Paweł Małaszyński
Muzyk

Biografia

Paweł Małaszyń­ski (ur. 26 czerwca 1976 w Szcze­cin­ku) – polski aktor teatral­ny, telewi­zyj­ny i filmowy, wokali­sta, muzyk i konfe­ran­sjer. Wystąpił w filmach takich jak Katyń (2007) i Skrzy­dla­te świnie (2010), Jack Strong (2013), Facet (nie)potrzebny od zaraz (2014) i Listy do M. 2 (2017), a także w seria­lach: Oficer (2004), Magda M. (2005–2007), Ofice­ro­wie (2006), Twarzą w twarz (2007–2008), Czas honoru (2010) i Belle Epoque (2017).

Wczesne lata

Urodził się w Szcze­cin­ku w rodzinie z silnymi, wojsko­wy­mi trady­cja­mi. Jego oj­ciec Mirosław był zawodo­wym żołnie­rzem. Jego siostra Katarzy­na podjęła pracę w straży granicz­nej. Mieszkał w Kosza­li­nie. W 1982, kiedy miał sześć lat wraz z rodziną przepro­wa­dził się na Podlasie do Białe­go­sto­ku, na osiedle Słonecz­ny Stok. By­ł niesfor­nym dzie­c­kiem, a jego ulu­bio­ny­mi za­ba­wa­mi by­ło wy­bi­ja­nie szyb i ekspery­men­ty z ogniem. Uczęsz­czał do biało­stoc­kiej Szkoły Podsta­wo­wej nr 36, gdzie często kończył lekcje około godz. 20. Jako nasto­la­tek związał się ze słynnym biało­stoc­kim klubem filmowym "Projek­tor". Ukończył biało­stoc­kie V Liceum Ogólno­kształ­cą­ce­go im. Jana III Sobie­skie­go. Przez pół ro­ku stu­dio­wa­ł pra­wo na Uniwer­sy­te­cie Biało­stoc­kim, zanim uznał, że jego prawdzi­wym powoła­niem jest aktor­stwo. W latach 1997-1998 uczył się w krakow­skim, police­al­nym studium aktor­skim L’Art studiO. Dopiero za trzecim razem dostał się do wrocław­skiej filii PWST w Krakowie, którą ukończył w 2002.

Kariera sceniczna

W trakcie studiów aktor­skich zagrał postać Jakuba Szali­mo­wa w sztuce Maksyma Gorkiego Letnicy (2001) w reżyse­rii Bożeny Baranow­skiej i Fisberto w przed­sta­wie­niu Calde­ró­na Księż­nicz­ka na opak wywró­co­na (2002) w reż. Remigiu­sza Brzyka.

Po ukończe­niu PWST w warszaw­skim Teatrze Kwadrat otrzymał propo­zy­cje zastęp­stwa za Andrzeja NejmanaSzalo­nych nożycz­kach Paula Pörtnera jako policjant Michał Tomasiak, Nie teraz kochanie Raya Cooneya i Johna Chapmana jako Pan Lawson i Wszystko w rodzinie Raya Cooneya jako Leslie w reżyse­rii Marcina Sławiń­skie­go. W styczniu 2003 dostał etat i 28 czerwca 2003 oficjal­nie zadebiu­to­wał podwójną rolą Trufal­di­na i Arlekina w Słudze dwóch panów Carla Goldo­nie­go w reż. Walde­ma­ra Matuszew­skie­go. Wystąpił w Teatrze Telewi­zji w przed­sta­wie­niach: Pamięt­nik z powsta­nia warszaw­skie­go (2004) jako Swen i Tajny agent (2005). W Teatrze Kwadrat wystąpił potem w Oślich latach (2005) Michaela Frayna w reż. Marcina Sławiń­skie­go jako William R.Taylor, Perfect Day (2007) Liz Lochhead w reż. Andrzeja Rozhina jako Graham Steel Jimmy oraz Przyja­znych duszach (2008) Pam Valen­ti­ne w reż. Marcina Sławiń­skie­go w roli Simona Willisa.

