Maryla Rodowicz
Biografia

Maryla Rodowicz

Zródło: Spotify

Mary­la Rodo­wicz, właśc. Maria Anto­ni­na Rodo­wicz (ur. 8 grud­nia 1945 w Zie­lo­nej Górze) – pol­ska pio­sen­kar­ka, gita­rzyst­ka i aktor­ka, była lek­ko­atlet­ka.

Karie­rę spor­to­wą roz­po­czę­ła w okre­sie nasto­let­nim; tre­no­wa­ła lek­ko­atle­ty­kę. W 1959 zdo­by­ła brą­zo­wy medal w bie­gu na 80 metrów przez płot­ki na mistrzo­stwach Pol­ski mło­dzi­ków. W 1962 zaję­ła pierw­sze miej­sce w szta­fe­cie 4 x 100 metrów na Lek­ko­atle­tycz­nych Mistrzo­stwach Pol­ski Mło­dzi­ków w Olsz­ty­nie.

Rów­no­le­gle z dzia­łal­no­ścią spor­to­wą, w 1962 zade­biu­to­wa­ła jako pio­sen­kar­ka udzia­łem w eli­mi­na­cjach do I Festi­wa­lu Mło­dych Talen­tów w Szcze­ci­nie. Na pro­fe­sjo­nal­nej sce­nie po raz pierw­szy poja­wi­ła się pięć lat póź­niej, star­tu­jąc na Festi­wa­lu Pio­sen­ki i Pio­sen­ka­rzy Stu­denc­kich w Kra­ko­wie oraz uczest­ni­cząc w nagra­niach w Radio­wym Stu­diu Pio­sen­ki. W 1970 wyda­ła debiu­tanc­ki album stu­dyj­ny pt. Żyj mój świe­cie. Od tam­tej pory wyda­ła ponad 20 pol­sko­ję­zycz­nych albu­mów stu­dyj­nych, a tak­że po jed­nej pły­cie z reper­tu­arem w języ­ku angiel­skim, cze­skim, nie­miec­kim i rosyj­skim. Za sprze­daż swo­ich albu­mów uzy­ska­ła pięć pla­ty­no­wych płyt i trzy zło­te. W dorob­ku ma ok. 2 tys. pio­se­nek, w tym prze­bo­je: “Mał­goś­ka”, “Niech żyje bal”, “Łatwo­pal­ni”, “Fut­bol”, “Wszy­scy chcą kochać” czy “Peł­nia”. Kon­cer­to­wa­ła po kra­jach Euro­py, Ame­ry­ki i Azji, a tak­że w Austra­lii. Uczest­ni­czy­ła w wie­lu festi­wa­lach muzycz­nych, m.in. Kra­jo­we­go Festi­wa­lu Pio­sen­ki Pol­skiej w Opo­lu (w któ­rym debiu­to­wa­ła w 1968) i festi­wa­lu sopoc­kie­go (w 1969).

Lau­re­at­ka wie­lu nagród muzycz­nych i odzna­czeń, w tym Zło­te­go Krzy­ża Zasłu­gi, Krzy­ża Kawa­ler­skie­go i Krzy­ża Koman­dor­skie­go Orde­ru Odro­dze­nia Pol­ski i Zło­te­go Meda­lu “Zasłu­żo­ny Kul­tu­rze Glo­ria Artis”.

Zagra­ła w kil­ku fil­mach i seria­lach tele­wi­zyj­nych, uży­czy­ła gło­su jed­nej z posta­ci fil­mu ani­mo­wa­ne­go Spon­ge­Bob Kan­cia­sto­por­ty, była juror­ką w pro­gra­mie roz­ryw­ko­wym Gwiezd­ny Cyrk oraz trzy­krot­nie w fina­le kra­jo­wych eli­mi­na­cji do Kon­kur­su Pio­sen­ki Euro­wi­zji.

Wczesne lata

Uro­dzi­ła się 8 grud­nia 1945, mie­siąc przed ter­mi­nem. Jej rodzi­na pocho­dzi z Wil­na. Ojciec, Wik­tor Rodo­wicz (1907–?), był ento­mo­lo­giem i pra­co­wał na Uni­wer­sy­te­cie im. Ste­fa­na Bato­re­go, a mat­ka, Jani­na Rodo­wicz-Kra­suc­ka z d. Szym­kow­ska (1924–2017), pocho­dzi­ła z rodzi­ny zwią­za­nej z teatrem, była pla­sty­kiem-deko­ra­to­rem oraz śpie­wa­ła w chó­rze spół­dziel­czym we Wło­cław­ku. Dziad­ko­wie pro­wa­dzi­li apte­kę “Pod Łabę­dziem” koło Ostrej Bra­my. Bab­ka pio­sen­kar­ki śpie­wa­ła w chó­rze kate­dral­nym. Przod­ko­wie pio­sen­kar­ki pocho­wa­ni są na cmen­ta­rzu Ber­nar­dyń­skim w Wil­nie. Ze stro­ny ojca ma pocho­dze­nie rosyj­skie i żmu­dziń­skie. Jej ojciec zmarł, gdy mia­ła kil­ka lat. Po jego śmier­ci prze­pro­wa­dzi­ła się z mat­ką do Wło­cław­ka. Ma star­sze­go bra­ta, Jerze­go.

W dzie­ciń­stwie cho­dzi­ła do przed­szko­la pro­wa­dzo­ne­go przez sio­stry zakon­ne. Od ósme­go roku życia nie ma bli­skich związ­ków z Kościo­łem. Pod­czas bierz­mo­wa­nia przy­ję­ła imię Tere­sa.

W 1956 ukoń­czy­ła pod­sta­wo­wą szko­łę muzycz­ną w kla­sie skrzy­piec. Jest absol­went­ką I Liceum Ogól­no­kształ­cą­ce­go im. Zie­mi Kujaw­skiej we Wło­cław­ku i Aka­de­mii Wycho­wa­nia Fizycz­ne­go w War­sza­wie na spe­cja­li­za­cji żeglar­stwo i gim­na­sty­ka lecz­ni­cza. Tytuł jej pra­cy dyplo­mo­wej brzmiał: “Pró­ba oce­ny świa­to­po­glą­du mło­dzie­ży w szko­le przy­za­kła­do­wej War­sza­wa”. Przed pod­ję­ciem stu­diów na AWF w 1965, bez powo­dze­nia zda­wa­ła na stu­dia w Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych. W 1966, opu­ściw­szy rok aka­de­mic­ki w wyni­ku dozna­nej kon­tu­zji, otrzy­ma­ła pro­po­zy­cję roz­po­czę­cia nauki w PWST w War­sza­wie, jed­nak ją odrzu­ci­ła.

Zain­te­re­so­wa­nie wystę­pa­mi wyka­za­ła już jako dziec­ko, śpie­wa­jąc i tań­cząc w zespo­le dzie­cię­cym w rodzin­nym Wło­cław­ku. W 1961, będąc uczen­ni­cą dzie­wią­tej kla­sy liceum, zaczę­ła wystę­po­wać w szkol­nym zespo­le estra­do­wym. Wów­czas zaczę­ła grać na gita­rze, cze­go nauczył ją szkol­ny kole­ga, Jacek Dani­łow­ski.

Kariera sportowa

W mło­do­ści czyn­nie upra­wia­ła lek­ko­atle­ty­kę – tre­no­wa­ła skok w dal, sprint i bie­gi płot­kar­skie. Tre­no­wa­ła m.in. w Mię­dzysz­kol­nym Klu­bie Spor­to­wym. Hob­bi­stycz­nie tre­no­wa­ła rów­nież nar­ciar­stwo. W 1959 zdo­by­ła brą­zo­wy medal w bie­gu na 80 metrów przez płot­ki na mistrzo­stwach Pol­ski mło­dzi­ków. W 1962 zaję­ła pierw­sze miej­sce w szta­fe­cie 4 x 100 metrów na Lek­ko­atle­tycz­nych Mistrzo­stwach Pol­ski Mło­dzi­ków w Olsz­ty­nie. W 1966 dozna­ła kon­tu­zji – zwich­nię­cia sta­wu bar­ko­we­go – wsku­tek cze­go musia­ła prze­rwać tre­nin­gi, a następ­nie roz­po­cząć kil­ku­mie­sięcz­ną reha­bi­li­ta­cję.

W latach 60. zosta­ła człon­ki­nią aka­de­mic­kie­go “Yacht Klu­bu”, któ­ry dzia­łał w Kato­wi­cach.

W doro­słym życiu roz­po­czę­ła ama­tor­skie tre­nin­gi gry w teni­sa.

Kariera muzyczna

Lata 60.

Na pro­fe­sjo­nal­nej sce­nie muzycz­nej zade­biu­to­wa­ła w 1962 wystę­pem w eli­mi­na­cjach do I Festi­wa­lu Mło­dych Talen­tów w Szcze­ci­nie. Cho­ciaż zosta­ła zakwa­li­fi­ko­wa­na do fina­łu, nie wystą­pi­ła w nim, ponie­waż ter­min fina­łu zbiegł się z Lek­ko­atle­tycz­ny­mi Mistrzo­stwa­mi Pol­ski Mło­dzi­ków. W 1963 wystą­pi­ła z pio­sen­ką “Alu, Alu” w fina­le II Festi­wa­lu Mło­dych Talen­tów w Szcze­ci­nie. W sierp­niu 1965 zosta­ła woka­list­ką w big­bi­to­wym zespo­le Szej­ta­ny, któ­ry dzia­łał w stu­denc­kim klu­bie “Relaks”. W listo­pa­dzie zdo­by­li pierw­sze miej­sce na war­szaw­skim prze­glą­dzie zespo­łów big­be­ato­wych w klu­bie “Fin­ka”. Po dwóch latach współ­pra­cy, w 1967 ode­szła z zespo­łu.

Latem 1966 zwią­za­ła się ze stu­denc­kim kaba­re­tem Gag, któ­ry dzia­łał pod prze­wod­nic­twem kom­po­zy­to­ra Jerze­go Andrze­ja Mar­ka i poety Ada­ma Krecz­ma­ra. Wystą­pi­ła na Prze­glą­dzie Pio­sen­ki Stu­denc­kiej w Lubli­nie, a latem zdo­by­ła głów­ną nagro­dę za wyko­na­nie pio­sen­ki Tere­sy Tuti­nas “Jak cię miły zatrzy­mać” na Gieł­dzie Pio­sen­ki w Czę­sto­cho­wie. Po koniec listo­pa­da otrzy­ma­ła pierw­szą nagro­dę za pio­sen­ki “Jak cię miły zatrzy­mać” i autor­skie “Pyta­nia” na VI Stu­denc­kim Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Kra­ko­wie, do któ­re­go zgło­si­ła się za namo­wą ówcze­sne­go chło­pa­ka. W nagro­dę wyle­cia­ła do Wiel­kiej Bry­ta­nii, gdzie odby­ła dwu­ty­go­dnio­wą tra­sę kon­cer­to­wą wraz z chó­rem Poli­tech­ni­ki Szcze­ciń­skiej. Na począt­ku 1968 pre­mie­rę miał film pt Kulig, w któ­rym zaśpie­wa­ła trzy pio­sen­ki Ada­ma Sła­wiń­skie­go: “Jesz­cze zima”, “Trzy, może nawet czte­ry dni” i “Walc na trzy pas”. Rów­nież w 1968 po raz pierw­szy wystą­pi­ła na Kra­jo­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki Pol­skiej w Opo­lu, wystę­pu­jąc w kon­cer­cie “Debiu­tów” z zain­spi­ro­wa­ny­mi ame­ry­kań­skim fol­kiem utwo­ra­mi “Zabierz moje sukien­ki” i “Co ludzie powie­dzą” pod­czas 6. edy­cji festi­wa­lu. Doko­na­ła rów­nież pierw­szych nagrań dla Radio­we­go Stu­dia Pio­sen­ki Pro­gram III Pol­skie­go Radia, a tak­że wystą­pi­ła na Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Bra­ty­sła­wie i na Festi­wa­lu “Zło­te­go Klu­cza” w Kar­lo­wych Warach. Od listo­pa­da 1968 na kon­cer­tach zaczął towa­rzy­szyć jej zespół “Mary­la Rodo­wicz i Jej Gita­rzy­ści”, w któ­rym gra­li Grze­gorz Pie­trzyk i Tomasz Myś­ków.

Od 26 do 29 czerw­ca 1969 wystę­po­wa­ła na 7. KFPP w Opo­lu; 26 czerw­ca wystą­pi­ła pod­czas kon­cer­tu “Mara­ton kaba­re­to­wy”, na któ­rym ode­bra­ła nagro­dę Prze­wod­ni­czą­ce­go Towa­rzy­stwa Przy­ja­ciół Opo­la za wyko­na­nie pio­sen­ki “Mówi­ły mu”, 28 czerw­ca uczest­ni­czy­ła z pio­sen­ką “Za duże buty” w kon­cer­cie “Pre­mier”, a dzień póź­niej na kon­cer­cie “Mikro­fon i Ekran” (ponow­nie z “Mówi­ły mu”). W lip­cu zre­ali­zo­wa­ła nagra­nia w stu­diu w Lon­dy­nie, gdzie zare­je­stro­wa­ła pio­sen­ki “Mówi­ły mu” i “Zako­pa­ne” w wer­sji anglo­ję­zycz­nej – jako “Love Doesn’t Grow on Tre­es” i “Emp­ty Spa­ces”. 24 sierp­nia z pio­sen­ką “Mówi­ły mu” wystą­pi­ła w trak­cie “dnia pły­to­we­go” w ramach 9. Mię­dzy­na­ro­do­we­go Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Sopo­cie. Pod koniec wrze­śnia zdo­by­ła trze­cią nagro­dę i nagro­dę dzien­ni­ka­rzy na III Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki Poli­tycz­nej w Soczi, gdzie zaśpie­wa­ła trzy pio­sen­ki: “Żyj mój świe­cie”, “Za duże buty” i “Ech daro­gi”. Zagra­ła reci­tal na Festi­wa­lu FAMA w Świ­no­uj­ściu. Zosta­ła nagro­dzo­na Srebr­nym Gwoź­dziem Sezo­nu Ple­bi­scy­tu Popu­lar­no­ści Czy­tel­ni­ków “Kurie­ra Pol­skie­go” i sta­tu­et­ką “Zło­tej Kotwi­cy” w kate­go­rii “woka­list­ka” oraz wyróż­nio­na tytu­ła­mi: “pio­sen­kar­ki roku” w ple­bi­scy­cie roz­gło­śni radio­wych, “solist­ki roku” w ple­bi­scy­cie radio­wej Listy Prze­bo­jów i “naj­po­pu­lar­niej­szej pio­sen­kar­ki w kra­ju” w ple­bi­scy­cie “Zło­te dzie­siąt­ki Musicoramy’69”.

Lata 70.

Na począt­ku 1970 wyda­ła swój debiu­tanc­ki album stu­dyj­ny, zaty­tu­ło­wa­ny Żyj mój świe­cie, za któ­ry ode­bra­ła sta­tus zło­tej pły­ty dzię­ki sprze­da­ży w ponad 170 tys. egzem­pla­rzy. W czerw­cu wystą­pi­ła na 8. KFPP w Opo­lu, gdzie ode­bra­ła nagro­dę Tele­wi­zji Pol­skiej za wyko­na­nie pio­sen­ki “Jadą wozy kolo­ro­we”. W lip­cu wystą­pi­ła z pio­sen­ką “To było w maju…” na Festi­wa­lu Pio­sen­ki Żoł­nier­skiej w Koło­brze­gu, a tak­że była uczest­nicz­ką kon­cer­tu “Pop 70” w ramach festi­wa­lu w Paler­mo. W sierp­niu zaję­ła trze­cie miej­sce z pio­sen­ką “Jadą wozy kolo­ro­we” w mię­dzy­na­ro­do­wym fina­le 10. festi­wa­lu sopoc­kim. We wrze­śniu zagra­ła pierw­sze kon­cer­ty w Cze­cho­sło­wa­cji. Nagra­ła rów­nież dwa sin­gle na tam­tej­szy rynek muzycz­ny: “Podi­vín” i “Koli­baj się, koli­baj”, będą­ce cze­sko­ję­zycz­ny­mi wer­sja­mi pio­se­nek “Let It Be” gru­py The Beatles i “Bal­la­dy wago­no­wej”. Po raz dru­gi zosta­ła nagro­dzo­na Srebr­nym Gwoź­dziem Sezo­nu Ple­bi­scy­tu Popu­lar­no­ści Czy­tel­ni­ków “Kurie­ra Pol­skie­go”.

W czerw­cu 1971 ode­bra­ła nagro­dę głów­ną Pre­zy­dium Woje­wódz­kiej Rady Naro­do­wej za wyko­na­nie pio­sen­ki “Z tobą w górach” na 9. KFPP w Opo­lu. Dzień przed wystę­pem zosta­ła porzu­co­na przez ówcze­sne­go narze­czo­ne­go, co nega­tyw­nie wpły­nę­ło na jej for­mę. Wyda­ła rów­nież dru­gi album stu­dyj­ny pt. Wyzna­nie. Po raz trze­ci otrzy­ma­ła też Srebr­ny Gwóźdź Sezo­nu Ple­bi­scy­tu Popu­lar­no­ści Czy­tel­ni­ków “Kurie­ra Pol­skie­go”, a tak­że wyje­cha­ła w pierw­szą tra­sę kon­cer­to­wą po ZSRR oraz w Cze­cho­sło­wa­cji. Od 21 do 24 czerw­ca 1972 uczest­ni­czy­ła w 10. KFPP w Opo­lu: pierw­sze­go dnia festi­wa­lo­we­go wyko­na­ła pio­sen­kę “Gdzie są te łąki” w kon­cer­cie “Wita­my po raz dzie­sią­ty”, dzień póź­niej zaśpie­wa­ła utwór “Kocha­niem, pra­gnie­niem” w kon­cer­cie “Komu pio­sen­kę”, a 24 czerw­ca zapre­zen­to­wa­ła obie kom­po­zy­cje w kon­cer­cie “Mikro­fon i Ekran”. Wyda­ła rów­nież album pt. Mary­la Rodo­vić­zo­va prze­zna­czo­ny na rynek cze­cho­sło­wac­ki.

