Wojciech Skowroński
Muzyk

Biografia

Wojciech Skowroń­ski (ur. 11 lipca 1941 w Warsza­wie, zm. 17 stycznia 2002 w Poznaniu) – polski pianista, wokali­sta, aranżer, kompo­zy­tor. Oprócz własnego reper­tu­aru wykony­wał standar­dy muzyki blueso­wej i przeboje rockandrollowe.

Życiorys

Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w klasie klarnetu, studio­wał na Akademii Muzycz­nej w Poznaniu. W 1962 roku był pianistą dixie­lan­do­wej grupy Story­vil­le Jazz Band, w 1963 r. został finali­stą II Ogólno­pol­skie­go Festi­wa­lu Młodych Talentów w Szcze­ci­nie i przez kilka miesięcy był człon­kiem zespołu Czerwono-Czarni. W latach 1966 -67 współ­pra­co­wał z poznań­ski­mi Bardami, z którymi zajął I miejsce w Ogólno­pol­skim Przeglą­dzie Zespołów Instru­men­tal­nych, Wokali­stów i Piosen­ka­rzy. Zespół wystąpił również na impre­zach towarzy­szą­cych Krajo­we­mu Festi­wa­lo­wi Piosenki Polskiej Opole '67 oraz w koncer­cie pt. Nowe Twarze w Polskim Jazzie na MFMJ Jazz Jamboree '67 w Warsza­wie. Od stycznia do maja 1968 r. działało trio Huber­tu­sy, które oprócz Skowroń­skie­go współ­two­rzy­li: Hubert Szymczyń­ski (gitara basowa) i Jerzy Skowro­nek (perkusja). W marcu zespół wziął udział w V festi­wa­lu Jazz nad Odrą. Skowroń­ski zdobył nagrodę publicz­no­ści i I nagrodę w katego­rii wokali­stów, ex aequo z Marianną Wróblew­ską. W latach 1968-1969 współ­pra­co­wał z zespo­ła­mi: Drumler­si, Nowi Polanie i Grupa ABC Andrzeja Nebeskie­go. Po odejściu od ABC w maju 1969 roku muzyk prowa­dził własne zespoły, tj. Trio Bluesowe znane także jako Blues Trio (1969-1972) i Blues & Rock (1972-1976). Blues Trio wzięło udział m.in. w: II Beat Session w Warsza­wie, plebi­scy­cie o Złotą Kotwicę Sopoc­kie­go Lata 1970 i Karna­wa­ło­wych Spotka­niach Muzycz­nych (1971) zyskując coraz większe powodze­nie. Na II Lubel­skich Spotka­niach Wokali­stów Jazzo­wych (czerwiec 1971) Skowroń­ski otrzymał III miejsce i nagrodę dzien­ni­ka­rzy natomiast na II Wielko­pol­skich Rytmach Młodych w Jaroci­nie zespół wystąpił jako gwiazda festiwalu. 

Już pod nazwą Blues & Rock grupa wzięła udział m.in. w XI KFPP w Opolu, Często­chow­skich Spotka­niach Jazzo­wych i w Dniach Kultury Polskiej w Berlinie (1973). Zespół wielo­krot­nie wystę­po­wał na Lubel­skich Spotka­niach Wokali­stów Jazzo­wych, na festi­wa­lu opolskim i na Jazz Jamboree, gdzie w 1972 r. nagrał czwórkę, która została uznana za pierwszą płytę koncer­to­wą w historii polskiej muzyki rozryw­ko­wej. Na jej reper­tu­ar złożyły się kompo­zy­cje z reper­tu­aru Otisa Spanna (No sence in worrying) i Isaaca Hayesa (Precious, precious - paraph­ra­se). Wojciech Skowroń­ski wielo­krot­nie wystę­po­wał za granicą, m.in. w NRD, Czecho­sło­wa­cji, RFN, ZSRR, Holandii, Belgii i Francji. Szczyt popular­no­ści jego formacji przypadł na lata 1973-1974, czyli na okres współ­pra­cy z chórkiem wokalnym Rock & Blues w składzie: Ewa Górzanka (wł. Góra), Krystyna Stolar­ska oraz Halina Zieliń­ska, później zastą­pio­na przez Teresę Głowacką. W styczniu 1973 roku zespół w posze­rzo­nym składzie zareje­stro­wał swoją pierwszą płytę długo­gra­ją­cą pt. Blues & Rock, w tym samym roku wystąpił także w niemiec­kim progra­mie telewi­zyj­nym TV Rund. Grupa wylan­so­wa­ła takie przeboje jak: Kominiarz Johnny, Blues to zawsze blues jest (II nagroda w katego­rii "Inter­pre­ta­cje" na XI KFPP Opole'73), Ludzie, coś mi tutaj nie gra, Alabama, Gdybyś miał dwa życia, czy Ja to się cieszę byle czym. Przez Trio Bluesowe, jak i przez Blues & Rock przewi­nę­li się: basiści Kazimierz Plewiń­ski i Andrzej Iskra (ur. 12.11.1946, zm. 15.09.1991), perku­si­ści Andrzej Nackoski, Piotr Janton, Przemy­sław Lisiecki i Maciej Winie­wicz, elektro­aku­styk spora­dycz­nie grający na harmo­nij­ce ustnej oraz instru­men­tach perku­syj­nych. Latem 1973 r. dołączył gitarzy­sta Edmund Klaus.

