Steve Lukather
Muzyk

Biografia

Steve Lee "Luke" Lukather (ur. 21 paździer­ni­ka 1957 w Los Angeles) – amery­kań­ski muzyk, kompo­zy­tor, wokali­sta i multiin­stru­men­ta­li­sta, a także produ­cent muzyczny. Steve Lukather znany jest przede wszyst­kim z wielo­let­nich występów w grupie muzycz­nej Toto, wraz z którą uzyskał m.in. nagrodę Grammy.

Lukather wydał kilka albumów solowych. Jest studyj­nym muzykiem sesyjnym, który zaaran­żo­wał, skompo­no­wał i nagrał ponad 1000 albumów, które wdarły się na szczyty świato­wych list przebo­jów. Jakkol­wiek jego twórczość z zespołem Toto jest zdomi­no­wa­na utworami z gatunku pop rock, jego solowa działal­ność ma wiele odmian i sięga różnych gatunków muzycz­nych jak rock, prog, jazz i funk.

Uznany klawi­szo­wiec sesyjny David Paich i sesyjny perku­si­sta Jeff Porcaro zapro­si­li Lukathe­ra do dołącze­nia do formo­wa­ne­go przez nich zespołu Toto w 1976 roku. Lukather był wówczas dziewięt­na­sto­lat­kiem. Od tamtej pory jest człon­kiem zespołu. Talent Lukathe­ra został szybko dostrze­żo­ny. Gdy ugrun­to­wał on swoją pozycję w świecie muzyki był wielo­krot­nie zapra­sza­ny do współ­pra­cy i gościn­nych występów na setkach płyt i koncer­tów wielu sław muzyki. Lukather był dwuna­sto­krot­nie nomino­wa­ny do Nagrody Grammy. Statu­et­kę otrzymał 5 razy.

Początki

Steve Lukather urodził się jako Steven Lee Lukather 21 paździer­ni­ka 1957 w Los Angeles, w Kalifor­nii. Uczył się grać na instru­men­tach klawi­szo­wych i perkusji a później sam zaczął się uczyć gry na gitarze, którą otrzymał od ojca w wieku siedmiu lat. Otrzymał również wtedy płytę zespołu The Beatles Meet the Beatles. Lukather wielo­krot­nie wspomi­nał, że ten album całko­wi­cie zmienił jego życie, a wszystko za sprawą gitarzy­sty George'a Harrisona.

W siódmej klasie Laurel Hall Lutheran School w Holly­wo­od, Steve sformo­wał pierwszy band,z przyja­ciół­mi z dzieciń­stwa i z klasy. W jego skład weszli gitarzysta/​basista Ron Sarian. Kevin MacKenzy i młodszy brat Rona, Donny Sarian. Ten ostatni zasiadł za perkusją. To był skład zespołu "English Muffin", z którym w 1970 roku Steve nagrał swój pierwszy studyjny album (w wieku 13 lat) . Był to w zasadzie singel, który zawierał 2 autor­skie piosenki. Strona pierwsza nazywała się "Grass" i została skompo­no­wa­na przez Rona. Ron grał na gitarze a Steve na basie. Strona druga nazywała się "Leave It" i została skompo­no­wa­na przez Lukathe­ra. Tym razem Steve grał na gitarze a Ron na basie. Obie piosenki zaśpie­wa­ne były przez Steve'a (którego głos brzmiał jak młody Michael Jackson).

W szkole średniej, Lukather poznał Davida Paicha i braci Porcaro (Jeffa, Steve'a i Mike'a), później­szych członków zespołu Toto. Lukather, który był muzycz­nym samoukiem zaczął brać lekcje gry na gitarze u Jimmy'ego Wyble'e, który rozwinął wiedzę Steve'a na różne tematy związane z muzyką i jej tworze­niem, jak chociaż­by instru­men­ta­cja. Był to okres, w którym Steve zaczął dorastać do decyzji o zostaniu muzykiem sesyjnym. Dawało mu to także możli­wość współ­pra­cy z wieloma sławami muzyki.

Jeff Porcaro, perku­si­sta udzie­la­ją­cy się w zespole Steely Dan, stał się przewod­ni­kiem Steve'a w jego planach zostania muzykiem sesyjnym. Po sukcesie płyty i tournée zespołu Boz Scaggs,w którym udzielał się Lukather, Paich i Porcaro zapro­si­li Steve'a do formu­ją­cej się w 1976 grupy Toto. Oprócz Lukathe­ra, do grupy dołączy­li Bobby Kimball, David Hungate i Steve Porcaro.