20 czerw­ca 1973 otrzy­ma­ła wyróż­nie­nie za pio­sen­kę “Dia­beł i raj” w kon­cer­cie “Pre­mier” na 11. KFPP w Opo­lu. Z utwo­rem wystą­pi­ła tak­że trzy dni póź­niej pod­czas fina­ło­we­go kon­cer­tu festi­wa­lo­we­go pt. “Mikro­fon i Ekran”. Była tak­że jed­ną z uczest­ni­czek Mię­dzy­na­ro­do­we­go Festi­wa­lu “Bra­ty­sław­ska Lira” w Bra­ty­sła­wie, Festi­wa­lu “Zło­ty Orfe­usz” w Sło­necz­nym Brze­gu, Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Spli­cie oraz na Świa­to­wym Festi­wa­lu Mło­dzie­ży i Stu­den­tów w Ber­li­nie. W sierp­niu otrzy­ma­ła Grand Prix du Disque oraz nagro­dę publicz­no­ści na 13. Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Sopo­cie, na któ­rym zaśpie­wa­ła trzy utwo­ry: “A gdzie to siód­me morze”, “Dia­beł i raj” oraz “Mał­goś­ka”. Wyda­ła album zaty­tu­ło­wa­ny po pro­stu Mary­la Rodo­wicz oraz pierw­sze sin­gle na rynek nie­miec­ki. Otrzy­ma­ła też Nagro­dę Mini­stra Kul­tu­ry NRD, uczest­ni­czy­ła w fil­mie tele­wi­zyj­nym Naresz­cie razem (wraz z Urszu­lą Sipiń­ską) oraz zagra­ła kon­cer­ty w NRD i Cze­cho­sło­wa­cji. We wrze­śniu wystą­pi­ła na festi­wa­lu “L’Humanite” w Pary­żu. Zapo­wie­dzia­ła rów­nież wyda­nie anglo­ję­zycz­nej wer­sji prze­bo­ju “Mał­goś­ka” w 1974, a tak­że zosta­ła zgło­szo­na wraz ze Sta­nem Bory­sem jako pol­scy kan­dy­da­ci na Mię­dzy­na­ro­do­we Tar­gi Pły­to­we 1974 w Can­nes. Jej mene­dże­rem był wów­czas Andrzej Sme­re­ka.

W 1974 otrzy­ma­ła wyróż­nie­nie za pio­sen­kę “Uro­dzaj­ny rok” wyko­na­ną pod­czas kon­cer­tu “Rock przez cały rok” w ramach 12. KFPP w Opo­lu. Festi­wa­lo­wą pio­sen­kę nagra­ła na potrze­by udzia­łu w impre­zie dożyn­ko­wej, jed­nak nie doje­cha­ła na występ z powo­du kon­tu­zji dozna­nej w wypad­ku samo­cho­do­wym. Rów­nież w 1974 wyda­ła trze­ci pol­sko­ję­zycz­ny album stu­dyj­ny pt. Rok oraz uczest­ni­czy­ła z pio­sen­ką “Fut­bol” w cere­mo­nii otwar­cia Mistrzostw Świa­ta w Pił­ce Noż­nej w Mona­chium. Po latach przy­zna­ła, że “wsty­dzi się” nagra­nia tego utwo­ru i okre­śli­ła go mia­nem “bar­dzo złe­go”. Rów­nież w 1974 nawią­za­ła współ­pra­cę z kom­po­zy­to­rem Jac­kiem Miku­łą, a tak­że otrzy­ma­ła po raz czwar­ty nagro­dę Srebr­ne­go Gwoź­dzia Sezo­nu Ple­bi­scy­tu Popu­lar­no­ści Czy­tel­ni­ków “Kurie­ra Pol­skie­go” oraz zna­la­zła się na dru­gim miej­scu z pio­sen­ką “Mał­goś­ka” w ple­bi­scy­cie “Non Sto­pu” za rok 1973. 4 maja 1975 odby­ła się pre­mie­ra ora­to­rium Zagraj­cie nam dzi­siaj wszyst­kie srebr­ne dzwo­ny, w któ­rym wystę­po­wa­ła. W czerw­cu kil­ku­krot­nie wystą­pi­ła na 13. KFPP w Opo­lu: w kon­cer­cie “Pre­mier” w duecie z Cze­sła­wem Nie­me­nem z pio­sen­ką “Pieśń oca­le­nia”, w kon­cer­cie prze­bo­jów “Do łez­ki łez­ka” oraz w duecie z Danie­lem Olbrych­skim z utwo­rem “Wró­cą chłop­cy z woj­ny” w kon­cer­cie “Mikro­fon i ekran”.

W 1976 uczest­ni­czy­ła w Kon­cer­cie Prze­bo­jów na 14. KFPP w Opo­lu, a tak­że na Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Sopo­cie i Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Stam­bu­le. Wyda­ła też czwar­ty album stu­dyj­ny pt. Sing-Sing. Zosta­ła nagro­dzo­na Gwoź­dziem Sezo­nu 76, Zło­tym Meda­lem Estra­dy, Star of Year (tytuł przy­zna­wa­ny przez bry­tyj­ski “Music Week”), Nagro­dą “Kukuł­ki” przy­zna­wa­na przez “Radio­ku­rier” oraz tytu­łem “woka­list­ki roku” w ple­bi­scy­cie mie­sięcz­ni­ka “Non Stop”. Kon­cer­to­wa­ła w NRD i wzię­ła udział w dwu­dzie­stu pro­gra­mach tele­wi­zyj­nych, w tym m.in. Mary­la 2000 w Sali Kon­gre­so­wej. W czerw­cu 1977 wysta­pi­ła na 15. KFPP w Opo­lu w kon­cer­tach pt. “Z pio­sen­ką bli­żej”, “Nastro­je, nas tro­je” i “Mikro­fon i Ekran”, a tak­że “PasTe­le”, na któ­rym ode­bra­ła nagro­dę za wyko­na­nie pio­sen­ki “Krą­ży, krą­ży zło­ty pie­niądz”. Pod koniec sierp­nia wystą­pi­ła na 1. Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Inter­wi­zji w Sopo­cie z pio­sen­ka­mi “Nie ma jak pom­pa” i “Kolo­ro­we jar­mar­ki”, gdzie otrzy­ma­ła nagro­dę publicz­no­ści.

W czerw­cu 1978 wzię­ła udział w 16. KFPP w Opo­lu, gdzie zdo­by­ła pierw­szą nagro­dę za “Reme­dium”. Uczest­ni­czy­ła w tele­wi­zyj­nym fil­mie muzycz­nym Dziew­czy­na z zapał­ka­mi. Kon­cer­to­wa­ła w Buł­ga­rii, USA i Kana­dzie oraz wzię­ła udział w Festi­wa­lu Mło­dzie­ży i Stu­den­tów w Hawa­nie, gdzie spo­tka­ła się z Fide­lem Castro. W sierp­niu wysta­pi­ła poza kon­kur­sem pod­czas 18. Mię­dzy­na­ro­do­we­go Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Sopo­cie. Wyda­ła album pt. Wsiąść do pocią­gu. W 1979 odby­ła tra­sę kon­cer­to­wą na Węgrzech. Uczest­ni­czy­ła z pio­sen­ką “Konie” na Festi­wa­lu Pio­sen­ki Radziec­kiej w Zie­lo­nej Górze. Od 23 do 30 czerw­ca bra­ła udział w 17. KFPP w Opo­lu. Zosta­ła rów­nież uho­no­ro­wa­na Krzy­żem Kawa­ler­skim Orde­ru Odro­dze­nia Pol­ski. Zdo­by­ła rów­nież tytuł “woka­list­ki roku” oraz wyda­ła album stu­dyj­ny pt. Cyrk nocą, któ­ry uzy­skał sta­tus zło­tej pły­ty.

Lata 80.

Na począt­ku lat 80. zdo­by­ła trze­cią nagro­dę na Festi­wa­lu Muzy­ki Coun­try “Tul­sa Inter­na­tio­nal May­fest” w Tul­sa w Okla­ho­mie oraz na Festi­wa­lu Muzy­ki Coun­try w Inde­pen­dent w sta­nie Kan­sa. Nawią­za­ła współ­pra­cę z trio wokal­nym “Gang Marcela”.Uczestniczyła w cyklu pro­gra­mów tele­wi­zyj­nych z pio­sen­ka­mi dla dzie­ci pt. Spo­tka­nie dobrych zna­jo­mych. W czerw­cu bra­ła udział z pio­sen­ką “Hej żegluj­że, żegla­rzu” w kon­cer­cie “Pre­mier” pod­czas 18. KFPP w Opo­lu. Utwór łamał ówcze­sny regu­la­min, ponie­waż został wyemi­to­wa­ny publicz­nie w radiu przed roze­gra­niem festi­wa­lu, dla­te­go wyko­na­ła go poza kon­kur­sem. Za inny utwór, “Leżę pod gru­szą”, zdo­by­ła trze­cią nagro­dę na festi­wa­lu. Kon­cer­to­wa­ła w ZSRR oraz klu­bach Chi­ca­go i Nowe­go Jor­ku.

W 1981 wystą­pi­ła na kon­cer­cie “Pre­mier” w ramach 19. KFPP w Opo­lu. Wyda­ła kolej­ny long­play pt. Świę­ty spo­kój. Kon­cer­to­wa­ła w ZSRR oraz klu­bach Chi­ca­go i Nowe­go Jor­ku. W 1982 zało­ży­ła zespół Różo­we Czu­by, któ­ry był żar­to­bli­wą pró­bą nawią­za­nia do sty­lu punk. Po wpro­wa­dze­niu sta­nu wojen­ne­go zaka­za­no emi­sji pio­sen­ki “Den­ty­sta-Sady­sta” z reper­tu­aru zespo­łu. W 1983 kon­cer­to­wa­ła po ZSRR oraz wystą­pi­ła w kon­cer­cie “Dwa­dzie­ścia lat minę­ło” w ramach 20. KFPP w Opo­lu, któ­ry odbył się po roku prze­rwy spo­wo­do­wa­nej sta­nem wojen­nym. W tym samym roku wyda­ła też album stu­dyj­ny, zaty­tu­ło­wa­ny po pro­stu Mary­la Rodo­wicz. W 1984 na tere­nie ZSRR uka­zał się long­play, rów­nież zaty­tu­ło­wa­ny Mary­la Rodo­wicz, któ­ry uzy­skał nakład bli­ski oko­ło 10 milio­nów egzem­pla­rzy. Uczest­ni­czy­ła w Festi­wa­lu Mło­dzie­ży i Stu­den­tów w Moskwie oraz 21. Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Sopo­cie. Następ­nie ruszy­ła w kolej­ną tra­sę kon­ce­or­twą po ZSRR oraz Chi­ca­go i Nowym Jor­ku.

W 1985 otrzy­ma­ła nagro­dę dzien­ni­ka­rzy za pio­sen­kę “Niech żyje bal”, któ­rą zaśpie­wa­ła pod­czas kon­cer­tu “Prze­bo­jów” w ramach 22. KFPP w Opo­lu. W trak­cie festi­wa­lu wyko­na­ła rów­nież pio­sen­kę “Adios pomi­do­ry” w duecie z Andrze­jem Rosie­wi­czem. Wyda­ła long­play pt. Był sobie król. W 1986 uczest­ni­czy­ła w 23. KFPP w Opo­lu, Festi­wa­lu Muzy­ki Coun­try Mrągowo’86 i 22. Festi­wa­lu Pio­sen­ki Radziec­kiej w Zie­lo­nej Górze. Zosta­ła uho­no­ro­wa­na Dyplo­mem Mini­stra Spraw Zagra­nicz­nych za wybit­ne zasłu­gi w upo­wszech­nia­niu kul­tu­ry pol­skiej za gra­ni­cą. Wyda­ła long­play pt. Gej­sza nocy oraz odby­ła tra­sę kon­cer­to­wą po ZSRR. W 1987 wystą­pi­ła na 24. KFPP w Opo­lu, na któ­rym za pio­sen­kę “Pol­ska Madon­na” otrzy­ma­ła nagro­dę dzien­ni­ka­rzy. Ode­bra­ła rów­nież “Karo­lin­kę”, czy­li nagro­dę za 20-lecie pro­fe­sjo­nal­nej pra­cy estra­do­wej, a tak­że Nagro­dę I stop­nia Mini­stra Kul­tu­ry i Sztu­ki za cało­kształt dzia­łal­no­ści. Wyda­ła kolej­ny long­play pt. Pol­ska Madon­na. Kon­cer­to­wa­ła w Austra­lii.

W latach 1988–1990 bra­ła udział w 25. i 27. KFPP w Opo­lu. Uczest­ni­czy­ła też w pierw­szym Festi­wa­lu Pio­sen­ki Pol­skiej 1988 w Witeb­sku i w Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Radio­wym 1989 w San Remo. Kon­cer­to­wa­ła w Izra­elu i Chi­nach.

Lata 90.

W 1990 wyda­ła long­play pt. Abso­lut­nie nic, któ­ry był jej jede­na­stym albu­mem na pol­skim ryn­ku. W 1991 wyda­ła pierw­szą w swo­jej dys­ko­gra­fii pły­tę kom­pak­to­wą pt. Full, któ­ra zawie­ra­ła nowe wer­sje jej naj­więk­szych prze­bo­jów. W 1992 kon­cer­to­wa­ła w Kana­dzie i Szwaj­ca­rii, a tak­że uczest­ni­czy­ła w mię­dzy­na­ro­do­wym Pik­ni­ku Muzy­ki Coun­try Sopot ’92 i 30. KFPP w Opo­lu, gdzie otrzy­ma­ła nagro­dę Grand Prix za cało­kształt twór­czo­ści, jak rów­nież na 29. Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Sopo­cie, gdzie zosta­ła nagro­dzo­na Bursz­ty­no­wy­mi Lau­ra­mi i Bursz­ty­no­wym Sło­wi­kiem za twór­czość estra­do­wą.

W 1993 wzię­ła udział w 31. KFPP w Opo­lu oraz w nagra­niach tele­wi­zyj­nych: Kaba­re­to­wa Lista Prze­bo­jów, Pio­sen­ki z buti­kuSzan­sa na suk­ces. W 1994 wzię­ła udział w 32. KFPP w Opo­lu. Nagra­ła album pt. Mary­sia bie­siad­na z pio­sen­ka­mi bie­siad­ny­mi, któ­ry oka­zał się jej naj­więk­szym komer­cyj­nym suk­ce­sem w Pol­sce – uzy­skał sta­tus podwój­nie pla­ty­no­wej pły­ty, roz­cho­dząc się w ponad ćwierć­mi­lio­no­wym nakła­dzie. W ramach pro­mo­cji albu­mu zagra­ła kon­cert pt. “Mary­sia bie­siad­na” dla TV Kra­ków oraz cykl kon­cer­tów pod hasłem “Gala Pio­sen­ki Bie­siad­nej”. W tym samym roku otrzy­ma­ła Nagro­dę Arty­stycz­ną Pol­skiej Estra­dy “Pro­me­te­usz ’94”.

W 1995 nagra­ła album pt. Zło­ta Mary­la, któ­ry pro­mo­wa­ła prze­bo­jem “Dwo­rzec”, sprze­da­nym w nakła­dzie ponad 60 tysię­cy sztuk. Otrzy­ma­ła muzycz­ną nagro­dę pro­gra­mu “Tele­express”. 19 paź­dzier­ni­ka 1996 wyda­ła trzy­pły­to­we wydaw­nic­two pt. Anto­lo­gia, zawie­ra­ją­ce jej naj­więk­sze prze­bo­je – skła­dan­kę moż­na było kupić zarów­no w box secie, jak i poje­dyn­czo. Za pierw­szą część albu­mu ode­bra­ła cer­ty­fi­kat zło­tej pły­ty, sprze­da­jąc go w ponad 50-tysięcz­nym nakła­dzie. Uczest­ni­czy­ła rów­nież w 33. KFPP w Opo­lu w kon­cer­cie “Kwia­ty we wło­sach” poświę­co­nym twór­czo­ści Krzysz­to­fa Klen­czo­na, a tak­że wystą­pi­ła na 35. festi­wa­lu sopoc­kim. W 1997 otrzy­ma­ła nagro­dę “Mate­usz” dla “wybit­nej oso­bo­wo­ści roz­ryw­ko­wej” przy­zna­ną przez Pro­gram 3 Pol­skie­go Radia. Wyda­ła dwu­pły­to­wą kom­pi­la­cję pt. Tri­bu­te to Agniesz­ka Osiec­ka: Łatwo­pal­ni zawie­ra­ją­cą mniej zna­ne pio­sen­ki Osiec­kiej nagra­ne przez Rodo­wicz w cią­gu jej całej karie­ry oraz pre­mie­ro­wą pio­sen­kę “Łatwo­pal­ni” stwo­rzo­ną ku pamię­ci zmar­łej poet­ki przez Jac­ka Cyga­na i Rober­ta Jan­so­na. Utwór po raz pierw­szy dopro­wa­dził Rodo­wicz na sam szczyt “Listy prze­bo­jów Pro­gra­mu Trze­cie­go”. W 1997 uczest­ni­czy­ła tak­że w 34. KFPP w Opo­lu w kon­cer­cie “Zie­lo­no mi” poświę­co­nym Agniesz­ce Osiec­kiej, a tak­że otrzy­ma­ła “Super Wik­to­ra” za cało­kształt twór­czo­ści tele­wi­zyj­nej.