Wojtka nie są w stanie opisać żadne słowa. Nawet jego płyty są tylko bladym odbiciem tego, co działo się na koncer­tach. Potrafił dosłow­nie dopro­wa­dzić do czerwo­no­ści i wspólnej ekstazy każdą publicz­ność. To było po prostu niesa­mo­wi­te i nie znam innego muzyka, który mógłby Mu w tym dorównać. Był nie tylko świetnym pianistą i wokali­stą – był przy tym prawdzi­wym showma­nem, który zarażał wszyst­kich dookoła swoją muzyką, jeśli tylko stał przy nim jakiś forte­pian. Co ciekawe, tworzy­wem którym zarażał wcale nie były Jego popular­ne piosenki, był nim blues, a zwłasz­cza jedna z jego odmian – boogie-woogie. Jego impro­wi­za­cje porywały – żywio­ło­wo­ścią, pomysło­wo­ścią, wirtu­oze­rią i natural­nym czuciem bluesa. Takich rzeczy nie można się nauczyć – trzeba je mieć we krwi. Mieliśmy w osobie Wojtka jednego z najwspa­nial­szych bluesma­nów, jakich wydała polska ziemia

Zygmunt Szram (ref name="PWJ")

Wiosną 1975 roku nastą­pi­ły kolejne zmiany perso­nal­ne i w skład zespołu towarzy­szą­ce­go piani­ście weszli: Eugeniusz Orlicki (gitara basowa) i Eryk Kulm, a po trzech miesią­cach Waldemar Majewski (perkusja). W tym składzie Skowroń­ski, ze swoją grupą wystąpił w poznań­skiej telewi­zji, a w latach 1975-1976 współ­pra­co­wał z łódzką orkie­strą Karola Nicze, czego efektem były wspólne trasy koncer­to­we pod nazwą Kontra­sty i porów­na­nia. W kwietniu 1976 roku zespół wystąpił na Między­na­ro­do­wej Wiośnie Estra­do­wej, a w maju zareje­stro­wał drugi album pt. Wojciech Skowroń­ski. Po zakoń­cze­niu trasy koncer­to­wej w paździer­ni­ku 1976 r. Blues & Rock uległ rozwią­za­niu. Wiosną 1978 roku Skowroń­ski i Lisiecki z nowymi muzykami na krótko reakty­wo­wa­li grupę pod nazwą New Blues & Rock, lecz był to trudny okres dla gatunku muzycz­ne­go, który muzycy prezen­to­wa­li, co w efekcie zawęziło jego działal­ność koncer­to­wą do rzadkich krajo­wych występów. Na początku lat osiem­dzie­sią­tych Skowroń­ski wyjeż­dżał za granicę z zespo­ła­mi Woytek S. Band i Wojtek S. Trio, w których oprócz muzyka wystę­po­wa­li: perku­si­sta znany ze składów wcześniej­szych zespołów pianisty Przemy­sław Lisiecki i jego brat, basista Wojciech Lisiecki. W 1984 prowa­dził zespół Wojtek S. Boogie Man, w którego skład weszli gitarzy­sta Tomasz Dziubiń­ski oraz Lisiecki. Rok później zareje­stro­wa­no materiał na płytę Forte­pian i ja, po której nagraniu odbyła się jej trasa promo­cyj­na po kraju. Po zakoń­cze­niu tournée miejsce Lisiec­kie­go za zestawem perku­syj­nym zajął Wiesław Lustyk.