Po roli młodego, samot­ne­go geja, miesz­ka­ją­ce­go przez ścianę ze starszą, także samotną słuchacz­ką Radia Maryja z rodzaju "mohero­wych beretów" (Ewa Kasprzyk) w kontro­wer­syj­nej insce­ni­za­cji Berek, czyli upiór w moherze (2008) autor­stwa Marcina Szczy­giel­skie­go w reż. Andrzeja Rozhina, na łamach miesięcz­ni­ka "Teatr" krytyk teatral­ny, eseista i felie­to­ni­sta Janusz Majche­rek napisał: "Tę cienką litera­tu­rę ratują aktorzy. Oczywi­ście, oni też zostali przez autora skazani na schemat. Obie postaci, dewotka i gej, składają się w stu procen­tach ze stereo­ty­pów, jednak zarówno Kasprzyk, jak i Małaszyń­ski budują role, w których cech stereo­ty­po­wych nie próbują uwiary­god­nić psycho­lo­gicz­nie czy obycza­jo­wo - raczej starają się uczynić z nich formę, z lekka przery­so­wa­ną, lecz nie karyka­tu­ral­ną".

W teatral­nej wersji komedii Kiedy Harry poznał Sally (2010) Nory Ephron w reż. Andrzeja Rozhina zagrał tytuło­we­go Harry’ego Burnsa obok Marty Żmudy Trzebia­tow­skiej jako Sally Albright. Wystąpił też w Ślubie dosko­na­łym (2012) Robina Hawdona w reż. Marcina Sławiń­skie­go jako Bill, Medium (2015) Noëla Cowarda w reż. Andrzeja Nejmana jako Witold, Kłamstew­kach (2016) Joe DiPietro w reż. Pawła Wawrzec­kie­go w roli Billy’ego, Trzech sypial­niach (2017) Alana Ayckbo­ur­na w reż. Andrzeja Nejmana jako Olaf oraz Tydzień, nie dłużej… (2018) Clementa Michela w reż. Marcina Sławiń­skie­go w roli Marca.

Kariera ekranowa

Jeszcze podczas studiów wziął udział w ok. trzydzie­stu castin­gach. Pojawił się w filmie sensa­cyj­nym Janusza Kijow­skie­go Kameleon (2001) jako ćpun i dramacie wojennym Romana Polań­skie­go Pianista (2002) jako mężczy­zna w getcie. Trafił też na mały ekran wystę­pu­jąc gościn­nie w serialu Wiedźmin (2002), reżyse­ro­wa­nych przez Macieja Dejczera odcin­kach Na dobre i na złe (2002) i M jak miłość (2003). Po roli Damiana Przeździec­kie­go w dramacie Michała Kwieciń­skie­go Biała sukienka (2003) z cyklu Święta polskie, w publi­ka­cjach "Elle" i "Filmu" recen­zen­ci pisali, że "będzie o Małaszyń­skim głośno".

Maciej Dejczer zaprosił Małaszyń­skie­go na casting do powsta­ją­ce­go wówczas serialu TVP Oficer, gdzie starto­wał do głównej roli – Kruszona, lecz ostatecz­nie w 2004 przyjął rolę cynicz­ne­go i inteli­gent­ne­go przestęp­cy – Granda. Popular­ność wśród telewi­dzów zdobył jako szarmanc­ki prawnik – Piotr Korzecki w serialu Magda M. (2005–2007) u boku Joanny Brodzik. Serial zadebiu­to­wał na antenie we wrześniu 2005 i przyniósł nagrodę "Viva Najpięk­niej­szy" 2005, przyzna­wa­ną przez czaso­pi­smo "Viva". Małaszyń­ski wziął udział w konty­nu­acjach Magdy M.Ofice­ro­wie (2006). W latach 2007–2008 zwycię­żył w plebi­scy­cie Teleka­me­ry w katego­rii "Najlep­szy aktor". W rodzin­nym Białym­sto­ku ogłoszo­no go honoro­wym ambasa­do­rem miasta.

W 2007 zadebiu­to­wał na kinowym ekranie rolą Marcina Kruka w Świadku koronnym, użyczył głosu żółwiowi Leonardo w kinowej wersji Wojow­ni­cze Żółwie Ninja, wystąpił w serialu Tajem­ni­ca twierdzy szyfrów oraz rozpo­czął współ­pra­cę z Patry­kiem Vegą i Magdą Walach na planie serialu Twarzą w twarz (2007–2008). W nomino­wa­nym do Oscara Katyniu (2007) Andrzeja Wajdy zagrał porucz­ni­ka pilota Piotra Baszkow­skie­go. Wystąpił także w minise­ria­lu parodiu­ją­cym Magda M. 20 lat później (2007). W 2008 został laure­atem Super Teleka­me­ry TeleTy­go­dnia. Słowacka reżyser­ka Mariana Čengel-Solčan­ská zaanga­żo­wa­ła go do roli Martina w dramacie Latający mnich i tajem­ni­ca Da Vinci (2008).