W 1998 wzię­ła udział w Kon­cer­cie Jubi­le­uszo­wym “Pamię­taj­cie o ogro­dach” orga­ni­zo­wa­ne­go w ramach 35. KFPP w Opo­lu. Latem wystą­pi­ła na 37. festi­wa­lu sopoc­kim, pod­czas któ­re­go ode­bra­ła Nagro­dę Pre­zy­den­ta Mia­sta Sopo­tu za cało­kształt twór­czo­ści, a jej pio­sen­ka “Mał­goś­ka” zosta­ła prze­bo­jem 35-lecia w ple­bi­scy­cie “O!Polskie pio­sen­ki”. Wyda­ła tak­że album pt. Przed zakrę­tem, któ­ry uzy­skał sta­tus zło­tej pły­ty, roz­cho­dząc się w nakła­dzie ponad 80 tys. egzem­pla­rzy. Pły­tę pro­mo­wa­ła prze­bo­jem “Bar przed zakrę­tem”. Zosta­ła wyróż­nio­na sta­tu­et­ką przy­zna­ną przez widzów pro­gra­mu Jaka to melo­dia?. W 1999 wzię­ła udział w tra­sie kon­cer­to­wej w cyr­kach obej­mu­ją­cej 10 miast, a tak­że uczest­ni­czy­ła w kon­cer­cie na Pla­cu Czer­wo­nym w Moskwie z oka­zji 750-lecia mia­sta. Zdo­by­ła I miej­sce wśród woka­li­stek w ple­bi­scy­cie “Poli­ty­ki” – “Pio­sen­ka­rze, pio­sen­kar­ki i zespo­ły XX wie­ku”, otrzy­ma­ła nagro­dę “Gru­bej Ryby” od Radia Kolor “za naj­bar­dziej zmy­sło­wy głos”, tytuł “naj­po­pu­lar­niej­szej pio­sen­kar­ki” ran­kin­gu OBOP‑u oraz Tele­ka­me­rę w kate­go­rii “naj­po­pu­lar­niej­sza woka­list­ka”. 22 listo­pa­da wyda­ła album pt. Kar­na­wał 2000 z pol­sko­ję­zycz­ny­mi wer­sja­mi naj­więk­szych laty­no­skich stan­dar­dów, pro­mo­wa­ny sin­glem “Cza­du Mary­la” z melo­dią hitu “Maria” Ricky’ego Mar­ti­na. Dzień przed pre­mie­rą zagra­ła kon­cert pro­mo­cyj­ny na war­szaw­skim Tor­wa­rze, któ­re­go reży­se­rem był Krzysz­tof Jasiń­ski, a za cho­re­ogra­fię odpo­wia­dał Agu­stin Egur­ro­la. Spon­so­rem kon­cer­tu był Jan Kul­czyk.

Lata 2000–2009

W 2000 otrzy­ma­ła Krzyż Koman­dor­ski Orde­ru Odro­dze­nia Pol­ski – poz. 3.. W mar­cu kon­cer­to­wa­ła w Sta­nach Zjed­no­czo­nych oraz wzię­ła udział w nagra­niach z chó­rem gospel w Los Ange­les. W tym samym roku bra­ła udział w kon­cer­cie “Tyle słoń­ca” pamię­ci Anny Jan­tar. Uczest­ni­czy­ła w kon­cer­cie w Wado­wi­cach z oka­zji 80. uro­dzin Jana Paw­ła II. Bra­ła udział w kon­cer­cie z oka­zji “75-lecie Pol­skie­go Radia”. Odby­ła ponad­to tra­sę kon­cer­to­wą “Nie­bie­skie Lato z Mary­lą”, zor­ga­ni­zo­wa­ną przez Radio Zet. Tra­sę udo­ku­men­to­wa­no na pierw­szym w jej karie­rze kon­cer­to­wym albu­mie pt. Nie­bie­ska Mary­la, któ­ry zyskał sta­tus zło­tej za sprze­daż w ponad 35-tysięcz­nym nakła­dzie. W 2001 wyda­ła pły­tę pt. 12 naj­pięk­niej­szych kolęd, któ­rą była dołą­cza­na jako doda­tek do maga­zy­nu “Pani Domu”.

W 2002 kon­cer­to­wa­ła w Chi­ca­go i Nowym Jor­ku. Bra­ła udział w 40-leciu Festi­wa­lu Pio­sen­ki Stu­denc­kiej w Kra­ko­wie. 26 paź­dzier­ni­ka ode­bra­ła sta­tu­et­kę “Gwiaz­dy Tele­wi­zji Pol­skiej” za “oso­bo­wość estra­do­wą” pod­czas kon­cer­tu galo­we­go z oka­zji 50-lecia TVP. Rów­nież w 2002 zaśpie­wa­ła na kon­cer­cie z oka­zji “80 lat Pol­skie­go Radia”. 5 listo­pa­da wyda­ła pły­tę pt. Życie ład­na rzecz. W grud­niu wystą­pi­ła w kon­cer­cie cha­ry­ta­tyw­nym I ty możesz zostać św. Miko­ła­jem na Sta­rym Ryn­ku w Pozna­niu oraz kon­cer­tu Kolę­da w Liba­nie, któ­ry został zor­ga­ni­zo­wa­ny dla pol­skich żoł­nie­rzy w Bazie Woj­sko­wej ONZ w Liba­nie. Wystą­pi­ła rów­nież w trak­cie kon­cer­tu syl­we­stro­we­go Syl­we­ster z Jedyn­ką. 3 kwiet­nia 2003 wystą­pi­ła w Moskwie na Krem­lu. Wyru­szy­ła w tra­sę kon­cer­to­wą pro­mu­ją­cą pły­tę pt. Życie ład­na rzecz, a tak­że wyda­ła album dla fanów pt. Sowia Wola, któ­ry uka­zał się w limi­to­wa­nym nakła­dzie 35 egzem­pla­rzy. W czerw­cu wystą­pi­ła pod­czas kon­cer­tów “Pre­mie­ry” i “40/40” w ramach 40. KFPP w Opo­lu, gdzie ode­bra­ła Grand Prix. Otrzy­ma­ła Grand Prix na 41. Stu­denc­kim Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Kra­ko­wie za “cało­kształt dzia­łal­no­ści arty­stycz­nej”. 15 grud­nia odby­ła się pre­mie­ra pły­ty pt. Mary­la Rodo­wicz – Největší hity, wyda­nej przez cze­ski Uni­ver­sal Music. W stycz­niu 2004 uka­za­ła się limi­to­wa­na pły­ta pt. Mary­la Rodo­wicz i przy­ja­cie­le, któ­ra zosta­ła wyda­na z oka­zji 85-lecia PKO BP. W mar­cu wyru­szy­ła w tra­sę po Ame­ry­ce Pół­noc­nej, obej­mu­ją­cą sie­dem kon­cer­tów: sześć w Sta­nach Zjed­no­czo­nych (Detro­it, Chi­ca­go, Tren­ton, Lodi i Nowy Jork) i jeden w Kana­dzie (Toron­to). 30 kwiet­nia wzię­ła udział w kon­cer­cie “Anio­ły Euro­py” na wro­cław­skim ryn­ku z oka­zji wej­ścia Pol­ski do Unii Euro­pej­skiej. Rodo­wicz wyko­na­ła począ­tek Car­mi­ny Bura­ny Car­la Orf­fa i Va’Pensiero z ope­ry “Nabuc­co” Giu­sep­pe Ver­die­go. 1 i 2 maja śpie­wa­ła w kon­cer­cie 25. Prze­glą­du Pio­sen­ki Aktor­skiej we Wro­cła­wiu poświę­co­nym twór­czo­ści Sewe­ry­na Kra­jew­skie­go. 2 maja 2004 wystą­pi­ła pod­czas kon­cer­tu “Dwa kolo­ry”, zor­ga­ni­zo­wa­ne­go na Sta­rym Mie­ście we Wro­cła­wiu z oka­zji Świę­ta Barw Naro­do­wych. W czerw­cu wystą­pi­ła na dwóch kon­cer­tach cha­ry­ta­tyw­nych na rzecz Fun­da­cji Ewy Błasz­czyk oraz Anny Dym­nej. 15 lip­ca wystą­pi­ła na Festi­wa­lu Kul­tu­ry Romów w Cie­cho­cin­ku. 27 wrze­śnia zaśpie­wa­ła na kon­cer­cie galo­wym VII edy­cji kon­kur­su “Pamię­taj­my o Osiec­kiej”. 14 paź­dzier­ni­ka zdo­by­ła nagro­dę “Zło­ty Wołek” na kon­cer­cie z oka­zji 50. uro­dzin Jana Woł­ka. 30 paź­dzier­ni­ka zagra­ła kon­cert w Sankt Peters­bur­gu. 7 grud­nia ode­bra­ła nagro­dę “Buso­la”, przy­zna­ną przez redak­cję “Prze­glą­du Tygo­dnio­we­go” za “oso­bo­wość, któ­ra nigdy nie daje wygrać sile przy­zwy­cza­je­nia”. 12 grud­nia wzię­ła udział w kon­cer­cie trans­mi­to­wa­nym na żywo przez Pro­gram III Pol­skie­go Radia, któ­ry odbył się w radio­wym Stu­dio M im. Agniesz­ki Osiec­kiej. 16 grud­nia ode­bra­ła w Moskwie nagro­dę Mini­stra Spraw Zagra­nicz­nych Rosji za dzia­łal­ność arty­stycz­ną i zasłu­gi w zbli­że­niu kul­tu­ry pol­skiej i rosyj­skiej. Rów­nież w 2004 wyda­ła dru­gi album dla fanów pt. Wola 2 – Hop­sa­sa, któ­ry został wyda­ny w 45 egzem­pla­rzach.

W stycz­niu 2005 wzię­ła udział w fina­le Wiel­kiej Orkie­stry Świą­tecz­nej Pomo­cy w Kut­nie i uczest­ni­czy­ła w gali roz­da­nia “Tele­ka­me­ry 2005”, a tak­że wzię­ła udział w nagra­niach cha­ry­ta­tyw­ne­go sin­gla “Poko­na­my fale”, któ­ry powstał z myślą o ofia­rach trzę­sie­nia zie­mi na Oce­anie Indyj­skim. 6 lute­go wystą­pi­ła na kon­cer­cie cha­ry­ta­tyw­nym Poko­na­my fale, pod­czas któ­re­go zebra­no pie­nię­dze na rzecz pro­gra­mu Adop­cja na odle­głość wspie­ra­ją­ce­go ofia­ry tra­ge­dii. 7 lute­go pole­cia­ła do Ira­ku, gdzie wystą­pi­ła w bazie woj­sko­wej w Diwa­nii; gene­rał dywi­zji Andrzej Ekiert przy­jął ją w poczet żoł­nie­rzy peł­nią­cych służ­bę w skła­dzie Pol­skie­go Kon­tyn­gen­tu Woj­sko­we­go w Ira­ku. W maju czte­ry jej pio­sen­ki – “Niech żyje bal”, “Sing-Sing”, “Mówi­ły mu” i “Mał­goś­ka” – zaję­ły czte­ry pierw­sze miej­sca w czte­rech zapro­po­no­wa­nych przez orga­ni­za­to­rów kate­go­riach ple­bi­scy­tu Pro­gra­mu I Pol­skie­go Radia “80/80” (80 prze­bo­jów na 80-lecie Pol­skie­go Radia). Na 42. KFPP w Opo­lu pod­czas kon­cer­tu “Wiel­kie, więk­sze, naj­więk­sze” z oka­zji 80-lecia Pol­skie­go Radia zaśpie­wa­ła dwie spo­śród czte­rech pio­se­nek uzna­nych za naj­więk­sze prze­bo­je radio­we 80-lecia. Otrzy­ma­ła tak­że od pre­ze­sa PR wyróż­nie­nie – Hono­ro­wy Zło­ty Mikro­fon Pol­skie­go Radia. Mię­dzy 25 czerw­ca a 25 sierp­nia zagra­ła 18 kon­cer­tów w ramach tra­sy “Magicz­ne Lato z Radiem 2005”. 3 wrze­śnia zagra­ła reci­tal pod­czas 42. festi­wa­lu sopoc­kie­go. 23 wrze­śnia wyda­ła album pt. Kochać, na któ­ry nagra­ła pio­sen­ki z tek­sta­mi autor­stwa Kata­rzy­ny Nosow­skiej. Za album uzy­ska­ła cer­ty­fi­kat zło­tej pły­ty. Wyda­ła też kolej­ny, trze­ci album dla fanów pt. Mary­la Voila! Hop­sa­sa. 31 grud­nia uświet­ni­ła wystę­pem kon­cert syl­we­stro­wy Syl­we­ster pod Dobrą Gwiaz­dą orga­ni­zo­wa­ny we Wro­cła­wiu przez TVP2.

W 2006 nagra­ła pio­sen­kę “Za Jana­sa” z oka­zji XVIII Mistrzostw Świa­ta w Pił­ce Noż­nej. Wyda­ła czwar­ty album dla fanów pt. Wola 4a, któ­ry uka­zał się w limi­to­wa­nym nakła­dzie 65 sztuk. 2 czerw­ca ode­bra­ła Super­je­dyn­kę w kate­go­rii “wyko­naw­ca roku” pod­czas 43. KFPP w Opo­lu. Rów­nież w 2006 ode­bra­ła tytuł “Artyst­ki Bez Gra­nic” oraz nagro­dę TV Polo­nia. 26 lute­go wystą­pi­ła w kon­cer­cie cha­ry­ta­tyw­nym Jeste­śmy z wami, któ­ry został zor­ga­ni­zo­wa­ny w kato­wic­kim “Spodku” na rzecz ofiar kata­stro­fy budow­la­nej na Ślą­sku. 4 czerw­ca w kon­cer­cie dla Mar­ka Gre­chu­ty zaśpie­wa­ła pio­sen­ki “Hop szklan­kę piwa” oraz “Nad zrę­bem pla­ne­ty”. 27 sierp­nia zagra­ła w kon­cer­cie inau­gu­ru­ją­cym 4. edy­cję pro­gra­mu Podziel się posił­kiem, rela­cjo­no­wa­nym na żywo przez Pol­sat. We wrze­śniu zaśpie­wa­ła pod­czas kon­cer­tu wspo­mnień 43. festi­wa­lu sopoc­kie­go i dosta­ła pla­ty­no­wą pły­tę za album pt. Kochać (za sprze­daż 50 tysię­cy egzem­pla­rzy pły­ty). Pod koniec roku nagra­ła utwór “Dwie stro­ny meda­lu” na potrze­by ścież­ki dźwię­ko­wej do seria­lu TVP o tyle samym tytu­le. W grud­niu wystą­pi­ła pod­czas kon­cer­tu inau­gu­ru­ją­ce­go 15. edy­cję akcji “I ty możesz zostać świę­tym Miko­ła­jem” w Kwi­dzy­nie i jubi­le­uszo­we­go kon­cer­tu Wystar­czy chcieć orga­ni­zo­wa­ne­go przez Fun­da­cję Pol­sat, jak rów­nież pod­czas tele­wi­zyj­nych kon­cer­tów bożo­na­ro­dze­nio­wych: “Świę­ta, świę­ta” w Bazy­li­ce Naj­święt­sze­go Ser­ca Jezu­so­we­go w War­sza­wie i “Kolę­da w Pol­sa­cie” w koście­le pod wezwa­niem św. Zyg­mun­ta w Słom­czy­nie. Z oka­zji dzie­się­cio­le­cia ist­nie­nia Fun­da­cji Pol­sat wzię­ła udział w nagra­niu sin­gla “Wystar­czy chcieć”, któ­ry wspól­nie z woka­list­ką wyko­na­li Edy­ta Gór­niak, Mie­czy­sław Szcze­śniak, Grze­gorz Mar­kow­ski, Nata­lia Kukul­ska i Kay­ah. 31 grud­nia wystą­pi­ła pod­czas ple­ne­ro­we­go kon­cer­tu syl­we­stro­we­go na kra­kow­skim Ryn­ku Głów­nym, emi­to­wa­ne­go przez tele­wi­zję Pol­sat.