W kwietniu 1985 roku Wojciech Skowroń­ski reakty­wu­je swoje trio z moim udziałem na gitarach akustycz­nej i elektrycz­nej i Przemkiem Lisiec­kim ma perkusji. Prawie codzien­ne próby nad nową płytą Wojtka odbywały się u niego w domu w przy ulicy Szelą­gow­skiej. Razem z Wojtkiem wpadli­śmy na pomysł, żeby tym razem zrezy­gno­wać z gitary basowej lub kontra­ba­su. W stylu boogie-woogie najważ­niej­sza jest lewa ręka forte­pia­nu oraz grube struny gitary a gitara basowa zaciem­nia­ła by to brzmie­nie. Znako­mi­ty efekt tego posunię­cia jest słyszal­ny na płycie. W miesiącu maju był już gotowy prawie cały materiał na płytę Wojtka Forte­pian i Ja na razie jeszcze bez tekstów piosenek. Nagrań wstęp­nych dokonał Andrzej Modrze­jew­ski u Wojtka w domu. Wojtek śpiewa całą płytę tzw. scat

skatem czyli akcen­tu­jąc sylaby bez konkret­nych słów a był w tym niepo­rów­ny­wal­nym mistrzem. Dzisiaj śpiew taki można porównać z amery­kań­skim rap (rap’em… Płyta Forte­pian i Ja została nagrana w grudniu 1985 w studio Giełda w Poznaniu. Była to pierwsza płyta w stylu boogie-woogie w Polsce… W dalszym ciągu uważam Wojtka Skowroń­skie­go za artystę formatu świato­we­go, któremu i dziś jeszcze niewielu może dorównać. Wystar­czy tutaj za wszystko recenzja naszej płyty Forte­pian i Ja wybit­ne­go pianisty i wykła­dow­cy Piotra Kałuż­ne­go. Jako człowiek był niezwy­kle koleżeń­ski, bez nałogów i niesa­mo­wi­cie praco­wi­ty. Ćwiczy­li­śmy całymi dniami różne obiegni­ki unisono (forte­pian z gitarą) ciesząc się muzyką. Dzisiaj mamy wielu piani­stów konty­nu­ują­cych ten styl jak Maciej Markie­wicz czy Michał Chole­wiń­ski, dla których nasza płyta była i pozosta­nie inspiracją)

W latach 1986-1988 zespół Skowroń­skie­go pod nazwą Woytek Band wziął udział w imprezie Old Rock Meeting A.D. 1986, której organi­za­to­rem był Franci­szek Walicki oraz wystąpił na żywo w Studio HI-FI – koncert emito­wa­ny przez TVP (wrzesień 1986). W zmienio­nym składzie, m.in. z nowym gitarzy­stą Lechem Niedź­wie­dziń­skim formacja dokoń­czy­ła nagry­wa­nie albumu pt. Jak się bawisz? (1987), a w 1988 roku wystą­pi­ła w Domu Muzyki i Tańca w Zabrzu, w progra­mie Gwiazdy Mocnego Uderze­nia – koncert również emito­wa­ny przez TVP. Skowroń­ski dokonał licznych nagrań archi­wal­nych dla Polskie­go Radia – solowych i z orkie­strą Alex Band – Aleksan­dra Maliszew­skie­go, orkie­strą Jerzego Miliana i orkie­strą Andrzeja Trzaskow­skie­go. Pod koniec 1990 roku pianista poważnie zacho­ro­wał, co w efekcie położyło kres jego działal­no­ści koncer­to­wej i kres istnie­niu zespołu Woytek Band. Wojciech Skowroń­ski zmarł 17 stycznia 2002 roku po ciężkiej chorobie, której przyczy­ną był nowotwór krtani i płuc. Został pocho­wa­ny na Cmenta­rzu Junikowo w Poznaniu.

