Pustki
Biografia

Pustki

Zródło: Spotify

Pustki – polski pop-rockowy zespół muzyczny założony w 1999 w Ostrówku, od 2007 działał w Warsza­wie. W 2019 zespół zakoń­czył działal­ność, a wokalist­ka Barbara Wrońska przeszła na solową działalność.

1999–2001: Studio Pustki

Zespół został założony w sierpniu 1999 roku w Ostrówku pod Warszawą przez gitarzy­stę Radka Łukasie­wi­cza i śpiewa­ją­ce­go basistę Janka Piętkę. Pierwszy skład dopeł­ni­li klawi­szo­wiec Łukasz Nowak, perku­si­sta Grzegorz Śluz oraz Milena Łukasie­wicz, grająca na instru­men­tach perku­syj­nych. Nazwę zespołu zaczerp­nę­li od komórki, zwanej "pustkami", w której odbywały się pierwsze próby formacji. Po sześciu tygodniach zespół nagrał swój pierwszy album demo. Pocho­dzą­cy z niego utwór "Every­bo­dy Must Get Stoned" znalazł się na składan­ce pisma Lampa i Iskra Boża.

Pod koniec 2000 roku grupa weszła do studia Złota skała, aby nagrać materiał na debiu­tanc­ki album. Płyta Studio Pustki ukazała się w marcu następ­ne­go roku nakładem Antena Krzyku. Na albumie zapre­zen­to­wał się już nieco inny skład, ponieważ na instru­men­tach klawi­szo­wych Łukasza Nowaka zastąpił Daniel Pigoński. Album zebrał wiele pozytyw­nych recenzji w muzycz­nej prasie, a twórczość zespołu określa­no jako proto­punk i rock garażowy. W miesięcz­ni­ku Teraz Rock Grzegorz Kluska napisał:

Wreszcie jakiś obiecu­ją­cy rockowy debiut. Muzyka w klima­tach MC5, The Stooges, Velvet Underground.

Gdy słucha się tej płyty, odnosi się wrażenie, że została nagrana bezpo­śred­nio na próbie, na niezbyt wysokiej klasy sprzęcie. Ciekawe, że dzięki temu Studio pustki brzmi całkiem świeżo – a może lepiej powie­dzieć: wyraźnie inaczej od powsta­ją­cych ostatnio produk­cji polskich. Jest to granie zdecy­do­wa­nie gitarowe, choć od czasu do czasu również klawisze dają o sobie znać całkiem mocno.

W maju grupa odbyła trasę koncer­to­wą oraz wystą­pi­ła w Studiu im. Agniesz­ki Osiec­kiej na koncer­cie trans­mi­to­wa­nym na żywo w Progra­mie III Polskie­go Radia.

2002–2004: 8 Ohm

Niedługo po wydaniu debiu­tanc­kiej płyty, w 2002 roku, doszło do kolej­nych zmian w składzie. Zespół opuścili Milena Łukasie­wicz oraz Daniel Pigoński (który założył później takie formacje jak Elektro­lot czy Polpo Motel) a nowym nabyt­kiem grupy został basista Filip Zawada. Janek Piętka, dotych­cza­so­wy basista, przejął natomiast funkcję klawi­szow­ca. W tym zesta­wie­niu perso­nal­nym nastąpił okres grania rozbu­do­wa­nych, impro­wi­zo­wa­nych i w dużej mierze instru­men­tal­nych kompo­zy­cji (występy m.in. na Festi­wa­lu Wujek).

W 2004 powstał wielo­wąt­ko­wy, eklek­tycz­ny album 8 Ohm, na którym oprócz standar­do­we­go rocko­we­go instru­men­ta­rium można było usłyszeć dźwięki sakso­fo­nu, skrzy­piec, fishar­mo­nii i wibra­fo­nu. Śladowo nawią­zy­wał on do estetyki post-rocka i rocka progre­syw­ne­go, choć zawierał też typowe dla zespołu, melodyj­ne piosenki. Według samych muzyków był on wyrazem tzw. Muzyki Ściany Wschod­niej. Na płycie 8 Ohm po raz pierwszy pojawiła się w składzie grupy grająca na skrzyp­cach i instru­men­tach klawi­szo­wych wokalist­ka Barbara Wrońska.

2005–2006: Do mi no

W 2006 ukazała się trzecia płyta Pustek Do mi no, prostsza konstruk­cyj­nie od poprzed­niej. Przyczy­ni­ła się ona do popular­no­ści grupy dzięki przebo­jo­wym piosen­kom takim jak "Telefon do przyja­cie­la", "Tchu mi brak", czy "Słabość chwilowa". Ukoro­no­wa­niem tej fali popular­no­ści był świetnie przyjęty koncert w ramach imprezy Open'er Festival w Gdyni 2006.

