Niebiesko - Czarni
Biografia

Niebiesko - Czarni

Niebie­sko-Czarni – zespół wokalno-instru­men­tal­ny założony w 1962 roku w Gdyni przez Francisz­ka Walic­kie­go i Jerzego Kosselę.

Historia

Debiu­tanc­ki koncert Niebie­sko-Czarnych odbył się 24 marca 1962 w klubie "Żak" w Gdańsku. Tego samego roku, w czerwcu, zajęli pierwsze miejsce na Pierw­szym Festi­wa­lu Młodych Talentów. Pierw­szych nagrań radio­wych dokonali we wrześniu, a nagrań płyto­wych w listo­pa­dzie tego samego roku. W 1962 i 1963 byli gospo­da­rza­mi sopoc­kie­go Non-Stopu. W styczniu 1963 powoła­ne­go do wojska Jerzego Kosselę zastąpił Janusz Popław­ski, a w lipcu i sierpniu podczas Non-Stopu opuścili zespół: Daniel Danie­low­ski, Henryk Zomerski i Jerzy Kowalski. Ich miejsce zajęli: Zbigniew Bernolak, Zbigniew Podgajny i Andrzej Nebeski. Również od Non-Stopu w 1963 r. rozpo­czął występy z Niebie­sko-Czarnymi Michaj Burano. W grudniu 1963 roku wspólnie z Michajem Burano, Czesła­wem Niemenem i Heleną Majda­niec wystą­pi­li w paryskiej Olimpii i nagrali pierwszą płytę na Zacho­dzie (DECCA 460.811 M).

W styczniu 1964 roku z zespołem rozpo­czął występy wokali­sta Wojciech Korda, który od lipca, po odejściu Krzysz­to­fa Klenczo­na, pełnił również funkcję gitarzy­sty. W latach 1963–1965 zespół był nagra­dza­ny na Festi­wa­lu Piosenki Polskiej w Opolu, również w 1965 roku Niebie­sko-Czarni wystą­pi­li w Sopocie na V Między­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Piosenki w koncer­cie pt. Na płytach całego świata.

Od lipca 1965 r. w miejsce Włodzi­mie­rza Wandera, Andrzeja Nebeskie­go i Zbignie­wa Berno­la­ka, którzy założyli grupę Polanie, przyszli: Krzysz­tof Wiśnia­row­ski i Tadeusz Głuchow­ski z zespołu Tony. W listo­pa­dzie 1966, opuścił zespół Czesław Niemen, który założył własny zespół Akwarele. W roku 1966 wspólnie z Michajem Burano zdobyli Grand Prix Festi­wa­lu Piosenki w Rennes, a w Paryżu zajęli 1. miejsce w turnieju zespołów rocko­wych w klubie Golf Drout. W 1967 zespół opuścili: Krzysz­tof Wiśnia­row­ski (którego zastąpił Krzysz­tof Potocki), Helena Majda­niec i Piotr Janczer­ski. W nocy z 31 paździer­ni­ka na 1 listo­pa­da 1967 Niebie­sko-Czarni wystą­pi­li w Radio Luxembourg.

W 1968 dołączo­no sekcję sakso­fo­nów – w jej skład wchodzi­li Wiesław Żakowicz i Mirosław Polarek. W 1969 zwrócili się z apelem o wykupie­nie willi Karola Szyma­now­skie­go, "Atmy". W tym czasie odbywali liczne koncerty w Szwecji, Jugosła­wii, na Węgrzech, Francji, krajach Beneluk­su, Finlan­dii, NRF, Bułgarii, USA, Kanady, ZSRR. W 1971 wystą­pi­li w amery­kań­skim progra­mie telewi­zyj­nym Danny Sulivan Show. Po powrocie z USA rozpo­czę­li próby tworze­nia pierw­szej polskiej rock-opery Naga, której premiera odbyła się 22 kwietnia 1973 w Teatrze Muzycz­nym w Gdyni. Po wysta­wie­niu ok. 150 przed­sta­wień Nagiej Niebie­sko-Czarni częściej wystę­po­wa­li za granicą niż w kraju. Po koncer­cie we Lwowie 30 czerwca 1976 nastą­pi­ło rozwią­za­nie zespołu.

W ponad czter­na­sto­let­niej historii Niebie­sko-Czarni nagrali 8 płyt długo­gra­ją­cych oraz 24 single i czwórki o łącznym nakła­dzie 3,5 mln szt.; dali ponad 3000 koncer­tów; przeje­cha­li ponad 245 000 kilome­trów w trasach koncertowych.

Okazjo­nal­nie Niebie­sko-Czarni reakty­wo­wa­li się w latach 1986, 1987, 1992 i 2002.