Toto

Lukather jest gitarzy­stą prowa­dzą­cym w zespole Toto. Jest współ­kom­po­zy­to­rem piosenek (jednak to David Paich napisał i skompo­no­wał większość piosenek we wczesnym okresie zespołu), a także często pełni funkcję głównego wokali­sty. Lukather uważał, że liderem zespołu jest Jeff Porcaro. Po jego śmierci w 1992 r. Steve przejął tę funkcję. Uważał, że zespół dalej musi tworzyć.

Po odejściu z grupy wokali­sty Jeana Michaela Byrona w 1990 r. Toto zostało bez głównego wokali­sty, aż do 1997 r. To właśnie Lukather zaśpie­wał większość piosenek grupy w tym czasie. Steve był głównym wokali­stą w każdej piosence na wydanej w 1992 Kingdom of Desire i wydanej w 1995 Tambu z wyjąt­kiem 2 instru­men­tal­nych utworów. Singel wydany do płyty "Tambu" pt: "I will Remember" napisany wspólnie przez Lukathe­ra i Stana Lyncha, zanoto­wał #64 pozycję na brytyj­skiej liście przebo­jów. Pomimo wokal­nych umiejęt­no­ści Steve'a, krytycy Tambu gorzej ocenili jego śpiew w porów­na­niu do byłych wokali­stów grupy, jak chociaż­by Bobby'ego Kimballa. Krytycy zauwa­ży­li, że Steve "zmaga się" z niektó­ry­mi piosen­ka­mi i podczas koncer­tów bardzo chętnie korzysta z zapra­sza­nia gościn­nie wokali­stów i chórków. Ta wrzawa nie ustała aż do powrotu byłego wokali­sty Josepha William­sa i ponownej współ­pra­cy z Bobbym Kimbal­lem w 1998 r. przy płycie Toto XX, na której główny wokal nie jest już Lukathera.

Współ­au­tor­skie piosenki Steve'a zwięk­szy­ły swoją liczbę w końcu lat 80., kiedy prawie każda piosenka była jego dziełem. Podpi­sa­nych tylko jego nazwi­skiem było jednak bardzo niewiele. Dobrym przykła­dem jest tu singel "I Won't Hold You Back" z Toto IV, który stał się hitem. Lukather stwier­dził potem, że pisanie tekstów nie jest jego mocną stroną.

Lukather w jednym z wywiadów radio­wych wyraził swój żal, że trasa koncer­to­wa promu­ją­ca "Falling in Between" nie była zbyt dobrze przyjęta w USA i stwier­dził, że przyczy­ni­ły się do tego rozgło­śnie radiowe, które zamiast przybli­żać ludziom muzykę, sprze­da­ją im hity masowej produk­cji. Stwier­dził również, że na całym świecie ich muzyka została dobrze przyjęta, tylko nie w USA. Dodał, że bardzo dużo ludzi na świecie i fanów narzeka na amery­kań­ski przemysł muzyczny (w większo­ści na stację MTV). Uważa, że sprze­da­je ona muzykę dla "idiotów ery kompu­te­ra z gustowną fryzurą". Skryty­ko­wał też popular­ne magazyny gitarowe wielbią­ce pseudo­mu­zy­ków, podając za przykład Billy'ego Corgana.

Działalność sesyjna

Lukather osiągnął sukces jako muzyk sesyjny w latach 70. i 80. Był najbar­dziej rozpo­zna­wal­nym gitarzy­stą w Los Angeles. Współ­pra­co­wał z szeroką gamą sław muzyki świato­wej od Arethy Franklin do Warrena Zevona. Bardzo ceni sobie wsparcie, jakie dostał od Jeffa Porcaro i Davida Paicha przy osiągnię­ciu sukcesu w branży.

Ważne sesje nagra­nio­we: u Michaela Jacksona przy "Beat It" i "Human Nature" (współ­two­rzo­ne przez muzyka Toto Steve'a Porcaro), większość ścieżek na płycie Dona Henleya ''I Can't Stand Still, 2 utwory na płycie Lionela Richiego Can't Slow Down, współ­pra­ca przy tworze­niu albumu Richarda Marxa Repeat Offender''. Poza sesjami nagra­nio­wy­mi, Lukather stworzył wiele hitów dla George'a Bensona, The Tubes i wielu innych artystów.


Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

Wesprzyj nas na Patronite.pl

#KULTURAWSIECI

Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

Wesprzyj nas na Patronite.pl

#KULTURAWSIECI