oraz Chicago i Nowym Jorku.

W 1985 otrzy­ma­ła nagrodę dzien­ni­ka­rzy za piosenkę "Niech żyje bal", którą zaśpie­wa­ła podczas koncertu "Przebo­jów" w ramach 22. KFPP w Opolu. W trakcie festi­wa­lu wykonała również piosenkę "Adios pomidory" w duecie z Andrze­jem Rosie­wi­czem. Wydała longplay pt. Był sobie król. W 1986 uczest­ni­czy­ła w 23. KFPP w Opolu, Festi­wa­lu Muzyki Country Mrągowo’86 i 22. Festi­wa­lu Piosenki Radziec­kiej w Zielonej Górze. Została uhono­ro­wa­na Dyplomem Ministra Spraw Zagra­nicz­nych za wybitne zasługi w upowszech­nia­niu kultury polskiej za granicą. Wydała longplay pt. Gejsza nocy oraz odbyła trasę koncer­to­wą po ZSRR. W 1987 wystą­pi­ła na 24. KFPP w Opolu, na którym za piosenkę "Polska Madonna" otrzy­ma­ła nagrodę dzien­ni­ka­rzy. Odebrała również "Karolin­kę", czyli nagrodę za 20-lecie profe­sjo­nal­nej pracy estra­do­wej, a także Nagrodę I stopnia Ministra Kultury i Sztuki za całokształt działal­no­ści. Wydała kolejny longplay pt. Polska Madonna. Koncer­to­wa­ła w Australii.

W latach 1988–1990 brała udział w 25. i 27. KFPP w Opolu. Uczest­ni­czy­ła też w pierw­szym Festi­wa­lu Piosenki Polskiej 1988 w Witebsku i w Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Radiowym 1989 w San Remo. Koncer­to­wa­ła w Izraelu i Chinach.

Lata 90.

W 1990 wydała longplay pt. Absolut­nie nic, który był jej jedena­stym albumem na polskim rynku. W 1991 wydała pierwszą w swojej dysko­gra­fii płytę kompak­to­wą pt. Full, która zawie­ra­ła nowe wersje jej najwięk­szych przebo­jów. W 1992 koncer­to­wa­ła w Kanadzie i Szwaj­ca­rii, a także uczest­ni­czy­ła w między­na­ro­do­wym Pikniku Muzyki Country Sopot ’92 i 30. KFPP w Opolu, gdzie otrzy­ma­ła nagrodę Grand Prix za całokształt twórczo­ści, jak również na 29. Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki w Sopocie, gdzie została nagro­dzo­na Bursz­ty­no­wy­mi Laurami i Bursz­ty­no­wym Słowi­kiem za twórczość estradową.

W 1993 wzięła udział w 31. KFPP w Opolu oraz w nagra­niach telewi­zyj­nych: Kabare­to­wa Lista Przebo­jów, Piosenki z butikuSzansa na sukces. W 1994 wzięła udział w 32. KFPP w Opolu. Nagrała album pt. Marysia biesiad­na z piosen­ka­mi biesiad­ny­mi, który okazał się jej najwięk­szym komer­cyj­nym sukcesem w Polsce – uzyskał status podwój­nie platy­no­wej płyty, rozcho­dząc się w ponad ćwierć­mi­lio­no­wym nakła­dzie. W ramach promocji albumu zagrała koncert pt. "Marysia biesiad­na" dla TV Kraków oraz cykl koncer­tów pod hasłem "Gala Piosenki Biesiad­nej". W tym samym roku otrzy­ma­ła Nagrodę Artystycz­ną Polskiej Estrady "Prome­te­usz ’94".

W 1995 nagrała album pt. Złota Maryla, który promo­wa­ła przebo­jem "Dworzec", sprze­da­nym w nakła­dzie ponad 60 tysięcy sztuk. Otrzy­ma­ła muzyczną nagrodę programu "Teleexpress". 19 paździer­ni­ka 1996 wydała trzypły­to­we wydaw­nic­two pt. Antolo­gia, zawie­ra­ją­ce jej najwięk­sze przeboje – składan­kę można było kupić zarówno w box secie, jak i pojedyn­czo. Za pierwszą część albumu odebrała certy­fi­kat złotej płyty, sprze­da­jąc go w ponad 50-tysięcz­nym nakła­dzie. Uczest­ni­czy­ła również w 33. KFPP w Opolu w koncer­cie "Kwiaty we włosach" poświę­co­nym twórczo­ści Krzysz­to­fa Klenczo­na, a także wystą­pi­ła na 35. festi­wa­lu sopockim. W 1997 otrzy­ma­ła nagrodę "Mateusz" dla "wybitnej osobo­wo­ści rozryw­ko­wej" przyzna­ną przez Program 3 Polskie­go Radia. Wydała dwupły­to­wą kompi­la­cję pt. Tribute to Agniesz­ka Osiecka: Łatwo­pal­ni zawie­ra­ją­cą mniej znane piosenki Osiec­kiej nagrane przez Rodowicz w ciągu jej całej kariery oraz premie­ro­wą piosenkę "Łatwo­pal­ni" stworzo­ną ku pamięci zmarłej poetki przez Jacka Cygana i Roberta Jansona. Utwór po raz pierwszy dopro­wa­dził Rodowicz na sam szczyt "Listy przebo­jów Programu Trzecie­go". W 1997 uczest­ni­czy­ła także w 34. KFPP w Opolu w koncer­cie "Zielono mi" poświę­co­nym Agniesz­ce Osiec­kiej, a także otrzy­ma­ła "Super Wiktora" za całokształt twórczo­ści telewizyjnej.