Oprócz nagry­wa­nia regular­nych albumów zespół stworzył też muzykę do filmów Dosko­na­łe popołu­dnie w reżyse­rii Przemy­sła­wa Wojciesz­ka, Marco P. i złodzie­je rowerów w reżyse­rii Bodo Koxa oraz do radziec­kie­go, niemego, przed­wo­jen­ne­go filmu Aelita, którego reżyse­rem był Jakow Prota­za­now. Pustki napisały też muzykę do spekta­kli Cokol­wiek się zdarzy, kocham cię, Osobisty JezusDwoje biednych Rumunów mówią­cych po polsku, wszyst­kie trzy przed­sta­wie­nia w reżyse­rii Przemy­sła­wa Wojciesz­ka. 6 lipca 2008 roku ukazał się album z muzyką Pustek do przed­sta­wień i filmów Wojciesz­ka: Dwoje biednych Rumunów mówią­cych po polsku, Dosko­na­łe popołu­dnie, Cokol­wiek się zdarzy, kocham cięOsobisty Jezus. Na płycie znalazło się 12 utworów. Była ona dołączo­na do kwartal­ni­ka Notatnik Teatral­ny (Nr 47/​48 2008).

2007–2008: Koniec kryzysu

Na początku 2007 doszło do kolej­nych znaczą­cych zmian perso­nal­nych w grupie – najpierw zespół opuścił basista Filip Zawada (który, po odejściu zakłada zespół Indigo tree), a kilka miesięcy później wokali­sta i współ­za­ło­ży­ciel zespołu Janek Piętka. Zespół posta­no­wił jednak konty­nu­ować działal­ność, funkcję głównego wokalu przejęła Barbara Wrońska, a w kwietniu 2007 basistą został Szymon Tarkow­ski, znany z takich formacji jak Wiosna, Batyskaf czy Płyny. Grupa posta­no­wi­ła wówczas przenieść na stałe swoją działal­ność z Ostrówka do Warszawy.

W maju 2007 roku ukazał się album Warszawa. Tribute to Joy Division, zawie­ra­ją­cy covery utworów zespołu Joy Division, na którym znalazła się piosenka Pustek Koniec kryzysu (inspi­ro­wa­na utworem Passover). "Ta piosenka stała się poniekąd kompo­zy­cyj­nym i brzmie­nio­wym wyznacz­ni­kiem naszej drogi do nowego albumu. Od niej zaczęły się nowe Pustki i stąd tytuł albumu" – mówi Radek Łukasie­wicz, współ­za­ło­ży­ciel i gitarzy­sta zespołu. 

Pod koniec 2007 zespół nagrał dwie piosenki na album Wyspiań­ski wyzwala, słowa do utworów są wiersza­mi Stani­sła­wa Wyspiań­skie­go. Album promuje utwór Wesoły jestem. Drugi utwór Pustek na tym wydaw­nic­twie to Jakżeż ja się uspokoję, do którego nagrano również teledysk. 

17 paździer­ni­ka 2008 ukazała się czwarta płyta grupy zatytu­ło­wa­na Koniec kryzysu, promo­wa­na singlem Parzy­deł­ko. Okazała się kolejnym przeło­mem w karierze zespołu, zdoby­wa­jąc jeszcze większą popular­ność niż jej poprzed­nicz­ka "Do Mi No". Zespół zebrał znako­mi­te recenzje, został nomino­wa­ny do wielu presti­żo­wych nagród, takich jak Paszport Polityki czy Fryderyk. Radiowa Trójka oraz popkul­tu­ro­we pismo Pulp uznały Pustki za zespół roku, a "Koniec kryzysu" za album roku 2008.

2009–2010: Kalambury

23 paździer­ni­ka 2009 ukazała się piąta płyta zespołu, zatytu­ło­wa­na "Kalam­bu­ry". Na płycie tej Pustki jako tekstów użyły wierszy polskich poetów, takich jak Stani­sław Wyspiań­ski, Włady­sław Broniew­ski, Bolesław Leśmian czy Julian Tuwim. Zespół ponownie nomino­wa­ny został do nagrody Paszpor­tu Polityki, a także w grudniu 2009 otrzymał specjal­ne wyróż­nie­nie od miasta Toruń – nagrodę im. Grzego­rza Ciechowskiego.

W lutym 2010 zespół zareje­stro­wał materiał na pierwszy koncer­to­wy album DVD – występ odbył się w ramach Najmniej­sze­go Koncertu Świata w studiu nagra­nio­wym Alvernia Studios w Niepo­ra­zie koło Krakowa. DVD ukazało się 29 paździer­ni­ka 2010, a promuje je nowa piosenka "Lugola", do której powstał teledysk wyreży­se­ro­wa­ny przez Przemy­sła­wa Wojcieszka.

Byli członkowie
  • Łukasz Nowak – instru­men­ty klawi­szo­we (1999–2000)
  • Milena Łukasie­wicz – instru­men­ty perku­syj­ne (1999–2001)
  • Daniel Pigoński – instr. klawi­szo­we (2000–2002)
  • Filip Zawada – gitara basowa (2002–2006)
  • Janek Piętka – śpiew, gitara basowa, okazjo­nal­nie klawisze, gitara, instru­men­ty perku­syj­ne (1999–2007)
  • Szymon Tarkow­ski – gitara basowa (2007–2012)

  • Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

    Wesprzyj nas na Patronite.pl

    #KULTURAWSIECI

    Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

    Wesprzyj nas na Patronite.pl

    #KULTURAWSIECI