Dyskografia solowa

Albumy
  • 1973/​?: Blues & Rock (LP i MC, Polskie Nagrania)
  • 1976: Wojciech Skowroń­ski (LP, Pronit)
  • 1985/​1995/​2007: Forte­pian i ja (LP, PolJazz; CD i MC, AM Music; CD, Annex)
  • 1988: Jak się bawisz? (LP, Wifon; MC, Polmark)
  • Kompilacje
  • 1972: Dysko­te­ka (5): Kominiarz Johnny /​ Gdybyś miał dwa życia (LP, Polskie Nagrania)
  • 1975: Dysko­te­ka (8): Ja to się cieszę byle czym (LP, Pronit)
  • 1976: Premiery Opole’76: Stary Dobry Rock And Roll (LP, Polskie Nagrania)
  • 1985: Alex Band i Przyja­cie­le: Muzyka z twoich płyt (LP, Wifon)
  • 1986/​1991/​2006: Old Rock Meeting A. D. 1986: Moje ABC /​ Lecz głupiego życia żal (2 LP, PolJazz, CD, Inter­so­unus, 2 CD, Metal Mind Productions)
  • 1987: Czy nas jeszcze pamię­tasz? Old Rock Meeting Vol. 2: Moje ABC (LP, Polskie Nagrania) 
  • 1999: Alex Band – Gold: Poczułem bluesa (CD, Koch International) 
  • 2000/​2002: Blues & Rock (CD i MC, Yesterday) 
  • 2004: Jerzy Wasowski - Da się lubić: Blues to zawsze blues jest (CD, EMI Music Poland) 
  • 2004: Piosenki Aleksan­dra Maliszew­skie­go: Poczułem bluesa (CD, Alex Music Production)
  • 2006 : Wojciech Skowroń­ski - Od piosenki do piosenki (CD, Polskie Radio) 
  • 2007: Polish Funk 2: Do tych dni, koloro­wych dni /​ Blues And Rock (CD, Polskie Nagrania) 
  • 2009: 40 Przebo­jów, Lata 70-te: Rock and rolla każdy zna /​ Ja to się cieszę byle czym (CD, Polskie Nagrania) 
  • 2009: Antolo­gia Polskie­go Bluesa vol. 2: Szósta rano w trasie (nagranie radiowe z 1975) (CD, 4 Ever Music)
  • 2012: Marek Niedź­wiec­ki poleca - Z archiwum Polskie­go Big Beatu: Blues to zawsze blues jest /​ Równy był gość (CD, Polskie Radio)
  • 2013: Wojciech Skowroń­ski - Gwiazdy Polskie­go Big Beatu (CD, Polskie Nagrania)
  • 2017: Trochę żal. Nagrania z lat 1970-1973 (CD, Kameleon Records)
  • 2019: Blues to zawsze blues jest. Nagrania koncer­to­we z lat 1970-1974 (CD, Kameleon Records)
  • Single i Czwórki
  • 1970/​1973: Trochę żal /​ Ludzie coś mi tutaj nie gra (SP, Polskie Nagrania) 
  • 1970: Trochę żal /​ Za rok /​ Nas trzech /​ Miałem sen (EP, Polskie Nagrania) 
  • 1972: No sence in worrying /​ Precious, Precious - paraph­ra­se (EP, Polskie Nagrania) 
  • 1974: Ja to się cieszę byle czym /​ Miałem sen (SP, Polskie Nagrania) 
  • 1976: Rock and roll i ja /​ Cały świat jaśnieje (SP, Polskie Nagrania) 
  • 1976: Kiedy świat jest więcej wart /​ Rock and roll i ja (SP, Tonpress) 
  • Pocztówki dźwiękowe
  • 1972: Kominiarz Johnny /​ Równy był gość (Pocztów­ka, Ruch R-0068)
  • 1972: Blues to zawsze blues jest (Pocztów­ka, Ruch R-0175) 
  • 1973: Ludzie coś mi tutaj nie gra (Pocztów­ka, R-0190)
  • 1974: Ja to się cieszę byle czym (Pocztów­ka, Ruch R-0561)
  • 1974: Miałem sen (Pocztów­ka, Ruch R-0234)
  • 1975: Zawsze znajdziesz sposób (Pocztów­ka, Ruch R-0454) 
  • 1979: Znów śnię o tobie /​ Być we dwoje to dobre, lecz (Pocztów­ka, Ruch R-0776) 
  • 1979: W dobrym tonie /​ A przecież taki był (Pocztów­ka, Ruch R-0801) 
  • Nagrania radiowe i telewizyjne
  • P. R. Warszawa, Telewi­zja Polska: Trochę żal (10.1970), Za rok (10.1970), Miałem sen (10.1970), Nas trzech (10.1970), Alleluja, przecież kocham ją (09.1971), Georgia On My Mind (09.1971), Kaszta­no­we marzenia (11.1971), Alleluja, przecież kocham ją (1971), Wołaj, czekaj, wspomnij szukaj (01.1972), Gdybyś miał dwa życia (01.1972), Kominiarz Johnny (03.1972), Równy był gość (03.1972), Kominiarz Johnny (07.1972), Równy był gość (07.1972), Błękitna rzeka pełna światła, Rock and rolla każdy zna, W klubie (1972), Blues to zawsze blues jest (08.1973), Do widzenia Teddy (11.1973 – z rep. L. Jakub­czak), Wakacje z deszczem (11.1973 – z rep. L. Jakub­czak), Alabama (11.1973 – z rep. L. Jakub­czak), Ludzie coś mi tutaj nie gra (1973), Na początku było morze (1974)