W 1998 wzięła udział w Koncer­cie Jubile­uszo­wym "Pamię­taj­cie o ogrodach" organi­zo­wa­ne­go w ramach 35. KFPP w Opolu. Latem wystą­pi­ła na 37. festi­wa­lu sopockim, podczas którego odebrała Nagrodę Prezy­den­ta Miasta Sopotu za całokształt twórczo­ści, a jej piosenka "Małgośka" została przebo­jem 35-lecia w plebi­scy­cie "O!Polskie piosenki". Wydała także album pt. Przed zakrętem, który uzyskał status złotej płyty, rozcho­dząc się w nakła­dzie ponad 80 tys. egzem­pla­rzy. Płytę promo­wa­ła przebo­jem "Bar przed zakrętem". Została wyróż­nio­na statu­et­ką przyzna­ną przez widzów programu Jaka to melodia?. W 1999 wzięła udział w trasie koncer­to­wej w cyrkach obejmu­ją­cej 10 miast, a także uczest­ni­czy­ła w koncer­cie na Placu Czerwo­nym w Moskwie z okazji 750-lecia miasta. Zdobyła I miejsce wśród wokali­stek w plebi­scy­cie "Polityki" – "Piosen­ka­rze, piosen­kar­ki i zespoły XX wieku", otrzy­ma­ła nagrodę "Grubej Ryby" od Radia Kolor "za najbar­dziej zmysłowy głos", tytuł "najpo­pu­lar­niej­szej piosen­kar­ki" rankingu OBOP-u oraz Teleka­me­rę w katego­rii "najpo­pu­lar­niej­sza wokalist­ka". 22 listo­pa­da wydała album pt. Karnawał 2000 z polsko­ję­zycz­ny­mi wersjami najwięk­szych latyno­skich standar­dów, promo­wa­ny singlem "Czadu Maryla" z melodią hitu "Maria" Ricky’ego Martina. Dzień przed premierą zagrała koncert promo­cyj­ny na warszaw­skim Torwarze, którego reżyse­rem był Krzysz­tof Jasiński, a za chore­ogra­fię odpowia­dał Agustin Egurrola. Sponso­rem koncertu był Jan Kulczyk.

Lata 2000–2009

W 2000 otrzy­ma­ła Krzyż Koman­dor­ski Orderu Odrodze­nia Polski – poz. 3.. W marcu koncer­to­wa­ła w Stanach Zjedno­czo­nych oraz wzięła udział w nagra­niach z chórem gospel w Los Angeles. W tym samym roku brała udział w koncer­cie "Tyle słońca" pamięci Anny Jantar. Uczest­ni­czy­ła w koncer­cie w Wadowi­cach z okazji 80. urodzin Jana Pawła II. Brała udział w koncer­cie z okazji "75-lecie Polskie­go Radia". Odbyła ponadto trasę koncer­to­wą "Niebie­skie Lato z Marylą", zorga­ni­zo­wa­ną przez Radio Zet. Trasę udoku­men­to­wa­no na pierw­szym w jej karierze koncer­to­wym albumie pt. Niebie­ska Maryla, który zyskał status złotej za sprzedaż w ponad 35-tysięcz­nym nakła­dzie. W 2001 wydała płytę pt. 12 najpięk­niej­szych kolęd, którą była dołącza­na jako dodatek do magazynu "Pani Domu".

