Roman "Pazur" Wojciechowski
Muzyk

Biografia

Roman Wojcie­chow­ski (Pazur) (ur. 9 czerwca 1949 w Siemia­no­wi­cach Śląskich) – polski wokali­sta rhythm and bluesowy, kompo­zy­tor, nestor śląskiej muzyki. Nagrywał i koncer­to­wał ze wszyst­ki­mi liczą­cy­mi się twórcami polskiej muzyki rozryw­ko­wej.

Życiorys

Zadebiu­to­wał w 1965 w amator­skim zespole muzycz­nym Meteory. W latach 1968-1972 był liderem grupy Twarze Dziel­ni­cy Południo­wej znanej także jako Twarze i będącej jednym z pierw­szych zespołów blueso­wych i blues-rocko­wych z prawdzi­we­go zdarze­nia na Górnym Śląsku, jak i w Polsce.

Roman Wojcie­chow­ski to artysta, którego działal­ność wywarła ogromny wpływ na środo­wi­sko muzyków śląskich i nie tylko. Jest on również założy­cie­lem legen­dar­nej grupy Twarze. Człon­ko­wie tego zespołu tworzyli trzon wielu polskich grup takich jak Breakout (zespół muzyczny)

Breakout, Czesław Niemen Group, SBB, Niebie­sko-Czarni, Wiślanie. Nietu­zin­ko­wy tembr głosu, a także ogromna ekspre­sja to zalety, które czynią go jednym z najlep­szych polskich wokali­stów, mogącym bez komplek­sów wystę­po­wać u boku czołówki świato­wych wykonaw­ców, a jego nowa płyta może mieć wielkie znacze­nie w promocji kultury mającej swe źródła w naszym regionie (Ireneusz Dudek)

Roman "Pazur" Wojcie­chow­ski legen­dar­ny śląski wokali­sta rhythm and bluesowy,

założy­ciel wielu intere­su­ją­cych formacji grają­cych różne formacje bluesa i rocka. Intere­su­ją­cy tembr Jego głosu ożywia nawet skromne czasem pochody harmo­nicz­ne lub rytmicz­ne, czyniąc z nich stylowe, rasowe interpretacje

Grzegorz Kapołka

Wiosną 1972 roku, Wojcie­chow­ski zastąpił Janusza Hrynie­wi­cza i wszedł w skład zespołu Wiślanie 69. Piosenki w ich wykona­niu pt. Kiedy nadej­dzie czasA on nas nie wie nikt przez kilka miesięcy gościły na pierw­szym miejscu listy przebo­jów Studia Rytm. Kiedy pod koniec 1972 r. kierow­nik formacji Andrzej Tylczyń­ski zakoń­czył z nią współ­pra­cę, muzycy Wiślan działali pod nazwą Ela i Grupa. 

W lutym 1973 roku wzięli udział w imprezie Zima Katowic­ka, następ­nie muzyk na krótko reakty­wo­wał Twarze, by z począt­kiem 1974 znaleźć się w rockowej grupie Hokus, która w 1975 roku wygrała łódzkie Targi Estra­do­we, pokonu­jąc m.in. Budkę Suflera. Formacja miała na koncie współ­pra­cę z Haliną Frącko­wiak, z którą wystą­pi­ła na XIV KFPP Opole ’76 (nagroda publicz­no­ści za Pieśń Geiry) i na Między­na­ro­do­wej Wiośnie Estra­do­wej w Poznaniu. 

Artyści wspólnie nagrali wspólnie singla pt. Pieśń Geiry /​ Otwieram list, brązowy wrzesień (SP S-45 Tonpress – marzec 1976) oraz koncer­to­wa­li w kraju i za granicą (Czecho­sło­wa­cja). Hokus rozwią­zał się w 1977 roku. W 1978 wokali­sta współ­pra­co­wał z grupą Breakout, biorąc udział w nagraniu albumu Żagiel Ziemi i (od 1978) koncer­to­wał z hardroc­ko­wym Aerobu­sem (uznawany za pierwszy zespół heavy­me­ta­lo­wy w Polsce), w którego składzie znaleźli się muzycy tej miary, co gitarzy­sta Mirosław Borkow­ski i perku­si­sta Marek Surzyn, a także basista Zbigniew Wypych (eks-Breakout).

Chciał, żebym ja wszystko śpiewał, ale nie potra­fi­łem nagiąć się do tej jego styli­sty­ki. Musiał­bym to śpiewać na swój własny sposób, a to by zmieniło całą muzykę. Powie­dzia­łem Nalepie, że nie będę śpiewał jak on, bo się nie czuję w tym dobrze i on to zrobi lepiej ode mnie. Dlatego jeden utwór zaśpie­wa­łem z nim wspólnie, a drugi już sam

Roman Wojcie­chow­ski (}}

{{CytatD)

Jako współ­pra­cow­nik brany był pod uwagę także przez Czesława Niemena i Budkę Suflera. Od 1979 śpiewał w zespole Trans­port Band piosenki utrzy­ma­ne w konwen­cji funky. Dwie z nich: A może byObłęd znalazły się na singlu wydanym przez Tonpress. W 1981 roku podczas I Ogólno­pol­skich Spotkań Rawa Blues wystąpił z towarzy­sze­niem grupy Dżem. 