  • P. R. Poznań: Szósta rano w trasie (1975), Gdybym złotą rybkę miał (1975), Poczułem bluesa (z orkie­strą Alex Band, 1985 – brak danych odnośnie Rozgło­śni Radiowej), Forte­pian i ja (1985), Ale to będzie zabawa (1985), Hallo czarna (1985), Dobry blues, (1985), Szeląg boogie (1985)
  • P. R. Łódź: Stary dobry rock and roll (1976, brak danych odnośnie Rozgło­śni Radiowej)
  • Polskie Radio PIK: ''Alabama (KFPP Opole'74), Lecz głupiego życia żal (Old Rock Meeting, Sopot 1986)
  • P. R. Katowice (1978): A przecież taki był, W dobrym tonie, Być we dwoje to dobre, lecz, Jak ten dziadek
  • Single i Czwórki
  • 1970/​1973: Trochę żal /​ Ludzie coś mi tutaj nie gra (SP, Polskie Nagrania) 
  • 1970: Trochę żal /​ Za rok /​ Nas trzech /​ Miałem sen (EP, Polskie Nagrania) 
  • 1972: No sence in worrying /​ Precious, Precious - paraph­ra­se (EP, Polskie Nagrania) 
  • 1974: Ja to się cieszę byle czym /​ Miałem sen (SP, Polskie Nagrania) 
  • 1976: Rock and roll i ja /​ Cały świat jaśnieje (SP, Polskie Nagrania) 
  • 1976: Kiedy świat jest więcej wart /​ Rock and roll i ja (SP, Tonpress)
  • Pocztówki dźwiękowe
  • 1972: Kominiarz Johnny /​ Równy był gość (Pocztów­ka, Ruch R-0068)
  • 1972: Blues to zawsze blues jest (Pocztów­ka, Ruch R-0175) 
  • 1973: Ludzie coś mi tutaj nie gra (Pocztów­ka, R-0190)
  • 1974: Ja to się cieszę byle czym (Pocztów­ka, Ruch R-0561)
  • 1974: Miałem sen (Pocztów­ka, Ruch R-0234)
  • 1975: Zawsze znajdziesz sposób (Pocztów­ka, Ruch R-0454) 
  • 1979: Znów śnię o tobie /​ Być we dwoje to dobre, lecz (Pocztów­ka, Ruch R-0776) 
  • 1979: W dobrym tonie /​ A przecież taki był (Pocztów­ka, Ruch R-0801)
  • Nagrania radiowe i telewizyjne
  • P. R. Warszawa, Telewi­zja Polska: Trochę żal (10.1970), Za rok (10.1970), Miałem sen (10.1970), Nas trzech (10.1970), Alleluja, przecież kocham ją (09.1971), Georgia On My Mind (09.1971), Kaszta­no­we marzenia (11.1971), Alleluja, przecież kocham ją (1971), Wołaj, czekaj, wspomnij szukaj (01.1972), Gdybyś miał dwa życia (01.1972), Kominiarz Johnny (03.1972), Równy był gość (03.1972), Kominiarz Johnny (07.1972), Równy był gość (07.1972), Błękitna rzeka pełna światła, Rock and rolla każdy zna, W klubie (1972), Blues to zawsze blues jest (08.1973), Do widzenia Teddy (11.1973 – z rep. L. Jakub­czak), Wakacje z deszczem (11.1973 – z rep. L. Jakub­czak), Alabama (11.1973 – z rep. L. Jakub­czak), Ludzie coś mi tutaj nie gra (1973), Na początku było morze (1974)
  • P. R. Poznań: Szósta rano w trasie (1975), Gdybym złotą rybkę miał (1975), Poczułem bluesa (z orkie­strą Alex Band, 1985 – brak danych odnośnie Rozgło­śni Radiowej), Forte­pian i ja (1985), Ale to będzie zabawa (1985), Hallo czarna (1985), Dobry blues, (1985), Szeląg boogie (1985)
  • P. R. Łódź: Stary dobry rock and roll (1976, brak danych odnośnie Rozgło­śni Radiowej)
  • Polskie Radio PIK: Alabama (KFPP Opole'74), Lecz głupiego życia żal (Old Rock Meeting, Sopot 1986)
  • P. R. Katowice (1978): A przecież taki był, W dobrym tonie, Być we dwoje to dobre, lecz, Jak ten dziadek''