W stycz­niu 2007 nagra­ła pio­sen­kę “Przy­ja­ciel” w duecie z Rafa­łem Olbrych­skim. Wyda­ła kon­cer­to­wy album pt. Wola na 5, któ­ry uka­zał się w 100 egzem­pla­rzach. 19 maja wystą­pi­ła gościn­nie w pro­gra­mie roz­ryw­ko­wym Pol­sa­tu Jak oni śpie­wa­ją, śpie­wa­jąc pio­sen­kę “Dziś praw­dzi­wych Cyga­nów już nie ma” w duecie z Agniesz­ką Wło­dar­czyk. 8 czerw­ca wystą­pi­ła na kon­cer­cie “TOP” pod­czas 5. edy­cji festi­wa­lu TOP­tren­dy. 17 czerw­ca zaśpie­wa­ła utwór “Nie spo­cznie­my” w kon­cer­cie dla Sewe­ry­na Kra­jew­skie­go “Nie­bo z moich stron” odby­wa­ją­ce­go się w ramach 44. KFPP w Opo­lu. Latem wzię­ła udział w ogól­no­pol­skiej tra­sie kon­cer­to­wej RMF FM: Muzy­ka naj­lep­sza pod słoń­cem. W lip­cu zaję­ła pierw­sze miej­sce w son­da­żu TNS OBOP doty­czą­ce­go arty­stów, któ­rzy pre­zen­tu­ją naj­wyż­szy poziom arty­stycz­ny w Pol­sce. W stycz­niu 2008 odmó­wi­ła przy­ję­cia nagro­dy Fry­de­ry­ka za cało­kształt twór­czo­ści, tłu­ma­cząc decy­zję “dez­apro­ba­tą wobec kry­te­riów, jaki­mi kie­ru­je się kapi­tu­ła nagro­dy, jak i wobec same­go skła­du tej­że kapi­tu­ły”. W maju wyda­ła album pt. Jest cud­nie, któ­ry zawie­rał aku­stycz­ne i fol­ko­we brzmie­nia nawią­zu­ją­ce do począt­ków jej karie­ry. Album w dniu pre­mie­ry osią­gnął sta­tus zło­tej, a po trzech tygo­dniach sprze­da­ży – sta­tus pla­ty­no­wej pły­ty za ponad 30 tysię­cy sprze­da­nych egzem­pla­rzy. W grud­niu pły­ta nie­ofi­cjal­nie osią­gnę­ła dia­men­to­wy nakład 150 tysię­cy egzem­pla­rzy, choć ponad 100 tysię­cy sztuk dołą­czo­no w listo­pa­dzie po kil­ka­krot­nie niż­szej cenie do dzien­ni­ka “Gaze­ta Wybor­cza”, cze­go nie liczy się w cer­ty­fi­ka­cji płyt. W ramach pro­mo­cji albu­mu wystą­pi­ła w czerw­cu na 45. KFPP w Opo­lu z reci­ta­lem Mary­la Show, w któ­rym zaśpie­wa­ła swo­je naj­więk­sze prze­bo­je. Kon­cert został zare­je­stro­wa­ny i wyda­ny w grud­niu na albu­mie kon­cer­to­wym, któ­ry dołą­czo­no do reedy­cji pły­ty pt. Jest cud­nie, zawie­ra­ją­cej ponad­to dwa pre­mie­ro­we nagra­nia. W maju była nomi­no­wa­na do nagro­dy Wik­to­ra w kate­go­rii “gwiaz­da pio­sen­ki i estra­dy”. W lip­cu zagra­ła mini­re­ci­tal pod­czas festi­wa­lu TOP­tren­dy. 2 sierp­nia zagra­ła kon­cert w Lidz­bar­ku War­miń­skim w ramach ogól­no­pol­skiej tra­sy kon­cer­to­wej RMF FM: Muzy­ka naj­lep­sza pod słoń­cem. We wrze­śniu uczest­ni­czy­ła w 5. Festi­wa­lu Kul­tu­ry Żydow­skiej “War­sza­wa Sin­ge­ra”. 13 paź­dzier­ni­ka pre­mie­rę miał album pt. Nasza nie­pod­le­gła, zawie­ra­ją­cy utwo­ry pati­ro­tycz­ne, w tym m.in. pio­sen­kę nagra­ną przez Rodo­wicz. W listo­pa­dzie była gościem muzycz­nym w pro­gra­mach Taniec z gwiaz­da­mi oraz Jak oni śpie­wa­ją. Była rów­nież nomi­no­wa­na przez Pol­ską Aka­de­mię Muzycz­ną w Lon­dy­nie do nagród w ramach ple­bi­scy­tu “PAM Awards 2008” w trzech kate­go­riach: “solist­ka roku”, “pio­sen­ka roku” (za sin­giel “Jest cud­nie”) oraz “album roku pop/dance” (za pły­tę pt. Jest cud­nie).

W lutym 2009 wyda­ła album pt. Pro-Fana­cja (Swa-Wola 6), któ­ry wyda­ła dla fanów w nakła­dzie 65 egzem­pla­rzy i zawie­ra­ła pio­sen­ki artyst­ki z lat 70. i 80. XX wie­ku. W kwiet­niu zosta­ła nomi­no­wa­na do Super­je­dy­nek w trzech kate­go­riach: arty­sta roku, pły­ta roku i prze­bój roku. W maju zwy­cię­ży­ła z pio­sen­ką “Ech mała” (utwór zdo­był ponad 40% gło­sów). 26 czerw­ca wystą­pi­ła w kon­cer­cie “Top” na festi­wa­lu TOP­tren­dy 2009, a tak­że gościn­nie w kon­cer­cie jubi­le­uszo­wym zespo­łu Golec uOr­kie­stra. W lip­cu była jed­ną z gwiazd kon­cer­tu Gwiaz­dy dla Coun­try w Mrą­go­wie, a w sierp­niu – kon­cer­tu ku czci Cze­sła­wa Nie­me­na w ramach Sopot Festi­val 2008. 31 grud­nia wystą­pi­ła pod­czas kon­cer­tu syl­we­stro­we­go TVP2 na Pla­cu Wol­no­ści w Łodzi, gdzie zaśpie­wa­ła reci­tal w duecie z Dodą.

Lata 2010–2020

W 2010 wyda­ła kolej­ny album dla fanów pt. Seventh Vol.: Samo-Wola, któ­ry uka­zał się w nakła­dzie 120 egzem­pla­rzy. 27 lute­go była jed­ną z gwiazd kon­cer­tu z oka­zji jubi­le­uszu 20-lecia radia RMF FM, a 23 paź­dzier­ni­ka – w kon­cer­cie Jedy­na taka Dwój­ka – 40. uro­dzi­ny z oka­zji jubi­le­uszu 40-lecia TVP2. 19 listo­pa­da wyda­ła pop-jaz­zo­wy album pt. 50, za któ­ry kil­ka mie­się­cy póź­niej otrzy­ma­ła cer­ty­fi­kat pla­ty­no­wej pły­ty. 31 grud­nia wystą­pi­ła pod­czas syl­we­stro­we­go kon­cer­tu TVP “Syl­we­ster z Dwój­ką – Impe­rium gwiazd” we Wro­cła­wiu. 3 czerw­ca 2011 wystą­pi­ła na festi­wa­lu TOP­tren­dy w Sopo­cie, zaj­mu­jąc pią­te miej­sce w kon­kur­sie “Top” za sprze­daż pły­ty pt. 50. 10 czerw­ca wystą­pi­ła 48. KFPP w Opo­lu, na któ­rym ode­bra­ła Super­je­dyn­kę w kate­go­rii Super­pły­ta (za pły­tę pt. 50) oraz Super­je­dyn­kę Super­je­dy­nek za naj­lep­szy festi­wa­lo­wy występ. Latem bra­ła udział w ple­bi­scy­cie “My YouTu­be”, w któ­rym upla­so­wa­ła się poza czo­ło­wą piąt­ką naj­po­pu­lar­niej­szych pol­skich arty­stów w ser­wi­sie YouTu­be. 20 sierp­nia zagra­ła kon­cert w Elblą­gu w ramach tra­sy RMF FM: Muzy­ka naj­lep­sza pod słoń­cem. 25 listo­pa­da wyda­ła album pt. Buty 2, zawie­ra­ją­cy pio­sen­ki z pre­mie­ro­wy­mi tek­sta­mi Agniesz­ki Osiec­kiej. Za pły­tę ode­bra­ła pla­ty­no­wy cer­ty­fi­kat. 3 grud­nia wystą­pi­ła w kon­cer­cie z oka­zji 15-lecia dzia­łal­no­ści Fun­da­cji Pol­sat, a 18 grud­nia – w kon­cer­cie Cała Pol­ska śpie­wa Kolę­dy orga­ni­zo­wa­nym w Gdań­sku przez Radio Plus i TVP1. 31 grud­nia uświet­ni­ła wystę­pem kon­cert Pol­sa­tu Syl­we­stro­wa noc prze­bo­jów w War­sza­wie.

W 2012 z utwo­rem “Dalej Orły” zaję­ła trze­cie miej­sce w kon­kur­sie “Moja Pio­sen­ka na Euro 2012” orga­ni­zo­wa­nym przed roz­po­czę­ciem Mistrzostw Euro­py w Pił­ce Noż­nej, a tak­że star­to­wa­ła w ple­bi­scy­cie na ofi­cjal­ny hymn repre­zen­ta­cji Pol­ski w pił­ce noż­nej. Była też nomi­no­wa­na do nagro­dy Wik­to­ra 2011 w kate­go­rii “gwiaz­da pio­sen­ki i estra­dy”. 25 maja wystą­pi­ła w kon­cer­cie “Top” w ramach festi­wa­lu TOP­tren­dy 2012, na któ­rym zagra­ła rów­nież jubi­le­uszo­wy reci­tal pt. “Czter­dzie­sto­le­cie Mał­goś­ki”. Była jed­ną z arty­stek bio­rą­cych udział w tra­sie Lata z radiem. 11 listo­pa­da zaśpie­wa­ła pod­czas kon­cer­tu Śpiew­nik Pola­ka – pie­śni patrio­tycz­ne i żoł­nier­skie, orga­ni­zo­wa­ne­go przez TVP z oka­zji 94. rocz­ni­cy odzy­ska­nia nie­pod­le­gło­ści przez Pol­skę, a 18 grud­nia – pod­czas kon­cer­tu jubi­le­uszo­we­go z oka­zji 20-lecia dzia­łal­no­ści tele­wi­zji Pol­sat. 31 grud­nia uświet­ni­ła wystę­pem kon­cert Syl­we­ster z Dwój­ką we Wro­cła­wiu.

W 2013 z pio­sen­ką “Fut­bol” zna­la­zła się na pią­tym miej­scu listy “10 naj­więk­szych prze­bo­jów nagra­nych z myślą o pił­kar­skich Mistrzo­stwach Świa­ta” spo­rzą­dzo­nej przez ame­ry­kań­ski maga­zyn Bil­l­bo­ard. 14 czerw­ca utwo­rem “Wariat­ka tań­czy” otwo­rzy­ła kon­cert “Sing­Sing – Super­De­biu­ty z Mary­lą!” w ramach 50. KFPP w Opo­lu, w któ­rym debiu­tan­ci wyko­ny­wa­li jej naj­więk­sze prze­bo­je. Tego dnia ode­bra­ła rów­nież nagro­dę “Super Expres­su” za naj­więk­szy prze­bój Festi­wa­lu w Opo­lu – pio­sen­kę “Niech żyje bal”, a dzień póź­niej wystą­pi­ła na festi­wa­lo­wym kon­cer­cie pt. “Opo­le! Kocham Cię!” z pio­sen­ka­mi “Roz­mo­wa przez oce­an”, “Bar­dzo smut­na pio­sen­ka”, “Wiel­ka woda” i “Niech żyje bal”. Była tak­że jed­ną z gwiazd tras kon­cer­to­wych: Lata z Radiem Pol­skie­go Radia i Zło­te Prze­bo­je na waka­cjach Radia Zło­te Prze­bo­je. 12 listo­pa­da wystą­pi­ła pod­czas jubi­le­uszo­we­go kon­cer­tu z oka­zji 10-lecia dzia­łal­no­ści dzien­ni­ka “Fakt”. 25 listo­pa­da ode­bra­ła nagro­dę Różę “Gali” w kate­go­rii “muzy­ka”. 31 grud­nia wywo­ła­ła ogól­no­pol­ską sen­sa­cję, wystę­pu­jąc w kre­acji ze sztucz­nym biu­stem na kon­cer­cie syl­we­stro­wym Pol­sa­tu oga­ni­zo­wa­nym na Skwe­rze Kościusz­ki w Gdy­ni.

9 kwiet­nia 2014 zapre­zen­to­wa­ła utwór “I war­to cze­kać”, któ­ry nagra­ła z dedy­ka­cją dla Ukra­iń­ców w związ­ku z napię­tą sytu­acją w kra­ju. Jesie­nią wystą­pi­ła jako gość muzycz­ny w fina­le pią­tej edy­cji pro­gra­mu TVP2 The Voice of Poland, gdzie wraz z Alek­san­drą Nizio wyko­na­ła utwór “Wiel­ka woda”. W lutym 2015 zaję­ła 11. miej­sce w ple­bi­scy­cie radia RMF FM na “arty­stę 25-lecia”. Latem ponow­nie wystą­pi­ła w tra­sie Lata z radiem. 7 i 8 czerw­ca wystą­pi­ła pod­czas 51. KFPP w Opo­lu. 13 czerw­ca 2015 wzię­ła udział z pio­sen­ką “Peł­nia”, któ­rą nagra­ła w duecie z pro­du­cen­tem muzycz­nym Dona­ta­nem, w kon­cer­cie “Super­Pre­mier” pod­czas 52. KFPP w Opo­lu, a tak­że ode­bra­ła festi­wa­lo­wą nagro­dę spe­cjal­ną, Super­Je­dyn­kę – The Super­O­ne Of Poland. 5 czerw­ca 2016 wyko­na­ła pio­sen­kę “Niech żyje bal” pod­czas kon­cer­tu “Grand Prix Publicz­no­ści — Zło­te Opo­le” w ramach 53. KFPP w Opo­lu. 31 grud­nia uświet­ni­ła wystę­pem kon­cert ple­ne­ro­wy Syl­we­ster z Dwój­ką, wyko­nu­jąc prze­bój zespo­łu Akcent “Przez Twe oczy zie­lo­ne” w duecie z Zeno­nem Mar­ty­niu­kiem.

W 2017 obcho­dzi­ła 50-lecie karie­ry arty­stycz­nej, cze­mu towa­rzy­szył ogól­no­pol­ski skan­dal; w czerw­cu mia­ła świę­to­wać jubi­le­usz pod­czas reci­ta­lu w ramach 54. KFPP w Opo­lu, jed­nak występ nie doszedł do skut­ku z powo­du boj­ko­tu festi­wa­lu przez innych arty­stów, co było odpo­wie­dzią na rze­ko­me zablo­ko­wa­nie wystę­pu Kay­ah pod­czas kon­cer­tu, a zakoń­czy­ło – cał­ko­wi­tym odwo­ła­niem festi­wa­lu i prze­nie­sie­niem go na wrze­sień. Kon­cert pt. “Wariat­ka tań­czy – 50 lat na sce­nie. Jubi­le­usz Mary­li Rodo­wicz” odbył się 15 wrze­śnia 2017 w trak­cie pierw­sze­go dnia festi­wa­lo­we­go 54. KFPP w Opo­lu. Tego same­go dnia Rodo­wicz wyda­ła album pt. Ach świe­cie…, któ­ry zdo­był sta­tus zło­tej pły­ty za sprze­daż w ponad 15-tysięcz­nym nakła­dzie. Wydaw­nic­two pro­mo­wa­ła sin­gla­mi “Hel­lo” i “W sumie nie jest źle”, do któ­re­go zre­ali­zo­wa­ła tele­dysk. 14 maja 2019 wyko­na­ła w duecie z Dawi­dem Kwiat­kow­skim pio­sen­kę “Shal­low” w pro­gra­mie śnia­da­nio­wym TVP2 Pyta­nie na śnia­da­nie; ich występ był sze­ro­ko kry­ty­ko­wa­ny w mediach.

W 2020 roku Mary­la Rodo­wicz uczest­ni­czy­ła w akcji Hot16Challenge, odpo­wia­da­jąc na nomi­na­cję od pre­zy­den­ta RP Andrze­ja Dudy.

Lata 60.

Na pro­fe­sjo­nal­nej sce­nie muzycz­nej zade­biu­to­wa­ła w 1962 wystę­pem w eli­mi­na­cjach do I Festi­wa­lu Mło­dych Talen­tów w Szcze­ci­nie. Cho­ciaż zosta­ła zakwa­li­fi­ko­wa­na do fina­łu, nie wystą­pi­ła w nim, ponie­waż ter­min fina­łu zbiegł się z Lek­ko­atle­tycz­ny­mi Mistrzo­stwa­mi Pol­ski Mło­dzi­ków. W 1963 wystą­pi­ła z pio­sen­ką “Alu, Alu” w fina­le II Festi­wa­lu Mło­dych Talen­tów w Szcze­ci­nie. W sierp­niu 1965 zosta­ła woka­list­ką w big­bi­to­wym zespo­le Szej­ta­ny, któ­ry dzia­łał w stu­denc­kim klu­bie “Relaks”. W listo­pa­dzie zdo­by­li pierw­sze miej­sce na war­szaw­skim prze­glą­dzie zespo­łów big­be­ato­wych w klu­bie “Fin­ka”. Po dwóch latach współ­pra­cy, w 1967 ode­szła z zespo­łu.

Latem 1966 zwią­za­ła się ze stu­denc­kim kaba­re­tem Gag, któ­ry dzia­łał pod prze­wod­nic­twem kom­po­zy­to­ra Jerze­go Andrze­ja Mar­ka i poety Ada­ma Krecz­ma­ra. Wystą­pi­ła na Prze­glą­dzie Pio­sen­ki Stu­denc­kiej w Lubli­nie, a latem zdo­by­ła głów­ną nagro­dę za wyko­na­nie pio­sen­ki Tere­sy Tuti­nas “Jak cię miły zatrzy­mać” na Gieł­dzie Pio­sen­ki w Czę­sto­cho­wie. Po koniec listo­pa­da otrzy­ma­ła pierw­szą nagro­dę za pio­sen­ki “Jak cię miły zatrzy­mać” i autor­skie “Pyta­nia” na VI Stu­denc­kim Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Kra­ko­wie, do któ­re­go zgło­si­ła się za namo­wą ówcze­sne­go chło­pa­ka. W nagro­dę wyle­cia­ła do Wiel­kiej Bry­ta­nii, gdzie odby­ła dwu­ty­go­dnio­wą tra­sę kon­cer­to­wą wraz z chó­rem Poli­tech­ni­ki Szcze­ciń­skiej. Na począt­ku 1968 pre­mie­rę miał film pt Kulig, w któ­rym zaśpie­wa­ła trzy pio­sen­ki Ada­ma Sła­wiń­skie­go: “Jesz­cze zima”, “Trzy, może nawet czte­ry dni” i “Walc na trzy pas”. Rów­nież w 1968 po raz pierw­szy wystą­pi­ła na Kra­jo­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki Pol­skiej w Opo­lu, wystę­pu­jąc w kon­cer­cie “Debiu­tów” z zain­spi­ro­wa­ny­mi ame­ry­kań­skim fol­kiem utwo­ra­mi “Zabierz moje sukien­ki” i “Co ludzie powie­dzą” pod­czas 6. edy­cji festi­wa­lu. Doko­na­ła rów­nież pierw­szych nagrań dla Radio­we­go Stu­dia Pio­sen­ki Pro­gram III Pol­skie­go Radia, a tak­że wystą­pi­ła na Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Bra­ty­sła­wie i na Festi­wa­lu “Zło­te­go Klu­cza” w Kar­lo­wych Warach. Od listo­pa­da 1968 na kon­cer­tach zaczął towa­rzy­szyć jej zespół “Mary­la Rodo­wicz i Jej Gita­rzy­ści”, w któ­rym gra­li Grze­gorz Pie­trzyk i Tomasz Myś­ków.