W 2002 koncer­to­wa­ła w Chicago i Nowym Jorku. Brała udział w 40-leciu Festi­wa­lu Piosenki Studenc­kiej w Krakowie. 26 paździer­ni­ka odebrała statu­et­kę "Gwiazdy Telewi­zji Polskiej" za "osobo­wość estra­do­wą" podczas koncertu galowego z okazji 50-lecia TVP. Również w 2002 zaśpie­wa­ła na koncer­cie z okazji "80 lat Polskie­go Radia". 5 listo­pa­da wydała płytę pt. Życie ładna rzecz. W grudniu wystą­pi­ła w koncer­cie chary­ta­tyw­nym I ty możesz zostać św. Mikoła­jem na Starym Rynku w Poznaniu oraz koncertu Kolęda w Libanie, który został zorga­ni­zo­wa­ny dla polskich żołnie­rzy w Bazie Wojsko­wej ONZ w Libanie. Wystą­pi­ła również w trakcie koncertu sylwe­stro­we­go Sylwe­ster z Jedynką. 3 kwietnia 2003 wystą­pi­ła w Moskwie na Kremlu. Wyruszy­ła w trasę koncer­to­wą promu­ją­cą płytę pt. Życie ładna rzecz, a także wydała album dla fanów pt. Sowia Wola, który ukazał się w limito­wa­nym nakła­dzie 35 egzem­pla­rzy. W czerwcu wystą­pi­ła podczas koncer­tów "Premiery" i "40/​40" w ramach 40. KFPP w Opolu, gdzie odebrała Grand Prix. Otrzy­ma­ła Grand Prix na 41. Studenc­kim Festi­wa­lu Piosenki w Krakowie za "całokształt działal­no­ści artystycz­nej". 15 grudnia odbyła się premiera płyty pt. Maryla Rodowicz – Největší hity, wydanej przez czeski Univer­sal Music. W styczniu 2004 ukazała się limito­wa­na płyta pt. Maryla Rodowicz i przyja­cie­le, która została wydana z okazji 85-lecia PKO BP. W marcu wyruszy­ła w trasę po Ameryce Północ­nej, obejmu­ją­cą siedem koncer­tów: sześć w Stanach Zjedno­czo­nych (Detroit, Chicago, Trenton, Lodi i Nowy Jork) i jeden w Kanadzie (Toronto). 30 kwietnia wzięła udział w koncer­cie "Anioły Europy" na wrocław­skim rynku z okazji wejścia Polski do Unii Europej­skiej. Rodowicz wykonała początek Carminy Burany Carla Orffa i Va’Pensiero z opery "Nabucco" Giuseppe Verdiego. 1 i 2 maja śpiewała w koncer­cie 25. Przeglą­du Piosenki Aktor­skiej we Wrocła­wiu poświę­co­nym twórczo­ści Seweryna Krajew­skie­go. 2 maja 2004 wystą­pi­ła podczas koncertu "Dwa kolory", zorga­ni­zo­wa­ne­go na Starym Mieście we Wrocła­wiu z okazji Święta Barw Narodo­wych. W czerwcu wystą­pi­ła na dwóch koncer­tach chary­ta­tyw­nych na rzecz Fundacji Ewy Błasz­czyk oraz Anny Dymnej. 15 lipca wystą­pi­ła na Festi­wa­lu Kultury Romów w Ciecho­cin­ku. 27 września zaśpie­wa­ła na koncer­cie galowym VII edycji konkursu "Pamię­taj­my o Osiec­kiej". 14 paździer­ni­ka zdobyła nagrodę "Złoty Wołek" na koncer­cie z okazji 50. urodzin Jana Wołka. 30 paździer­ni­ka zagrała koncert w Sankt Peters­bur­gu. 7 grudnia odebrała nagrodę "Busola", przyzna­ną przez redakcję "Przeglą­du Tygodnio­we­go" za "osobo­wość, która nigdy nie daje wygrać sile przyzwy­cza­je­nia". 12 grudnia wzięła udział w koncer­cie trans­mi­to­wa­nym na żywo przez Program III Polskie­go Radia, który odbył się w radiowym Studio M im. Agniesz­ki Osiec­kiej. 16 grudnia odebrała w Moskwie nagrodę Ministra Spraw Zagra­nicz­nych Rosji za działal­ność artystycz­ną i zasługi w zbliże­niu kultury polskiej i rosyj­skiej. Również w 2004 wydała drugi album dla fanów pt. Wola 2 – Hopsasa, który został wydany w 45 egzemplarzach.

W styczniu 2005 wzięła udział w finale Wielkiej Orkie­stry Świątecz­nej Pomocy w Kutnie i uczest­ni­czy­ła w gali rozdania "Teleka­me­ry 2005", a także wzięła udział w nagra­niach chary­ta­tyw­ne­go singla "Pokonamy fale", który powstał z myślą o ofiarach trzęsie­nia ziemi na Oceanie Indyj­skim. 6 lutego wystą­pi­ła na koncer­cie chary­ta­tyw­nym Pokonamy fale, podczas którego zebrano pienię­dze na rzecz programu Adopcja na odległość wspie­ra­ją­ce­go ofiary tragedii. 7 lutego polecia­ła do Iraku, gdzie wystą­pi­ła w bazie wojsko­wej w Diwanii; generał dywizji Andrzej Ekiert przyjął ją w poczet żołnie­rzy pełnią­cych służbę w składzie Polskie­go Kontyn­gen­tu Wojsko­we­go w Iraku. W maju cztery jej piosenki – "Niech żyje bal", "Sing-Sing", "Mówiły mu" i "Małgośka" – zajęły cztery pierwsze miejsca w czterech zapro­po­no­wa­nych przez organi­za­to­rów katego­riach plebi­scy­tu Programu I Polskie­go Radia "80/​80" (80 przebo­jów na 80-lecie Polskie­go Radia). Na 42. KFPP w Opolu podczas koncertu "Wielkie, większe, najwięk­sze" z okazji 80-lecia Polskie­go Radia zaśpie­wa­ła dwie spośród czterech piosenek uznanych za najwięk­sze przeboje radiowe 80-lecia. Otrzy­ma­ła także od prezesa PR wyróż­nie­nie – Honorowy Złoty Mikrofon Polskie­go Radia. Między 25 czerwca a 25 sierpnia zagrała 18 koncer­tów w ramach trasy "Magiczne Lato z Radiem 2005". 3 września zagrała recital podczas 42. festi­wa­lu sopoc­kie­go. 23 września wydała album pt. Kochać, na który nagrała piosenki z tekstami autor­stwa Katarzy­ny Nosow­skiej. Za album uzyskała certy­fi­kat złotej płyty. Wydała też kolejny, trzeci album dla fanów pt. Maryla Voila! Hopsasa. 31 grudnia uświet­ni­ła występem koncert sylwe­stro­wy Sylwe­ster pod Dobrą Gwiazdą organi­zo­wa­ny we Wrocła­wiu przez TVP2.