  • Dyskografia 12

    Polanie - A ty pocałujesz mnie

    A ty pocałujesz mnie

    Polanie
    • Wytwórnia: Kameleon Records
    • Numer katalogowy: KAMLP 20
    • Nośnik: LP
    • Data wydania: 2018
    • Opakowanie: gatefold
    • Dodatkowa informacja: Radio Sessions & Rare Recor­dings 1965-1968, nakład limito­wa­ny, 100 egzem­pla­rzy + 100 egzem­pla­rzy wersji deluxe (z bookletem)
    Wojciech Skowroński - Blues & Rock

    Blues & Rock

    Wojciech Skowroński
    Wojciech Skowroński - Blues & Rock plus Wojciech Skowroński

    Blues & Rock plus Wojciech Skowroński

    Wojciech Skowroński
    • Wytwórnia: Yesterday
    • Numer katalogowy: 8309885262
    • Nośnik: CD
    • Data wydania: 2000
    • Opakowanie: digipack
    Polanie - Długo się znamy

    Długo się znamy

    Polanie
    • Wytwórnia: Kameleon Records
    • Numer katalogowy: KAMCD 69
    • Nośnik: CD
    • Data wydania: 2017
    • Dodatkowa informacja: Nagrania archi­wal­ne z lat 1966-1968
    Wojciech Skowroński - Fortepian i Ja

    Fortepian i Ja

    Wojciech Skowroński
    • Wytwórnia: Poljazz
    • Numer katalogowy: K-PSJ 007
    • Nośnik: LP
    • Data wydania: 1985
    Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego - Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego

    Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego

    Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego
    Wojciech Skowroński - Jak się bawisz

    Jak się bawisz

    Wojciech Skowroński
    • Wytwórnia: Wifon
    • Numer katalogowy: LP 113
    • Nośnik: LP
    • Data wydania: 1987
    Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego - Moje ABC

    Moje ABC

    Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego
    • Wytwórnia: Kameleon Records
    • Numer katalogowy: KAMCD 35
    • Nośnik: CD
    • Data wydania: 2015
    Wojciech Skowroński - No Sense In Worrying

    No Sense In Worrying

    Wojciech Skowroński
    Wojciech Skowroński - Trochę żal

    Trochę żal

    Wojciech Skowroński
    • Wytwórnia: Kameleon Records
    • Numer katalogowy: KAMCD 63
    • Nośnik: CD
    • Data wydania: 2017
    • Dodatkowa informacja: Nagrania archi­wal­ne z lat 1970-1973
    Trio Bluesowe Wojciecha Skowrońskiego - Trochę żal

    Trochę żal

    Trio Bluesowe Wojciecha Skowrońskiego
    Wojciech Skowroński - Wojciech Skowroński

    Wojciech Skowroński

    Wojciech Skowroński
    • Wytwórnia: Pronit
    • Numer katalogowy: SX 1376
    • Nośnik: LP
    • Data wydania: 1976