Od 26 do 29 czerw­ca 1969 wystę­po­wa­ła na 7. KFPP w Opo­lu; 26 czerw­ca wystą­pi­ła pod­czas kon­cer­tu “Mara­ton kaba­re­to­wy”, na któ­rym ode­bra­ła nagro­dę Prze­wod­ni­czą­ce­go Towa­rzy­stwa Przy­ja­ciół Opo­la za wyko­na­nie pio­sen­ki “Mówi­ły mu”, 28 czerw­ca uczest­ni­czy­ła z pio­sen­ką “Za duże buty” w kon­cer­cie “Pre­mier”, a dzień póź­niej na kon­cer­cie “Mikro­fon i Ekran” (ponow­nie z “Mówi­ły mu”). W lip­cu zre­ali­zo­wa­ła nagra­nia w stu­diu w Lon­dy­nie, gdzie zare­je­stro­wa­ła pio­sen­ki “Mówi­ły mu” i “Zako­pa­ne” w wer­sji anglo­ję­zycz­nej – jako “Love Doesn’t Grow on Tre­es” i “Emp­ty Spa­ces”. 24 sierp­nia z pio­sen­ką “Mówi­ły mu” wystą­pi­ła w trak­cie “dnia pły­to­we­go” w ramach 9. Mię­dzy­na­ro­do­we­go Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Sopo­cie. Pod koniec wrze­śnia zdo­by­ła trze­cią nagro­dę i nagro­dę dzien­ni­ka­rzy na III Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki Poli­tycz­nej w Soczi, gdzie zaśpie­wa­ła trzy pio­sen­ki: “Żyj mój świe­cie”, “Za duże buty” i “Ech daro­gi”. Zagra­ła reci­tal na Festi­wa­lu FAMA w Świ­no­uj­ściu. Zosta­ła nagro­dzo­na Srebr­nym Gwoź­dziem Sezo­nu Ple­bi­scy­tu Popu­lar­no­ści Czy­tel­ni­ków “Kurie­ra Pol­skie­go” i sta­tu­et­ką “Zło­tej Kotwi­cy” w kate­go­rii “woka­list­ka” oraz wyróż­nio­na tytu­ła­mi: “pio­sen­kar­ki roku” w ple­bi­scy­cie roz­gło­śni radio­wych, “solist­ki roku” w ple­bi­scy­cie radio­wej Listy Prze­bo­jów i “naj­po­pu­lar­niej­szej pio­sen­kar­ki w kra­ju” w ple­bi­scy­cie “Zło­te dzie­siąt­ki Musicoramy’69”.

Lata 70.

Na począt­ku 1970 wyda­ła swój debiu­tanc­ki album stu­dyj­ny, zaty­tu­ło­wa­ny Żyj mój świe­cie, za któ­ry ode­bra­ła sta­tus zło­tej pły­ty dzię­ki sprze­da­ży w ponad 170 tys. egzem­pla­rzy. W czerw­cu wystą­pi­ła na 8. KFPP w Opo­lu, gdzie ode­bra­ła nagro­dę Tele­wi­zji Pol­skiej za wyko­na­nie pio­sen­ki “Jadą wozy kolo­ro­we”. W lip­cu wystą­pi­ła z pio­sen­ką “To było w maju…” na Festi­wa­lu Pio­sen­ki Żoł­nier­skiej w Koło­brze­gu, a tak­że była uczest­nicz­ką kon­cer­tu “Pop 70” w ramach festi­wa­lu w Paler­mo. W sierp­niu zaję­ła trze­cie miej­sce z pio­sen­ką “Jadą wozy kolo­ro­we” w mię­dzy­na­ro­do­wym fina­le 10. festi­wa­lu sopoc­kim. We wrze­śniu zagra­ła pierw­sze kon­cer­ty w Cze­cho­sło­wa­cji. Nagra­ła rów­nież dwa sin­gle na tam­tej­szy rynek muzycz­ny: “Podi­vín” i “Koli­baj się, koli­baj”, będą­ce cze­sko­ję­zycz­ny­mi wer­sja­mi pio­se­nek “Let It Be” gru­py The Beatles i “Bal­la­dy wago­no­wej”. Po raz dru­gi zosta­ła nagro­dzo­na Srebr­nym Gwoź­dziem Sezo­nu Ple­bi­scy­tu Popu­lar­no­ści Czy­tel­ni­ków “Kurie­ra Pol­skie­go”.

W czerw­cu 1971 ode­bra­ła nagro­dę głów­ną Pre­zy­dium Woje­wódz­kiej Rady Naro­do­wej za wyko­na­nie pio­sen­ki “Z tobą w górach” na 9. KFPP w Opo­lu. Dzień przed wystę­pem zosta­ła porzu­co­na przez ówcze­sne­go narze­czo­ne­go, co nega­tyw­nie wpły­nę­ło na jej for­mę. Wyda­ła rów­nież dru­gi album stu­dyj­ny pt. Wyzna­nie. Po raz trze­ci otrzy­ma­ła też Srebr­ny Gwóźdź Sezo­nu Ple­bi­scy­tu Popu­lar­no­ści Czy­tel­ni­ków “Kurie­ra Pol­skie­go”, a tak­że wyje­cha­ła w pierw­szą tra­sę kon­cer­to­wą po ZSRR oraz w Cze­cho­sło­wa­cji. Od 21 do 24 czerw­ca 1972 uczest­ni­czy­ła w 10. KFPP w Opo­lu: pierw­sze­go dnia festi­wa­lo­we­go wyko­na­ła pio­sen­kę “Gdzie są te łąki” w kon­cer­cie “Wita­my po raz dzie­sią­ty”, dzień póź­niej zaśpie­wa­ła utwór “Kocha­niem, pra­gnie­niem” w kon­cer­cie “Komu pio­sen­kę”, a 24 czerw­ca zapre­zen­to­wa­ła obie kom­po­zy­cje w kon­cer­cie “Mikro­fon i Ekran”. Wyda­ła rów­nież album pt. Mary­la Rodo­vić­zo­va prze­zna­czo­ny na rynek cze­cho­sło­wac­ki.

20 czerw­ca 1973 otrzy­ma­ła wyróż­nie­nie za pio­sen­kę “Dia­beł i raj” w kon­cer­cie “Pre­mier” na 11. KFPP w Opo­lu. Z utwo­rem wystą­pi­ła tak­że trzy dni póź­niej pod­czas fina­ło­we­go kon­cer­tu festi­wa­lo­we­go pt. “Mikro­fon i Ekran”. Była tak­że jed­ną z uczest­ni­czek Mię­dzy­na­ro­do­we­go Festi­wa­lu “Bra­ty­sław­ska Lira” w Bra­ty­sła­wie, Festi­wa­lu “Zło­ty Orfe­usz” w Sło­necz­nym Brze­gu, Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Spli­cie oraz na Świa­to­wym Festi­wa­lu Mło­dzie­ży i Stu­den­tów w Ber­li­nie. W sierp­niu otrzy­ma­ła Grand Prix du Disque oraz nagro­dę publicz­no­ści na 13. Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Sopo­cie, na któ­rym zaśpie­wa­ła trzy utwo­ry: “A gdzie to siód­me morze”, “Dia­beł i raj” oraz “Mał­goś­ka”. Wyda­ła album zaty­tu­ło­wa­ny po pro­stu Mary­la Rodo­wicz oraz pierw­sze sin­gle na rynek nie­miec­ki. Otrzy­ma­ła też Nagro­dę Mini­stra Kul­tu­ry NRD, uczest­ni­czy­ła w fil­mie tele­wi­zyj­nym Naresz­cie razem (wraz z Urszu­lą Sipiń­ską) oraz zagra­ła kon­cer­ty w NRD i Cze­cho­sło­wa­cji. We wrze­śniu wystą­pi­ła na festi­wa­lu “L’Humanite” w Pary­żu. Zapo­wie­dzia­ła rów­nież wyda­nie anglo­ję­zycz­nej wer­sji prze­bo­ju “Mał­goś­ka” w 1974, a tak­że zosta­ła zgło­szo­na wraz ze Sta­nem Bory­sem jako pol­scy kan­dy­da­ci na Mię­dzy­na­ro­do­we Tar­gi Pły­to­we 1974 w Can­nes. Jej mene­dże­rem był wów­czas Andrzej Sme­re­ka.

W 1974 otrzy­ma­ła wyróż­nie­nie za pio­sen­kę “Uro­dzaj­ny rok” wyko­na­ną pod­czas kon­cer­tu “Rock przez cały rok” w ramach 12. KFPP w Opo­lu. Festi­wa­lo­wą pio­sen­kę nagra­ła na potrze­by udzia­łu w impre­zie dożyn­ko­wej, jed­nak nie doje­cha­ła na występ z powo­du kon­tu­zji dozna­nej w wypad­ku samo­cho­do­wym. Rów­nież w 1974 wyda­ła trze­ci pol­sko­ję­zycz­ny album stu­dyj­ny pt. Rok oraz uczest­ni­czy­ła z pio­sen­ką “Fut­bol” w cere­mo­nii otwar­cia Mistrzostw Świa­ta w Pił­ce Noż­nej w Mona­chium. Po latach przy­zna­ła, że “wsty­dzi się” nagra­nia tego utwo­ru i okre­śli­ła go mia­nem “bar­dzo złe­go”. Rów­nież w 1974 nawią­za­ła współ­pra­cę z kom­po­zy­to­rem Jac­kiem Miku­łą, a tak­że otrzy­ma­ła po raz czwar­ty nagro­dę Srebr­ne­go Gwoź­dzia Sezo­nu Ple­bi­scy­tu Popu­lar­no­ści Czy­tel­ni­ków “Kurie­ra Pol­skie­go” oraz zna­la­zła się na dru­gim miej­scu z pio­sen­ką “Mał­goś­ka” w ple­bi­scy­cie “Non Sto­pu” za rok 1973. 4 maja 1975 odby­ła się pre­mie­ra ora­to­rium Zagraj­cie nam dzi­siaj wszyst­kie srebr­ne dzwo­ny, w któ­rym wystę­po­wa­ła. W czerw­cu kil­ku­krot­nie wystą­pi­ła na 13. KFPP w Opo­lu: w kon­cer­cie “Pre­mier” w duecie z Cze­sła­wem Nie­me­nem z pio­sen­ką “Pieśń oca­le­nia”, w kon­cer­cie prze­bo­jów “Do łez­ki łez­ka” oraz w duecie z Danie­lem Olbrych­skim z utwo­rem “Wró­cą chłop­cy z woj­ny” w kon­cer­cie “Mikro­fon i ekran”.

W 1976 uczest­ni­czy­ła w Kon­cer­cie Prze­bo­jów na 14. KFPP w Opo­lu, a tak­że na Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Sopo­cie i Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Stam­bu­le. Wyda­ła też czwar­ty album stu­dyj­ny pt. Sing-Sing. Zosta­ła nagro­dzo­na Gwoź­dziem Sezo­nu 76, Zło­tym Meda­lem Estra­dy, Star of Year (tytuł przy­zna­wa­ny przez bry­tyj­ski “Music Week”), Nagro­dą “Kukuł­ki” przy­zna­wa­na przez “Radio­ku­rier” oraz tytu­łem “woka­list­ki roku” w ple­bi­scy­cie mie­sięcz­ni­ka “Non Stop”. Kon­cer­to­wa­ła w NRD i wzię­ła udział w dwu­dzie­stu pro­gra­mach tele­wi­zyj­nych, w tym m.in. Mary­la 2000 w Sali Kon­gre­so­wej. W czerw­cu 1977 wysta­pi­ła na 15. KFPP w Opo­lu w kon­cer­tach pt. “Z pio­sen­ką bli­żej”, “Nastro­je, nas tro­je” i “Mikro­fon i Ekran”, a tak­że “PasTe­le”, na któ­rym ode­bra­ła nagro­dę za wyko­na­nie pio­sen­ki “Krą­ży, krą­ży zło­ty pie­niądz”. Pod koniec sierp­nia wystą­pi­ła na 1. Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Inter­wi­zji w Sopo­cie z pio­sen­ka­mi “Nie ma jak pom­pa” i “Kolo­ro­we jar­mar­ki”, gdzie otrzy­ma­ła nagro­dę publicz­no­ści.

W czerw­cu 1978 wzię­ła udział w 16. KFPP w Opo­lu, gdzie zdo­by­ła pierw­szą nagro­dę za “Reme­dium”. Uczest­ni­czy­ła w tele­wi­zyj­nym fil­mie muzycz­nym Dziew­czy­na z zapał­ka­mi. Kon­cer­to­wa­ła w Buł­ga­rii, USA i Kana­dzie oraz wzię­ła udział w Festi­wa­lu Mło­dzie­ży i Stu­den­tów w Hawa­nie, gdzie spo­tka­ła się z Fide­lem Castro. W sierp­niu wysta­pi­ła poza kon­kur­sem pod­czas 18. Mię­dzy­na­ro­do­we­go Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Sopo­cie. Wyda­ła album pt. Wsiąść do pocią­gu. W 1979 odby­ła tra­sę kon­cer­to­wą na Węgrzech. Uczest­ni­czy­ła z pio­sen­ką “Konie” na Festi­wa­lu Pio­sen­ki Radziec­kiej w Zie­lo­nej Górze. Od 23 do 30 czerw­ca bra­ła udział w 17. KFPP w Opo­lu. Zosta­ła rów­nież uho­no­ro­wa­na Krzy­żem Kawa­ler­skim Orde­ru Odro­dze­nia Pol­ski. Zdo­by­ła rów­nież tytuł “woka­list­ki roku” oraz wyda­ła album stu­dyj­ny pt. Cyrk nocą, któ­ry uzy­skał sta­tus zło­tej pły­ty.

Lata 80.

Na począt­ku lat 80. zdo­by­ła trze­cią nagro­dę na Festi­wa­lu Muzy­ki Coun­try “Tul­sa Inter­na­tio­nal May­fest” w Tul­sa w Okla­ho­mie oraz na Festi­wa­lu Muzy­ki Coun­try w Inde­pen­dent w sta­nie Kan­sa. Nawią­za­ła współ­pra­cę z trio wokal­nym “Gang Marcela”.Uczestniczyła w cyklu pro­gra­mów tele­wi­zyj­nych z pio­sen­ka­mi dla dzie­ci pt. Spo­tka­nie dobrych zna­jo­mych. W czerw­cu bra­ła udział z pio­sen­ką “Hej żegluj­że, żegla­rzu” w kon­cer­cie “Pre­mier” pod­czas 18. KFPP w Opo­lu. Utwór łamał ówcze­sny regu­la­min, ponie­waż został wyemi­to­wa­ny publicz­nie w radiu przed roze­gra­niem festi­wa­lu, dla­te­go wyko­na­ła go poza kon­kur­sem. Za inny utwór, “Leżę pod gru­szą”, zdo­by­ła trze­cią nagro­dę na festi­wa­lu. Kon­cer­to­wa­ła w ZSRR oraz klu­bach Chi­ca­go i Nowe­go Jor­ku.

W 1981 wystą­pi­ła na kon­cer­cie “Pre­mier” w ramach 19. KFPP w Opo­lu. Wyda­ła kolej­ny long­play pt. Świę­ty spo­kój. Kon­cer­to­wa­ła w ZSRR oraz klu­bach Chi­ca­go i Nowe­go Jor­ku. W 1982 zało­ży­ła zespół Różo­we Czu­by, któ­ry był żar­to­bli­wą pró­bą nawią­za­nia do sty­lu punk. Po wpro­wa­dze­niu sta­nu wojen­ne­go zaka­za­no emi­sji pio­sen­ki “Den­ty­sta-Sady­sta” z reper­tu­aru zespo­łu. W 1983 kon­cer­to­wa­ła po ZSRR oraz wystą­pi­ła w kon­cer­cie “Dwa­dzie­ścia lat minę­ło” w ramach 20. KFPP w Opo­lu, któ­ry odbył się po roku prze­rwy spo­wo­do­wa­nej sta­nem wojen­nym. W tym samym roku wyda­ła też album stu­dyj­ny, zaty­tu­ło­wa­ny po pro­stu Mary­la Rodo­wicz. W 1984 na tere­nie ZSRR uka­zał się long­play, rów­nież zaty­tu­ło­wa­ny Mary­la Rodo­wicz, któ­ry uzy­skał nakład bli­ski oko­ło 10 milio­nów egzem­pla­rzy. Uczest­ni­czy­ła w Festi­wa­lu Mło­dzie­ży i Stu­den­tów w Moskwie oraz 21. Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Sopo­cie. Następ­nie ruszy­ła w kolej­ną tra­sę kon­ce­or­twą po ZSRR oraz Chi­ca­go i Nowym Jor­ku.