W 2006 nagrała piosenkę "Za Janasa" z okazji XVIII Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej. Wydała czwarty album dla fanów pt. Wola 4a, który ukazał się w limito­wa­nym nakła­dzie 65 sztuk. 2 czerwca odebrała Super­je­dyn­kę w katego­rii "wykonaw­ca roku" podczas 43. KFPP w Opolu. Również w 2006 odebrała tytuł "Artystki Bez Granic" oraz nagrodę TV Polonia. 26 lutego wystą­pi­ła w koncer­cie chary­ta­tyw­nym Jesteśmy z wami, który został zorga­ni­zo­wa­ny w katowic­kim "Spodku" na rzecz ofiar katastro­fy budow­la­nej na Śląsku. 4 czerwca w koncer­cie dla Marka Grechuty zaśpie­wa­ła piosenki "Hop szklankę piwa" oraz "Nad zrębem planety". 27 sierpnia zagrała w koncer­cie inaugu­ru­ją­cym 4. edycję programu Podziel się posił­kiem, relacjo­no­wa­nym na żywo przez Polsat. We wrześniu zaśpie­wa­ła podczas koncertu wspomnień 43. festi­wa­lu sopoc­kie­go i dostała platy­no­wą płytę za album pt. Kochać (za sprzedaż 50 tysięcy egzem­pla­rzy płyty). Pod koniec roku nagrała utwór "Dwie strony medalu" na potrzeby ścieżki dźwię­ko­wej do serialu TVP o tyle samym tytule. W grudniu wystą­pi­ła podczas koncertu inaugu­ru­ją­ce­go 15. edycję akcji "I ty możesz zostać świętym Mikoła­jem" w Kwidzy­nie i jubile­uszo­we­go koncertu Wystar­czy chcieć organi­zo­wa­ne­go przez Fundację Polsat, jak również podczas telewi­zyj­nych koncer­tów bożona­ro­dze­nio­wych: "Święta, święta" w Bazylice Najświęt­sze­go Serca Jezuso­we­go w Warsza­wie i "Kolęda w Polsacie" w kościele pod wezwa­niem św. Zygmunta w Słomczy­nie. Z okazji dziesię­cio­le­cia istnie­nia Fundacji Polsat wzięła udział w nagraniu singla "Wystar­czy chcieć", który wspólnie z wokalist­ką wykonali Edyta Górniak, Mieczy­sław Szcze­śniak, Grzegorz Markow­ski, Natalia Kukulska i Kayah. 31 grudnia wystą­pi­ła podczas plene­ro­we­go koncertu sylwe­stro­we­go na krakow­skim Rynku Głównym, emito­wa­ne­go przez telewi­zję Polsat.

W styczniu 2007 nagrała piosenkę "Przyja­ciel" w duecie z Rafałem Olbrych­skim. Wydała koncer­to­wy album pt. Wola na 5, który ukazał się w 100 egzem­pla­rzach. 19 maja wystą­pi­ła gościn­nie w progra­mie rozryw­ko­wym Polsatu Jak oni śpiewają, śpiewa­jąc piosenkę "Dziś prawdzi­wych Cyganów już nie ma" w duecie z Agniesz­ką Włodar­czyk. 8 czerwca wystą­pi­ła na koncer­cie "TOP" podczas 5. edycji festi­wa­lu TOPtren­dy. 17 czerwca zaśpie­wa­ła utwór "Nie spocznie­my" w koncer­cie dla Seweryna Krajew­skie­go "Niebo z moich stron" odbywa­ją­ce­go się w ramach 44. KFPP w Opolu. Latem wzięła udział w ogólno­pol­skiej trasie koncer­to­wej RMF FM: Muzyka najlep­sza pod słońcem. W lipcu zajęła pierwsze miejsce w sondażu TNS OBOP dotyczą­ce­go artystów, którzy prezen­tu­ją najwyż­szy poziom artystycz­ny w Polsce. W styczniu 2008 odmówiła przyję­cia nagrody Fryde­ry­ka za całokształt twórczo­ści, tłuma­cząc decyzję "dezapro­ba­tą wobec kryte­riów, jakimi kieruje się kapituła nagrody, jak i wobec samego składu tejże kapituły". W maju wydała album pt. Jest cudnie, który zawierał akustycz­ne i folkowe brzmie­nia nawią­zu­ją­ce do począt­ków jej kariery. Album w dniu premiery osiągnął status złotej, a po trzech tygodniach sprze­da­ży – status platy­no­wej płyty za ponad 30 tysięcy sprze­da­nych egzem­pla­rzy. W grudniu płyta nieofi­cjal­nie osiągnę­ła diamen­to­wy nakład 150 tysięcy egzem­pla­rzy, choć ponad 100 tysięcy sztuk dołączo­no w listo­pa­dzie po kilka­krot­nie niższej cenie do dzien­ni­ka "Gazeta Wyborcza", czego nie liczy się w certy­fi­ka­cji płyt. W ramach promocji albumu wystą­pi­ła w czerwcu na 45. KFPP w Opolu z recita­lem Maryla Show, w którym zaśpie­wa­ła swoje najwięk­sze przeboje. Koncert został zareje­stro­wa­ny i wydany w grudniu na albumie koncer­to­wym, który dołączo­no do reedycji płyty pt. Jest cudnie, zawie­ra­ją­cej ponadto dwa premie­ro­we nagrania. W maju była nomino­wa­na do nagrody Wiktora w katego­rii "gwiazda piosenki i estrady". W lipcu zagrała minire­ci­tal podczas festi­wa­lu TOPtren­dy. 2 sierpnia zagrała koncert w Lidzbar­ku Warmiń­skim w ramach ogólno­pol­skiej trasy koncer­to­wej RMF FM: Muzyka najlep­sza pod słońcem. We wrześniu uczest­ni­czy­ła w 5. Festi­wa­lu Kultury Żydow­skiej "Warszawa Singera". 13 paździer­ni­ka premierę miał album pt. Nasza niepod­le­gła, zawie­ra­ją­cy utwory patiro­tycz­ne, w tym m.in. piosenkę nagraną przez Rodowicz. W listo­pa­dzie była gościem muzycz­nym w progra­mach Taniec z gwiaz­da­mi oraz Jak oni śpiewają. Była również nomino­wa­na przez Polską Akademię Muzyczną w Londynie do nagród w ramach plebi­scy­tu "PAM Awards 2008" w trzech katego­riach: "solistka roku", "piosenka roku" (za singiel "Jest cudnie") oraz "album roku pop/​dance" (za płytę pt. Jest cudnie).