W grudniu tego samego roku wyjechał na Bliski Wschód jako członek formacji Traffic Lights. Zespół tworzyli: Halina Szempliń­ska (eks-Gramine; śpiew), Anna Mrożek (śpiew), Roman Wojcie­chow­ski (śpiew), Marek Krasow­ski (eks-Gramine; instru­men­ty klawi­szo­we), Zbigniew Jaremko (saksofon), Paweł Dąbrow­ski (gitara basowa) i Marek Surzyn (perkusja). We wrześniu 1982 r. dołączył Adam Otręba (Dżem, Pick Up). W składzie pojawił się również Jerzy Dobrzyń­ski (dawny współ­pra­cow­nik Gramine; saksofon, instru­men­ty klawi­szo­we).

Wojcie­chow­ski był także współ­za­ło­ży­cie­lem Federa­cji Muzyki Rockowej, która powstała latem 1982 roku w Katowi­cach. W 1983 zastąpił Lesława Kota we wrocław­skim zespole rockowym Ozzy (piosenki Obcy Raj, Obce Niebo, Budzi mnie bicie serc, OlivieraList do Luizy również wydano na singlach). Podczas Rawy Blues ’83 zadebiu­to­wał z Grupą Bluesową WOO, z którą wystąpił m.n. na kolej­nych edycjach "Rawy Blues" (1984, 1985), "Jesieni Bluesem ’85" w Białym­sto­ku oraz w ramach spotkań Wokali­stów Jazzowych.

W 1986 powstał zespół Pazur Rock-Blues Band. W składzie grupy znaleźli się znani muzycy sceny blueso­wej i rockowej: Leszek Cichoń­ski (eks-Ozzy; gitara, śpiew), Włodzi­mierz Krakus (eks-Hokus, Trans­port Band i Ozzy; gitara basowa, śpiew), Andrzej Urny (gitara, śpiew) i Rafał Rękosie­wicz (instru­men­ty klawi­szo­we). W reper­tu­arze formacji znalazły się utwory, m.in. z reper­tu­aru: B.B. Kinga i The Rolling Stones.

W 1991 roku Wojcie­chow­ski wraz z super­gru­pą DDD (Dużo Dobrych Dźwięków) wziął udział w konkur­sie Grand Prix Sopot ’91, będąc pierw­szym w historii festi­wa­lu wykonaw­cą blueso­wym i najwyżej ocenio­nym repre­zen­tan­tem Polski. W składzie grupy znaleźli się m.in.: pianista Krzysz­tof Głuch, gitarzy­sta zespołu Kat Piotr Luczyk, basista Jerzy Kawalec, puzoni­sta Broni­sław Duży, skrzypek Henryk Gembal­ski i sakso­fo­ni­sta Aleksan­der Korecki. Formacja docze­ka­ła się wydania albumu, pt. Dużo Dobrych Dźwięków (Polton, 1991), a następ­nie uległa rozwią­za­niu.

Wojcie­chow­ski przez kilka lat mieszkał w Berlinie. Po powrocie do kraju stanął na czele formacji Roman Pazur Wojcie­chow­ski & Czarne Komety z Południa, złożonej głównie z wetera­nów śląskie­go blues-rocka. Razem z nią nagrał album pt. Roman Wojcie­chow­ski & Czarne Komety z Południa z opraco­wa­nia­mi standar­dów rhythm and blueso­wych z lat 60.

Pod koniec roku 1993 wokali­sta u boku Krystyny Stolar­skiej (Gayga) i Jana Skrzeka wziął udział w projek­cie o nazwie Jork. Zespół powołał do życia Bernard Sołtysik. Piosenki Dopóki czujesz luz z tekstem Jarosła­wa Nowsada (1 miejsce – nagroda dzien­ni­ka­rzy i nagroda publicz­no­ści – 1994) i Żyje w nas w nas blues (muzyka Gayga, tekst Janusz Kondra­to­wicz) odniosły ogromny sukces, zostając laure­at­ka­mi plebi­scy­tu Muzyczna Jedynka. 

W 1994 r. utwór Żyje w nas blues pojawił się na składan­ce To tylko rock?. W tym samym roku ukazał się maxisin­giel Jork – Maxi promo­tion. W nagraniu płyty wzięli udział: Adam Szewczyk (gitara), Bogdan Kisiel (gitara basowa), Jarosław Janik (perkusja) i Jerzy Macoła. Wkrótce zespół zakoń­czył działalność. 