W 1985 otrzy­ma­ła nagro­dę dzien­ni­ka­rzy za pio­sen­kę “Niech żyje bal”, któ­rą zaśpie­wa­ła pod­czas kon­cer­tu “Prze­bo­jów” w ramach 22. KFPP w Opo­lu. W trak­cie festi­wa­lu wyko­na­ła rów­nież pio­sen­kę “Adios pomi­do­ry” w duecie z Andrze­jem Rosie­wi­czem. Wyda­ła long­play pt. Był sobie król. W 1986 uczest­ni­czy­ła w 23. KFPP w Opo­lu, Festi­wa­lu Muzy­ki Coun­try Mrągowo’86 i 22. Festi­wa­lu Pio­sen­ki Radziec­kiej w Zie­lo­nej Górze. Zosta­ła uho­no­ro­wa­na Dyplo­mem Mini­stra Spraw Zagra­nicz­nych za wybit­ne zasłu­gi w upo­wszech­nia­niu kul­tu­ry pol­skiej za gra­ni­cą. Wyda­ła long­play pt. Gej­sza nocy oraz odby­ła tra­sę kon­cer­to­wą po ZSRR. W 1987 wystą­pi­ła na 24. KFPP w Opo­lu, na któ­rym za pio­sen­kę “Pol­ska Madon­na” otrzy­ma­ła nagro­dę dzien­ni­ka­rzy. Ode­bra­ła rów­nież “Karo­lin­kę”, czy­li nagro­dę za 20-lecie pro­fe­sjo­nal­nej pra­cy estra­do­wej, a tak­że Nagro­dę I stop­nia Mini­stra Kul­tu­ry i Sztu­ki za cało­kształt dzia­łal­no­ści. Wyda­ła kolej­ny long­play pt. Pol­ska Madon­na. Kon­cer­to­wa­ła w Austra­lii.

W latach 1988–1990 bra­ła udział w 25. i 27. KFPP w Opo­lu. Uczest­ni­czy­ła też w pierw­szym Festi­wa­lu Pio­sen­ki Pol­skiej 1988 w Witeb­sku i w Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Radio­wym 1989 w San Remo. Kon­cer­to­wa­ła w Izra­elu i Chi­nach.

Lata 90.

W 1990 wyda­ła long­play pt. Abso­lut­nie nic, któ­ry był jej jede­na­stym albu­mem na pol­skim ryn­ku. W 1991 wyda­ła pierw­szą w swo­jej dys­ko­gra­fii pły­tę kom­pak­to­wą pt. Full, któ­ra zawie­ra­ła nowe wer­sje jej naj­więk­szych prze­bo­jów. W 1992 kon­cer­to­wa­ła w Kana­dzie i Szwaj­ca­rii, a tak­że uczest­ni­czy­ła w mię­dzy­na­ro­do­wym Pik­ni­ku Muzy­ki Coun­try Sopot ’92 i 30. KFPP w Opo­lu, gdzie otrzy­ma­ła nagro­dę Grand Prix za cało­kształt twór­czo­ści, jak rów­nież na 29. Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Sopo­cie, gdzie zosta­ła nagro­dzo­na Bursz­ty­no­wy­mi Lau­ra­mi i Bursz­ty­no­wym Sło­wi­kiem za twór­czość estra­do­wą.

W 1993 wzię­ła udział w 31. KFPP w Opo­lu oraz w nagra­niach tele­wi­zyj­nych: Kaba­re­to­wa Lista Prze­bo­jów, Pio­sen­ki z buti­kuSzan­sa na suk­ces. W 1994 wzię­ła udział w 32. KFPP w Opo­lu. Nagra­ła album pt. Mary­sia bie­siad­na z pio­sen­ka­mi bie­siad­ny­mi, któ­ry oka­zał się jej naj­więk­szym komer­cyj­nym suk­ce­sem w Pol­sce – uzy­skał sta­tus podwój­nie pla­ty­no­wej pły­ty, roz­cho­dząc się w ponad ćwierć­mi­lio­no­wym nakła­dzie. W ramach pro­mo­cji albu­mu zagra­ła kon­cert pt. “Mary­sia bie­siad­na” dla TV Kra­ków oraz cykl kon­cer­tów pod hasłem “Gala Pio­sen­ki Bie­siad­nej”. W tym samym roku otrzy­ma­ła Nagro­dę Arty­stycz­ną Pol­skiej Estra­dy “Pro­me­te­usz ’94”.

W 1995 nagra­ła album pt. Zło­ta Mary­la, któ­ry pro­mo­wa­ła prze­bo­jem “Dwo­rzec”, sprze­da­nym w nakła­dzie ponad 60 tysię­cy sztuk. Otrzy­ma­ła muzycz­ną nagro­dę pro­gra­mu “Tele­express”. 19 paź­dzier­ni­ka 1996 wyda­ła trzy­pły­to­we wydaw­nic­two pt. Anto­lo­gia, zawie­ra­ją­ce jej naj­więk­sze prze­bo­je – skła­dan­kę moż­na było kupić zarów­no w box secie, jak i poje­dyn­czo. Za pierw­szą część albu­mu ode­bra­ła cer­ty­fi­kat zło­tej pły­ty, sprze­da­jąc go w ponad 50-tysięcz­nym nakła­dzie. Uczest­ni­czy­ła rów­nież w 33. KFPP w Opo­lu w kon­cer­cie “Kwia­ty we wło­sach” poświę­co­nym twór­czo­ści Krzysz­to­fa Klen­czo­na, a tak­że wystą­pi­ła na 35. festi­wa­lu sopoc­kim. W 1997 otrzy­ma­ła nagro­dę “Mate­usz” dla “wybit­nej oso­bo­wo­ści roz­ryw­ko­wej” przy­zna­ną przez Pro­gram 3 Pol­skie­go Radia. Wyda­ła dwu­pły­to­wą kom­pi­la­cję pt. Tri­bu­te to Agniesz­ka Osiec­ka: Łatwo­pal­ni zawie­ra­ją­cą mniej zna­ne pio­sen­ki Osiec­kiej nagra­ne przez Rodo­wicz w cią­gu jej całej karie­ry oraz pre­mie­ro­wą pio­sen­kę “Łatwo­pal­ni” stwo­rzo­ną ku pamię­ci zmar­łej poet­ki przez Jac­ka Cyga­na i Rober­ta Jan­so­na. Utwór po raz pierw­szy dopro­wa­dził Rodo­wicz na sam szczyt “Listy prze­bo­jów Pro­gra­mu Trze­cie­go”. W 1997 uczest­ni­czy­ła tak­że w 34. KFPP w Opo­lu w kon­cer­cie “Zie­lo­no mi” poświę­co­nym Agniesz­ce Osiec­kiej, a tak­że otrzy­ma­ła “Super Wik­to­ra” za cało­kształt twór­czo­ści tele­wi­zyj­nej.

W 1998 wzię­ła udział w Kon­cer­cie Jubi­le­uszo­wym “Pamię­taj­cie o ogro­dach” orga­ni­zo­wa­ne­go w ramach 35. KFPP w Opo­lu. Latem wystą­pi­ła na 37. festi­wa­lu sopoc­kim, pod­czas któ­re­go ode­bra­ła Nagro­dę Pre­zy­den­ta Mia­sta Sopo­tu za cało­kształt twór­czo­ści, a jej pio­sen­ka “Mał­goś­ka” zosta­ła prze­bo­jem 35-lecia w ple­bi­scy­cie “O!Polskie pio­sen­ki”. Wyda­ła tak­że album pt. Przed zakrę­tem, któ­ry uzy­skał sta­tus zło­tej pły­ty, roz­cho­dząc się w nakła­dzie ponad 80 tys. egzem­pla­rzy. Pły­tę pro­mo­wa­ła prze­bo­jem “Bar przed zakrę­tem”. Zosta­ła wyróż­nio­na sta­tu­et­ką przy­zna­ną przez widzów pro­gra­mu Jaka to melo­dia?. W 1999 wzię­ła udział w tra­sie kon­cer­to­wej w cyr­kach obej­mu­ją­cej 10 miast, a tak­że uczest­ni­czy­ła w kon­cer­cie na Pla­cu Czer­wo­nym w Moskwie z oka­zji 750-lecia mia­sta. Zdo­by­ła I miej­sce wśród woka­li­stek w ple­bi­scy­cie “Poli­ty­ki” – “Pio­sen­ka­rze, pio­sen­kar­ki i zespo­ły XX wie­ku”, otrzy­ma­ła nagro­dę “Gru­bej Ryby” od Radia Kolor “za naj­bar­dziej zmy­sło­wy głos”, tytuł “naj­po­pu­lar­niej­szej pio­sen­kar­ki” ran­kin­gu OBOP‑u oraz Tele­ka­me­rę w kate­go­rii “naj­po­pu­lar­niej­sza woka­list­ka”. 22 listo­pa­da wyda­ła album pt. Kar­na­wał 2000 z pol­sko­ję­zycz­ny­mi wer­sja­mi naj­więk­szych laty­no­skich stan­dar­dów, pro­mo­wa­ny sin­glem “Cza­du Mary­la” z melo­dią hitu “Maria” Ricky’ego Mar­ti­na. Dzień przed pre­mie­rą zagra­ła kon­cert pro­mo­cyj­ny na war­szaw­skim Tor­wa­rze, któ­re­go reży­se­rem był Krzysz­tof Jasiń­ski, a za cho­re­ogra­fię odpo­wia­dał Agu­stin Egur­ro­la. Spon­so­rem kon­cer­tu był Jan Kul­czyk.

Lata 2000–2009

W 2000 otrzy­ma­ła Krzyż Koman­dor­ski Orde­ru Odro­dze­nia Pol­ski – poz. 3.. W mar­cu kon­cer­to­wa­ła w Sta­nach Zjed­no­czo­nych oraz wzię­ła udział w nagra­niach z chó­rem gospel w Los Ange­les. W tym samym roku bra­ła udział w kon­cer­cie “Tyle słoń­ca” pamię­ci Anny Jan­tar. Uczest­ni­czy­ła w kon­cer­cie w Wado­wi­cach z oka­zji 80. uro­dzin Jana Paw­ła II. Bra­ła udział w kon­cer­cie z oka­zji “75-lecie Pol­skie­go Radia”. Odby­ła ponad­to tra­sę kon­cer­to­wą “Nie­bie­skie Lato z Mary­lą”, zor­ga­ni­zo­wa­ną przez Radio Zet. Tra­sę udo­ku­men­to­wa­no na pierw­szym w jej karie­rze kon­cer­to­wym albu­mie pt. Nie­bie­ska Mary­la, któ­ry zyskał sta­tus zło­tej za sprze­daż w ponad 35-tysięcz­nym nakła­dzie. W 2001 wyda­ła pły­tę pt. 12 naj­pięk­niej­szych kolęd, któ­rą była dołą­cza­na jako doda­tek do maga­zy­nu “Pani Domu”.

W 2002 kon­cer­to­wa­ła w Chi­ca­go i Nowym Jor­ku. Bra­ła udział w 40-leciu Festi­wa­lu Pio­sen­ki Stu­denc­kiej w Kra­ko­wie. 26 paź­dzier­ni­ka ode­bra­ła sta­tu­et­kę “Gwiaz­dy Tele­wi­zji Pol­skiej” za “oso­bo­wość estra­do­wą” pod­czas kon­cer­tu galo­we­go z oka­zji 50-lecia TVP. Rów­nież w 2002 zaśpie­wa­ła na kon­cer­cie z oka­zji “80 lat Pol­skie­go Radia”. 5 listo­pa­da wyda­ła pły­tę pt. Życie ład­na rzecz. W grud­niu wystą­pi­ła w kon­cer­cie cha­ry­ta­tyw­nym I ty możesz zostać św. Miko­ła­jem na Sta­rym Ryn­ku w Pozna­niu oraz kon­cer­tu Kolę­da w Liba­nie, któ­ry został zor­ga­ni­zo­wa­ny dla pol­skich żoł­nie­rzy w Bazie Woj­sko­wej ONZ w Liba­nie. Wystą­pi­ła rów­nież w trak­cie kon­cer­tu syl­we­stro­we­go Syl­we­ster z Jedyn­ką. 3 kwiet­nia 2003 wystą­pi­ła w Moskwie na Krem­lu. Wyru­szy­ła w tra­sę kon­cer­to­wą pro­mu­ją­cą pły­tę pt. Życie ład­na rzecz, a tak­że wyda­ła album dla fanów pt. Sowia Wola, któ­ry uka­zał się w limi­to­wa­nym nakła­dzie 35 egzem­pla­rzy. W czerw­cu wystą­pi­ła pod­czas kon­cer­tów “Pre­mie­ry” i “40/40” w ramach 40. KFPP w Opo­lu, gdzie ode­bra­ła Grand Prix. Otrzy­ma­ła Grand Prix na 41. Stu­denc­kim Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Kra­ko­wie za “cało­kształt dzia­łal­no­ści arty­stycz­nej”. 15 grud­nia odby­ła się pre­mie­ra pły­ty pt. Mary­la Rodo­wicz – Největší hity, wyda­nej przez cze­ski Uni­ver­sal Music. W stycz­niu 2004 uka­za­ła się limi­to­wa­na pły­ta pt. Mary­la Rodo­wicz i przy­ja­cie­le, któ­ra zosta­ła wyda­na z oka­zji 85-lecia PKO BP. W mar­cu wyru­szy­ła w tra­sę po Ame­ry­ce Pół­noc­nej, obej­mu­ją­cą sie­dem kon­cer­tów: sześć w Sta­nach Zjed­no­czo­nych (Detro­it, Chi­ca­go, Tren­ton, Lodi i Nowy Jork) i jeden w Kana­dzie (Toron­to). 30 kwiet­nia wzię­ła udział w kon­cer­cie “Anio­ły Euro­py” na wro­cław­skim ryn­ku z oka­zji wej­ścia Pol­ski do Unii Euro­pej­skiej. Rodo­wicz wyko­na­ła począ­tek Car­mi­ny Bura­ny Car­la Orf­fa i Va’Pensiero z ope­ry “Nabuc­co” Giu­sep­pe Ver­die­go. 1 i 2 maja śpie­wa­ła w kon­cer­cie 25. Prze­glą­du Pio­sen­ki Aktor­skiej we Wro­cła­wiu poświę­co­nym twór­czo­ści Sewe­ry­na Kra­jew­skie­go. 2 maja 2004 wystą­pi­ła pod­czas kon­cer­tu “Dwa kolo­ry”, zor­ga­ni­zo­wa­ne­go na Sta­rym Mie­ście we Wro­cła­wiu z oka­zji Świę­ta Barw Naro­do­wych. W czerw­cu wystą­pi­ła na dwóch kon­cer­tach cha­ry­ta­tyw­nych na rzecz Fun­da­cji Ewy Błasz­czyk oraz Anny Dym­nej. 15 lip­ca wystą­pi­ła na Festi­wa­lu Kul­tu­ry Romów w Cie­cho­cin­ku. 27 wrze­śnia zaśpie­wa­ła na kon­cer­cie galo­wym VII edy­cji kon­kur­su “Pamię­taj­my o Osiec­kiej”. 14 paź­dzier­ni­ka zdo­by­ła nagro­dę “Zło­ty Wołek” na kon­cer­cie z oka­zji 50. uro­dzin Jana Woł­ka. 30 paź­dzier­ni­ka zagra­ła kon­cert w Sankt Peters­bur­gu. 7 grud­nia ode­bra­ła nagro­dę “Buso­la”, przy­zna­ną przez redak­cję “Prze­glą­du Tygo­dnio­we­go” za “oso­bo­wość, któ­ra nigdy nie daje wygrać sile przy­zwy­cza­je­nia”. 12 grud­nia wzię­ła udział w kon­cer­cie trans­mi­to­wa­nym na żywo przez Pro­gram III Pol­skie­go Radia, któ­ry odbył się w radio­wym Stu­dio M im. Agniesz­ki Osiec­kiej. 16 grud­nia ode­bra­ła w Moskwie nagro­dę Mini­stra Spraw Zagra­nicz­nych Rosji za dzia­łal­ność arty­stycz­ną i zasłu­gi w zbli­że­niu kul­tu­ry pol­skiej i rosyj­skiej. Rów­nież w 2004 wyda­ła dru­gi album dla fanów pt. Wola 2 – Hop­sa­sa, któ­ry został wyda­ny w 45 egzem­pla­rzach.

W stycz­niu 2005 wzię­ła udział w fina­le Wiel­kiej Orkie­stry Świą­tecz­nej Pomo­cy w Kut­nie i uczest­ni­czy­ła w gali roz­da­nia “Tele­ka­me­ry 2005”, a tak­że wzię­ła udział w nagra­niach cha­ry­ta­tyw­ne­go sin­gla “Poko­na­my fale”, któ­ry powstał z myślą o ofia­rach trzę­sie­nia zie­mi na Oce­anie Indyj­skim. 6 lute­go wystą­pi­ła na kon­cer­cie cha­ry­ta­tyw­nym Poko­na­my fale, pod­czas któ­re­go zebra­no pie­nię­dze na rzecz pro­gra­mu Adop­cja na odle­głość wspie­ra­ją­ce­go ofia­ry tra­ge­dii. 7 lute­go pole­cia­ła do Ira­ku, gdzie wystą­pi­ła w bazie woj­sko­wej w Diwa­nii; gene­rał dywi­zji Andrzej Ekiert przy­jął ją w poczet żoł­nie­rzy peł­nią­cych służ­bę w skła­dzie Pol­skie­go Kon­tyn­gen­tu Woj­sko­we­go w Ira­ku. W maju czte­ry jej pio­sen­ki – “Niech żyje bal”, “Sing-Sing”, “Mówi­ły mu” i “Mał­goś­ka” – zaję­ły czte­ry pierw­sze miej­sca w czte­rech zapro­po­no­wa­nych przez orga­ni­za­to­rów kate­go­riach ple­bi­scy­tu Pro­gra­mu I Pol­skie­go Radia “80/80” (80 prze­bo­jów na 80-lecie Pol­skie­go Radia). Na 42. KFPP w Opo­lu pod­czas kon­cer­tu “Wiel­kie, więk­sze, naj­więk­sze” z oka­zji 80-lecia Pol­skie­go Radia zaśpie­wa­ła dwie spo­śród czte­rech pio­se­nek uzna­nych za naj­więk­sze prze­bo­je radio­we 80-lecia. Otrzy­ma­ła tak­że od pre­ze­sa PR wyróż­nie­nie – Hono­ro­wy Zło­ty Mikro­fon Pol­skie­go Radia. Mię­dzy 25 czerw­ca a 25 sierp­nia zagra­ła 18 kon­cer­tów w ramach tra­sy “Magicz­ne Lato z Radiem 2005”. 3 wrze­śnia zagra­ła reci­tal pod­czas 42. festi­wa­lu sopoc­kie­go. 23 wrze­śnia wyda­ła album pt. Kochać, na któ­ry nagra­ła pio­sen­ki z tek­sta­mi autor­stwa Kata­rzy­ny Nosow­skiej. Za album uzy­ska­ła cer­ty­fi­kat zło­tej pły­ty. Wyda­ła też kolej­ny, trze­ci album dla fanów pt. Mary­la Voila! Hop­sa­sa. 31 grud­nia uświet­ni­ła wystę­pem kon­cert syl­we­stro­wy Syl­we­ster pod Dobrą Gwiaz­dą orga­ni­zo­wa­ny we Wro­cła­wiu przez TVP2.