W lutym 2009 wydała album pt. Pro-Fanacja (Swa-Wola 6), który wydała dla fanów w nakła­dzie 65 egzem­pla­rzy i zawie­ra­ła piosenki artystki z lat 70. i 80. XX wieku. W kwietniu została nomino­wa­na do Super­je­dy­nek w trzech katego­riach: artysta roku, płyta roku i przebój roku. W maju zwycię­ży­ła z piosenką "Ech mała" (utwór zdobył ponad 40% głosów). 26 czerwca wystą­pi­ła w koncer­cie "Top" na festi­wa­lu TOPtren­dy 2009, a także gościn­nie w koncer­cie jubile­uszo­wym zespołu Golec uOrkie­stra. W lipcu była jedną z gwiazd koncertu Gwiazdy dla Country w Mrągowie, a w sierpniu – koncertu ku czci Czesława Niemena w ramach Sopot Festival 2008. 31 grudnia wystą­pi­ła podczas koncertu sylwe­stro­we­go TVP2 na Placu Wolności w Łodzi, gdzie zaśpie­wa­ła recital w duecie z Dodą.

Lata 2010–2020

W 2010 wydała kolejny album dla fanów pt. Seventh Vol.: Samo-Wola, który ukazał się w nakła­dzie 120 egzem­pla­rzy. 27 lutego była jedną z gwiazd koncertu z okazji jubile­uszu 20-lecia radia RMF FM, a 23 paździer­ni­ka – w koncer­cie Jedyna taka Dwójka – 40. urodziny z okazji jubile­uszu 40-lecia TVP2. 19 listo­pa­da wydała pop-jazzowy album pt. 50, za który kilka miesięcy później otrzy­ma­ła certy­fi­kat platy­no­wej płyty. 31 grudnia wystą­pi­ła podczas sylwe­stro­we­go koncertu TVP "Sylwe­ster z Dwójką – Imperium gwiazd" we Wrocła­wiu. 3 czerwca 2011 wystą­pi­ła na festi­wa­lu TOPtren­dy w Sopocie, zajmując piąte miejsce w konkur­sie "Top" za sprzedaż płyty pt. 50. 10 czerwca wystą­pi­ła 48. KFPP w Opolu, na którym odebrała Super­je­dyn­kę w katego­rii Super­pły­ta (za płytę pt. 50) oraz Super­je­dyn­kę Super­je­dy­nek za najlep­szy festi­wa­lo­wy występ. Latem brała udział w plebi­scy­cie "My YouTube", w którym uplaso­wa­ła się poza czołową piątką najpo­pu­lar­niej­szych polskich artystów w serwisie YouTube. 20 sierpnia zagrała koncert w Elblągu w ramach trasy RMF FM: Muzyka najlep­sza pod słońcem. 25 listo­pa­da wydała album pt. Buty 2, zawie­ra­ją­cy piosenki z premie­ro­wy­mi tekstami Agniesz­ki Osiec­kiej. Za płytę odebrała platy­no­wy certy­fi­kat. 3 grudnia wystą­pi­ła w koncer­cie z okazji 15-lecia działal­no­ści Fundacji Polsat, a 18 grudnia – w koncer­cie Cała Polska śpiewa Kolędy organi­zo­wa­nym w Gdańsku przez Radio Plus i TVP1. 31 grudnia uświet­ni­ła występem koncert Polsatu Sylwe­stro­wa noc przebo­jów w Warszawie.

W 2012 z utworem "Dalej Orły" zajęła trzecie miejsce w konkur­sie "Moja Piosenka na Euro 2012" organi­zo­wa­nym przed rozpo­czę­ciem Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej, a także starto­wa­ła w plebi­scy­cie na oficjal­ny hymn repre­zen­ta­cji Polski w piłce nożnej. Była też nomino­wa­na do nagrody Wiktora 2011 w katego­rii "gwiazda piosenki i estrady". 25 maja wystą­pi­ła w koncer­cie "Top" w ramach festi­wa­lu TOPtren­dy 2012, na którym zagrała również jubile­uszo­wy recital pt. "Czter­dzie­sto­le­cie Małgośki". Była jedną z artystek biorą­cych udział w trasie Lata z radiem. 11 listo­pa­da zaśpie­wa­ła podczas koncertu Śpiewnik Polaka – pieśni patrio­tycz­ne i żołnier­skie, organi­zo­wa­ne­go przez TVP z okazji 94. rocznicy odzyska­nia niepod­le­gło­ści przez Polskę, a 18 grudnia – podczas koncertu jubile­uszo­we­go z okazji 20-lecia działal­no­ści telewi­zji Polsat. 31 grudnia uświet­ni­ła występem koncert Sylwe­ster z Dwójką we Wrocławiu.