W 1996 roku Wojcie­chow­ski nagrywał z gitarzy­stą Dariu­szem Kozakie­wi­czem i znanym z Perfectu perku­si­stą Piotrem Szkudel­skim. Efektem tej współ­pra­cy jest materiał składa­ją­cy się z kompo­zy­cji Kozakie­wi­cza, który nigdy nie został wydany. Zareje­stro­wa­no m.in. utwory: Pozwalam ci (sł. Z. Hołdys), Cudowne okulary (sł. A. Jastrzę­biec-Kozłow­ski)Cień kapelu­sza (1999) info: okładka płyty, PUMIR E-media, Agresja Recesja (sł. B. Olewicz), Królowa snów (sł. A. Jastrzę­biec-Kozłow­ski).

W 1998 r. wokali­sta nagrał płytę Cień Kapelu­sza, rok później wystąpił na Przystan­ku Woodstock oraz koncer­to­wał w kraju i za granicą. W 2005 roku ukazał się album nagrany z zespołem Yester­day pt. Pazur sings The Beatles.

W 2006 śląski bluesman został miano­wa­ny Dyrek­to­rem Artystycz­nym Międzyz­droj­skie­go Muzycz­ne­go Non-Stop Festi­va­lu oraz wziął udział w monodra­mie Kobieta bez Instruk­cji. W 2011 roku pojawił się w drugiej edycji programu Must Be The Music.

Muzycy bluesowi nie są popular­ni, dla ogromnej rzeszy słucha­czy jestem jak UFO. Posta­no­wi­łem wrócić z kosmosu na ziemię

Roman Wojcie­chow­ski ()

W 2013 roku ukazała się płyta Wspomnie­nie, będąca hołdem wokali­sty dla Czesława Niemena. W sesji wzięli udział: Jacek Krzaklew­ski (gitara), Włodzi­mierz Krakus (gitara basowa), Stani­sław Witta (instru­men­ty klawi­szo­we), Bartosz Niebie­lec­ki (perkusja) oraz gościn­nie: Aleksan­der Mrożek (pedal steel guitar), Jan Gałach (skrzypce) i Alicja Janosz (śpiew).

Na przeło­mie 2015 i 2016 roku Wojcie­chow­ski nagrał autorski album Kurza twarz (Premiera: 28 czerwca 2016), który zawiera muzykę z pogra­ni­cza popu, rocka i bluesa z nieco prześmiew­czy­mi tekstami. Obok stricte premie­ro­we­go reper­tu­aru, krążek zawiera cztery utwory z reper­tu­aru grupy Ozzy, w nowych aranża­cjach (List do Luizy, Bicie serc budzi mnie, Oliviera, Obcy raj, obce niebo), a także nowe wersje kompo­zy­cji nagra­nych wcześniej (Nie patrz na mnie, Rajstopy, Jak psu kość).

W nagraniu i produk­cji materia­łu wzięli udział muzycy biorący udział w reali­za­cji poprzed­niej płyty (J. Krzaklew­ski, W. Krakus, S. Witta, B. Niebie­lec­ki). Gościn­nie w sesji udział wzięli: Karolina Cygonek (śpiew), J. Gałach (skrzypce), Piotr Baron (saksofon), Marek "Stingu" Popów (gitara) i Jacek Berg (akordeon). W chórkach na płycie śpiewają: Renata Witta, Michał Witta, Andrzej Ryszka.

5 lipca 2017 roku w Międzyz­dro­jach, w ramach Festi­wa­lu Gwiazd odbył się koncert pt. Noc przebo­jów – Hity świato­wej muzyki, którego pomysło­daw­cą i jednym z wykonaw­ców wystę­pu­ją­cych na scenie był R. Wojcie­chow­ski. Artysta zaprosił do współ­pra­cy: Ewę Bem, Grażynę Łobaszew­ską, Karolinę Cygonek, Sylwe­stra Targosza-Szalonka, Janusza Hrynie­wi­cza, Annę Marię Mbayo i Paulinę Lendę. Wykonaw­cy zapre­zen­to­wa­li znane przeboje w zaska­ku­ją­cych aranża­cjach, m.in.: Rolling in the deep, Stairway to heaven, czy Simply The best – takie było założe­nie progra­mo­we. Podczas koncertu była przepro­wa­dza­na chary­ta­tyw­na zbiórka na leczenie chorego na raka Dominika Suchła­bo­wi­cza.

Muzyk reakty­wo­wał zespół Czarne Komety z Południa z którym wystę­po­wał w Chorzo­wie (Dom Pracy Twórczej "Leśni­czów­ka") i w Tychach (Riedel Music Club). Wojcie­chow­skie­mu towarzy­szą: Andrzej Urny (gitara, śpiew), Krzysz­tof Głuch (pianino, organy, śpiew), Oskar Ludziak (gitara basowa) i Tomasz Cholewa (perkusja). Od lipca 2018 roku wokali­sta bierze także udział w projek­cie "Kinior Reggae Sound".


Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

Wesprzyj nas na Patronite.pl

#KULTURAWSIECI

Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

Wesprzyj nas na Patronite.pl

#KULTURAWSIECI