W 2006 nagra­ła pio­sen­kę “Za Jana­sa” z oka­zji XVIII Mistrzostw Świa­ta w Pił­ce Noż­nej. Wyda­ła czwar­ty album dla fanów pt. Wola 4a, któ­ry uka­zał się w limi­to­wa­nym nakła­dzie 65 sztuk. 2 czerw­ca ode­bra­ła Super­je­dyn­kę w kate­go­rii “wyko­naw­ca roku” pod­czas 43. KFPP w Opo­lu. Rów­nież w 2006 ode­bra­ła tytuł “Artyst­ki Bez Gra­nic” oraz nagro­dę TV Polo­nia. 26 lute­go wystą­pi­ła w kon­cer­cie cha­ry­ta­tyw­nym Jeste­śmy z wami, któ­ry został zor­ga­ni­zo­wa­ny w kato­wic­kim “Spodku” na rzecz ofiar kata­stro­fy budow­la­nej na Ślą­sku. 4 czerw­ca w kon­cer­cie dla Mar­ka Gre­chu­ty zaśpie­wa­ła pio­sen­ki “Hop szklan­kę piwa” oraz “Nad zrę­bem pla­ne­ty”. 27 sierp­nia zagra­ła w kon­cer­cie inau­gu­ru­ją­cym 4. edy­cję pro­gra­mu Podziel się posił­kiem, rela­cjo­no­wa­nym na żywo przez Pol­sat. We wrze­śniu zaśpie­wa­ła pod­czas kon­cer­tu wspo­mnień 43. festi­wa­lu sopoc­kie­go i dosta­ła pla­ty­no­wą pły­tę za album pt. Kochać (za sprze­daż 50 tysię­cy egzem­pla­rzy pły­ty). Pod koniec roku nagra­ła utwór “Dwie stro­ny meda­lu” na potrze­by ścież­ki dźwię­ko­wej do seria­lu TVP o tyle samym tytu­le. W grud­niu wystą­pi­ła pod­czas kon­cer­tu inau­gu­ru­ją­ce­go 15. edy­cję akcji “I ty możesz zostać świę­tym Miko­ła­jem” w Kwi­dzy­nie i jubi­le­uszo­we­go kon­cer­tu Wystar­czy chcieć orga­ni­zo­wa­ne­go przez Fun­da­cję Pol­sat, jak rów­nież pod­czas tele­wi­zyj­nych kon­cer­tów bożo­na­ro­dze­nio­wych: “Świę­ta, świę­ta” w Bazy­li­ce Naj­święt­sze­go Ser­ca Jezu­so­we­go w War­sza­wie i “Kolę­da w Pol­sa­cie” w koście­le pod wezwa­niem św. Zyg­mun­ta w Słom­czy­nie. Z oka­zji dzie­się­cio­le­cia ist­nie­nia Fun­da­cji Pol­sat wzię­ła udział w nagra­niu sin­gla “Wystar­czy chcieć”, któ­ry wspól­nie z woka­list­ką wyko­na­li Edy­ta Gór­niak, Mie­czy­sław Szcze­śniak, Grze­gorz Mar­kow­ski, Nata­lia Kukul­ska i Kay­ah. 31 grud­nia wystą­pi­ła pod­czas ple­ne­ro­we­go kon­cer­tu syl­we­stro­we­go na kra­kow­skim Ryn­ku Głów­nym, emi­to­wa­ne­go przez tele­wi­zję Pol­sat.

W stycz­niu 2007 nagra­ła pio­sen­kę “Przy­ja­ciel” w duecie z Rafa­łem Olbrych­skim. Wyda­ła kon­cer­to­wy album pt. Wola na 5, któ­ry uka­zał się w 100 egzem­pla­rzach. 19 maja wystą­pi­ła gościn­nie w pro­gra­mie roz­ryw­ko­wym Pol­sa­tu Jak oni śpie­wa­ją, śpie­wa­jąc pio­sen­kę “Dziś praw­dzi­wych Cyga­nów już nie ma” w duecie z Agniesz­ką Wło­dar­czyk. 8 czerw­ca wystą­pi­ła na kon­cer­cie “TOP” pod­czas 5. edy­cji festi­wa­lu TOP­tren­dy. 17 czerw­ca zaśpie­wa­ła utwór “Nie spo­cznie­my” w kon­cer­cie dla Sewe­ry­na Kra­jew­skie­go “Nie­bo z moich stron” odby­wa­ją­ce­go się w ramach 44. KFPP w Opo­lu. Latem wzię­ła udział w ogól­no­pol­skiej tra­sie kon­cer­to­wej RMF FM: Muzy­ka naj­lep­sza pod słoń­cem. W lip­cu zaję­ła pierw­sze miej­sce w son­da­żu TNS OBOP doty­czą­ce­go arty­stów, któ­rzy pre­zen­tu­ją naj­wyż­szy poziom arty­stycz­ny w Pol­sce. W stycz­niu 2008 odmó­wi­ła przy­ję­cia nagro­dy Fry­de­ry­ka za cało­kształt twór­czo­ści, tłu­ma­cząc decy­zję “dez­apro­ba­tą wobec kry­te­riów, jaki­mi kie­ru­je się kapi­tu­ła nagro­dy, jak i wobec same­go skła­du tej­że kapi­tu­ły”. W maju wyda­ła album pt. Jest cud­nie, któ­ry zawie­rał aku­stycz­ne i fol­ko­we brzmie­nia nawią­zu­ją­ce do począt­ków jej karie­ry. Album w dniu pre­mie­ry osią­gnął sta­tus zło­tej, a po trzech tygo­dniach sprze­da­ży – sta­tus pla­ty­no­wej pły­ty za ponad 30 tysię­cy sprze­da­nych egzem­pla­rzy. W grud­niu pły­ta nie­ofi­cjal­nie osią­gnę­ła dia­men­to­wy nakład 150 tysię­cy egzem­pla­rzy, choć ponad 100 tysię­cy sztuk dołą­czo­no w listo­pa­dzie po kil­ka­krot­nie niż­szej cenie do dzien­ni­ka “Gaze­ta Wybor­cza”, cze­go nie liczy się w cer­ty­fi­ka­cji płyt. W ramach pro­mo­cji albu­mu wystą­pi­ła w czerw­cu na 45. KFPP w Opo­lu z reci­ta­lem Mary­la Show, w któ­rym zaśpie­wa­ła swo­je naj­więk­sze prze­bo­je. Kon­cert został zare­je­stro­wa­ny i wyda­ny w grud­niu na albu­mie kon­cer­to­wym, któ­ry dołą­czo­no do reedy­cji pły­ty pt. Jest cud­nie, zawie­ra­ją­cej ponad­to dwa pre­mie­ro­we nagra­nia. W maju była nomi­no­wa­na do nagro­dy Wik­to­ra w kate­go­rii “gwiaz­da pio­sen­ki i estra­dy”. W lip­cu zagra­ła mini­re­ci­tal pod­czas festi­wa­lu TOP­tren­dy. 2 sierp­nia zagra­ła kon­cert w Lidz­bar­ku War­miń­skim w ramach ogól­no­pol­skiej tra­sy kon­cer­to­wej RMF FM: Muzy­ka naj­lep­sza pod słoń­cem. We wrze­śniu uczest­ni­czy­ła w 5. Festi­wa­lu Kul­tu­ry Żydow­skiej “War­sza­wa Sin­ge­ra”. 13 paź­dzier­ni­ka pre­mie­rę miał album pt. Nasza nie­pod­le­gła, zawie­ra­ją­cy utwo­ry pati­ro­tycz­ne, w tym m.in. pio­sen­kę nagra­ną przez Rodo­wicz. W listo­pa­dzie była gościem muzycz­nym w pro­gra­mach Taniec z gwiaz­da­mi oraz Jak oni śpie­wa­ją. Była rów­nież nomi­no­wa­na przez Pol­ską Aka­de­mię Muzycz­ną w Lon­dy­nie do nagród w ramach ple­bi­scy­tu “PAM Awards 2008” w trzech kate­go­riach: “solist­ka roku”, “pio­sen­ka roku” (za sin­giel “Jest cud­nie”) oraz “album roku pop/dance” (za pły­tę pt. Jest cud­nie).

W lutym 2009 wyda­ła album pt. Pro-Fana­cja (Swa-Wola 6), któ­ry wyda­ła dla fanów w nakła­dzie 65 egzem­pla­rzy i zawie­ra­ła pio­sen­ki artyst­ki z lat 70. i 80. XX wie­ku. W kwiet­niu zosta­ła nomi­no­wa­na do Super­je­dy­nek w trzech kate­go­riach: arty­sta roku, pły­ta roku i prze­bój roku. W maju zwy­cię­ży­ła z pio­sen­ką “Ech mała” (utwór zdo­był ponad 40% gło­sów). 26 czerw­ca wystą­pi­ła w kon­cer­cie “Top” na festi­wa­lu TOP­tren­dy 2009, a tak­że gościn­nie w kon­cer­cie jubi­le­uszo­wym zespo­łu Golec uOr­kie­stra. W lip­cu była jed­ną z gwiazd kon­cer­tu Gwiaz­dy dla Coun­try w Mrą­go­wie, a w sierp­niu – kon­cer­tu ku czci Cze­sła­wa Nie­me­na w ramach Sopot Festi­val 2008. 31 grud­nia wystą­pi­ła pod­czas kon­cer­tu syl­we­stro­we­go TVP2 na Pla­cu Wol­no­ści w Łodzi, gdzie zaśpie­wa­ła reci­tal w duecie z Dodą.

Lata 2010–2020

W 2010 wyda­ła kolej­ny album dla fanów pt. Seventh Vol.: Samo-Wola, któ­ry uka­zał się w nakła­dzie 120 egzem­pla­rzy. 27 lute­go była jed­ną z gwiazd kon­cer­tu z oka­zji jubi­le­uszu 20-lecia radia RMF FM, a 23 paź­dzier­ni­ka – w kon­cer­cie Jedy­na taka Dwój­ka – 40. uro­dzi­ny z oka­zji jubi­le­uszu 40-lecia TVP2. 19 listo­pa­da wyda­ła pop-jaz­zo­wy album pt. 50, za któ­ry kil­ka mie­się­cy póź­niej otrzy­ma­ła cer­ty­fi­kat pla­ty­no­wej pły­ty. 31 grud­nia wystą­pi­ła pod­czas syl­we­stro­we­go kon­cer­tu TVP “Syl­we­ster z Dwój­ką – Impe­rium gwiazd” we Wro­cła­wiu. 3 czerw­ca 2011 wystą­pi­ła na festi­wa­lu TOP­tren­dy w Sopo­cie, zaj­mu­jąc pią­te miej­sce w kon­kur­sie “Top” za sprze­daż pły­ty pt. 50. 10 czerw­ca wystą­pi­ła 48. KFPP w Opo­lu, na któ­rym ode­bra­ła Super­je­dyn­kę w kate­go­rii Super­pły­ta (za pły­tę pt. 50) oraz Super­je­dyn­kę Super­je­dy­nek za naj­lep­szy festi­wa­lo­wy występ. Latem bra­ła udział w ple­bi­scy­cie “My YouTu­be”, w któ­rym upla­so­wa­ła się poza czo­ło­wą piąt­ką naj­po­pu­lar­niej­szych pol­skich arty­stów w ser­wi­sie YouTu­be. 20 sierp­nia zagra­ła kon­cert w Elblą­gu w ramach tra­sy RMF FM: Muzy­ka naj­lep­sza pod słoń­cem. 25 listo­pa­da wyda­ła album pt. Buty 2, zawie­ra­ją­cy pio­sen­ki z pre­mie­ro­wy­mi tek­sta­mi Agniesz­ki Osiec­kiej. Za pły­tę ode­bra­ła pla­ty­no­wy cer­ty­fi­kat. 3 grud­nia wystą­pi­ła w kon­cer­cie z oka­zji 15-lecia dzia­łal­no­ści Fun­da­cji Pol­sat, a 18 grud­nia – w kon­cer­cie Cała Pol­ska śpie­wa Kolę­dy orga­ni­zo­wa­nym w Gdań­sku przez Radio Plus i TVP1. 31 grud­nia uświet­ni­ła wystę­pem kon­cert Pol­sa­tu Syl­we­stro­wa noc prze­bo­jów w War­sza­wie.

W 2012 z utwo­rem “Dalej Orły” zaję­ła trze­cie miej­sce w kon­kur­sie “Moja Pio­sen­ka na Euro 2012” orga­ni­zo­wa­nym przed roz­po­czę­ciem Mistrzostw Euro­py w Pił­ce Noż­nej, a tak­że star­to­wa­ła w ple­bi­scy­cie na ofi­cjal­ny hymn repre­zen­ta­cji Pol­ski w pił­ce noż­nej. Była też nomi­no­wa­na do nagro­dy Wik­to­ra 2011 w kate­go­rii “gwiaz­da pio­sen­ki i estra­dy”. 25 maja wystą­pi­ła w kon­cer­cie “Top” w ramach festi­wa­lu TOP­tren­dy 2012, na któ­rym zagra­ła rów­nież jubi­le­uszo­wy reci­tal pt. “Czter­dzie­sto­le­cie Mał­goś­ki”. Była jed­ną z arty­stek bio­rą­cych udział w tra­sie Lata z radiem. 11 listo­pa­da zaśpie­wa­ła pod­czas kon­cer­tu Śpiew­nik Pola­ka – pie­śni patrio­tycz­ne i żoł­nier­skie, orga­ni­zo­wa­ne­go przez TVP z oka­zji 94. rocz­ni­cy odzy­ska­nia nie­pod­le­gło­ści przez Pol­skę, a 18 grud­nia – pod­czas kon­cer­tu jubi­le­uszo­we­go z oka­zji 20-lecia dzia­łal­no­ści tele­wi­zji Pol­sat. 31 grud­nia uświet­ni­ła wystę­pem kon­cert Syl­we­ster z Dwój­ką we Wro­cła­wiu.

W 2013 z pio­sen­ką “Fut­bol” zna­la­zła się na pią­tym miej­scu listy “10 naj­więk­szych prze­bo­jów nagra­nych z myślą o pił­kar­skich Mistrzo­stwach Świa­ta” spo­rzą­dzo­nej przez ame­ry­kań­ski maga­zyn Bil­l­bo­ard. 14 czerw­ca utwo­rem “Wariat­ka tań­czy” otwo­rzy­ła kon­cert “Sing­Sing – Super­De­biu­ty z Mary­lą!” w ramach 50. KFPP w Opo­lu, w któ­rym debiu­tan­ci wyko­ny­wa­li jej naj­więk­sze prze­bo­je. Tego dnia ode­bra­ła rów­nież nagro­dę “Super Expres­su” za naj­więk­szy prze­bój Festi­wa­lu w Opo­lu – pio­sen­kę “Niech żyje bal”, a dzień póź­niej wystą­pi­ła na festi­wa­lo­wym kon­cer­cie pt. “Opo­le! Kocham Cię!” z pio­sen­ka­mi “Roz­mo­wa przez oce­an”, “Bar­dzo smut­na pio­sen­ka”, “Wiel­ka woda” i “Niech żyje bal”. Była tak­że jed­ną z gwiazd tras kon­cer­to­wych: Lata z Radiem Pol­skie­go Radia i Zło­te Prze­bo­je na waka­cjach Radia Zło­te Prze­bo­je. 12 listo­pa­da wystą­pi­ła pod­czas jubi­le­uszo­we­go kon­cer­tu z oka­zji 10-lecia dzia­łal­no­ści dzien­ni­ka “Fakt”. 25 listo­pa­da ode­bra­ła nagro­dę Różę “Gali” w kate­go­rii “muzy­ka”. 31 grud­nia wywo­ła­ła ogól­no­pol­ską sen­sa­cję, wystę­pu­jąc w kre­acji ze sztucz­nym biu­stem na kon­cer­cie syl­we­stro­wym Pol­sa­tu oga­ni­zo­wa­nym na Skwe­rze Kościusz­ki w Gdy­ni.