W 2013 z piosenką "Futbol" znalazła się na piątym miejscu listy "10 najwięk­szych przebo­jów nagra­nych z myślą o piłkar­skich Mistrzo­stwach Świata" sporzą­dzo­nej przez amery­kań­ski magazyn Billbo­ard. 14 czerwca utworem "Wariatka tańczy" otworzy­ła koncert "SingSing – Super­De­biu­ty z Marylą!" w ramach 50. KFPP w Opolu, w którym debiu­tan­ci wykony­wa­li jej najwięk­sze przeboje. Tego dnia odebrała również nagrodę "Super Expressu" za najwięk­szy przebój Festi­wa­lu w Opolu – piosenkę "Niech żyje bal", a dzień później wystą­pi­ła na festi­wa­lo­wym koncer­cie pt. "Opole! Kocham Cię!" z piosen­ka­mi "Rozmowa przez ocean", "Bardzo smutna piosenka", "Wielka woda" i "Niech żyje bal". Była także jedną z gwiazd tras koncer­to­wych: Lata z Radiem Polskie­go Radia i Złote Przeboje na wakacjach Radia Złote Przeboje. 12 listo­pa­da wystą­pi­ła podczas jubile­uszo­we­go koncertu z okazji 10-lecia działal­no­ści dzien­ni­ka "Fakt". 25 listo­pa­da odebrała nagrodę Różę "Gali" w katego­rii "muzyka". 31 grudnia wywołała ogólno­pol­ską sensację, wystę­pu­jąc w kreacji ze sztucz­nym biustem na koncer­cie sylwe­stro­wym Polsatu ogani­zo­wa­nym na Skwerze Kościusz­ki w Gdyni.

9 kwietnia 2014 zapre­zen­to­wa­ła utwór "I warto czekać", który nagrała z dedyka­cją dla Ukraiń­ców w związku z napiętą sytuacją w kraju. Jesienią wystą­pi­ła jako gość muzyczny w finale piątej edycji programu TVP2 The Voice of Poland, gdzie wraz z Aleksan­drą Nizio wykonała utwór "Wielka woda". W lutym 2015 zajęła 11. miejsce w plebi­scy­cie radia RMF FM na "artystę 25-lecia". Latem ponownie wystą­pi­ła w trasie Lata z radiem. 7 i 8 czerwca wystą­pi­ła podczas 51. KFPP w Opolu. 13 czerwca 2015 wzięła udział z piosenką "Pełnia", którą nagrała w duecie z produ­cen­tem muzycz­nym Donata­nem, w koncer­cie "Super­Pre­mier" podczas 52. KFPP w Opolu, a także odebrała festi­wa­lo­wą nagrodę specjal­ną, Super­Je­dyn­kę – The SuperOne Of Poland. 5 czerwca 2016 wykonała piosenkę "Niech żyje bal" podczas koncertu "Grand Prix Publicz­no­ści - Złote Opole" w ramach 53. KFPP w Opolu. 31 grudnia uświet­ni­ła występem koncert plene­ro­wy Sylwe­ster z Dwójką, wykonu­jąc przebój zespołu Akcent "Przez Twe oczy zielone" w duecie z Zenonem Martyniukiem.

W 2017 obcho­dzi­ła 50-lecie kariery artystycz­nej, czemu towarzy­szył ogólno­pol­ski skandal; w czerwcu miała święto­wać jubile­usz podczas recitalu w ramach 54. KFPP w Opolu, jednak występ nie doszedł do skutku z powodu bojkotu festi­wa­lu przez innych artystów, co było odpowie­dzią na rzekome zablo­ko­wa­nie występu Kayah podczas koncertu, a zakoń­czy­ło – całko­wi­tym odwoła­niem festi­wa­lu i przenie­sie­niem go na wrzesień. Koncert pt. "Wariatka tańczy – 50 lat na scenie. Jubile­usz Maryli Rodowicz" odbył się 15 września 2017 w trakcie pierw­sze­go dnia festi­wa­lo­we­go 54. KFPP w Opolu. Tego samego dnia Rodowicz wydała album pt. Ach świecie…, który zdobył status złotej płyty za sprzedaż w ponad 15-tysięcz­nym nakła­dzie. Wydaw­nic­two promo­wa­ła singlami "Hello" i "W sumie nie jest źle", do którego zreali­zo­wa­ła teledysk. 14 maja 2019 wykonała w duecie z Dawidem Kwiat­kow­skim piosenkę "Shallow" w progra­mie śniada­nio­wym TVP2 Pytanie na śniada­nie; ich występ był szeroko kryty­ko­wa­ny w mediach.

W 2020 roku Maryla Rodowicz uczest­ni­czy­ła w akcji Hot16Challenge, odpowia­da­jąc na nomina­cję od prezy­den­ta RP Andrzeja Dudy.

Kariera aktorska

Wystą­pi­ła w śpiewo­grze Na szkle malowane (1970) oraz orato­rium Katarzy­ny Gärtner i Ernesta Brylla Zagraj­cie nam dzisiaj wszyst­kie srebrne dzwony (1975). Zagrała Hildę w spekta­klu Teatru STU w Krakowie w reż. Krzysz­to­fa Jasiń­skie­go Szalona lokomo­ty­wa (1977).

30 marca 2012 zagrała drugo­pla­no­wą rolę w sztuce Trójka do potęgi w reż. Wojcie­cha Malaj­ka­ta, powsta­łej w ramach 50-lecia działal­no­ści Programu Trzecie­go Polskie­go Radia.