W 2010 powrócił na ekran w roli Karolka w Ciachu Patyka Vegi, Oskara w Skrzy­dla­tych Świniach Anny Kazejak-Dawid i Tadeusza, agenta niemiec­kie­go wywiadu uloko­wa­ne­go przez Niemców w oddziale AK w Czasie honoru. Za rolę Maxa w komedii krymi­nal­nej Cezarego Pazury Weekend (2010) otrzymał antyna­gro­dę Węża w katego­rii "Aktor".

W 2010 ukazała się książka Dariusza Domań­skie­go pt. Paweł Małaszyń­ski. Aktorzy XXI wieku. W styczniu 2011 Małaszyń­ski odebrał dożywot­ni bilet do kina "Helios" w Białym­sto­ku, a sali nr 7 nadano jego imię. W 2012 wystąpił w dwóch seria­lach - TVN Lekarze i Canal+ Misja Afgani­stan jako ppor. Paweł "Konasz" Konasze­wicz oraz dresz­czow­cu Eugeniusz Korina Sęp. Po występie w i komedii Listy do M. 2 (2015), przyjął rolę Jana Edigeya-Koryc­kie­go w serialu Belle Epoque (2017).

Kariera muzyczna

Od 1997 wystę­po­wał w zespole Apogeum. W 2004 w Białym­sto­ku założył zespół Cochise, w którym jest wokali­stą, jak i autorem tekstów. Wspólnie z zespołem nagrał trzy płyty, w tym dwa albumy studyjne oraz jeden minialbum.

Cochise zdobyli wyróż­nie­nie na koncer­cie Rockfest 2005 oraz nagrali pierwsze demo 9 oraz krążek DVD z Rockfest 2005.

10 lutego 2010 ukazał się pierwszy album zespołu zatytu­ło­wa­ny Still Alive. Wcześniej, w grudniu 2009, Małaszyń­ski wspólnie z zespołem nagrał składan­kę promu­ją­cą stolicę Podlasia – Biały­stok muzyczny 2009. Znalazł się tam utwór Cochise "EX". Z kolei na składan­ce Tribute to Danzing, wydanej w lutym 2010, można posłu­chać, nagra­ne­go specjal­nie na tę okazję, coveru zespołu Danzing "Lick The Blood Off My Hands".

14 maja 2012 ukazała się druga płyta Cochise Back to Begin­ning, wydana przez wytwór­nię Mystic, a 10 lutego 2014 premierę miała trzecia – 118, której wydawcą był Metal Mind Produc­tions. 2 paździer­ni­ka 2015 ukazała się czwarta studyjna płyta – The Sun Also Rises for Unicorns.


Dyskografia 6

Cochise - 118

118

Cochise
  • Wytwórnia: Metal Mind Productions
  • Numer katalogowy: MMP CD 0733 DG
  • EAN: 5907785038400
  • Nośnik: CD
  • Data wydania: 2014
  • Opakowanie: digipack
Cochise - Back to Beginning

Back to Beginning

Cochise
  • Wytwórnia: Mystic Production
  • Numer katalogowy: MYSTCD 210
  • EAN: 5903427875549
  • Nośnik: CD
  • Data wydania: 2012
  • Opakowanie: digipack
Cochise - Exit - A Good Day To Die

Exit - A Good Day To Die

Cochise
  • Wytwórnia: Metal Mind Productions
  • Numer katalogowy: MMP CD 0792 ECO
  • EAN: 5907785040205
  • Nośnik: CD
  • Data wydania: 2019
  • Opakowanie: eco pack / vinyl replica
Cochise - Still Alive

Still Alive

Cochise
Cochise - Swans And Lions

Swans And Lions

Cochise
  • Wytwórnia: Metal Mind Productions
  • Numer katalogowy: MMP CD 0787 DG
  • EAN: 5907785039988
  • Nośnik: CD
  • Data wydania: 2018
  • Opakowanie: digipack
Cochise - The Sun Also Rises For Unicorns

The Sun Also Rises For Unicorns

Cochise
  • Wytwórnia: Metal Mind Productions
  • Numer katalogowy: MMP CD 0754 DG
  • EAN: 5907785039261
  • Nośnik: CD
  • Data wydania: 2015
  • Opakowanie: digipack

Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

Wesprzyj nas na Patronite.pl

#KULTURAWSIECI

Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

Wesprzyj nas na Patronite.pl

#KULTURAWSIECI