9 kwiet­nia 2014 zapre­zen­to­wa­ła utwór “I war­to cze­kać”, któ­ry nagra­ła z dedy­ka­cją dla Ukra­iń­ców w związ­ku z napię­tą sytu­acją w kra­ju. Jesie­nią wystą­pi­ła jako gość muzycz­ny w fina­le pią­tej edy­cji pro­gra­mu TVP2 The Voice of Poland, gdzie wraz z Alek­san­drą Nizio wyko­na­ła utwór “Wiel­ka woda”. W lutym 2015 zaję­ła 11. miej­sce w ple­bi­scy­cie radia RMF FM na “arty­stę 25-lecia”. Latem ponow­nie wystą­pi­ła w tra­sie Lata z radiem. 7 i 8 czerw­ca wystą­pi­ła pod­czas 51. KFPP w Opo­lu. 13 czerw­ca 2015 wzię­ła udział z pio­sen­ką “Peł­nia”, któ­rą nagra­ła w duecie z pro­du­cen­tem muzycz­nym Dona­ta­nem, w kon­cer­cie “Super­Pre­mier” pod­czas 52. KFPP w Opo­lu, a tak­że ode­bra­ła festi­wa­lo­wą nagro­dę spe­cjal­ną, Super­Je­dyn­kę – The Super­O­ne Of Poland. 5 czerw­ca 2016 wyko­na­ła pio­sen­kę “Niech żyje bal” pod­czas kon­cer­tu “Grand Prix Publicz­no­ści — Zło­te Opo­le” w ramach 53. KFPP w Opo­lu. 31 grud­nia uświet­ni­ła wystę­pem kon­cert ple­ne­ro­wy Syl­we­ster z Dwój­ką, wyko­nu­jąc prze­bój zespo­łu Akcent “Przez Twe oczy zie­lo­ne” w duecie z Zeno­nem Mar­ty­niu­kiem.

W 2017 obcho­dzi­ła 50-lecie karie­ry arty­stycz­nej, cze­mu towa­rzy­szył ogól­no­pol­ski skan­dal; w czerw­cu mia­ła świę­to­wać jubi­le­usz pod­czas reci­ta­lu w ramach 54. KFPP w Opo­lu, jed­nak występ nie doszedł do skut­ku z powo­du boj­ko­tu festi­wa­lu przez innych arty­stów, co było odpo­wie­dzią na rze­ko­me zablo­ko­wa­nie wystę­pu Kay­ah pod­czas kon­cer­tu, a zakoń­czy­ło – cał­ko­wi­tym odwo­ła­niem festi­wa­lu i prze­nie­sie­niem go na wrze­sień. Kon­cert pt. “Wariat­ka tań­czy – 50 lat na sce­nie. Jubi­le­usz Mary­li Rodo­wicz” odbył się 15 wrze­śnia 2017 w trak­cie pierw­sze­go dnia festi­wa­lo­we­go 54. KFPP w Opo­lu. Tego same­go dnia Rodo­wicz wyda­ła album pt. Ach świe­cie…, któ­ry zdo­był sta­tus zło­tej pły­ty za sprze­daż w ponad 15-tysięcz­nym nakła­dzie. Wydaw­nic­two pro­mo­wa­ła sin­gla­mi “Hel­lo” i “W sumie nie jest źle”, do któ­re­go zre­ali­zo­wa­ła tele­dysk. 14 maja 2019 wyko­na­ła w duecie z Dawi­dem Kwiat­kow­skim pio­sen­kę “Shal­low” w pro­gra­mie śnia­da­nio­wym TVP2 Pyta­nie na śnia­da­nie; ich występ był sze­ro­ko kry­ty­ko­wa­ny w mediach.

W 2020 roku Mary­la Rodo­wicz uczest­ni­czy­ła w akcji Hot16Challenge, odpo­wia­da­jąc na nomi­na­cję od pre­zy­den­ta RP Andrze­ja Dudy.

Kariera aktorska

Wystą­pi­ła w śpie­wo­grze Na szkle malo­wa­ne (1970) oraz ora­to­rium Kata­rzy­ny Gärt­ner i Erne­sta Bryl­la Zagraj­cie nam dzi­siaj wszyst­kie srebr­ne dzwo­ny (1975). Zagra­ła Hil­dę w spek­ta­klu Teatru STU w Kra­ko­wie w reż. Krzysz­to­fa Jasiń­skie­go Sza­lo­na loko­mo­ty­wa (1977).

30 mar­ca 2012 zagra­ła dru­go­pla­no­wą rolę w sztu­ce Trój­ka do potę­gi w reż. Woj­cie­cha Malaj­ka­ta, powsta­łej w ramach 50-lecia dzia­łal­no­ści Pro­gra­mu Trze­cie­go Pol­skie­go Radia.

Była boha­ter­ką fil­mu tele­wi­zyj­ne­go pt. Bal­la­da wago­no­wa (1969). Wystą­pi­ła gościn­nie w fil­mach: Kulig (1968), Mały (1970) i Hak (1977). Ode­gra­ła postać Linel­li Car­mel­lo de Bazar w fil­mie Pan Kleks w kosmo­sie (1988) i wystą­pi­ła w fil­mie dla tele­wi­zji radziec­kiej Czerw­co­wa foto­gra­fia (1987). Zagra­ła epi­zo­dycz­ną rolę Pani Twar­dow­skiej w fil­mie Dzie­je mistrza Twar­dow­skie­go (1995).

Wcie­la­ła się w Urszu­lę Kuzgu­wiak w seria­lu Pol­sa­tu Rodzi­na zastęp­cza (1999–2009). Poja­wi­ła się gościn­nie w seria­lach Klan (1999) i Nia­nia (2009), w któ­rym zagra­ła samą sie­bie.

Pozostałe przedsięwzięcia

Na ryn­ku uka­za­ły się jej czte­ry książ­ki auto­bio­gra­ficz­ne: “Niech żyje bal” (1992), “Wariat­ka tań­czy” (2013), “Mary­la. Życie Marii Anto­ni­ny” (2014) i “Mary­la. Kró­lo­wa jest tyl­ko jed­na” (2015). Wywiad z nią został opu­bli­ko­wa­ny rów­nież w książ­ce Toma­sza Racz­ka “Karu­ze­la z madon­na­mi” (2003).

Była boha­ter­ką cyklu pro­gra­mów tele­wi­zyj­nych Mary­li Rodo­wicz podró­że po podwó­rzach (1981). Pro­wa­dzi­ła pro­gra­my roz­ryw­ko­we Tour de Mary­la – Viva Ita­lia!Tour de Mary­la – Ole! (2001). Była juror­ką pierw­szej edy­cji pro­gra­mu roz­ryw­ko­we­go Pol­sa­tu Gwiezd­ny Cyrk (2008) i gościn­nie juror­ką w pro­gra­mach Jak oni śpie­wa­ją (2008) i Super­STAR­cie (2014), a tak­że gościem fina­ło­we­go odcin­ka czwar­tej edy­cji pro­gra­mu Two­ja twarz brzmi zna­jo­mo oraz uczest­nicz­ką świą­tecz­ne­go odcin­ka tele­tur­nie­ju TVP1 Jaka to melo­dia? (2007). Jak przy­zna­je w wywia­dach, wie­lo­krot­nie otrzy­my­wa­ła pro­po­zy­cje bycia juror­ką w pro­gra­mach Bitwa na gło­syThe Voice of Poland, ale ich nie przy­ję­ła. Kil­ku­krot­nie odrzu­ci­ła też zapro­sze­nia do udzia­łu w pro­gra­mie Dan­cing with the Stars. Taniec z gwiaz­da­mi, co tłu­ma­czy­ła bra­kiem cza­su. Była boha­ter­ką pro­gra­mów Jaka ona jest? (2012), Gwiaz­dy Cej­row­skie­go (2017) i Gala Stu­dio (2017).

Zasia­da­ła w komi­sji juror­skiej wyła­nia­ją­cej repre­zen­tan­ta Pol­ski w Kon­kur­sie Pio­sen­ki Euro­wi­zji: w 2006, 2008 i 2018. Była rów­nież jed­ną z juro­rek w kon­kur­sie o nagro­dę Bursz­ty­no­we­go Sło­wi­ka pod­czas 44. festi­wa­lu sopoc­kie­go.

W 2008 była nomi­no­wa­na do Róż “Gali” w kate­go­rii “Pięk­ni zawsze”. 23 mar­ca 2013 ode­bra­ła w Kijo­wie tytuł “Czło­wie­ka Roku 2012” na Ukra­inie.

W latach 2003–2006 zasia­da­ła w Radzie Nad­zor­czej Fun­da­cji Oku­lar­ni­cy.

Wystą­pi­ła w kam­pa­nii rekla­mo­wej RMF FM Naj­lep­sza muzy­ka na Kar­na­wał (2007) i pro­du­cen­ta lodów Koral, a tak­że w świą­tecz­nym spo­cie pro­mo­cyj­nym TVP2 (2009) i spo­cie pro­mo­cyj­nym Radia Zło­te Prze­bo­je (2012). Zaan­ga­żo­wa­ła się w kam­pa­nię spo­łecz­ną Fun­da­cji Pol­sat “Wystar­czy chcieć” (2008), akcję “Tak dla pol­skiej muzy­ki!” (2010), kam­pa­nię spo­łecz­ną “Policz­my się” wspie­ra­ją­cą oso­by z cho­ro­bą nowo­two­ro­wą i akcję “Cho­in­ki Jedyn­ki” (2013).

Wizerunek

Jest jed­ną ze “100 naj­cen­niej­szych gwiazd pol­skie­go show-biz­ne­su” według danych maga­zy­nu “For­bes Pol­ska”; jej wize­ru­nek został wyce­nio­ny przez rekla­mo­daw­ców na: 436 tys. zł w 2008 (19. miej­sce), 385 tys. zł w 2010 (55. miej­sce), 485,5 tys. zł w 2012 (26. miej­sce) i 446,5 tys. zł w 2013 (32. miej­sce).

Styl

Styl ubie­ra­nia się woka­list­ki jest sze­ro­ko komen­to­wa­ny w mediach; okre­śla­ny jako “eks­cen­trycz­ny”, “nie­po­wta­rzal­ny” i “kolo­ro­wy”, ale i “obcia­cho­wy”. Sama Rodo­wicz opi­su­je swój wize­ru­nek sce­nicz­ny jako “ory­gi­nal­ny”.

W 1977 otrzy­ma­ła nagro­dę “Zło­ta Ręka” przy­zna­wa­ną przez redak­cję “Prze­kro­ju” za “naj­wy­bit­niej­sze osią­gnię­cia roku w dzie­dzi­nie mody i kostiu­mo­lo­gii”.

Procesy sądowe

W 2003 Alek­san­dra Przy­ma­now­ska wnio­sła do sądu wnio­sek o odszko­do­wa­nie w wyso­ko­ści 130 tys. zło­tych za naru­sze­nie praw autor­skich, któ­re­go mia­ła dopu­ścić się Rodo­wicz, wyko­rzy­stu­jąc bez wie­dzy i zgo­dy powód­ki frag­men­ty seria­lu Czte­rej pan­cer­ni i pies w tele­dy­sku do pio­sen­ki “Maru­sia” z 2002. W 2007 Sąd Okrę­go­wy w War­sza­wie orzekł, że pio­sen­kar­ka mia­ła pra­wo wyko­rzy­stać frag­men­ty pro­duk­cji, ponie­waż uzy­ska­ła odpo­wied­nie pozwo­le­nie od TVP, spad­ko­bier­cy praw­ne­go pro­du­cen­ta seria­lu. W 2008 wyrok został uchy­lo­ny przez Sąd Ape­la­cyj­ny w War­sza­wie, któ­ry w 2010 odda­lił pozew prze­ciw­ko Rodo­wicz. W paź­dzier­ni­ku 2011 jed­nak narzu­cił pio­sen­kar­ce karę finan­so­wą w wyso­ko­ści 37 tys. zł na rzecz Alek­san­dry Przy­ma­now­skiej.

Styl

Styl ubie­ra­nia się woka­list­ki jest sze­ro­ko komen­to­wa­ny w mediach; okre­śla­ny jako “eks­cen­trycz­ny”, “nie­po­wta­rzal­ny” i “kolo­ro­wy”, ale i “obcia­cho­wy”. Sama Rodo­wicz opi­su­je swój wize­ru­nek sce­nicz­ny jako “ory­gi­nal­ny”.

W 1977 otrzy­ma­ła nagro­dę “Zło­ta Ręka” przy­zna­wa­ną przez redak­cję “Prze­kro­ju” za “naj­wy­bit­niej­sze osią­gnię­cia roku w dzie­dzi­nie mody i kostiu­mo­lo­gii”.

Procesy sądowe

W 2003 Alek­san­dra Przy­ma­now­ska wnio­sła do sądu wnio­sek o odszko­do­wa­nie w wyso­ko­ści 130 tys. zło­tych za naru­sze­nie praw autor­skich, któ­re­go mia­ła dopu­ścić się Rodo­wicz, wyko­rzy­stu­jąc bez wie­dzy i zgo­dy powód­ki frag­men­ty seria­lu Czte­rej pan­cer­ni i pies w tele­dy­sku do pio­sen­ki “Maru­sia” z 2002. W 2007 Sąd Okrę­go­wy w War­sza­wie orzekł, że pio­sen­kar­ka mia­ła pra­wo wyko­rzy­stać frag­men­ty pro­duk­cji, ponie­waż uzy­ska­ła odpo­wied­nie pozwo­le­nie od TVP, spad­ko­bier­cy praw­ne­go pro­du­cen­ta seria­lu. W 2008 wyrok został uchy­lo­ny przez Sąd Ape­la­cyj­ny w War­sza­wie, któ­ry w 2010 odda­lił pozew prze­ciw­ko Rodo­wicz. W paź­dzier­ni­ku 2011 jed­nak narzu­cił pio­sen­kar­ce karę finan­so­wą w wyso­ko­ści 37 tys. zł na rzecz Alek­san­dry Przy­ma­now­skiej.

Wpływ na popkulturę

Ucho­dzi za jed­ną z naj­po­pu­lar­niej­szych i naj­wy­bit­niej­szych pio­sen­ka­rek w histo­rii pol­skiej muzy­ki roz­ryw­ko­wej. Uwa­ża­na za iko­nę pol­skiej muzy­ki roz­ryw­ko­wej, naj­więk­szą gwiaz­dę pol­skie­go show-biz­ne­su i za jed­ną z naj­sil­niej­szych marek medio­wych w Pol­sce.

Woka­list­ka zosta­ła spa­ro­dio­wa­na w Roz­mo­wach w tło­ku, koń­co­wej czę­ści pro­gra­mu Szy­mon Majew­ski Show, gdzie w jej rolę wcie­lił się Seba­stian Olej­ni­czak. Męż­czy­zna jest rów­nież nie­ofi­cjal­nym sobo­wtó­rem artyst­ki, któ­ry wystę­pu­je pod pseu­do­ni­mem “Dru­ga Mary­la”. Ponad­to w postać woka­list­ki wcie­li­li się Jacek Kawa­lec, Michał Gro­bel­ny, Kac­per Kuszew­ski, Anna Dere­szow­ska i Kamil Pawel­ski w pro­gra­mie roz­ryw­ko­wym Pol­sa­tu Two­ja twarz brzmi zna­jo­mo.

Wize­ru­nek woka­list­ki wyko­rzy­sta­ny przez mar­kę “Mary­lo­ve” pro­du­ku­ją­cą ubra­nia i gadże­ty poświę­co­ne arty­st­ce.

W lutym 2018 w Biblio­te­ka Naro­do­wa w War­sza­wie zosta­ła otwar­ta wysta­wa “Wszyst­kie Mał­goś­ki świa­ta”, któ­rej boha­ter­ką jest Mary­la Rodo­wicz. Eks­po­zy­cja zbio­rem pamią­tek i sty­li­za­cji sce­nicz­nych artyst­ki.

Życie prywatne

W latach szkol­nych spo­ty­ka­ła się z Woj­cie­chem i Zbi­gnie­wem, któ­rych uzna­je za swych pierw­szych part­ne­rów życio­wych. Na począt­ku lat 70. była narze­czo­ną cze­skie­go pro­du­cen­ta muzycz­ne­go, Fran­ti­ška Jane­čka, z któ­rym roz­sta­ła się w czerw­cu 1971. Następ­nie spo­ty­ka­ła się z foto­gra­fem Krzysz­to­fem Gie­rał­tow­skim, a tak­że była narze­czo­ną akto­ra Danie­la Olbrych­skie­go. Przez sie­dem lat była part­ner­ką Krzysz­to­fa Jasiń­skie­go, z któ­rym ma dwo­je dzie­ci, Jana (ur. 1979) i Kata­rzy­nę (ur. 1982). W 1986 poślu­bi­ła Andrze­ja Dużyń­skie­go, z któ­rym ma syna, Jędrze­ja (ur. 1987). Świad­ka­mi ich ślu­bu byli Agniesz­ka Osiec­ka i Sewe­ryn Kra­jew­ski. Od 2016 mał­żeń­stwo pozo­sta­je w sepa­ra­cji.

Jest pasjo­nat­ką samo­cho­dów mar­ki Porsche. Jej pierw­szy samo­chód tej mar­ki moż­na oglą­dać w muzeum moto­ry­za­cji w Otrę­bu­sach. Przez wie­le lat jeź­dzi­ła czer­wo­nym porsche 911 Car­re­ra. Jest kibi­cem pił­ki noż­nej. 4 wrze­śnia 2010 zosta­ła ofi­cjal­ną przy­ja­ciół­ką Euro 2012. Wie­lo­krot­nie wypo­wia­da­ła się publicz­nie o grze m.in. pił­ka­rzy repre­zen­ta­cji Pol­ski.

Odznaczenia

  • Zło­ty Krzyż Zasłu­gi (1974)
  • Krzyż Kawa­ler­ski Orde­ru Odro­dze­nia Pol­ski (1979)
  • Krzyż Koman­dor­ski Orde­ru Odro­dze­nia Pol­ski (2000)
  • Zło­ty Medal “Zasłu­żo­ny Kul­tu­rze Glo­ria Artis” (2005)
  • Per­ła Hono­ro­wa w kate­go­rii kul­tu­ra (2012)

  • Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

    Wesprzyj nas na Patronite.pl

    #KULTURAWSIECI

    Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

    Wesprzyj nas na Patronite.pl

    #KULTURAWSIECI