Była bohater­ką filmu telewi­zyj­ne­go pt. Ballada wagonowa (1969). Wystą­pi­ła gościn­nie w filmach: Kulig (1968), Mały (1970) i Hak (1977). Odegrała postać Linelli Carmello de Bazar w filmie Pan Kleks w kosmosie (1988) i wystą­pi­ła w filmie dla telewi­zji radziec­kiej Czerw­co­wa fotogra­fia (1987). Zagrała epizo­dycz­ną rolę Pani Twardow­skiej w filmie Dzieje mistrza Twardow­skie­go (1995).

Wcielała się w Urszulę Kuzgu­wiak w serialu Polsatu Rodzina zastęp­cza (1999–2009). Pojawiła się gościn­nie w seria­lach Klan (1999) i Niania (2009), w którym zagrała samą siebie.

Pozostałe przedsięwzięcia

Na rynku ukazały się jej cztery książki autobio­gra­ficz­ne: "Niech żyje bal" (1992), "Wariatka tańczy" (2013), "Maryla. Życie Marii Antoniny" (2014) i "Maryla. Królowa jest tylko jedna" (2015). Wywiad z nią został opubli­ko­wa­ny również w książce Tomasza Raczka "Karuzela z madon­na­mi" (2003).

Była bohater­ką cyklu progra­mów telewi­zyj­nych Maryli Rodowicz podróże po podwó­rzach (1981). Prowa­dzi­ła programy rozryw­ko­we Tour de Maryla – Viva Italia!Tour de Maryla – Ole! (2001). Była jurorką pierw­szej edycji programu rozryw­ko­we­go Polsatu Gwiezdny Cyrk (2008) i gościn­nie jurorką w progra­mach Jak oni śpiewają (2008) i Super­STAR­cie (2014), a także gościem finało­we­go odcinka czwartej edycji programu Twoja twarz brzmi znajomo oraz uczest­nicz­ką świątecz­ne­go odcinka teletur­nie­ju TVP1 Jaka to melodia? (2007). Jak przyzna­je w wywia­dach, wielo­krot­nie otrzy­my­wa­ła propo­zy­cje bycia jurorką w progra­mach Bitwa na głosyThe Voice of Poland, ale ich nie przyjęła. Kilku­krot­nie odrzu­ci­ła też zapro­sze­nia do udziału w progra­mie Dancing with the Stars. Taniec z gwiaz­da­mi, co tłuma­czy­ła brakiem czasu. Była bohater­ką progra­mów Jaka ona jest? (2012), Gwiazdy Cejrow­skie­go (2017) i Gala Studio (2017).

Zasia­da­ła w komisji juror­skiej wyłania­ją­cej repre­zen­tan­ta Polski w Konkur­sie Piosenki Eurowi­zji: w 2006, 2008 i 2018. Była również jedną z jurorek w konkur­sie o nagrodę Bursz­ty­no­we­go Słowika podczas 44. festi­wa­lu sopockiego.

W 2008 była nomino­wa­na do Róż "Gali" w katego­rii "Piękni zawsze". 23 marca 2013 odebrała w Kijowie tytuł "Człowie­ka Roku 2012" na Ukrainie.

W latach 2003–2006 zasia­da­ła w Radzie Nadzor­czej Fundacji Okularnicy.

Wystą­pi­ła w kampanii rekla­mo­wej RMF FM Najlep­sza muzyka na Karnawał (2007) i produ­cen­ta lodów Koral, a także w świątecz­nym spocie promo­cyj­nym TVP2 (2009) i spocie promo­cyj­nym Radia Złote Przeboje (2012). Zaanga­żo­wa­ła się w kampanię społecz­ną Fundacji Polsat "Wystar­czy chcieć" (2008), akcję "Tak dla polskiej muzyki!" (2010), kampanię społecz­ną "Policzmy się" wspie­ra­ją­cą osoby z chorobą nowotwo­ro­wą i akcję "Choinki Jedynki" (2013).

Wizerunek

Jest jedną ze "100 najcen­niej­szych gwiazd polskie­go show-biznesu" według danych magazynu "Forbes Polska"; jej wizeru­nek został wycenio­ny przez rekla­mo­daw­ców na: 436 tys. zł w 2008 (19. miejsce), 385 tys. zł w 2010 (55. miejsce), 485,5 tys. zł w 2012 (26. miejsce) i 446,5 tys. zł w 2013 (32. miejsce).

Styl

Styl ubiera­nia się wokalist­ki jest szeroko komen­to­wa­ny w mediach; określa­ny jako "ekscen­trycz­ny", "niepo­wta­rzal­ny" i "kolorowy", ale i "obcia­cho­wy". Sama Rodowicz opisuje swój wizeru­nek scenicz­ny jako "orygi­nal­ny".

W 1977 otrzy­ma­ła nagrodę "Złota Ręka" przyzna­wa­ną przez redakcję "Przekro­ju" za "najwy­bit­niej­sze osiągnię­cia roku w dziedzi­nie mody i kostiu­mo­lo­gii".

Procesy sądowe

W 2003 Aleksan­dra Przyma­now­ska wniosła do sądu wniosek o odszko­do­wa­nie w wysoko­ści 130 tys. złotych za narusze­nie praw autor­skich, którego miała dopuścić się Rodowicz, wykorzy­stu­jąc bez wiedzy i zgody powódki fragmen­ty serialu Czterej pancerni i pies w teledy­sku do piosenki "Marusia" z 2002. W 2007 Sąd Okręgowy w Warsza­wie orzekł, że piosen­kar­ka miała prawo wykorzy­stać fragmen­ty produk­cji, ponieważ uzyskała odpowied­nie pozwo­le­nie od TVP, spadko­bier­cy prawnego produ­cen­ta serialu. W 2008 wyrok został uchylony przez Sąd Apela­cyj­ny w Warsza­wie, który w 2010 oddalił pozew przeciw­ko Rodowicz. W paździer­ni­ku 2011 jednak narzucił piosen­kar­ce karę finan­so­wą w wysoko­ści 37 tys. zł na rzecz Aleksan­dry Przymanowskiej.

Styl

Styl ubiera­nia się wokalist­ki jest szeroko komen­to­wa­ny w mediach; określa­ny jako "ekscen­trycz­ny", "niepo­wta­rzal­ny" i "kolorowy", ale i "obcia­cho­wy". Sama Rodowicz opisuje swój wizeru­nek scenicz­ny jako "orygi­nal­ny".

W 1977 otrzy­ma­ła nagrodę "Złota Ręka" przyzna­wa­ną przez redakcję "Przekro­ju" za "najwy­bit­niej­sze osiągnię­cia roku w dziedzi­nie mody i kostiu­mo­lo­gii".

Procesy sądowe

W 2003 Aleksan­dra Przyma­now­ska wniosła do sądu wniosek o odszko­do­wa­nie w wysoko­ści 130 tys. złotych za narusze­nie praw autor­skich, którego miała dopuścić się Rodowicz, wykorzy­stu­jąc bez wiedzy i zgody powódki fragmen­ty serialu Czterej pancerni i pies w teledy­sku do piosenki "Marusia" z 2002. W 2007 Sąd Okręgowy w Warsza­wie orzekł, że piosen­kar­ka miała prawo wykorzy­stać fragmen­ty produk­cji, ponieważ uzyskała odpowied­nie pozwo­le­nie od TVP, spadko­bier­cy prawnego produ­cen­ta serialu. W 2008 wyrok został uchylony przez Sąd Apela­cyj­ny w Warsza­wie, który w 2010 oddalił pozew przeciw­ko Rodowicz. W paździer­ni­ku 2011 jednak narzucił piosen­kar­ce karę finan­so­wą w wysoko­ści 37 tys. zł na rzecz Aleksan­dry Przymanowskiej.

Wpływ na popkulturę

Uchodzi za jedną z najpo­pu­lar­niej­szych i najwy­bit­niej­szych piosen­ka­rek w historii polskiej muzyki rozryw­ko­wej. Uważana za ikonę polskiej muzyki rozryw­ko­wej, najwięk­szą gwiazdę polskie­go show-biznesu i za jedną z najsil­niej­szych marek medio­wych w Polsce.

Wokalist­ka została sparo­dio­wa­na w Rozmo­wach w tłoku, końcowej części programu Szymon Majewski Show, gdzie w jej rolę wcielił się Sebastian Olejni­czak. Mężczy­zna jest również nieofi­cjal­nym sobowtó­rem artystki, który wystę­pu­je pod pseudo­ni­mem "Druga Maryla". Ponadto w postać wokalist­ki wcielili się Jacek Kawalec, Michał Grobelny, Kacper Kuszew­ski, Anna Dereszow­ska i Kamil Pawelski w progra­mie rozryw­ko­wym Polsatu Twoja twarz brzmi znajomo.

Wizeru­nek wokalist­ki wykorzy­sta­ny przez markę "Marylove" produ­ku­ją­cą ubrania i gadżety poświę­co­ne artystce.

W lutym 2018 w Biblio­te­ka Narodowa w Warsza­wie została otwarta wystawa "Wszyst­kie Małgośki świata", której bohater­ką jest Maryla Rodowicz. Ekspo­zy­cja zbiorem pamiątek i styli­za­cji scenicz­nych artystki.

Życie prywatne

W latach szkol­nych spoty­ka­ła się z Wojcie­chem i Zbignie­wem, których uznaje za swych pierw­szych partne­rów życio­wych. Na początku lat 70. była narze­czo­ną czeskie­go produ­cen­ta muzycz­ne­go, Franti­ška Janečka, z którym rozstała się w czerwcu 1971. Następ­nie spoty­ka­ła się z fotogra­fem Krzysz­to­fem Gierał­tow­skim, a także była narze­czo­ną aktora Daniela Olbrych­skie­go. Przez siedem lat była partner­ką Krzysz­to­fa Jasiń­skie­go, z którym ma dwoje dzieci, Jana (ur. 1979) i Katarzy­nę (ur. 1982). W 1986 poślu­bi­ła Andrzeja Dużyń­skie­go, z którym ma syna, Jędrzeja (ur. 1987). Świad­ka­mi ich ślubu byli Agniesz­ka Osiecka i Seweryn Krajew­ski. Od 2016 małżeń­stwo pozosta­je w separacji.

Jest pasjo­nat­ką samocho­dów marki Porsche. Jej pierwszy samochód tej marki można oglądać w muzeum motory­za­cji w Otrębu­sach. Przez wiele lat jeździła czerwo­nym porsche 911 Carrera. Jest kibicem piłki nożnej. 4 września 2010 została oficjal­ną przyja­ciół­ką Euro 2012. Wielo­krot­nie wypowia­da­ła się publicz­nie o grze m.in. piłkarzy repre­zen­ta­cji Polski.

Odznaczenia

  • Złoty Krzyż Zasługi (1974)
  • Krzyż Kawaler­ski Orderu Odrodze­nia Polski (1979)
  • Krzyż Koman­dor­ski Orderu Odrodze­nia Polski (2000)
  • Złoty Medal "Zasłu­żo­ny Kulturze Gloria Artis" (2005)
  • Perła Honorowa w katego­rii kultura (2012)